Πλοηγός στον κόσμο του διαδικτύου απο το χτές στο σήμερα.

Η γέννηση του μπάσκετ

Προσθέστε σχόλιο

🏀 Η Γέννηση του Μπάσκετ: Από τα Κοφίνια Ροδάκινων στο Παγκόσμιο Φαινόμενο


📜 Το «Ευαγγέλιο» του Μπάσκετ και η Δημοπρασία-Ρεκόρ


Τον Δεκέμβριο του 2010, το αυθεντικό χειρόγραφο με τους 13 κανονισμούς του μπάσκετ, όπως τους έβαλε επί χάρτου ο εφευρέτης του, Τζέιμς Νέισμιθ, το 1891, βγήκε σε πλειστηριασμό από τον διάσημο οίκο Sotheby's της Νέας Υόρκης.


Ο εγγονός του, Ίαν Νέισμιθ, έλαβε 4,3 εκατομμύρια δολάρια, ποσό ρεκόρ για αθλητικό αναμνηστικό παγκοσμίως! Αγοραστές ήταν οι πάμπλουτοι επιχειρηματίες από το Κάνσας των ΗΠΑ, Ντέιβιντ και Σούζαν Μπουθ, με μοναδικό κίνητρο να δωρίσουν το κειμήλιο στο Πανεπιστήμιο του Κάνσας. Ο Νέισμιθ υπήρξε ο πρώτος προπονητής μπάσκετ του συγκεκριμένου πανεπιστημίου και ο κ. Μπουθ, ως απόφοιτός του, ένιωσε αυτό το ηθικό χρέος.


Χάρη στη διαφύλαξη αυτού του χειρόγραφου, το άθλημα με την πορτοκαλί μπάλα είναι το μοναδικό ομαδικό άθλημα του οποίου τα ίχνη της «γέννησης» εντοπίζονται με ακρίβεια σε ένα και μόνο έγγραφο! Πέρασαν ήδη 135 ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που ο Καναδός καθηγητής φυσικής αγωγής άφησε ανεξίτηλα τα ίχνη του στην ιστορία του αθλητισμού.


👤 Ποιος ήταν ο Τζέιμς Νέισμιθ;


  • Καταγωγή & Πρώτα Χρόνια: Γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1861 στο Οντάριο του Καναδά από Σκοτσέζους μετανάστες μεταλλωρύχους. Έμεινε ορφανός στα 10 του χρόνια, όταν έχασε και τους δύο γονείς του μέσα σε τρεις εβδομάδες από τυφοειδή πυρετό, ενώ λίγο αργότερα έχασε και τη γιαγιά του, με αποτέλεσμα την ανατροφή του να αναλάβει ο θείος του, Πίτερ Γιανγκ. Από μικρός ασχολήθηκε ενεργά με τη γυμναστική, το λακρός και το αμερικανικό ράγκμπι.
  • Σπουδές: Σπούδασε Φιλοσοφία, Εβραϊκά και Θεολογία στο McGill University, αριστεύοντας μεταξύ των 10 καλύτερων του έτους του (1887).
  • Το Μονοπάτι για το Σπρίνγκφιλντ: Επιθυμώντας να συνδυάσει την πνευματικότητα με τον αθλητισμό, εργάστηκε στο YMCA του Μόντρεαλ. Πριν χειροτονηθεί ιερέας, το καλοκαίρι του 1890, μετακόμισε στη Μασαχουσέτη για να σπουδάσει στο YMCA International Training School, ένα κολλέγιο εξειδικευμένο στη φυσική αγωγή, τη φυσιολογία και την αθλητική ιατρική.


❄️ Ελέω Ψύχους... «Εγένετο Μπάσκετ»


Το 1891, οι υπεύθυνοι του κολεγίου του Σπρίνγκφιλντ ζήτησαν από τον Νέισμιθ να σκαρφιστεί ένα παιχνίδι κλειστού χώρου. Στόχος ήταν η εκγύμναση των μαθητών κατά τους χειμερινούς μήνες, όταν το σφοδρό ψύχος της Νέας Αγγλίας καθιστούσε αδύνατη την εξωτερική δραστηριότητα. Ο Νέισμιθ θυμήθηκε ένα παιδικό παιχνίδι, την «πάπια στο βράχο», όπου πετούσαν μπάλες σε άδεια κουτιά. Για να αναπτύξουν οι μαθητές δεξιοτεχνία και όχι μόνο σωματική δύναμη, αποφάσισε να τοποθετήσει τον στόχο ψηλά.


«Όταν ο κ. Στάμπινς έφερε τα κοφίνια συγκομιδής ροδάκινων (με διάμετρο 38 εκατοστά) στην αίθουσα γυμναστικής, τα τοποθέτησα σταθερά από τη μέσα πλευρά στα κάγκελα του γυμναστηρίου, σε απόσταση 10 ποδών (3,05 μέτρα) από το πάτωμα, ένα σε κάθε άκρη. Στη συνέχεια έβαλα τους 13 κανόνες στον πίνακα ανακοινώσεων, εξασφάλισα μια μπάλα ποδοσφαίρου και περίμενα την τάξη... Οι μαθητές δεν έδειξαν ιδιαίτερο ενθουσιασμό, αλλά ακολούθησαν τις οδηγίες μου.»


