Πλοηγός στον κόσμο του διαδικτύου απο το χτές στο σήμερα.

Στο όνομα του Πάπα ~ Λεηλατώντας τη Βασιλέυουσα

Προσθέστε σχόλιο

Η Λεηλασία της Κωνσταντινούπολης (1204): Η Απογύμνωση της Βασιλεύουσας από τους Σταυροφόρους

Η καθηγήτρια Βυζαντινής Ιστορίας, κυρία Αθηνά Κόλια-Δερμιτζάκη, παρουσιάζει τον απολογισμό της δραματικής καταστροφής και του πλιάτσικου που υπέστη η Κωνσταντινούπολη από τους Σταυροφόρους το 1204.

Τα άλογα του Ιπποδρόμου


Η Μαρτυρία του Νικήτας Χωνιάτη


Ο ιστορικός της αλώσεως και αυτόπτης μάρτυρας των γεγονότων, Νικήτας Χωνιάτης, περιγράφει με συγκλονιστικές λεπτομέρειες τη λεηλασία της πόλης:

«...Έβλεπε κανείς όχι μόνον τις ιερές εικόνες του Χριστού να θραύονται με αξίνες και να ρίπτονται στο χώμα και τα στολίδια τους να αποσπώνται χωρίς φειδώ και προσοχή και να ρίχνονται στη φωτιά, αλλά και τα σεπτά και πανάγια σκεύη να αρπάζονται με θράσος από τους ναούς, να ρίχνονται στη φωτιά και να παρέχονται στα εχθρικά στρατεύματα ως απλός άργυρος και χρυσός».

Ο Χωνιάτης αναφέρεται στα χρυσά «βαρυτάλαντα» έπιπλα και τις αργυρές λυχνίες της Αγίας Σοφίας που μετατράπηκαν σε άμορφη μάζα από τη φωτιά, καθώς και στην ολόχρυση Αγία Τράπεζα, η οποία τεμαχίστηκε και διανεμήθηκε στους λαφυραγωγούς.




Το Ιστορικό Πλαίσιο της Δ΄ Σταυροφορίας


  • Οι Υπαίτιοι: Το σώμα της Δ΄ Σταυροφορίας αποτελούνταν κυρίως από Φράγκους και Φλαμανδούς, αλλά και από Γερμανούς, Λομβαρδούς, Τοσκάνους και Βενετούς.
  • Η Εκτροπή: Στις 13 Απριλίου 1204, οι Σταυροφόροι κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολη στο όνομα του Πάπα Ιννοκέντιου Γ΄, παρεκκλίνοντας από την αρχική τους πορεία προς τους Αγίους Τόπους.
  • Η Αιτία: Οι εισβολείς επωφελήθηκαν και εκμεταλλεύτηκαν τις εσωτερικές διαμάχες και τις δυναστικές έριδες στη Βυζαντινή Αυτοκρατορία.
  • Η Απογύμνωση: Η Κωνσταντινούπολη άδειασε εντελώς από κάθε πλούτο δημόσιο, ιδιωτικό και εκκλησιαστικό.



Οι Θησαυροί που Μεταφέρθηκαν στη Δύση


Η διανομή των γαιών και των λαφύρων (partitio Romaniae) είχε αποφασιστεί από τους ηγέτες των Σταυροφόρων και των Βενετών από τον Μάρτιο του 1204. Αμέτρητα κειμήλια και έργα τέχνης διοχετεύθηκαν προς τη Βενετία, τη Γαλλία και τη Γερμανία:


