Πλοηγός στον κόσμο του διαδικτύου απο το χτές στο σήμερα.

John Stith Pemberton - Ο φαρμακοποιός που εφηύρε την Coca-Cola

Προσθέστε σχόλιο

Ο Τζον Στιθ Πέμπερτον (John Stith Pemberton, 8 Ιουλίου 1831 – 16 Αυγούστου 1888) ήταν Αμερικανός φαρμακοποιός. Είναι γνωστός ως ο εφευρέτης της Coca-Cola η οποία, όσο ζούσε, χρησιμοποιούνταν μόνο ως φάρμακο.

Γεννήθηκε στο Νόξβιλ της Κομητείας Κρόφορντ. Όταν ήταν 19 ετών πήρε πτυχίο Ιατρικής, ενώ παράλληλα επέδειξε μεγάλες ικανότητες και στη φαρμακευτική. Σύμφωνα με τον τοπικό Τύπο, ο δρ. Πέμπερτον υπήρξε από τους πιο γνωστούς γιατρούς της Ατλάντα.

Ο Πέμπερτον, προσπάθησε να φτιάξει ένα σκεύασμα για την καταπολέμηση του πονοκεφάλου και την τόνωση του οργανισμού. Ξεκίνησε να ψάχνει στα λιμάνια της Σαβάννα, στην πολιτεία της Τζόρτζια, αναζητώντας το ιδανικό μείγμα φρέσκων συστατικών και μπαχαρικών από όλο τον κόσμο – μέχρι που τελικά το πέτυχε.

Το Μάιο του 1886, μέσα στο εργαστήριό του, έφτιαξε την Coca-Cola, ένα από τα πιο δημοφιλή προϊόντα στον κόσμο.

Ο John Pemberton, ένας φαρμακοποιός από την Ατλάντα παρακινημένος από απλή περιέργεια, ανακάτεψε ένα άρωμα με ένα υγρό στο χρώμα της καραμέλας και μόλις ήταν έτοιμο το μετέφερε στο φαρμακείο του Joseph Jacobs.

Εδώ, το μείγμα αναμείχθηκε με ανθρακούχο νερό, το έδωσαν για δοκιμή σε κάποιους από τους πελάτες του φαρμακείου και όλοι συμφώνησαν ότι αυτό το νέο ποτό ήταν το κάτι άλλο. Έτσι, το φαρμακείο του Jacobs άρχισε να το σερβίρει για 5 σεντς το ποτήρι.

Ο λογιστής του Pemberton, ο Frank Robinson, ονόμασε το νέο μείγμα Coca-Cola και το σημείωσε στα βιβλία του, με τον ιδιαίτερο γραφικό του χαρακτήρα.

Από εκείνη την ημέρα, μέχρι σήμερα, η Coca-Cola γράφεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Την πρώτη χρονιά, ο Pemberton πουλούσε μόλις 9 ποτήρια Coca-Cola την ημέρα.


Έναν αιώνα αργότερα η Coca-Cola έχει παράξει περισσότερα από 10 δισ. γαλόνια. Στην πορεία του χρόνου, μεταξύ του 1888 και του 1891, ο επιχειρηματίας της Ατλάντα Asa Griggs Candler εξασφάλισε τα δικαιώματα της νέας μάρκας για περίπου $2,300. Ο Candler θα γινόταν λίγο αργότερα ο πρώτος Πρόεδρος της Coca-Cola και ο πρώτος που θα εμπνεόταν το νέο, πραγματικό και μακρινό όραμα για την επιχείρηση και τη μάρκα.

Πηγή: OLYMPIA

Τα χάλκινα άλογα της Χίου που κλάπηκαν από την Κωνσταντινούπολη

Προσθέστε σχόλιο

Τα «Άλογα του Αγίου Μάρκου»: Ένας Ελληνικός Θησαυρός στη Βενετία

Τα περίφημα τέσσερα χάλκινα άλογα που ο πλανήτης γνωρίζει ως «Άλογα του Αγίου Μάρκου» είναι στην πραγματικότητα ελληνικά. Σύμφωνα με αναλύσεις, θεωρείται πως προέρχονται από την κορυφαία σχολή γλυπτικής της Χίου (ή της Σικυώνας) και κοσμούσαν ελληνικούς χώρους από τον 2ο π.Χ. αιώνα.


Τεχνικά Χαρακτηριστικά

  • Διαστάσεις: Ύψος 238 cm (131 cm στο ακρώμιο) και μήκος 252 cm.
  • Βάρος: Περίπου 8,5 έως 9 τόνοι το καθένα.
  • Σύνθεση: Υψηλότατη καθαρότητα χαλκού (96,67%), γεγονός που τα καθιστά κράμα χαλκού και όχι απλό μπρούτζο.
  • Κατασκευή: Η υψηλή περιεκτικότητα σε κασσίτερο απαιτούσε θερμοκρασίες καλουπώματος 1200–1300 °C.