Σε εκείνο το ιστορικό πρώτο παιχνίδι, κάθε ομάδα είχε 9 παίκτες στο παρκέ (έναν τερματοφύλακα, δύο γκαρντ, τρεις σέντερ, δύο ακραίους και έναν home man). Το σκορ ήταν μόλις 1-0! Καθώς τα κοφίνια είχαν πάτο, χρησιμοποιούσαν μια σκάλα για να βγάζουν την μπάλα μετά από κάθε καλάθι. Σημειώνεται ότι οι αρχικοί κανόνες δεν περιλάμβαναν τη ντρίμπλα, οπότε η μπάλα μετακινούταν αποκλειστικά με πάσες, ενώ μετά από κάθε καλάθι ακολουθούσε τζάμπολ στο κέντρο.


📅 Ιστορικό Χρονολόγιο των Μεγάλων Σταθμών


Έτος Ιστορικό Ορόσημο
1891 Ο Τζέιμς Νέισμιθ επινοεί το μπάσκετ στο Σπρίνγκφιλντ της Μασαχουσέτης.
1892 (15 Ιανουαρίου) Επίσημη δημοσίευση των 13 κανονισμών. Προτάθηκε το όνομα "Naismith Ball" από τον μαθητή Φρανκ Μέιχαν, αλλά ο ίδιος ο εφευρέτης το αρνήθηκε.
1900 Το άθλημα κατακτά όλα τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ. Το κίνημα YMCA το διαδίδει αργότερα και στην Ελλάδα, με αφετηρία τη Θεσσαλονίκη.
1904 Το μπάσκετ παρουσιάζεται ως σπορ επίδειξης στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Σεντ Λούις.
1936 Το μπάσκετ γίνεται επίσημο Ολυμπιακό άθλημα στο Βερολίνο. Ο Νέισμιθ ανακηρύσσεται επίτιμος πρόεδρος της FIBA και απονέμει τα μετάλλια (1ο ΗΠΑ, 2ο Καναδάς, 3ο Μεξικό).
1959 Το όνομα του Νέισμιθ είναι το πρώτο που εισάγεται στο νεοσύστατο Naismith Memorial Basketball Hall of Fame.
1967 Το τρόπαιο του Παγκοσμίου Πρωταθλήματος ονομάζεται τιμητικά Naismith Trophy.
1976 Το γυναικείο μπάσκετ εντάσσεται στο επίσημο Ολυμπιακό πρόγραμμα στο Μόντρεαλ.
2017 (9 Σεπτεμβρίου) Ο Νίκος Γκάλης γίνεται ο πρώτος Έλληνας μπασκετμπολίστας που εισέρχεται στο Hall of Fame!


📜 Οι 13 Πρωταρχικοί Κανονισμοί του Νέισμιθ (1891)


  1. Ένας παίκτης μπορεί να πετάξει την μπάλα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση με το ένα ή με τα δύο χέρια.
  2. Ένας παίκτης μπορεί να χτυπήσει την μπάλα προς οποιαδήποτε κατεύθυνση με το ένα ή με τα δύο χέρια, ποτέ όμως με τη γροθιά.
  3. Ένας παίκτης δεν επιτρέπεται να τρέχει με την μπάλα στα χέρια. Είναι υποχρεωμένος να την πασάρει από το σημείο από το οποίο την πήρε.
  4. Η μπάλα πρέπει να συγκρατείται μόνο με τις παλάμες ή μέσα σε αυτές. Δεν επιτρέπεται η χρήση των χεριών και του σώματος γι' αυτόν τον σκοπό.
  5. Δεν επιτρέπεται το μαρκάρισμα ενός αντιπάλου με τον ώμο, το κράτημά του, το σπρώξιμο, το χτύπημα και η τρικλοποδιά. Την πρώτη φορά το παράπτωμα τιμωρείται με φάουλ, ενώ τη δεύτερη ο παίκτης αποβάλλεται μέχρι να σημειωθεί το επόμενο καλάθι. Σε περίπτωση εσκεμμένου βίαιου χτυπήματος, ο παραβάτης αποβάλλεται για όλο το υπόλοιπο παιχνίδι χωρίς δικαίωμα αντικατάστασης.
  6. Φάουλ θεωρείται το χτύπημα της μπάλας με τη γροθιά, οι παραβιάσεις των κανονισμών 3 και 4, καθώς και ό,τι περιγράφεται στον κανονισμό 5.
  7. Αν μια ομάδα υποπέσει σε 3 συνεχόμενα φάουλ (χωρίς στο μεταξύ να σημειωθεί κάποιο από τους αντιπάλους), τότε δίνεται ένας πόντος στην αντίπαλη ομάδα.
  8. Οι πόντοι επιτυγχάνονται όταν η μπάλα πεταχτεί ή χτυπηθεί από τον αγωνιστικό χώρο προς το καλάθι και μείνει μέσα σε αυτό. Στην περίπτωση που η μπάλα σκαλώσει στο στεφάνι και ένας αμυντικός κουνήσει το καλάθι, τότε δίνεται ένας πόντος στους επιτιθέμενους.
  9. Όταν η μπάλα βγαίνει έξω από τον αγωνιστικό χώρο, η ομάδα που έχει κατοχή διαθέτει 5 δευτερόλεπτα για την επαναφορά. Αν αργήσει περισσότερο, η μπάλα δίνεται στους αντιπάλους. Στην επαναφορά, δικαίωμα κατοχής έχει ο πρώτος παίκτης που θα ακουμπήσει την μπάλα. Αν υπάρχει αμφιβολία, την επαναφορά αναλαμβάνει ο διαιτητής.
  10. Ο παρατηρητής τιμωρεί τους παίκτες και σημειώνει τα φάουλ, ενώ ενημερώνει και τον διαιτητή όταν μια ομάδα συμπληρώσει τρία συνεχόμενα φάουλ. Επίσης, έχει την εξουσία να αποβάλλει τους παίκτες σύμφωνα με τον κανονισμό 5.
  11. Ο διαιτητής έχει την ευθύνη της μπάλας και αποφασίζει πότε αυτή παίζεται, πότε είναι μέσα στον αγωνιστικό χώρο και πότε έξω, καθώς και σε ποιον ανήκει. Επίσης, είναι ο χρονομέτρης του παιχνιδιού, αποφασίζει πότε είναι έγκυρος ένας πόντος, σημειώνει το σκορ και ασχολείται με τα υπόλοιπα διαιτητικά καθήκοντα.
  12. Η διάρκεια του παιχνιδιού είναι 30 λεπτά, αποτελούμενη από δύο μέρη των 15 λεπτών και 5 λεπτά ξεκούρασης ανάμεσα σε αυτά.
  13. Η ομάδα που θα πετύχει περισσότερους πόντους είναι η νικήτρια.

