Πλοηγός στον κόσμο του διαδικτύου απο το χτές στο σήμερα.

Μάχη της Λειψίας: Η αρχή του τέλους του Ναπολέοντα

Προσθέστε σχόλιο

Η Μάχη της Λειψίας (1813): Η «Μάχη των Εθνών»

Η Μάχη της Λειψίας


Από τις 16 έως τις 19 Οκτωβρίου 1813, η σύρραξη μεταξύ του στρατού του Ναπολέοντα και του Έκτου Συνασπισμού έφτασε στην κορύφωσή της, με τη μάχη να δίνεται στη γερμανική πόλη Λειψία.


Ιστορικό Πλαίσιο και Σχηματισμός


Η μάχη αποκλήθηκε από τους Γερμανούς ιστορικούς ως «Μάχη των Εθνών», καθώς θεωρείται η μεγαλύτερη στην Ευρώπη πριν από τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σημαδεύτηκε από την ήττα του Ναπολέοντα από τους συμμαχικούς στρατούς της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, της Αυστριακής Αυτοκρατορίας, της Πρωσίας και της Σουηδίας.


Η ολέθρια εκστρατεία του 1812 στη Ρωσία είχε αποδεκατίσει και εξαντλήσει τον ναπολεόντειο στρατό, δίνοντας την ευκαιρία στους αντιπάλους του να συσπειρωθούν. Από το καλοκαίρι έως το φθινόπωρο του 1813, ο Έκτος Συνασπισμός (Αυστροουγγαρία, Βρετανία, Ισπανία, Πορτογαλία, Πρωσία, Ρωσία, Σουηδία και γερμανικά κράτη) οργανώθηκε με στόχο την ανατροπή του Ναπολέοντα.


Η Εξέλιξη της Σύρραξης


Αφού απέτυχε να καταλάβει το Βερολίνο, ο Ναπολέων κινήθηκε δυτικά και διέσχισε τον Έλβα στα τέλη Σεπτεμβρίου. Τοποθέτησε το μεγαλύτερο τμήμα του στρατού του γύρω από τη Λειψία, επιδιώκοντας να προστατεύσει τις γραμμές ανεφοδιασμού του και να αντιμετωπίσει τους Συμμάχους. Την ίδια στιγμή, οι Σύμμαχοι είχαν συγκεντρώσει ισχυρές δυνάμεις, κυρίως μέσω της Στρατιάς της Βοημίας.


Το πρωί της 16ης Οκτωβρίου, οι Σύμμαχοι επιτέθηκαν από τον βορρά και τον νότο. Με 190.000 άνδρες για τον Ναπολέοντα και 330.000 για τους Συμμάχους, η σύγκρουση ήταν άνιση. Η κατάσταση κρίθηκε στις 18 Οκτωβρίου, όταν οι Σύμμαχοι επιτέθηκαν από όλα τα σημεία του ορίζοντα και οι Σάξονες σύμμαχοι του Ναπολέοντα αυτομόλησαν.


Η Υποχώρηση και η Καταστροφή


Στις 19 Οκτωβρίου, ο Ναπολέων άρχισε την υποχώρησή του προς τα δυτικά, πάνω από τη μοναδική διαθέσιμη γέφυρα του ποταμού Έλστερ. Ένα μοιραίο λάθος οδήγησε στην πρόωρη ανατίναξη της γέφυρας, ενώ αυτή ήταν γεμάτη Γάλλους στρατιώτες. Περίπου 30.000 άνδρες παγιδεύτηκαν, πολλοί συνελήφθησαν και άλλοι πνίγηκαν στο ποτάμι.


Απολογισμός Απωλειών:

  • Γαλλικός Στρατός: 70-80.000 στρατιώτες (νεκροί, τραυματίες, αιχμάλωτοι).
  • Σύμμαχοι: 54.000 νεκροί και τραυματίες.

Το Τέλος μιας Εποχής


Μετά τη Μάχη των Εθνών, απελευθερώθηκαν όλα τα γερμανικά εδάφη που τελούσαν υπό γαλλική κυριαρχία. Οι σύμμαχοι εισήλθαν στο Παρίσι στις 31 Μαρτίου 1814. Στις 11 Απριλίου ο Ναπολέων παραιτήθηκε και εξορίστηκε στη νήσο Έλβα.

Marketing το Σαββατοβραδο

Προσθέστε σχόλιο

1. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Τον πλησιάζεις και του λες:
"Είμαι καταπληκτική στο κρεββάτι."
Αυτό λέγεται Direct Marketing.

2. Είσαι σε ένα πάρτι με παρέα και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Μια φίλη απ' την παρέα σου τον πλησιάζει, δείχνει εσένα, και...του λέει:
"Είναι καταπληκτική στο κρεββάτι."
Αυτό λέγεται Διαφήμιση.

3. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Τον πλησιάζεις και παίρνεις τον αριθμό του τηλεφώνου του. Την επόμενη μέρα τον παίρνεις τηλέφωνο και του λες :
"Γεια, είμαι καταπληκτική στο κρεββάτι."
Αυτό λέγεται Telemarketing.

4. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Σηκώνεσαι, ισιώνεις το φόρεμα σου. Τον πλησιάζεις και τον κερνάς ένα ποτό. Του λες "Μπορώ;" και του ισιώνεις τη γραβάτα ενώ ακουμπάς απαλά πάνω στο μπράτσο του, και του ψιθυρίζεις:
"Α, επίσης είμαι καταπληκτική στο κρεββάτι."
Αυτό λέγεται Δημόσιες Σχέσεις.

5. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Σε πλησιάζει αυτός και σου λέει:
"Έμαθα πως είσαι καταπληκτική στο κρεβάτι..."
Αυτό λέγεται Αναγνωρισιμότητα Προϊόντος.

6. Είσαι σε ένα πάρτι και βλέπεις έναν ωραίο άντρα.
Τον πλησιάζεις και τον πείθεις να πάρει την φίλη σου σπίτι του.
Αυτό λέγεται πώληση προϊόντος.
Αυτός όμως δεν είναι ευχαριστημένος με την απόδοση της φίλης σου, και έτσι σε παίρνει τηλέφωνο.
Αυτό λέγεται Τεχνική Υποστήριξη.

7. Πας σε ένα πάρτι και στον δρόμο διαπιστώνεις πως μέσα σε όλα αυτά τα σπίτια που περνάς μπορεί να υπάρχουν ωραίοι άντρες. Σκαρφαλώνεις πάνω σε ένα παγκάκι που βρίσκεται ακριβώς στο κέντρο της γειτονιάς, και ξελαρυγγιάζεσαι φωνάζοντας:
"Είμαι καταπληκτική στο κρεβάτι!"
Αυτό λέγεται Spam. (Ενοχλητική Αλληλογραφία)

Γλύξμπουργκ: Η ιστορία της οικογένειας στην Ελλάδα

Προσθέστε σχόλιο


Ο οίκος των Γλύξμπουργκ ανέδειξε έξι βασιλείς στην Ελλάδα μέχρι το δημοψήφισμα του 1974, με το οποίο ο ελληνικός λαός αποφάσισε την κατάργηση της μοναρχίας. Η ιστορία του.

Ο οίκος των Γλύξμπουργκ, μέλος του οποίου ήταν ο τέως βασιλιάς Κωνσταντίνος ο οποίος έφυγε το βράδυ της Τρίτης (10/1) από τη ζωή σε ηλικία 82 ετών, αποτελεί παρακλάδι του Οίκου του Γκλύξμπουργκ της Δανίας, που με τη σειρά του είναι και αυτός παρακλάδι του Οίκου του Σλέσβιχ-Χόλσταϊν-Σόνντερμπουρκ-Γκλύξμπουργκ, μέλη του οποίου βασιλεύουν ή έχουν βασιλεύσει κατά καιρούς στη Δανία, τη Νορβηγία, την Ελλάδα και αρκετά βόρεια Γερμανικά κράτη.

Η οικογένεια πήρε το όνομα της από το Γκλύξμπουργκ (Glücksburg), μια μικρή παραλιακή πόλη στη νότια, γερμανική πλευρά του φιόρδ του Φλένσμπουργκ, που χωρίζει τη Γερμανία από τη Δανία. Το 1460 το Γκλύξμπουργκ περιήλθε, ως μέρος των συνενωμένων Δανο-Γερμανικών δουκάτων Σλέσβιχ και Χόλσταϊν, στον Κόμη Χριστιανό Ζ΄ του Όλντενμπουργκ, που το 1448 οι Δανοί είχαν εκλέξει βασιλιά τους ως Χριστιανό Α΄, όπως είχαν κάνει και οι Νορβηγοί το 1450.

Ο πρώην Βασιλικός οίκος της Ελλάδας ιδρύθηκε από τον Γεώργιο Α΄, όταν ορίστηκε βασιλιάς των Ελλήνων και ανέδειξε έξι ανώτατους άρχοντες της Ελλάδας, μέχρι το δημοψήφισμα του 1974 με το οποίο ο ελληνικός λαός απέρριψε τη μοναρχία. Η Ελληνική συνταγματική μοναρχία έχασε την εξουσία, μετά την απόπειρα αντιπραξικοπήματος και τη φυγή στο εξωτερικί το 1967, με το σύνταγμα του 1968, διατηρώντας τυπικά τον τίτλο, αλλά με ορισμό αντιβασιλέα. Στο δημοψήφισμα του 1974 το 69,18% των ψηφοφόρων ψήφισε κατά της επιστροφής της μοναρχίας.

Το 1863 και με το όνομα Γεώργιος Α΄ ο Πρίγκιπας Γουλιέλμος της Δανίας εκλέχτηκε Βασιλιάς των Ελλήνων μετά από υπόδειξη των Μεγάλων Δυνάμεων της Ευρώπης. Ήταν νεώτερος γιος του Βασιλιά Χριστιανού Θ΄ της Δανίας. Ο Γεώργιος Α' ανέλαβε τη θέση μετά την ανατροπή του Όθωνα. Η αλλαγή βασιλιά δεν σήμανε μόνο την αλλαγής μιας δυναστείας αλλά και την μετάβαση σε ένα νέο πολίτευμα, αυτό της βασιλευομένης δημοκρατίας. Τελευταίος βασιλιάς της δυναστείας ήταν ο Κωνσταντίνος Β’.

