«Από πείσμα και τρέλα θα ζω σε τούτη τη χώρα!»

Ο παρακάτω λόγος αποτελεί τον πανηγυρικό της 28ης Οκτωβρίου, όπως εκφωνήθηκε από τον θεολόγο του Γυμνασίου Σαγεΐκων.

Η απώλεια του νοήματος

Εβδομήντα χρόνια μετά την Εθνική Αντίσταση, η εορτή έχει χάσει την αίγλη της. Ενώ παλαιότερα επαναλαμβάναμε τελετουργικά το "ΟΧΙ", σήμερα η αμφιβολία και ο φόβος για τις συνέπειες μας εμποδίζουν. Κατασπαταλήσαμε την ελευθερία μας σε υλικά αγαθά, δάνεια και μια ζωή βασισμένη στην κατανάλωση, ξεχνώντας τη θυσία των προγόνων μας.

Η κρίση της κοινωνίας

Η καθημερινότητά μας αλλοιώθηκε από την τηλεοπτική προπαγάνδα, τον χρηματιστηριακό "αέρα" και την κομματοκρατία που υπέσκαψε την αξιοπρέπειά μας. Φέτος, η γιορτή του "ΟΧΙ" μοιάζει κενή. Η χώρα υποφέρει, υποτιμημένη και υπόχρεη, έρμαιο των τοκογλύφων και των ισχυρών του χρήματος.

Ποιος είναι, λοιπόν, πατριώτης;

Στο ερώτημα αυτό, ο Άρης Βελουχιώτης δίνει τη δική του απάντηση:

«Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και τρέχει νάβρει κέρδη σ' όποια χώρα υπάρχουνε τέτοια. Γι' αυτό δε νοιάζεται κι ούτε συγκινείται με την ύπαρξη των συνόρων και του κράτους. Ενώ εμείς, το μόνο που διαθέτουμε, είναι οι καλύβες μας και τα πεζούλια μας [...] Ποιος, λοιπόν, μπορεί να ενδιαφερθεί καλύτερα για την πατρίδα του; Αυτοί που ξεπορτίζουνε τα κεφάλαιά τους από τη χώρα ή εμείς που παραμένουμε με τα πεζούλια μας εδώ;»

Η δέσμευση για το μέλλον

Εδώ θα παραμείνουμε, να φυλάμε τα πεζούλια μας. Θα μοιραστούμε τη φτώχεια και την οργή μας, μα δεν θα εγκαταλείψουμε.

«Τα καράβια μου καίω / δεν θα πάω πουθενά [...] από πείσμα και τρέλα θα ζω / σε τούτη τη χώρα / ώσπου να βρω νερό / γιατί ανήκω εδώ. Σταυρωμένη πατρίδα / μες στα μάτια σου είδα / της ανάστασης φως». (Ν. Πορτοκάλογλου)

Πάτρα, Οκτώβριος 2010
Γιώργος Μάλφας, Θεολόγος