Δυσανεξία στη λακτόζη : Η ιστορία μιας μετάλλαξης

Προσθέστε σχόλιο

Οι «γαλακτοπότες» βάρβαροι: Δυσανεξία στη λακτόζη και η ιστορία μιας γενετικής μετάλλαξης

Μια διεπιστημονική ανάλυση που συνδέει την αρχαιολογία με τη γενετική πληθυσμών.


Οι αρχαίοι Έλληνες θεωρούσαν την γαλακτοποσία (κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων φρέσκου γάλακτος) σαν χαρακτηριστικό των βορείων βαρβαρικών λαών.


Πρώτος ο Όμηρος στην Ιλιάδα ονομάζει τους Άβιους που ζούσαν δίπλα στους Θράκες και στους Μυσούς «ἱππημολγούς γλακτοφάγους» δηλαδή «που ζουν τρεφόμενοι με γάλα και αρμέγουν μέχρι και τις φοράδες τους».


Στην Οδύσσεια, ο βάρβαρος Κύκλωψ επίσης πίνει «ἄκρητο γάλα» (άκρατο ~ ανέρωτο γάλα) για να «κατεβάσει πιο εύκολα» δύο συντρόφους του Οδυσσέα.


Ο Ηρόδοτος στον Σκυθικό του λόγο επίσης χαρακτηρίζει τους Σκύθες γαλακτοπότες, ενώ ο Στράβων αργότερα θα τους χαρακτηρίσει επίσης ιππημολγούς. Ο Ευριπίδης στους στίχους 169-170 της Ηλέκτρας χρησιμοποιεί τον όρο «γαλακτοπότης ἀνήρ ὁρειβάτης» σαν συνώνυμο του «αγροίκου» ή, καλύτερα, του «ορεσίβιου ποιμένα».


Ο νεοελληνικός όρος «μπουρτζόβλαχος» είναι κατά πάσα πιθανότητα σλαβικό δάνειο στην ελληνική [brđanin Vlah] μιας και στις σλαβικές γλώσσες brdo είναι το «βουνό, λόφος» και στα σερβο-κροατικά brđanin [προφέρεται «μπρτζανιν»] ο «βουνίσιος, ορεσίβιος» των σερβικών μεσαιωνικών επών Đemo Brđanin.


Αργότερα, ο Ιορδάνης θα περιγράψει τους Γότθους που είχαν εγκατασταθεί στην Μυσία γύρω από την Νικόπολη σαν φτωχούς ποιμένες, οι περισσότεροι εκ των οποίων ζούσαν τρεφόμενοι με γάλα.


Γιατί οι αρχαίοι Έλληνες και οι Ρωμαίοι συνδύαζαν την γαλακτοποσία τόσο πολύ με τους βόρειους βαρβάρους;


Η εξήγηση ότι επειδή το Μεσογειακό κλίμα είναι θερμό, το γάλα δεν μπορεί να αποθηκευτεί, δεν είναι ιδιαίτερα πειστική, καθώς το καθημερινό άρμεγμα ήταν εφικτό. Ο λόγος, κατά τη γνώμη μου, έχει να κάνει με τη γενετική.


Οι αρχαίοι λαοί της Μεσογείου εμφάνιζαν μεγάλη συχνότητα δυσανεξίας στη λακτόζη. Η δυσανεξία στη λακτόζη ήταν η φυσιολογική παναθρώπινη κατάσταση μέχρι 7-10.000 χρόνια πριν. Το γονίδιο της λακτάσης είχε έναν «χρονοδιακόπτη» που «έσβηνε» τη λειτουργία του μετά την παιδική ηλικία.


Πριν από 7 με 10.000 χρόνια κάπου στη βορειο-κεντρική Ευρώπη έγινε μια μετάλλαξη που επέτρεπε στο γονίδιο να λειτουργεί εφ' όρου ζωής. Η νέα αυτή κατάσταση ονομάζεται ανεξία στη λακτόζη (lactase persistence) και επιτρέπει στον ενήλικα να πίνει γάλα χωρίς συμπτώματα (φούσκωμα, πονόκοιλο, διάρροια).