από στρατιωτικούς, με τα αιτήματα τους να είναι κάθε άλλο παρά ριζοσπαστικά, ωστόσο όσον αφορά στη Δυναστεία απαιτούσε την απομάκρυνση των Πριγκίπων από το στράτευμα. Στη συνέχεια θα συμμετάσχει στους βαλκανικούς πολέμους. Ο Βενιζέλος, επιδιώκοντας την εθνική ενότητα, ζήτησε από τον Γεώργιο να τεθεί επικεφαλής του κινήματος εθνικής αναγέννησης. Ο γηραιός, πλέον, Βασιλιάς δεν εμπόδισε τον Βενιζέλο να κυβερνήσει ριζοσπαστικά, να ανασυγκροτήσει το ελληνικό κράτος, να προβεί σε γενναίες εσωτερικές μεταρρυθμίσεις και να δημιουργήσει ισχυρό στράτευμα.

Τοποθέτησε τον Διάδοχο Κωνσταντίνο επικεφαλής του στρατεύματος και προσαρτήθηκαν στην Ελλάδα η Ήπειρος, η Μακεδονία και τα Νησιά του Αιγαίου. Οι επιτυχίες της Ελλάδας στον πόλεμο θα του δώσουν την ευκαιρία προς στιγμήν να γίνει πολύ αγαπητός στους Έλληνες. Δολοφονήθηκε στις 18 Μαρτίου 1913 στην Θεσσαλονίκη. Η δολοφονία του αποδίδεται από ορισμένους μελετητές σε γερμανική σκευωρία.

Κωνσταντίνος Α’

Ο Κωνσταντίνος είναι γιος του Γεώργιου Α’ και της βασίλισσας Όλγας. Γεννήθηκε στις 2 Αυγούστου του 1868 και έλαβε το όνομα του παππού του, του μεγάλου δούκα Κωνσταντίνου της Ρωσίας. Σπούδασε στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, από την οποία αποφοίτησε με το βαθμό του ανθυπολοχαγού του Πεζικού. Στις 15 Οκτωβρίου του 1889 ο Κωνσταντίνος παντρεύτηκε στην Αθήνα τη Σοφία της Πρωσίας, αδελφή του αυτοκράτορα της Γερμανίας Γουλιέλμου Β΄, με την οποία έκανε έξι παιδιά.

Ήταν αρχιστράτηγος στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897, όταν ο ελληνικός στρατός ηττήθηκε. Θεωρήθηκε από μεγάλο μέρος του πληθυσμού και της διανόησης ένας από τους βασικούς υπεύθυνους της εθνικής ταπείνωσης στο πολεμικό μέτωπο. Μετά το τραγικό γεγονός της δολοφονίας του Γεωργίου Α΄, στις 18 Μαρτίου 1913 στη Θεσσαλονίκη από τον Αλέξανδρο Σχινά, ο Κωνσταντίνος ανέβηκε στον θρόνο.

Ο Βενιζέλος εκλάμβανε την αναχώρηση του Κωνσταντίνου ως παραίτηση κάτι που ανέτρεπε την τάξη διαδοχής σύμφωνα με το άρθρο 45 υπέρ του Γεωργίου. Για το λόγο αυτό ο Κωνσταντίνος δεν αποδέχθηκε ποτέ τον Αλέξανδρο ως βασιλέα, και στον τάφο του στο Τατόι αναγράφεται ως "Αλέξανδρος, βασιλόπαις της Ελλάδος, βασίλεψε αντί του πατρός αυτού". Επίσης η μητέρα του Σοφία στην αλληλογραφία μαζί του τον προσφωνούσε Προς τον Πρίγκηπα Αλέξανδρο. Αρχικά ο Ελευθέριος Βενιζέλος είχε εκφράσει την προτίμηση του προς τον νεότερο γιο του Κωνσταντίνου, τον ανήλικο τότε Παύλο και τον ορισμό αντιβασιλέα.

Όμως οι Μεγάλες Δυνάμεις δεν του επέτρεψαν να επιλέξει το διάδοχο. Αν και ορκίστηκε Βασιλιάς, ο Αλέξανδρος ανάλαβε τα καθήκοντά του με την πεποίθηση ότι εκτελούσε χρέη τοποτηρητή του θρόνου και ότι η προσωρινή ηγεμονία του θα έληγε με το τέλος του πολέμου και την επιστροφή του πατέρα του, καθώς ο Κωνσταντίνος δεν υπέβαλε επίσημα την παραίτησή του όταν αποχώρησε από την Ελλάδα.

Παύλος Α'

Ο Παύλος γεννήθηκε στα Βασιλικά Ανάκτορα του Τατοΐου στις 14 Δεκεμβρίου 1901. Ήταν το τέταρτο κατά σειρά παιδί του τότε Διαδόχου Κωνσταντίνου και της συζύγου του Πριγκίπισσας Σοφίας. Ο Παύλος ήταν εγγονός του Βασιλιά Γεωργίου Α΄ και της Βασίλισσας Όλγας της Ελλάδας από την πλευρά του πατέρα του, ενώ από την πλευρά της μητέρας του ήταν εγγονός του Αυτοκράτορα Φρειδερίκου Γ´ και της Αυτοκράτειρας Βικτώριας της Γερμανίας