  • Τα Τέσσερα Επιχρυσωμένα Άλογα: Κοσμούσαν τον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης και شكلισαν τμήμα του μεριδίου των Βενετών. Σήμερα βρίσκονται στην εκκλησία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία, όντας τα μόνα που γλίτωσαν από τη φωτιά όπου είχαν παραδοθεί για λιώσιμο τα γλυπτά συμπλέγματα του Ιπποδρόμου. Ταυτίζονται με το τέθριππο του Ηλίου του Λυσίππου.
  • Το Πολύτιμο Ρουμπίνι: Ένα πετράδι που μπορούσε να φωτίσει ολόκληρο το παλάτι με την κοκκινωπή λάμψη του —το οποίο πιθανότατα φορούσε ο Μανουήλ Κομνηνός το 1159— έφθασε ως δώρο στον Φίλιππο-Αύγουστο της Γαλλίας από τον Βαλδουίνο Β΄ της Φλάνδρας.
  • Τα Ιερά Κειμήλια του Θρόνου: Ο Ακάνθινος Στέφανος, ο Τίμιος Σταυρός, η Λόγχη και ο Σπόγγος εξαγοράστηκαν από τον Λουδοβίκο τον Ευσεβή από τους Βενετούς, στους οποίους τα είχε παραχωρήσει ως ενέχυρο ο Βαλδουίνος Β΄. Συνολικά, ο Λουδοβίκος συγκέντρωσε 22 από τα ιερότερα λείψανα της χριστιανοσύνης που φυλάσσονταν στο ιερό παλάτι.



Η Προπαγανδιστική Χρήση των Λαφύρων από τους Βενετούς


Σύμφωνα με την έρευνα της κυρίας Κόλια-Δερμιτζάκη, οι Βενετοί επεδίωξαν να κάνουν μια συγκεκριμένη προπαγανδιστική χρήση των λαφύρων που απέσπασαν:


  • Ιδιοποίηση της Ισχύος: Περνώντας στα χέρια τους τα θρησκευτικά κειμήλια που εξέφραζαν την απορρέουσα από τη θεία πρόνοια ισχύ των Ρωμαίων βασιλέων, θέλησαν να εμφανιστούν ως διάδοχοί τους.
  • Δικαιολόγηση της Κατοχής: Επεδίωκαν να καλλιεργήσουν την ιδέα της μεταφοράς της δικαιοδοσίας και του μεγαλείου του Βυζαντίου στη Βενετική Δημοκρατία, παρουσιάζοντας την κατοχή των εδαφών ως αποτέλεσμα της θείας βούλησης.



Τεράστια Απώλεια για την Παγκόσμια Τέχνη


Στην καταστροφή της πόλης συνέβαλαν πολύ τρεις μεγάλες πυρκαγιές που οφείλονταν σε εμπρησμό. Παράλληλα, τεράστια απώλεια προκάλεσε το γεγονός ότι οι Σταυροφόροι τεμάχισαν και έλιωσαν σημαντικό αριθμό χάλκινων αγαλμάτων και συμπλεγμάτων για να τα μετατρέψουν σε νομίσματα. Χάρη στον Νικήτα Χωνιάτη διασώζεται η μνήμη 18 κλασικών έργων που χάθηκαν για πάντα, μεταξύ των οποίων:


  • Η πολύχαλκος Ήρα, για τη μεταφορά της κεφαλής της οποίας στο χυτήριο απαιτήθηκε άμαξα με τέσσερα βόδια.
  • Ο Πάρις που παρέδιδε το μήλο στην Αφροδίτη.
  • Το «Ανεμοδούλιον», ένας ανεμοδείκτης με γυναικεία μορφή στην κορυφή και βάση με ανάγλυφους γυμνούς Έρωτες και παραστάσεις από τη φύση.
  • Ο Ηρακλής, έργο που αποδίδεται στον Λύσιππο και βρισκόταν στον Ιππόδρομο.
  • Ο όνος με τον οδηγό του, τον οποίο είχε στήσει ο Ιούλιος Καίσαρ στο Άκτιο.
  • Η μορφή της Ωραίας Ελένης.


Σύμφωνα με την ομολογία του Βιλλαρδουίνου, τα λάφυρα ήταν τόσα πολλά που κανείς δεν ήξερε να πει την ποσότητά τους, περιλαμβάνοντας χρυσάφι, ασήμι, πολύτιμα πετράδια, μετάξια και πολύτιμα ενδύματα. Η μετακίνηση αυτών των πολιτιστικών αγαθών προς τη Δύση συνεχίστηκε καθ' όλη τη διάρκεια της Λατινικής Αυτοκρατορίας, μέχρι το 1261, σφραγίζοντας την αρχή του τέλους για τον βυζαντινό κόσμο.