Σύγκριση Βόρειων και Μεσογειακών Ευρωπαίων


Η δυσανεξία είναι πολύ πιο συχνή στον νότο. Το ποσοστό δυσανεξίας στους βορειότερους πληθυσμούς είναι συχνά μικρότερο του 10%, ενώ στα Βαλκάνια και την Ιταλία ξεπερνά το 50% (Κρήτη 56%, Κύπρος 66%, βόρεια Ιταλία 52%). Όσο απομακρυνόμαστε προς την Ανατολή, τα ποσοστά αυξάνονται (Κίνα 95%, νοτιοανατολική Ασία 98%).


Το ανεκτικό γονίδιο έφτασε στη μεσογειακή Ευρώπη μέσα από προϊστορικές και ιστορικές καθοδικές μεταναστεύσεις (Ινδοευρωπαίοι, Κέλτες, Γότθοι, Σλάβοι κ.α.).


Γενετική ανάλυση: Ένα παράδειγμα υπολογισμού


Οι δύο φαινότυποι αντιστοιχούν σε τρεις γονότυπους: ΔΔ (δυσανεξία), ΑΔ και ΑΑ (ανεξία).


Άσκηση: Με τι αναλογία πρέπει να αναμειχθούν οι «βόρειοι» πληθυσμοί με γονιδιακή συχνότητα Α=0,78 με τους δυσανεκτικούς «νότιους» (Α=0) ώστε να προκύψει πληθυσμός με Α=0,26;


Λύση: 0,78 * χ = 0,26 ⇒ χ = 0,3333 (συνεισφορά 33,3% από βόρειους πληθυσμούς).


Αν δεχτούμε ότι οι μεταναστεύσεις δεν είχαν αφετηρία μόνο την «πηγή» της μετάλλαξης, το ποσοστό βγαίνει ακόμη υψηλότερο (έως και 45%). Το υπόλοιπο ποσοστό αποτελεί το παλαιολιθικό και νεολιθικό «αυτόχθονο» δυσανεκτικό κλάσμα.

Τι συμβαίνει όταν σταματάμε το κάπνισμα;

Προσθέστε σχόλιο

Διακοπή καπνίσματος: Τι συμβαίνει στο σώμα σας όταν το κόβετε

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) εκτιμά ότι το ένα τρίτο του παγκόσμιου ενήλικου πληθυσμού, δηλ. 1,1 δισεκατομμύρια άνθρωποι, είναι καπνιστές και ότι ο καπνός προκαλεί 3,5 εκατομμύρια θανάτους ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο.

Ποσοστό που ισοδυναμεί με 10.000 θανάτους την ημέρα από ασθένειες που σχετίζονται με το κάπνισμα, ενώ οι οφειλόμενοι στο κάπνισμα θάνατοι είναι περισσότεροι από το άθροισμα των θανάτων από τα πυροβόλα όπλα, τα ναρκωτικά, τις αυτοκτονίες, το AIDS και τα αυτοκινητιστικά ατυχήματα.

Με τον τρέχοντα ρυθμό εξέλιξης, μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 2020, οι θάνατοι θα έχουν αυξηθεί σε περίπου 10 εκατομμύρια ετησίως.

Σημειώνεται, ότι το κάπνισμα καταστρέφει τις μικροσκοπικές “τρίχες” στους πνεύμονές σας στους ανώτερους αεραγωγούς. Η κύρια λειτουργία τους είναι να προστατεύσουν τους πνεύμονες από τις λοιμώξεις, είτε ιογενείς είτε βακτηριακές. Αυτό το σύστημα, καταστρέφεται από τον καπνό των τσιγάρων και έτσι μειώνεται η αποτελεσματικότητά του.

Συνεπώς οι έρευνες δείχνουν, ότι για τους ανθρώπους που έχουν κόψει το κάπνισμα μειώνεται ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του πνεύμονα.

Το κάπνισμα δημιουργεί μόνιμες ζημιές και στις κυψελίδες των πνευμόνων. Έτσι, όσοι καπνίζουν για μεγάλο χρονικό διάστημα, είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), όπως χρόνια βρογχίτιδα ή εμφύσημα.

Ενώ μερικές από τις φλεγμονές που προκαλούνται μπορεί να είναι αναστρέψιμες, τα σημάδια στους πνεύμονες μένουν για πάντα. Συνεχίζοντας βέβαια το κάπνισμα, μειώνονται και οι όποιες πιθανότητες αναστροφής κάθε βλάβης στους πνεύμονες, σύμφωνα με το healthline.

Τι θα συμβεί αφότου κόψετε το κάπνισμα

Οι πρώτες επιδράσεις από την διακοπή του καπνίσματος θα φανούν αμέσως. Λιγότερο από 20 λεπτά μετά το τελευταίο τσιγάρο σας, ο καρδιακός σας ρυθμός θα αρχίσει ήδη να επιστρέφει στα φυσιολογικά επίπεδα.