Το 1916, κι ενώ είχε ξεσπάσει ο Α΄ Παγκόσμιος Πόλεμος, ξεκίνησε να φοιτά στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, όμως το επόμενο έτος (1917) αναγκάστηκε να εξοριστεί στην Ελβετία, μαζί τον πατέρα του Βασιλιά Κωνσταντίνο και άλλα μέλη της Βασιλικής Οικογένειας, έπειτα από την απαίτηση της Αγγλίας και της Γαλλίας. Στα τέλη Οκτωβρίου του 1920 και μετά το θάνατο του αδελφού του Βασιλιά Αλέξανδρου, η ελληνική κυβέρνηση μέσω του Έλληνα πρέσβη στη Βέρνη, ζήτησε από τον Παύλο να αποδεχτεί το ελληνικό Στέμμα. Εκείνος απέρριψε την πρόταση, αναφέροντας ότι θα την έκανε αποδεκτή μόνο εάν ο ελληνικός λαός αποφάσιζε ότι δεν επιθυμούσε την επάνοδο του πατέρα του Βασιλιά Κωνσταντίνου και του Διαδόχου Γεωργίου.

Στις 19 Δεκεμβρίου 1920 ο Παύλος επέστρεψε στην Ελλάδα μαζί με την οικογένειά του και συνέχισε τη φοίτησή του στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων, από την οποία αποφοίτησε τον Ιούνιο του 1922 με το βαθμό του σημαιοφόρου. Ως νέος αξιωματικός, τοποθετήθηκε στο καταδρομικό «Έλλη», κυβερνήτης του οποίου ήταν ο πλοίαρχος Περικλής Ιωαννίδης.

Το 1923, λίγο πριν από την ανακήρυξη της αβασίλευτης δημοκρατίας στην Ελλάδα, έφυγε για το εξωτερικό μαζί με τον αδελφό του, Γεώργιο Β΄.

Κωνσταντίνος Β'

Γεννήθηκε στις 2 Ιουνίου 1940 στα Ανάκτορα του Παλαιού Ψυχικού. Γονείς του ήταν ο πρίγκιπας Παύλος της Ελλάδας, αδελφός και διάδοχος του βασιλιά της Ελλάδας Γεωργίου Β΄, και η πριγκίπισσα της Ελλάδας, του Αννοβέρου, της Μεγάλης Βρετανίας και της Ιρλανδίας, Φρειδερίκη. Την ημέρα της γέννησής του ρίφθηκαν 101 κανονιοβολισμοί από το λόφο του Λυκαβηττού, όπως συνηθιζόταν για να αναγγελθεί ότι ο νέος πρίγκιπας ήταν αγόρι.

Βαπτίστηκε στην Αθήνα με ανάδοχο τις Ένοπλες Δυνάμεις. Έχει δύο αδελφές, τη Σοφία και την Ειρήνη. Η Σοφία ήταν βασίλισσα της Ισπανίας από το 1975 μέχρι την παραίτηση του συζύγου της βασιλιά Χουάν Κάρλος Α΄ της Ισπανίας το 2014 και την άνοδο του γιου της Φιλίππου ΣΤ΄ στον ισπανικό θρόνο.

Η οικογένειά του ακολούθησε τη βασιλική οικογένεια, η οποία κατά τις παραμονές της ναζιστικής προέλασης στην Αθήνα, μαζί με την κυβέρνηση και την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων της χώρας, μέσω της Κρήτης κατέφυγαν στην Αίγυπτο, όπου και σχημάτισαν τη λεγόμενη «Κυβέρνηση της Αιγύπτου» και τέθηκαν επικεφαλής ελληνικών ταγμάτων που μαχόταν στην Αφρική κατά του Άξονα. Αργότερα διέμεινε στη Νότια Αφρική. Επέστρεψαν στην Ελλάδα το 1946 με την παλινόρθωση της μοναρχίας και την επιστροφή του βασιλιά Γεωργίου Β΄.

Ένα χρόνο αργότερα, το 1947, μετά τον αιφνίδιο θάνατο του Γεωργίου Β΄, ο πατέρας του ανέβηκε στον θρόνο και ο Κωνσταντίνος ορίστηκε διάδοχος. Ο Κωνσταντίνος Β΄ ήταν Βασιλιάς της Ελλάδας από το 1964 έως το 1973, οπότε με δημοψήφισμα καταργήθηκε η μοναρχία και κηρύχθηκε έκπτωτη η δυναστεία. Με το Δημοψήφισμα του 1974 εξέπεσε οριστικά του αξιώματός του στην Ελλάδα, καθώς οι πολίτες επέλεξαν με ποσοστό 69,2% την Αβασίλευτη Δημοκρατία ως μορφή του πολιτεύματος.

Από το 1967, μετά το αποτυχημένο αντικίνημα κατά της δικτατορίας που οργάνωσε στις 13 Δεκεμβρίου, ζούσε αυτοεξόριστος στην Ιταλία και το Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ τα τελευταία χρόνια αποφάσισε να εγκατασταθεί μόνιμα στην Ελλάδα. Ως βασιλιάς διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στα πολιτικά γεγονότα που οδήγησαν στην επιβολή της δικτατορίας με σημαντικότερη την εμπλοκή του στα γεγονότα της Αποστασίας, όταν συγκρούστηκε με τον πρωθυπουργό Γεώργιο Παπανδρέου, με αποτέλεσμα την παραίτηση του τελευταίου.