Η Περιπετειώδης Διαδρομή


Η ιστορία τους αποτελεί ένα χρονικό αρπαγής και μετακινήσεων:

  1. Βυζάντιο: Με εντολή του αυτοκράτορα Θεοδοσίου Β', μεταφέρθηκαν από τη Χίο στον Ιππόδρομο της Κωνσταντινούπολης.
  2. Βενετία: Το 1204, κατά την Δ΄ Σταυροφορία, ο Ενρίκο Δάνδολος τα απέσπασε και τα τοποθέτησε στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου. Τα κολάρα που φέρουν προστέθηκαν τότε, για να καλύψουν τα σημεία όπου είχαν κοπεί τα κεφάλια τους για ευκολότερη μεταφορά.
  3. Παρίσι: Το 1797, ο Ναπολέων τα μεταφέρει στην Αψίδα του Θριάμβου.
  4. Επιστροφή: Μετά την πτώση του Ναπολέοντα το 1815, επιστρέφουν στη Βενετία, όπου παραμένουν έως σήμερα (τα πρωτότυπα στο μουσείο και αντίγραφα στη βεράντα της Βασιλικής).

«Όπου και να ταξιδέψω, η Ελλάδα με πληγώνει» — Γιώργος Σεφέρης


Ο στίχος του Σεφέρη αντικατοπτρίζει απόλυτα την πίκρα για τα αναρίθμητα έργα τέχνης που βρίσκονται διασκορπισμένα σε μουσεία του εξωτερικού, αποτέλεσμα αιώνων εισβολών και λεηλασιών. Πάνω από ένα εκατομμύριο ελληνικά κειμήλια παραμένουν μακριά από την πατρίδα τους.


Αναρωτιέται κανείς: μετά από την ιστορική συγγνώμη του Πάπα Ιωάννη Παύλου Β’ για τα εγκλήματα των προκατόχων του εναντίον της Ορθοδοξίας, δεν θα έπρεπε η επιστροφή έστω μέρους αυτών των θησαυρών να αποτελεί μια πράξη ουσιαστικής αποκατάστασης;


Στυλιανός Καβάζης
Μεσαιωνική - Βυζαντινή & Μεταμεσαιωνική Ιστορία

Μικρασιατική καταστροφή - Η ζωή πριν τον ξεριζωμό

Προσθέστε σχόλιο

Μνήμες από τις Αλησμόνητες Πατρίδες

Η καθημερινότητα πριν τον ξεριζωμό μέσα από τις μαρτυρίες του Ιστορικού Αρχείου Προσφυγικού Ελληνισμού.

Βεγγέρες με σύκα και καρύδια, δουλειές στο χωράφι και τον αργαλειό, γιορτές με τραγούδια και χορούς. Οι προφορικές μαρτυρίες περίπου πεντακοσίων Μικρασιατών, προσφύγων πρώτης γενιάς, ζωντανεύουν μέσα από το πολύτιμο αρχείο του Ιστορικού Αρχείου Προσφυγικού Ελληνισμού στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης.


Η Καθημερινή Ζωή και τα Έθιμα


Οι μνήμες των ανθρώπων που έζησαν εκεί, πριν τον ξεριζωμό, μεταφέρουν ζωντανά την καθημερινότητα:

  • Βεγγέρες: Τα βράδια της παρέας στα φιλικά σπίτια, με καρύδια και σύκα, γλυκά και καφέ.
  • Γεύσεις: Από το παγωτό «γλασάδα» στους δρόμους, μέχρι τα περίφημα ρεβιθοκεφτεδάκια και τους τζιγεροσαρμάδες.
  • Εορτασμοί: Η διατήρηση των παραδόσεων, όπως τα κόκκινα αυγά το Πάσχα και οι προετοιμασίες των γάμων, όπου μερικές φορές συμμετείχαν και οι Τούρκοι γείτονες.

«Παίρνω τη σκέπη του αρνιού… τη σκωταριά την κόβουμε βούκες βούκες… κρεμμυδάκια, άνηθο, δυόσμο τα ανακατεύουμε… τα βάζεις σα καπελάκια στο ταψί και στο φούρνο και ύστερα γίνεται ένα φαΐ, να τρως και να μην χορταίνεις…»


Εργασία και Κοινωνική Δομή


Παρά τις όμορφες στιγμές, η επιβίωση απαιτούσε σκληρό αγώνα. Οι Μικρασιάτες ήταν άνθρωποι της δημιουργίας:


Ασχολούνταν με τη γεωργία (αμπέλια, ελαιώνες), τη σηροτροφία (μεταξοσκώληκες), το ψάρεμα και το εμπόριο. Παράλληλα, διέπρεπαν ως τεχνίτες, ράφτες, τσαγκάρηδες και υφαντές, ενώ πολλοί διατηρούσαν καταστήματα και επιχειρήσεις.