Μετά από δύο ώρες χωρίς τσιγάρο

Ο καρδιακός ρυθμός και η αρτηριακή πίεση θα έχουν φτάσει σε σχεδόν φυσιολογικά επίπεδα. Η περιφερική κυκλοφορία του αίματος μπορεί επίσης να βελτιωθεί. Οι άκρες των δακτύλων σας θα αρχίσουν να είναι πιο ζεστές.

Τα πρώτα συμπτώματα στερητικού συνδρόμου από την έλλειψη νικοτίνης συνήθως ξεκινούν περίπου δύο ώρες μετά το τελευταίο τσιγάρο σας. Τα πρώιμα συμπτώματα στέρησης περιλαμβάνουν: ακατάσχετη επιθυμία για κάπνισμα, άγχος, ένταση, απογοήτευση, υπνηλία ή δυσκολία στον ύπνο, αυξημένη όρεξη.

12 ώρες μετά το τελευταίο τσιγάρο

Το μονοξείδιο του άνθρακα, το οποίο είναι τοξικό για το σώμα, είναι η ουσία που απελευθερώνεται από την καύση του καπνού και την εισπνοή του κατά το κάπνισμα. Επειδή το μονοξειδίου του άνθρακα "αγκυλώνεται" πολύ γερά στα κύτταρα του αίματος, τα αποτρέπει από το να μεταφέρουν οξυγόνο, το οποίο με τη σειρά του προκαλεί σοβαρά καρδιαγγειακά προβλήματα.

Σε μόλις 12 ώρες μετά τη διακοπή του καπνίσματος, το μονοξείδιο του άνθρακα στο σώμα σας μειώνεται σε αρκετά πιο χαμηλά επίπεδα και τα επίπεδα οξυγόνου στο αίμα σας θα αυξηθούν σε κανονικά επίπεδα.

Μετά από 48 ώρες χωρίς τσιγάρο

Οι νευρικές απολήξεις σας θα αρχίσουν να αυξάνονται εκ νέου και η ικανότητά σας σε οσμή και γεύση θα ενισχυθεί.

Τρεις μέρες αφότου κόψετε το κάπνισμα

Η νικοτίνη θα έχει φύγει εντελώς έξω από το σώμα σας. Δυστυχώς, αυτό σημαίνει ότι τα συμπτώματα στέρησης της νικοτίνης γενικά θα κορυφωθούν περίπου τότε. Ενδέχεται να αντιμετωπίσετε κάποια σωματικά συμπτώματα όπως πονοκεφάλους, ναυτία και κράμπες.

Μετά από 2-3 εβδομάδες

Θα είστε σε θέση να ασκήστε και να κάνετε σωματικές δραστηριότητες χωρίς να αισθάνεστε πολύ άβολα και δυσάρεστα. Αυτό οφείλεται σε μια σειρά από αναγεννητικές διαδικασίες που θα αρχίζουν να εμφανίζονται στο σώμα σας. Η κυκλοφορία του αίματος και η λειτουργία των πνευμόνων σας θα βελτιωθούν σημαντικά. Μετά από δύο με τρεις εβδομάδες χωρίς κάπνισμα, οι πνεύμονές σας θα είναι λίγο πιο καθαροί και θα αρχίσετε να αναπνέετε πιο εύκολα.

1-9 μήνες αφότου κόψετε το κάπνισμα

Από τον 1ο κιόλας μήνα οι πνεύμονες αρχίζουν να επιδιορθώνονται. Στο εσωτερικό τους, μικροσκοπικές "βλεφαρίδες" που απωθούν την βλέννα, θα αρχίσουν να αυτοεπισκευάζονται και να λειτουργούν και πάλι σωστά. Αυτό θα μειώσει και τον κίνδυνο μόλυνσης. Με την εύρυθμη λειτουργία των πνευμόνων, ο βήχας και η δυσκολία στην αναπνοή σας θα συνεχίσουν να μειώνονται δραματικά.

1 χρόνος χωρίς τσιγάρο

Μετά από ένα χρόνο χωρίς κάπνισμα, ο κίνδυνος για καρδιακή νόσο μειώνεται κατά 50% σε σύγκριση με όταν ακόμη καπνίζατε!

5-15 χρόνια χωρίς τσιγάρο

Ορισμένες από τις ουσίες που απελευθερώνονται από την καύση του μονοξειδίου του άνθρακα, συστέλλουν τα αιμοφόρα αγγεία σας, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο να υποστείτε εγκεφαλικό επεισόδιο. Μετά από 5 έως 15 χρόνια μακριά από το κάπνισμα, ο κίνδυνος εγκεφαλικού επεισοδίου είναι ο ίδιος με κάποιον που δεν καπνίζει καθόλου.

Το χωριό του Τσε

Προσθέστε σχόλιο

50 Χρόνια από τη δολοφονία του Ερνέστο «Τσε» Γκεβάρα

Πενήντα χρόνια μετά την 9η Οκτωβρίου 1967, ο Ερνέστο Γκεβάρα ντε λα Σέρνα παραμένει μια μορφή που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Ενώ στην Κούβα οι εκδηλώσεις μνήμης ήταν μεγαλειώδεις, με τον Ραούλ Κάστρο να τονίζει τη σημασία του αγώνα ενάντια στον ιμπεριαλισμό, σε μια ξεχασμένη γωνιά της Βολιβίας, στο μικρό χωριό Λα Ιγκέρα, η ιστορία «στοιχειώνει» ακόμη τους κατοίκους.