Στράφηκε κατά του ελληνικού Δημοσίου απαιτώντας 161,1 εκατομμύρια ευρώ και τελικά μετά από δικαστικές διαμάχες κατάφερε να αποζημιωθεί με 13,7 εκατομμύρια ευρώ, τα οποία εισπράχθηκαν από τη ΔΟΥ Αχαρνών, τον Μάρτιο του 2003.
Φρειδερίκη

Η Φρειδερίκη του Αννοβέρου (18 Απριλίου 1917 - 6 Φεβρουαρίου 1981) ήταν σύζυγος του Παύλου Α΄ της Ελλάδας και μητέρα του Κωνσταντίνου Β'.

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μπλάνκενμπουργκ της Γερμανικής Αυτοκρατορίας ως πριγκίπισσα του Αννόβερου. Έζησε στην Ελλάδα ως πριγκίπισσα της Ελλάδας από το 1938 έως το 1941, οπότε διέφυγε με τη βασιλική οικογένεια από τη χώρα καταλήγοντας στη Νότια Αφρική. Επανήλθε το 1946 στην Ελλάδα και είχε τον ρόλο της βασίλισσας (1947-1964) και ακολούθως της βασιλομήτορος (1964-1967). Το 1967 έφυγε από την Ελλάδα μαζί με τη βασιλική οικογένεια και έμεινε στην Ιταλία. Πέθανε στη Μαδρίτη της Ισπανίας το 1981 και ετάφη στην Ελλάδα, στο Βασιλικό Κοιμητήριο στο Τατόι.

Η Φρειδερίκη είχε επικριθεί για τα υπέρογκα βασιλικά έξοδα με επιβάρυνση του Δημοσίου, την ανάμειξή της στη δολοφονία του Γρηγόρη Λαμπράκη, την προικοδότηση της κόρης της Σοφίας με κρατικά έξοδα, τα προπαγανδιστικά της ταξίδια, τις πολυτελείς διακοπές και κρουαζιέρες της, τις αντισυνταγματικές πεποιθήσεις της, την έλλειψη στοιχειώδους εκπαίδευσής της.

Κύριο χαρακτηριστικό της ήταν ότι ως βασίλισσα και βασιλομήτωρ είχε συνεχή ανάμειξη και επιρροή στα πολιτικά πράγματα της Ελλάδας, αν και κάτι τέτοιο δεν προβλεπόταν από τον θεσμικό της ρόλο.

Η Φρειδερίκη όταν ήταν ακόμη παιδί, έγινε μέλος της γερμανικής ναζιστικής νεολαίας, ενώ, σύμφωνα με μερικούς, ανεδείχθη σε αρχηγό της ομάδας κοριτσιών της περιοχής της. Στην εφημερίδα The New York Times, αλλά και σε άλλες πηγές, αναφέρεται ότι συμπαθούσε τις δυνάμεις του Άξονα και υπήρξε ένθερμη οπαδός τους.

Παράλληλα, ο Ιωάννης Μεταξάς αναφέρει στο ημερολόγιό του ότι η Φρειδερίκη, ως Πριγκίπισσα του θρόνου της Ελλάδος και τιμητικά στη θέση της Γενικής Διοικήτριας των κοριτσιών της φασιστικής Εθνικής Οργάνωσης Νεολαίας (ΕΟΝ), το Δεκέμβριο του 1938 μοίραζε σημαίες της οργάνωσης σε παιδιά. Συμμετοχή και προσφορά στην ΕΟΝ είχαν επίσης και άλλα μέλη της Βασιλικής Οικογενείας.

Ιστορία του μπιλιάρδου

Προσθέστε σχόλιο

Μπιλιάρδο: Από την Αρχαία Ελλάδα στην Παγκόσμια Καταξίωση

Μπιλιάρδο

Οι Αρχαιοελληνικές Ρίζες

Αν και το μπιλιάρδο θεωρείται συχνά παιχνίδι των νεότερων χρόνων, η ιστορία του ξεκινά από την αρχαία Ελλάδα (600 π.Χ.). Η «σφαιρίστρα των αρρηφόρων» στον Παρθενώνα αποτελούσε έναν χώρο όπου οι ιερείς εξασκούνταν στη «σφαίριση», μια αρχική μορφή του παιχνιδιού που θύμιζε χόκεϊ επί χόρτου.

Η Εξέλιξη προς το Τραπέζι

Μετά από μια μακρά διαδρομή μέσω Ρώμης και Κωνσταντινούπολης, το μπιλιάρδο μεταφέρθηκε σε εσωτερικούς χώρους λόγω επιδημιών. Ο Λουδοβίκος ΙΑ' παρήγγειλε το πρώτο μπιλιάρδο σε μορφή τραπεζιού, εισάγοντας τη χρήση σχιστόλιθου, τσόχας και σποντών. Μέχρι τον 16ο αιώνα, το παιχνίδι είχε εξαπλωθεί από τα παλάτια στις ταβέρνες και τα δημόσια κέντρα όλης της Ευρώπης.

Η Τεχνική Επανάσταση

Μέχρι τον 19ο αιώνα, η έλλειψη εξειδικευμένου εξοπλισμού περιόριζε το παιχνίδι. Η μεγάλη ανατροπή ήρθε από τον Φρανσουά Μινγκό, ο οποίος, χρησιμοποιώντας το δερμάτινο κάλυμμα της πατερίτσας του, ανακάλυψε κατά λάθος το φάλτσο. Η μετέπειτα επιστημονική τεκμηρίωση του παιχνιδιού από τον Γκασπάρ Γκουστάβ Γκοργιολί το 1835 έδωσε στο μπιλιάρδο το κύρος ενός αθλήματος που απαιτεί μαθηματική σκέψη.