Σχέσεις Ελλήνων και Τούρκων


Ένα κοινό στοιχείο στις αφηγήσεις είναι οι ομαλές σχέσεις που επικρατούσαν στην καθημερινότητα. Σε πολλές περιοχές, όπως στην Απολλωνιάδα, Έλληνες και Τούρκοι συμβίωναν αρμονικά. Η έχθρα, όπως επισημαίνουν οι μάρτυρες, ήταν αποτέλεσμα του πολέμου και της πολιτικής κατάστασης, που συχνά έφερνε σε δύσκολη θέση τους απλούς ανθρώπους.


Το Ιστορικό Αρχείο


Όπως εξηγεί η ιστορικός του Αρχείου, Μαρία Καζαντζίδου, ο σκοπός της καταγραφής δεν είναι να διδάξουν την ιστορία, αλλά να ακούσουν την ατομική ιστορία του κάθε πρόσφυγα. Με πάνω από 1.500 μαρτυρίες από τον Πόντο, τη Μικρά Ασία και την Ανατολική Θράκη, το Αρχείο αποτελεί έναν φάρο γνώσης για ερευνητές, λαογράφους και κάθε ενδιαφερόμενο.


Πηγή: tvxs.gr

Λίμνη Κάρλα: Ποια είναι η λίμνη που απειλεί με νέες πλημμύρες τη Θεσσαλία

Προσθέστε σχόλιο
Λίμνη Κάρλα

Λίμνη Κάρλα: Από τον Οικολογικό Παράδεισο στην Τρέχουσα Κρίση

ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ: Η στάθμη των υδάτων στη λίμνη Κάρλα έχει ξεπεράσει τα 6,5 μέτρα, προκαλώντας έντονη ανησυχία για τα παραλίμνια χωριά. Πάνω από 180.000 στρέμματα έχουν πλημμυρίσει, επαναφέροντας τη λίμνη στις παλιές της διαστάσεις.

Η λίμνη Κάρλα (ή Βοιβηίδα), ένας θρύλος της ελληνικής υδρολογίας, βρέθηκε στο επίκεντρο της επικαιρότητας λόγω των πλημμυρικών φαινομένων που θυμίζουν την εποχή πριν την αποξήρανσή της.


Τι ήταν η Λίμνη Κάρλα;

Τοποθετημένη στο νοτιοανατολικό άκρο της πεδιάδας της Λάρισας, η Κάρλα αποτελούσε έναν από τους σπουδαιότερους υδροβιότοπους της χώρας. Με έκταση έως 195.000 στρέμματα και βάθος 4-6 μέτρων, φιλοξενούσε πάνω από 143 είδη πτηνών, αποτελώντας «σπίτι» για 430.000 υδρόβια πτηνά.


Η «Αποξήρανση του '62»: Ένα Τεχνικό Έργο με βαρύ τίμημα

Τον Αύγουστο του 1962, ξεκίνησε η αποξήρανση της λίμνης για την αντιμετώπιση των πλημμυρών και την αύξηση της καλλιεργήσιμης γης. Το έργο παρουσιάστηκε ως θρίαμβος της γεωργίας. Ωστόσο, η πραγματικότητα αποδείχθηκε διαφορετική. Η κατασκευή της σήραγγας των 10 χιλιομέτρων για την «ολοκληρωτική εκκένωση» αντί για τη σωστή διαχείριση (όπως προέβλεπε η αρχική μελέτη) προκάλεσε μια σειρά από ανυπολόγιστες συνέπειες.


Οι Περιβαλλοντικές και Κοινωνικές Επιπτώσεις

  • Πτώση υδροφόρου ορίζοντα: Ραγδαία υποχώρηση των υπόγειων υδάτων.
  • Οικολογική καταστροφή: Ρύπανση του Παγασητικού και καταστροφή της βιοποικιλότητας.
  • Γεωλογικά προβλήματα: Εμφάνιση ρηγμάτων και ζημιές σε κτίσματα.
  • Κλιματική αλλαγή: Διατάραξη του τοπικού μικροκλίματος.
  • Κοινωνικές επιπτώσεις: Ξεκληρισμός των ντόπιων ψαράδων και πρόβλημα στην υδροδότηση.

Η προσπάθεια Αποκατάστασης (1995-2018)

Μετά από δεκαετίες αρνητικών αποτελεσμάτων, το 1995 ξεκίνησε η συζήτηση για την επαναδημιουργία της λίμνης, η οποία ολοκληρώθηκε το 2018. Παρά το γεγονός ότι πολλά είδη πτηνών επέστρεψαν, η σημερινή κατάσταση υπενθυμίζει ότι η «φύση έχει μνήμη» και ότι η σωστή διαχείριση των υδάτων παραμένει το μεγαλύτερο στοίχημα για την περιοχή.

Διαφημίσεις