Η Μεταμόρφωση και το Τέλος


Όλα ξεκίνησαν στις 3 Νοεμβρίου 1966, όταν ο Adolfo Mena González, ένας επιχειρηματίας από την Ουρουγουάη, έφτασε στη Λα Παζ. Κάτω από τη μεταμφίεση κρυβόταν ο Τσε, που είχε εγκαταλείψει την Κούβα για να εξαπλώσει το αντάρτικο.



Έντεκα μήνες μετά τη φωτογραφία του στον καθρέφτη, μια άλλη εικόνα –εκείνη του δολοφονημένου Τσε– θα έκανε τον γύρο του κόσμου, μετατρέποντας το Λα Ιγκέρα σε πεδίο μάχης του Ψυχρού Πολέμου.


Οι Μαρτυρίες από το Λα Ιγκέρα


Για τους ντόπιους, ο "ξένος" που έφτασε στο χωριό τους υποσχόμενος ισότητα ήταν μια φυσιογνωμία που δεν θα ξεχάσουν ποτέ. Η Irma Rosales θυμάται:


«Τα μαλλιά του ήταν μακριά και βρόμικα... Του πήγα ένα μπολ με σούπα, αλλά δεν είπε κουβέντα. Μόλις τον είχαν πιάσει. Λίγο μετά ήταν νεκρός».


Η 87χρονη Susana Osinaga, που βοήθησε στον καθαρισμό του σώματος του Τσε, περιγράφει τη σκηνή με έναν τρόπο που ξεπερνά το πολιτικό γεγονός:


«Έμοιαζε με τον Χριστό»


Πενήντα χρόνια μετά, το Λα Ιγκέρα παραμένει ένας τόπος μνήμης. Οι κάτοικοι, συχνά προσεύχονται στον «Άγιο Ερνέστο», αποδίδοντάς του μια σχεδόν μεταφυσική διάσταση. Η εποχή εκείνη του «μαρτυρίου» για το χωριό, όπως την περιγράφει η Rosales, έχει πλέον δώσει τη θέση της σε μια αέναη προσπάθεια να κατανοηθεί το μέγεθος του ανθρώπου που άφησε την τελευταία του πνοή στο σχολείο τους.

Τα «Σεπτεμβριανά» του 1955 στην Πόλη

Προσθέστε σχόλιο

Τα Σεπτεμβριανά του 1955: Το Χρονικό ενός Πογκρόμ

Τα γεγονότα της 6ης και 7ης Σεπτεμβρίου 1955 στην Κωνσταντινούπολη δεν ήταν τυχαία. Αποτέλεσαν μια καλά οργανωμένη επιχείρηση εκδίωξης του Ελληνικού στοιχείου, με αφορμή το Κυπριακό ζήτημα και τη δράση της ΕΟΚΑ.


Το Προανάκρουσμα


Μετά τον θάνατο του Μουσταφά Κεμάλ, η Τουρκία εισήλθε σε μια νέα εποχή. Το 1952, η άνοδος της έντασης για το Κυπριακό έδωσε την ευκαιρία σε παρακρατικούς μηχανισμούς να εξαπολύσουν μια έντονη ανθελληνική προπαγάνδα. Η εφημερίδα «Χουριέτ» και άλλοι φορείς πρωτοστάτησαν στην υποδαύλιση του μίσους, στοχοποιώντας τον οικονομικά εύρωστο ελληνικό πληθυσμό της Πόλης.


Η Προβοκάτσια της Θεσσαλονίκης


Το σχέδιο απαιτούσε μια αφορμή. Με εντολή από την Άγκυρα και τη συνδρομή του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής, τοποθετήθηκε εκρηκτικός μηχανισμός στο σπίτι του Κεμάλ στη Θεσσαλονίκη. Ο φοιτητής Οκτάι Ενγκίν, σε συνεργασία με τον Τούρκο υποπρόξενο, υλοποίησε την προβοκάτσια που αποδόθηκε στους Έλληνες, δίνοντας το «πράσινο φως» για το πογκρόμ.


Η Νύχτα του Πογκρόμ


Στις 6 Σεπτεμβρίου 1955, ο όχλος –ενισχυμένος από κατοίκους της υπαίθρου και ποινικούς κρατούμενους που αφέθηκαν ελεύθεροι– εξαπολύθηκε κατά των Ελλήνων. Υπό τα απαθή βλέμματα των Αρχών, καταστράφηκαν περιουσίες, εκκλησίες και νεκροταφεία.


Ο απολογισμός υπήρξε τραγικός: 4.340 ελληνικά καταστήματα καταστράφηκαν, πάνω από 2.500 οικίες λεηλατήθηκαν, ενώ δεκάδες εκκλησίες πυρπολήθηκαν ή υπέστησαν ανεπανόρθωτες ζημιές. Ανθρώπινες ζωές χάθηκαν και ο Ελληνισμός της Πόλης δέχθηκε ένα πλήγμα από το οποίο δεν ανέκαμψε ποτέ.

Η Μετάνοια της Ιστορίας


Η κυβέρνηση Μεντερές προσπάθησε να αποποιηθεί τις ευθύνες της, ρίχνοντας το φταίξιμο στους κομμουνιστές, ενώ η ελληνική κυβέρνηση της εποχής επέλεξε μια στάση αμηχανίας και υποχώρησης.