Το Μπιλιάρδο στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα, το μπιλιάρδο ήρθε στις αποσκευές του Όθωνα και σύντομα έγινε μόδα. Παρά τη διαδρομή του από τα σαλόνια της αριστοκρατίας στα κακόφημα στέκια, το 1983 ιδρύθηκε η Ε.Φ.Ο.Μ., ενώ σήμερα η χώρα μας αποτελεί υπολογίσιμη παγκόσμια δύναμη, με πρωταθλητές που διακρίνονται συστηματικά σε διεθνές επίπεδο.

Ήξερες ότι;
Περισσότεροι από 350.000 Έλληνες ασχολούνται εβδομαδιαίως με το μπιλιάρδο, ενώ ο αντίστοιχος αριθμός παγκοσμίως ξεπερνά τα 100.000.000!

Ονομασίες των ποτών και η προέλευσή τους

Προσθέστε σχόλιο
Drink List

Αμπρικοτίν - Abricotine

Λικέρ από μπράντυ και βερίκοκο. Παρασκευάζεται κυρίως στη Γαλλία και Ελβετία.

Αντβοκάτ - Advokaat

Λικέρ με βάση το κονιάκ, ζάχαρη και αυγό. Παρασκευάζεται κυρίως στην Ολλανδία.

Ακβαβίτ – Akvavit

Απόσταγμα σταριού, με προσθήκη κύμινου Παρασκευάζεται στη Σκανδιναβία.

Αμέρ Πικόν - Amer Picon

Πικρό απεριτίφ με βάση το πορτοκάλι, το κινίνο (κινίνη), τη γεντιανή και άλλα μπαχάρια Παρασκευάζεται στη Γαλλία.

Ανγκοστούρα – Angostura

Μπίτερ με βάση το ρούμι, αρωματικά χόρτα και ρίζες. Παρασκευάζεται στην Τρινιντάντ.

Άνισετ – Anisette

Ποτό με γεύση γλυκάνισου. Παρασκευάζεται κυρίως στη Γαλλία.

Άπερολ – Aperol

Απεριτίφ πού γίνεται από ζάχαρη, οινόπνευμα, αφέψημα ραβεντιού, κίνα (κινίνη), γεντιανή κι άλλα αρωματικά χόρτα. Παρασκευάζεται στην Πάδουα της Ιταλίας.

Έϊπλ Μπράντυ - Apple Brandy

Απόσταγμα από μηλίτη.

Έϊπλ Τζάκ - Apple Jack

Απόσταγμα από μηλίτη.

Έιπρικοτ Μπράντυ - Apricot Brandy

Λικέρ με βάση το μπράντυ και βερίκοκα.

Αράκι – Araki

Λικέρ από χουρμάδες. Παρασκευάζεται στην Αίγυπτο.

Αρμανιάκ – Armagnac

Κονιάκ γαλλικό, απ' την ομώνυμη περιοχή.

Αρράκ – Arrak

Απόσταγμα ρυζιού και ζαχαροκάλαμου. Παρασκευάζεται στην Άπω Ανατολή.

Αψέντι

Ποτό πρασινοκίτρινο, πού περιέχει μεγάλο ποσοστό οινοπνεύματος. Το βασικό του υλικό είναι η Artemisia absiuntium, αλλά χρησιμοποιούνται επίσης και ύσσωπο (issopo). μάραθος, ρίζες αγγελικής, γλυκάνισο, γλυκόριζα κι’ αλλά χόρτα. Στα 1797 ο Henri Louis Pernod πρωτάρχισε να το εμπορεύεται, αλλά καθώς είχε βλαβερές συνέπειες για τη δημόσια υγεία, το ποτό αυτό απαγορεύτηκε αργότερα. Από τότε, παρασκευάζεται ένα παρόμοιο στη γεύση ποτό, πού όμως δεν περιέχει αψέντι.

Άουρουμ – Aurum

Λικέρ με γεύση πορτοκαλιού. Παρασκευάζεται στην Ιταλία.

Μπακάρντι – Bacardi

Γνωστή για το ρούμι της, οινοποιία, πού ιδρύθηκε στα 1862 από τον Don Facundo Bacardi στην Κούβα. Η τωρινή της έδρα βρίσκεται στο Νασάου. στις Μπαχάμες. Έχει επίσης κι άλλα εργοστάσια στο Πορτορίκο, στο Μεξικό και στη Βραζιλία. Μερικά απ’ τα πιο γνωστά ρούμι είναι τα εξής Κάρτα ντε Όρο (Carta de Οrο), Ντάρκ Ντράϊ (Dark Dry). Ρούμι κόκκινο, Κάρτα Μπλάνκα (Carta Blanca), Λάιτ Ντράϊ (Light Dry). Ρούμι άσπρο, Ανέγιο (Anejo), Ρούμι παλιό.

Μπαγαθέϊρα – Bagaceira

Τσίπουρο που παρασκευάζεται στην Πορτογαλία.

Μπαράκ – Barack

Λικέρ ξηρό, από βερίκοκα. Παρασκευάζεται στην Ουγγαρία.