Πηγή: http://hellenes-romaion.blogspot.gr

Κύπρος: Το προοίμιο μιας τραγωδίας

Προσθέστε σχόλιο
Η κυπριακή τραγωδία δεν ξεκίνησε με την τουρκική εισβολή, προκύπτοντας εκ του μηδενός. Με αφορμή τη συμπλήρωση 39 χρόνων από την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο (20 Ιουλίου του 1974) αξίζει να ανατρέξουμε στα γεγονότα που οδήγησαν στην τραγωδία...

Στις 15 Ιουλίου του 1974, γύρω στις 8.15`, από το στρατόπεδο της Κοκκινοτριμιθιάς, τανκς έκαναν την εμφάνισή τους, με κατευθύνσεις το Προεδρικό Μέγαρο, το κτίριο Τηλεπικοινωνιών και το κτίριο της Αρχιεπισκοπής. Τα τανκς συνήθιζαν να βγαίνουν καθημερινά στους δρόμους για να πραγματοποιήσουν ασκήσεις, όμως αυτή τη φορά τα πράγματα θα έπαιρναν ήταν τελείως διαφορετική τροπή. Δεν πέρασε πολύ ώρα από την εμφάνιση των τεθωρακισμένων και οι πυροβολισμοί που ακούγονταν από διάφορα σημεία προκάλεσαν αναταραχή σε ολόκληρη την κυπριακή πρωτεύουσα.

Εκείνη την ώρα, ο Μακάριος υποδεχόταν στο Προεδρικό Μέγαρο Έλληνες μαθητές από σχολεία της Αλεξάνδρειας και προτού αρχίσει η τελετή υποδοχής, τα άρματα μάχης, που είχαν φτάσει απέξω, άρχισαν να βάλλουν κατά του Προεδρικού Μεγάρου. Στόχος εκτός από το Μέγαρο της Αρχιεπισκοπής, ήταν το κτίριο των Τηλεπικοινωνιών, το Αρχηγείο της αστυνομίας, το στρατόπεδο του εφεδρικού σώματος και το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου (ΡΙΚ), ενώ άνδρες της ΕΛΔΥΚ επιτέθηκαν στον Αερολιμένα της Λευκωσίας. Η αντίσταση που εκδηλώθηκε ήταν έντονη αλλά όχι τόση ώστε να υπερισχύσει των πραξικοπηματιών.

Έτσι, μετά από δύο ώρες περίπου, η Λευκωσία ανήκε πια στη Χούντα και η θέση του προέδρου στο Νίκο Σαμψών. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε αργότερα εκείνο το πρωί με τη μετάδοση της παρακάτω ανακοίνωσης: «Σήμερον την πρωίαν, η Εθνική Φρουρά επενέβη διά να σταματήση τον αδελφοκτόνον πόλεμον. Η Εθνική Φρουρά είναι την στιγμήν αυτήν κυρία της καταστάσεως. Ο Μακάριος είναι νεκρός». Βέβαια, ο Μακάριος είχε προλάβει να διαφύγει στην Πάφο απ' όπου, σ' έναν τοπικό ραδιοσταθμό που, ενώ λειτουργούσε ως λήψεως, τον έκαναν και αναμεταδόσεως, απηύθυνε διάγγελμα προς τον κυπριακό λαό.

Εν τω μεταξύ, μεγάλη στρατιωτική δύναμη από τη χούντα στη Λευκωσία, διατεταγμένη από την Αθήνα, ξεκίνησε για την Πάφο. Την άλλη μέρα ελικόπτερο της Ειρηνευτικής Δυνάμεως των Ηνωμένων Εθνών στην Κύπρο μετέφερε τον Μακάριο στη βρετανική στρατιωτική βάση της Επισκοπής, κοντά στη Λεμεσό, και από εκεί ένα στρατιωτικό αεροπλάνο τον πήγε στη Μάλτα. Από εκεί, στην Αγγλία και στην Αμερική. Ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο στις 7 Δεκεμβρίου 1974, χωρίς αντιπραξικόπημα, χωρίς καμιά βίαιη αντενέργεια, και ανέλαβε τα καθήκοντά του.

