Οι ψεύτες κάνουν συνήθως πολλές γκριμάτσες και μορφασμούς. Χρησιμοποιούν πολύ τη γλώσσα του σώματος για να καλύψουν τα ψέματά τους και να δείξουν ότι όσα λένε είναι αληθινά. Δώστε βάση σε 6 κινήσεις για να αναγνωρίσετε εύκολα και γρήγορα πότε κάποιος σας λέει ψέματα…

1. Καλύπτει το στόμα του

Όταν ο συνομιλητής σας βάζει το χέρι του στο στόμα… κάτι ύποπτο συμβαίνει, αφού ο εγκέφαλος υποδεικνύει υποσυνείδητα στο σώμα να καταπνίξει τα ψέματα που πρόκειται να ειπωθούν. Επιπλέον, χρησιμοποιεί έναν ψεύτικο βήχα για καλύτερη συγκάλυψη.

2. Αγγίζει τη μύτη του

Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι όταν κάποιος λέει ψέματα τότε απελευθερώνονται στο αίμα κετοχολαμίνες που κάνουν το βλενογόννο της μύτης να διαστέλλεται. Αυτό ερεθίζει τη μύτη προκαλώντας φαγούρα.

3. Στρέφει το βλέμμα του αλλού

Ο ψεύτης δεν κοιτάει ποτέ το συνομιλητή του στα μάτια. Ρίχνει το βλέμμα του συνήθως στο πάτωμα ή στρέφει τα μάτια του σε άλλη κατεύθυνση όταν μιλάει. Συχνά τρίβει τα μάτια του δυνατά ή απλώς τα ανοιγοκλείνει πολύ γρήγορα.

4. Τραβάει το αυτί του

Η κίνηση αυτή γίνεται ενστικτωδώς από τον ψεύτη, καθώς δεν θέλει να ακούσει αυτά που λέτε γιατί του προκαλεί άγχος και αγωνία το γεγονός ότι πρέπει να σας απαντήσει με ψέματα.

5. Ξύνει το λαιμό ή τον αυχένα του

Αυτή είναι μία από τις πιο συνηθισμένες κινήσεις ενός ψεύτη, την οποία χρησιμοποιεί για να καλύψει την αμηχανία του την ώρα που λέει ψέματα. Η φαγούρα στο λαιμό ή στον αυχένα είναι σημάδι αβεβαιότητας προς τα λόγια του συνομιλητή.

6. Ανασαίνει πολύ γρήγορα

Όταν κάποιος λέει ψέματα η καρδιά του χτυπάει περισσότερο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα η αναπνοή να χάνει τον κανονικό της ρυθμό, καθώς η ταχυκαρδία επηρεάζει την κίνηση των πνευμόνων.

Ερνέστο Σάμπατο: Ο Τσε Γκεβάρα και το ιδανικό του «Νέου Ανθρώπου»

«Ο Ερνέστο Γκεβάρα δεν πέθανε για μιαν απλή ανύψωση του βιοτικού επιπέδου των φτωχότερων λαών. Πέθανε για ένα ιδανικό απείρως υψηλότερο, για το ιδανικό ενός Νέου Ανθρώπου.»

– Ερνέστο Σάμπατο

---

Στις 9 Οκτώβρη συμπληρώθηκαν 46 χρόνια από τη δολοφονία του κομαντάντε Ερνέστο Τσε Γκεβάρα. Το 1967, τον εκτέλεσε με εννέα πυροβολισμούς ο υπαξιωματικός του βολιβιανού στρατού Μάριο Τεράν.

Μια νέα μορφή συμβίωσης

Αυτό το ιδανικό προϋποθέτει προφανώς την πάλη ενάντια στην αθλιότητα των καταπιεζόμενων λαών. Αλλά προϋποθέτει επίσης —σε τελευταία και ίσως και σε πρώτη ανάλυση— μια νέα μορφή συμβίωσης, μία κοινότητα στην οποία θα εξασφαλίζονται για όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις όχι μόνο τα υλικά αγαθά αλλά και μια αυθεντική επικοινωνία: μια κοινωνία, ένας βαθύτερος δεσμός ελεύθερων ανθρώπων, μια συνεργασία μεταξύ αυθεντικών προσώπων.

«Ουσιαστικά, νομίζω ότι πάλεψε και πέθανε για μια συμβίωση στην οποία οι άνθρωποι θα είναι αληθινές ανθρώπινες υπάρξεις, με την υψηλότατη αξιοπρέπεια που τους ανήκει, απελευθερωμένοι επιτέλους όχι μόνο από την οικονομική αλλοτρίωση [...] αλλά και από αυτή την άλλη μορφή αλλοτρίωσης [...] που έγκειται στην επιστημονική αλλοτρίωση, αυτή την ίδια που μετασχηματίζει τον κόσμο σε έναν τερατώδη μηχανισμό από ρομπότ.»

Το πάθος ενάντια στην τεχνική

Η εξέγερση των νέων ενάντια στον «χοντροκομμένο υλισμό» δείχνει ότι διακυβεύεται κάτι βαθύτερο από τους οικονομικούς παράγοντες. Ο Γκεβάρα διεκδίκησε με τη ζωή του τη θυσία και τη μοναξιά. Αν ήταν κλεισμένος σε κάποιο ασφαλές γραφείο, ίσως να φαινόταν πιο αποτελεσματικός στους «επιστήμονες της επανάστασης», αλλά δεν θα είχε ποτέ τη διάρκεια των σημαιών, την αιωνιότητα των συμβόλων.

Στην ορθολογιστική κοινωνία μας, όπου η αποτελεσματικότητα έχει γίνει πιο πολύτιμη από το πάθος, μπορούμε να αποδώσουμε στον Γκεβάρα έναν «απερίσκεπτο ρομαντισμό». Αλλά είναι ακριβώς αυτός ο ηρωισμός που γεννά την ελπίδα.

«Η πίστη είναι πιο ισχυρή από τον αριθμό των κανονιών. Η ελπίδα είναι πιο δυνατή από την απληστία των εμπόρων.»

Η πάλη του Γκεβάρα ενάντια στις Ηνωμένες Πολιτείες αντιπροσώπευε, σε τελευταία ανάλυση, μια πάλη του πνεύματος ενάντια στην ύλη. Αρνήθηκε να αναπτύξει την παραγωγή προσφεύγοντας σε υλικά κίνητρα, κάνοντας έκκληση στον επαναστατικό ενθουσιασμό, στον πατριωτισμό και στην πίστη που κινεί τα βουνά.

---