Μπέκερ - Becher

Λικέρ ξηρό. πολύ αρωματικό. Παρασκευάζεται στην Τσεχοσλοβακία.

Μπενεντικτίν – Benedictine

Λικέρ πού παρασκευάζεται από τους ομώνυμους μοναχούς, στο Φεκάν της Γαλλίας.

Μπύρα

Οινοπνευματώδες ποτά πού γίνεται απ’ τη ζύμωση αφεψήματος κριθαριού με προσθήκη ζυθόχορτου.

Μπίττερ – Bitter

Πικρό ποτό από μίγμα ριζών, χόρτων, φλοιών, καρπών, απ’ την οικογένεια των μουρών, πού χαρακτηρίζονται όλα απ την αρωματική και πικρή τους γεύση [Άνγκοστούρα, Πέσω (Peychaud), Μπίττερ όρεντζ (Bitter Orange), Άμποτ’ς (Abbott's) κ.τ.λ.].

Μπλάκμπερρυ Μπράντυ - Blackberry Brandy

Λικέρ με βάση το μπράντυ και μούρα.

Μπόλς – Bols

Οινοποιία, πού ιδρύθηκε στα 1575 απ’ τον Lucas Bols. Παράγει διάφορα ποτά. μεταξύ των όποιων και- Αντβοκάτ (Advokaat). Λικέρ Μπανάνα (Creme de Bananes). Έϊπρικοτ (Apricot), Ντράϊ Όρεντζ (Dry Orange). Κουραχάο (Curasao), Κουραχάο Τρίπλ Σέκ (Curagao Triple Sec). Γκρήν Κουραχάο (Green Curacao). Κρέμ ντε Κακάο (Creme de Cacao), Τζιν (Gin). Σλόου Τζιν (Sloe Gin), Παρφαί Αμούρ (Parfait Amour) Τσέρρυ (Cherry). Ουϊσκυ (Whisky). Βαν ντερ Χούμ (Van der Hum), Τσέρρυ Μπράντυ (Cherry Brandy), Μπλού Κουραχάο (Blue Curasao). Μπλάκμπερρυ Μπράντυ (Blackberry Brandy) κ.τ.λ. Η οινοποιία Bols έχει έδρα στην Ολλανδία.

Μπράντυ – Brandy

Η ονομασία αυτή έχει υιοθετηθεί για να προσδιορίζει τα αποστάγματα κρασιών που δεν παρασκευάζονται στη Γαλλία.

Μπρομπέεργκεϊστ – Brornbeergeist

Τσίπουρο από μούρα. Παρασκευάζεται στη Γερμανία.

Μπουτόν – Buton

Οινοποιία, με έδρα τη Μπολώνια της Ιταλίας, πού Ιδρύθηκε στα 1820. Παράγει διάφορους τύπους Μπράντυ και λικέρ, καθώς και το γνωστό Rosso Antico (Ρόσσο Αντίκο).

Μπύρ – Byrrh

Απεριτίφ πού παρασκευάζεται από Τυϊρ της Γαλλίας απ’ την ανάμιξη διάφορων κρασιών, χυμού σταφυλιού (πού δεν έχει υποστεί ζύμωση), πικρών ριζών, κινίνης.

Κατσάχα – Cachaga

Απόσταγμα απ' τη ζύμωση ζαχαροκάλαμου. Παρασκευάζεται στη Βραζιλία.

Κατσίρυ – Cachiry

Λικέρ από γλυκοπατάτες. Παρασκευάζεται στη Γουιάνα.

Καλόρικ Πάντς - Caloric Punch

Λικέρ που γίνεται από Αράκ, ρούμι, τσάι κι άλλα μπαχαρικά. Παρασκευάζεται στη Σκανδιναβία.

Καλβαντός – Calvados

Απόσταγμα μηλίτη. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.

Καμπάρι – Campari

Οινοποιία, με έδρα το Μιλάνο. πού ιδρύθηκε στα 1360. Παράγει το γνωστό Μπίττερ Καμπάρι (Bitter Campari) από πικρές ρίζες, χόρτα και φλοιούς δέντρων, καθώς και το Κορντιάλ Καμπάρι (Cordial Campari).

Καπεριτίφ – Caperitif

Απεριτίφ που παρασκευάζεται στη Νότιο Αφρική.

Κάρπανο – Carpano

Οινοποιία με έδρα το Τουρίνο της Ιταλίας, πού ιδρύθηκε στα 1786. Παράγει διάφορους τύπους Βερμούτ. όπως το Κάρπανο (Carpano), το Πούντ ε Μες (Punt e Mes), και το λευκό Βερμούτ.

Κασσί – Cassis

Λικέρ από (μαύρο) φραγκοστάφυλο. Παρασκευάζεται στη Γαλλία.

Σαμπάνια – Champagne

Κρασί αφρώδες πού παράγεται στην ομώνυμη περιοχή της Γαλλίας.

Κασκαρίγια – Cascarilla

Λικέρ από τους καρπούς της κάσσιας. Παρασκευάζεται στη Νότιο Αμερική.

Σανέλ – Channelle

Λικέρ· με βάση την κανέλα, κι’ άλλα μπαχαρικά.