Οι καταθέσεις των πρωταγωνιστών του πραξικοπήματος στην επιτροπή της Βουλής, αποκάλυψαν ότι η χούντα των Αθηνών είχε αποφασίσει, τουλάχιστον, από τις αρχές του 1974 την πραξικοπηματική ανατροπή του Μακαρίου με πρωτοβουλία του αόρατου δικτάτορα Δ. Ιωαννίδη. Σκοπός των δικτατόρων Σαμψών και Ιωαννίδη ήταν η απαλοιφή του τουρκοκυπριακού στοιχείου και η άμεση προσάρτηση της Κύπρου στην Ελλάδα. Το πραξικόπημα πυροδοτεί ταυτόχρονα εξελίξεις στην Άγκυρα που εμφανίζεται αποφασισμένη να αναλάβει στρατιωτική δράση εις βάρος της Κύπρου.

Παρά τις παραινέσεις του Βρετανού ομολόγου του, Χάρολντ Ουίλσον, και του υπουργού Εξωτερικών, Τζέιμς Κάλαχαν, ο τούρκος πρωθυπουργός Μπουλέντ Ετζεβίτ βλέπει ως μόνη λύση την εισβολή στην Κύπρο. Ο έκτακτος απεσταλμένος του αμερικανού υπουργού εξωτερικών, Κίσινγκερ, υφυπουργός εξωτερικών, Τζο Σίσκο, προσπαθεί με συνεχείς διαβουλεύσεις μεταξύ Λονδίνου - Άγκυρας και Αθηνών, να αποτρέψει τα χειρότερα, αλλά αποτυγχάνει.

Έτσι φτάνουμε στο πρωί της 20ης Ιουλίου του 1974.Ο κυπριακός ουρανός σκοτεινιάζει από τα στρατιωτικά αεροσκάφη της Τουρκίας και τους αλεξιπτωτιστές που πέφτουν μαζικά. Παράλληλα, δυνάμεις πεζικού της Τουρκίας αποβιβάζονται στις παραλίες της Κερύνειας. Ο «Αττίλας» βρισκόταν στην Κύπρο για να γράψει το τέλος του προοιμίου μιας τραγωδίας που συνεχίζεται μέχρι σήμερα...

Ο Πάγκαλος καταργεί την ελευθεροτυπία

Προσθέστε σχόλιο

Στις 13 Ιουλίου του 1925 ο δικτάτορας Θεόδωρος Πάγκαλος, παππούς του αντιπροέδρου επί κυβέρνησης Γιώργου Παπανδρέου, προχώρησε στην κατάργηση της ελευθερίας του Τύπου.

Ο Τύπος τέθηκε υπό ισχυρό καθεστώς λογοκρισίας, ενώ δεν ήταν λίγοι οι δημοσιογράφοι που συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν, όπως ο Κύρος Κύρου, διευθυντής της εφημερίδας «Εστία» και ο δημοσιογράφος Γεώργιος Βεντήρης.

Είναι ενδεικτικό ότι, κατά τη διάρκεια της δικτατορίας του απαγορεύθηκε η λειτουργία των εφημερίδων «Καθημερινή» και «Ριζοσπάστης».

Παράλληλα, υπήρξαν μαζικές διώξεις και εκτοπισμοί πολιτικών του αντιπάλων, όπως οι Ιωάννης Μεταξάς, Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Νικόλαος Πλαστήρας, Γεώργιος Παπανδρέου, οι ενώ το νεοσύστατο ΚΚΕ τέθηκε στο στόχαστρο.

Ο υποστράτηγος Θεόδωρος Πάγκαλος, είχε αναλάβει την εξουσία με το κίνημα της 25ης Ιουνίου 1925, ανατρέποντας με πραξικόπημα την κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου.

Στις 30 Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, κατήργησε τη Βουλή με την αιτιολογία ότι «είχε χάσει την εμπιστοσύνη του Έθνους». Στις 24 Αυγούστου του 1926 ανετράπη.