Σύνταξη κειμένου: Χρήστος Κονταρίδης, Αντιστράτηγος Αστυνομίας ε.α., Πολιτικός Επιστήμονας και Ιστορικός.

Πηγή: Liberal.gr

Σουηδία: 60 χρόνια από τη μέρα που άλλαξε η οδήγηση από αριστερά στα δεξιά

Προσθέστε σχόλιο


Πόσο εύκολα μπορείς να αλλάξεις μια παράδοση αιώνων στην οδήγηση μέσα σε μία μόνο ημέρα; Ας δούμε το απίστευτο οργανωτικό επίτευγμα που έλαβε χώρα στη Σουηδία το ξημέρωμα της Κυριακής 3 Σεπτεμβρίου 1967.

«Η Σουηδία αποφάσισε να στρίψει από τα αριστερά στα δεξιά — και αυτό δεν έχει να κάνει με την πολιτική, όπως καταλαβαίνετε». Με αυτό το χιουμοριστικό σχόλιο ξεκίναγε ο τηλεοπτικός παρουσιαστής της εποχής το ρεπορτάζ για τη Dagen-H (Ημέρα Η). Ήταν η ημέρα που τα αυτοκίνητα της χώρας θα ακολουθούσαν πλέον δεξιόστροφη πορεία, αφήνοντας πίσω την οδήγηση στα αριστερά, την οποία είχαν κληρονομήσει από την εποχή που στους δρόμους κυκλοφορούσαν μόνο άμαξες και κάρα.

Το Παράδοξο Δημοψήφισμα και η Ανάγκη της Αλλαγής

Η Dagen-H —ή όπως την ονομάζουν επίσημα οι Σουηδοί, Högertrafikomläggningen (εκτροπή της κυκλοφορίας προς τα δεξιά)— ήταν ένα ζήτημα που βασάνιζε τη χώρα για χρόνια. Δώδεκα χρόνια νωρίτερα, το 1955, η κυβέρνηση είχε προχωρήσει σε συμβουλευτικό δημοψήφισμα. Το αποτέλεσμα ήταν συντριπτικό: το 83% των Σουηδών ψήφισε υπέρ της διατήρησης της οδήγησης στα αριστερά.

Ωστόσο, η πραγματικότητα ξεπέρασε γρήγορα τις προτιμήσεις των πολιτών. Μέσα σε λίγα χρόνια ο αριθμός των αυτοκινήτων στη χώρα τριπλασιάστηκε. Την ίδια στιγμή, τους σουηδικούς δρόμους χρησιμοποιούσαν ετήσια εκατομμύρια οχήματα από τις γειτονικές χώρες (Νορβηγία και Φινλανδία), όπου η οδήγηση γινόταν στα δεξιά. Αυτή η ασυμβατότητα προκαλούσε συχνά σοβαρά μετωπικά τροχαία ατυχήματα στα σύνορα, αναγκάζοντας το σουηδικό κοινοβούλιο να αγνοήσει το δημοψήφισμα και να ψηφίσει την ιστορική αλλαγή το 1963.


Μια Ψυχολογική και Επικοινωνιακή Καμπάνια Μαμούθ

Η μετάβαση δεν σχεδιάστηκε βιαστικά, αλλά οργανώθηκε σε βάθος τεσσάρων ετών από ειδικές επιτροπές, στις οποίες συμμετείχαν ακόμη και ψυχολόγοι, προκειμένου να μελετηθεί η συμπεριφορά των οδηγών υπό πίεση. Για να αποτυπωθεί το μεγάλο «Η» (από τη λέξη Höger που σημαίνει δεξιά) στη συνείδηση του κόσμου, επιστρατεύτηκε κάθε μέσο:

  • Το λογότυπο της Dagen-H τυπώθηκε σε όλες τις συσκευασίες γάλακτος της χώρας.
  • Σχεδιάστηκαν ειδικές σειρές ρούχων, ακόμη και γυναικεία εσώρουχα με το χαρακτηριστικό σήμα.
  • Συντέθηκε ένα ειδικό ποπ τραγούδι, το «Håll dig till höger, Svensson» (Κρατήσου στα δεξιά, Σβένσον), το οποίο έγινε τεράστιο ραδιοφωνικό χιτ.

Μερικές εβδομάδες πριν από την εφαρμογή, τοποθετήθηκαν χιλιάδες νέες πινακίδες και φανάρια, καλυμμένα προσωρινά με μαύρες σακούλες. Παράλληλα, στους δρόμους βάφτηκαν λευκά βέλη (αντί για τα παραδοσιακά κίτρινα της Σουηδίας), κάνοντας την αριστερή οδήγηση να μοιάζει ήδη ξεπερασμένη πριν καν καταργηθεί.

Το Κρίσιμο 24ωρο της Μετάβασης

Το βράδυ της μεγάλης αλλαγής, από το Σάββατο προς την Κυριακή 3 Σεπτεμβρίου 1967, απαγορεύτηκε πλήρως η κυκλοφορία όλων των ιδιωτικών οχημάτων από τη 01:00 έως τις 06:00 το πρωί (στις μεγάλες πόλεις, όπως η Στοκχόλμη, η απαγόρευση κράτησε περισσότερο). Μόνο οχήματα με ειδική άδεια επιτρεπόταν να κυκλοφορούν, ακολουθώντας ένα πολύ αυστηρό πρωτόκολλο:

Στις 04:45 ακριβώς, όλα τα οχήματα που βρίσκονταν στον δρόμο έπρεπε να ακινητοποιηθούν πλήρως. Στα επόμενα 15 λεπτά, οδηγήθηκαν προσεκτικά στην απέναντι (δεξιά) πλευρά του δρόμου. Στις 05:00 ακριβώς δόθηκε το σήμα να ξεκινήσουν ξανά, οδηγώντας πλέον στη δεξιά λωρίδα.