Σαρτρέζ – Chartreuse

Λικέρ πού παρασκευάζουν από χόρτα γάλλοι μοναχοί. Υπάρχουν δυο τύποι; πράσινο αρωματικά και οινοπνευματώδες και κίτρινο, αρωματικό και με λιγότερο οινόπνευμα.

Τσέρρυ Μπράντυ - Cherry Brandy

Λικέρ με βάση το μπράντυ και τα κεράσια.

Τσέρρυ Χήρινγκ - Cherry Heering

Λικέρ με γεύση κερασιού. Παρασκευάζεται ατή Δανία.

Σίντερ – Cider

Χυμός, από μήλα, ελαφρά οινοπνευματώδης.

Τσιντσάνο – Cinzano

Οινοποιία, με έδρα το Τουρίνο της Ιταλίας, πού ιδρύθηκε στα 1757. Παράγει διάφορους τύπους Βερμούτ, όπως: το Τσιντσάνο κόκκινο, το άσπρο και το Ντράι (Dry).

Κονιάκ – Cognac

Απόσταγμα κρασιού. Παρασκευάζεται στην ομώνυμη περιοχή της Γαλλίας. Τα κονιάκ παίρνουν την ονομασία τους, ανάλογα με το πόσο παλιά είναι, όπως:

Τριών Αστέρων : 4-7 ετών
V.O. (Very Old), Πολύ παλιό. : μέχρι 12
V.S.O (Very Superior Old), Πάρα πολύ παλιό: 12-17 ετών
V.S.O.P (Very Super Old Pale), Εξαιρετικά παλιό: 18-25 ετών
Ε.Ο. (Extra Old): Υπερβολικά παλιό: περίπου 50 ετών

Κουαντρώ – Cointreau

Οινοποιία με έδρα το Ανζέρ της Γαλλίας, πού ιδρύθηκε στα 1849. Παράγει το πασίγνωστο Κουαντρό, πού έχει βάση του το κονιάκ και το πορτοκάλι.

Κορντιάλ – Cordial

Ποτό, με βάση διάφορα αποστάγματα κι αρώματα πού παρασκευάζονται στην Ιταλία και στη Γαλλία.

Οι επτά κόρες της Εύας-The seven Daughters of Eve

Προσθέστε σχόλιο

Οι Επτά Κόρες της Εύας: Η Γενετική Ταυτότητα των Ευρωπαίων

Πώς το Μιτοχονδριακό DNA ξεκλειδώνει τα μυστικά της καταγωγής μας, μέσα από την έρευνα του καθηγητή Brian Sykes.

Γενεαλογικό δέντρο και Μιτοχονδριακή Εύα

Ο Μπράιαν Σάικς, καθηγητής Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, κατάφερε να αποδείξει κάτι επαναστατικό: το DNA μπορεί να επιβιώσει σε αρχαία οστά. Από το 1989, ο Σάικς έγινε διεθνής αυθεντία, εξετάζοντας από τον «Άνθρωπο των Πάγων» μέχρι τους Ρομανόφ, συνθέτοντας το πληρέστερο οικογενειακό δέντρο του ανθρώπινου είδους.


Το Μιτοχονδριακό DNA: Το Νήμα της Καταγωγής


Το μιτοχονδριακό DNA (mtDNA) είναι το κλειδί της έρευνας του Σάικς. Καθώς μεταβιβάζεται αποκλειστικά από τη μητέρα, χωρίς αναμείξεις από τον πατέρα, επιτρέπει στους επιστήμονες να ανιχνεύσουν τη γενετική μας ιστορία χιλιάδες χρόνια πίσω.

  • Μεταλλάξεις: Μια μετάλλαξη συμβαίνει περίπου κάθε 10.000 χρόνια, λειτουργώντας ως ένα «γενετικό ρολόι».
  • Κοινός Πρόγονος: Αν δύο άνθρωποι έχουν διαφορά στην περιοχή ελέγχου του mtDNA, σημαίνει ότι μοιράζονταν έναν κοινό πρόγονο πριν από 10.000 χρόνια.

Χάρτης μετανάστευσης πληθυσμών

Οι Επτά Κόρες της Εύας


Ο Σάικς κατέληξε στο εντυπωσιακό συμπέρασμα ότι το 95% των σημερινών γηγενών Ευρωπαίων κατάγεται από μόλις επτά γυναίκες, που έζησαν πριν από 10.000 έως 45.000 χρόνια. Ο ίδιος τις ονόμασε:


Ούρσουλα Ξένια Έλενα Βέλντα Τάρα Κατρίν Τζασμίν

Επιστήμη vs Μυθοπλασία


Ενώ το επιστημονικό σκέλος του βιβλίου είναι εξαιρετικό —αποκαλύπτοντας τον μόχθο και τις προκλήσεις της επιστημονικής έρευνας— η απόπειρα του Σάικς να δημιουργήσει «μυθοπλαστικές» βιογραφίες για τις επτά γυναίκες κρίνεται ως το πιο αδύναμο σημείο του έργου.


«Το βιβλίο διαβάζεται ως μια βιωματική εξιστόρηση του πώς παράγεται η επιστημονική γνώση: μέσα από εργαστήρια, βιβλιοθήκες, αποτυχίες, και στιγμές έμπνευσης.»

Ένα βιβλίο που επανεξετάζει την εξέλιξη του είδους μας και επαναπροσδιορίζει την αίσθηση της ατομικότητας και της καταγωγής μας.

Διαφημίσεις