Η ίδρυση της Ελεύθερης Πολιτείας της Ικαρίας το 1912

Προσθέστε σχόλιο

Ελεύθερη Ικαριακή Πολιτεία: Το Χρονικό μιας Επανάστασης

Ιστορική απεικόνιση της Ικαρίας

Στις 17 Ιουλίου 1912, ο Ικαριακός λαός, μέσα σε ένα τεταμένο διεθνές περιβάλλον λόγω του Ιταλοτουρκικού πολέμου, προέβη σε μια κίνηση αυτοδιάθεσης που άλλαξε τη μοίρα του νησιού: ανακήρυξε την Ελεύθερη Ικαριακή Πολιτεία.


Ο Δρόμος προς την Ελευθερία

Μετά από μια σειρά διαβουλεύσεων μεταξύ νησιωτών του Αιγαίου στην Πάτμο, οι Ικαριώτες προετοιμάστηκαν για τον ένοπλο αγώνα. Υπό την καθοδήγηση του Κ. Μυριανιθόπουλου, ο λαός της Ικαρίας εξεγέρθηκε, δίνοντας αιματηρές μάχες —με σημαντικότερη εκείνη στο χωριό Χρυσόστομος— και αναγκάζοντας την τουρκική φρουρά στον Άγιο Κήρυκο να παραδοθεί.


Οργάνωση ενός Κράτους

Παρά τη σύντομη διάρκεια ζωής της (πέντε μήνες), η Ελεύθερη Πολιτεία λειτούργησε ως κανονικό κράτος:

  • Διοίκηση: Διοικητική Επιτροπή με πρόεδρο τον Ι. Μαλαχία.
  • Σύμβολα: Καθιέρωση δικής της σημαίας (κυανή με λευκό σταυρό) και εθνικού ύμνου.
  • Θεσμοί: Ίδρυση δικαστηρίων, χωροφυλακής, ακτοφυλακής, ταχυδρομείου και έκδοση δικών της γραμματοσήμων και εφημερίδας.

Η Τελική Ένωση με την Ελλάδα

Η ιστορική αυτή περίοδος κορυφώθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1912, όταν με επίσημη τελετή στον Εύδηλο, η Ικαρία ενώθηκε επισήμως με την Ελλάδα. Η ενσωμάτωση αυτή επισφραγίστηκε διεθνώς από τη Συνθήκη του Βουκουρεστίου το 1913.


Η Ελεύθερη Ικαριακή Πολιτεία παραμένει ένα λαμπρό παράδειγμα της θέλησης ενός λαού να αποτινάξει τον ζυγό και να καθορίσει το εθνικό του πεπρωμένο.

Καθοριστική η σειρά γέννησής μας στην οικογένεια

Προσθέστε σχόλιο

Πώς η Σειρά Γέννησης Επηρεάζει την Προσωπικότητα, την Υγεία και την Επιτυχία

Η σειρά με την οποία γεννιέται ένα παιδί στην οικογένεια καθορίζει την εξέλιξη της προσωπικότητας αλλά και την πορεία της υγείας του, σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι οποίοι συνιστούν να μελετήσουμε προσεκτικά τις αδελφικές σχέσεις.

Αδελφικές Σχέσεις


Σημαντικά Ευρήματα για την Υγεία και τις Σχέσεις


  • Αρτηριακή Πίεση: Πρόσφατη μελέτη του Πανεπιστημίου Μπράντεϊς στη Μασαχουσέτη έδειξε ότι το να έχει κανείς μικρότερο αδελφό μπορεί να συμβάλει στην αύξηση της αρτηριακής πίεσης κατά 3% έως 5,9%, ενώ εάν έχει μικρότερη αδελφή η αύξηση είναι κατά 3,8%. Αυτό συμβαίνει επειδή τα πρωτότοκα παιδιά αισθάνονται στρες με την άφιξη ενός νέου μέλους, ενώ παράλληλα πρέπει να διεκδικούν την προσοχή των γονιών τους.
  • Πιστότητα στον Γάμο: Σε έρευνα της ψυχολόγου Κάθριν Σάλμον διαπιστώθηκε ότι το 80% των μεσαίων παιδιών παραμένουν πιστά στους συντρόφους τους. Το αντίστοιχο ποσοστό για τα πρωτότοκα είναι 65% και για τα μικρότερα αδέλφια 53%.



1. Πρωτότοκα Παιδιά: Πρώτα και Καλύτερα;


Η πλειονότητα των νικητών του βραβείου Νομπέλ είναι πρωτότοκα παιδιά, ενώ στα διάσημα πρώτα παιδιά συγκαταλέγονται η Βασίλισσα Ελισάβετ και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ.

  • Υψηλότερο IQ: Νορβηγοί επιστήμονες έδειξαν ότι τα παιδιά που έρχονται πρώτα στην οικογένεια είναι γενικά πιο έξυπνα από τα μικρότερα αδέλφια τους, με το IQ τους να είναι κατά μέσο όρο τρεις μονάδες υψηλότερο από αυτό των δεύτερων στη σειρά.
  • Επαγγελματική Επιτυχία: Έρευνα του 2010 έδειξε ότι το 43% όσων κατέχουν θέση στο διοικητικό συμβούλιο εταιρειών είναι πρωτότοκα, ενώ αντίθετα μόλις το 23% είναι τα μικρότερα αδέλφια.
  • Κίνδυνοι Υγείας: Σύμφωνα με αποτελέσματα του Ινστιτούτου Καρολίνσκα στη Στοκχόλμη, οι πρωτότοκοι άνδρες εμφανίζουν συχνότερα καρκίνο των όρχεων απ’ ό,τι τα μικρότερα αδέλφια τους.



2. Τα Μεσαία Παιδιά: Τα Παιδιά-«Σάντουιτς»


Αν και θεωρούνται συχνά οι επαναστάτες της οικογένειας, τα μεσαία παιδιά αντιμετωπίζουν τις δικές τους μοναδικές προκλήσεις και πλεονεκτήματα.

  • Κίνδυνος Κατάθλιψης: Τα μεγάλα αδέλφια παίρνουν όλη τη δόξα και τα μικρότερα συγχωρούνται εύκολα. Σύμφωνα με το Πανεπιστήμιο του Γουισκόνσιν, οι γονείς περνούν 10% λιγότερο χρόνο με τα μεσαία παιδιά και ξοδεύουν λιγότερα χρήματα γι’ αυτά, κάτι που μπορεί να τους προκαλέσει χαμηλή αυτοεκτίμηση.
  • Οικονομική Σύνεση: Έρευνα αμερικανικών εταιρειών στον χρηματοοικονομικό τομέα έδειξε ότι το 65% των μεσαίων παιδιών βάζουν χρήματα στην άκρη.
  • Επιχειρηματικότητα: Έχουν τη δυνατότητα να γίνουν πολύ πετυχημένοι επιχειρηματίες. Η σειρά γέννησής τους τα μαθαίνει να περιμένουν με υπομονή, γεγονός που τα εξοπλίζει με μεγάλα αποθέματα επιμονής.



3. Οι Βενιαμίν: Τα Στερνοπούλια


Μένουν για πάντα τα «μικρά» της οικογένειας, γεγονός που επηρεάζει σημαντικά τη συμπεριφορά τους και στην ενήλικη ζωή.


«Είναι τα παιδιά που πολλές φορές δεν τα παίρνουν σοβαρά, τους φέρονται απελπιστικά χαϊδευτικά, υπερπροστατευτικά και με επιείκεια. Αυτό, βέβαια, έχει ως συνέπεια στις ενήλικες σχέσεις τους - είτε αυτές είναι φιλικές είτε συντροφικές - να απαιτούν την ίδια επιείκεια και φροντίδα.»
Δήμητρα Θεοφίλη, Κοινωνική Λειτουργός

 

  • Ροπή προς Ατυχήματα: Έρευνα στα νοσοκομεία της Ιερουσαλήμ έδειξε ότι τα τελευταία παιδιά της οικογένειας επισκέπτονταν τα νοσοκομεία λόγω τραυματισμών κατά 50% συχνότερα, καθώς είναι πιο πρόθυμα να παίρνουν ρίσκα.
  • Ελλιπής Εμβολιασμός: Είναι τα παιδιά που εμβολιάζονται λιγότερο από τα αδέλφια τους, καθώς οι γονείς συχνά τρέχουν να προλάβουν πολλές υποχρεώσεις και ξεχνούν τα παιδικά εμβόλια.


Πηγή: Τα Νέα

Διαφημίσεις