Κατά τη διάρκεια αυτής της νυχτερινής παύσης, χιλιάδες εργάτες των δήμων και της τροχαίας δούλευαν πυρετωδώς για να ξεσκεπάσουν τις νέες πινακίδες και να ξηλώσουν τις παλιές.

Το Γιγαντιαίο Κόστος των Λεωφορείων

Τα μεγαλύτερα τεχνικά προβλήματα εντοπίστηκαν στους μονόδρομους, στις διασταυρώσεις και, κυρίως, στις δημόσιες συγκοινωνίες. Όλα τα σουηδικά λεωφορεία είχαν τις πόρτες επιβατών στην αριστερή πλευρά. Η Σουηδία έπρεπε είτε να τροποποιήσει τα υπάρχοντα οχήματα στα συνεργεία ανοίγοντας πόρτες στα δεξιά, είτε να αγοράσει χιλιάδες καινούργια. Αυτό αποτέλεσε και το μεγαλύτερο οικονομικό βάρος του εγχειρήματος. Μάλιστα, οι δήμοι του Μάλμε και του Γκέτεμποργκ πούλησαν μαζικά τα παλιά τους λεωφορεία στο Πακιστάν και την Κένυα (όπου οδηγούν στα αριστερά) για να αποσβέσουν μέρος του κόστους.

Το Απροσδόκητο Αποτέλεσμα: Λιγότερα Ατυχήματα!

Παρά τους φόβους για γενικευμένο κομφούζιο και ατυχήματα, η πρώτη εργάσιμη ημέρα (Δευτέρα) εξέπληξε τους πάντες. Όχι μόνο δεν σημειώθηκε κανένα θανατηφόρο τροχαίο, αλλά τα ατυχήματα ήταν λιγότερα από τον συνήθη μέσο όρο! Συγκεκριμένα, καταγράφηκαν 125 τροχαία σε όλη τη χώρα, έναντι 130 έως 198 που σημειώνονταν τις προηγούμενες Δευτέρες.

Οι οδηγοί, όντας εξαιρετικά προσεκτικοί και φοβισμένοι λόγω της αλλαγής, οδηγούσαν με πολύ χαμηλές ταχύτητες. Οι ασφαλιστικές εταιρείες ανέφεραν κατακόρυφη πτώση των αποζημιώσεων κατά 40% για τους επόμενους μήνες. Χρειάστηκαν περίπου δύο χρόνια προκειμένου οι δείκτες των ατυχημάτων να επιστρέψουν στα φυσιολογικά, προ Dagen-H επίπεδα, καθώς οι Σουηδοί εξοικειώθηκαν πλήρως με τη νέα τους καθημερινότητα.


Αυθεντικό τηλεοπτικό υλικό από το ιστορικό πρωινό της 3ης Σεπτεμβρίου 1967.

Η επανάσταση που οδήγησε στο πρώτο Σύνταγμα: 3η Σεπτεμβρίου 1843

Προσθέστε σχόλιο


Σαν σήμερα συμπληρώνονται 174 χρόνια από την ιστορικής σημασίας επανάσταση της 3ης Σεπτεμβρίου που ανάγκασε τον βασιλιά Όθωνα να παραχωρήσει Σύνταγμα στον ελληνικό λαό, δίνοντας το όνομά της και στην ομώνυμη κεντρική πλατεία της Αθήνας.


Είχαν περάσει ήδη οκτώ χρόνια από την ενηλικίωση του βασιλιά Όθωνα και η κατάσταση στην Ελλάδα ήταν τραγική και διαρκώς χειροτέρευε. Προβλήματα που σχετίζονταν με την αγροτική γη, τις εθνικές γαίες, την εκπαίδευση και άλλους βασικούς πυλώνες του συστήματος, αποσάθρωναν σταδιακά τη χώρα και προκαλούσαν την δικαιολογημένη δυσφορία του λαού.


Την κατάσταση επιδείνωνε ο απολυταρχισμός που χαρακτήριζε το παλάτι και οδηγούσε σε μικροεξεγέρσεις, οι οποίες όμως καταπνίγονταν αμέσως από τον κυβερνητικό στρατό. Το αποτέλεσμα ήταν το παλάτι να αποτελεί για χρόνια αιτία πολιτικών αναταραχών και να συγκεντρώνει το μίσος και τη δυσαρέσκεια του Ελληνικού λαού.


Η Ελλάδα ήταν προφανές ότι χρειαζόταν μία ριζική αλλαγή και την θέσπιση νόμων που θα οργάνωναν την πολυτάραχη κοινωνικοπολιτική ζωή της χώρας και θα έβαζαν το παλάτι και τους ενοίκους του στη θέση τους.

Η αρχή έγινε το 1840 όταν ο στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης ίδρυσε μία (κατά τον Όθωνα, παράνομη) οργάνωση, με σκοπό την επιβολή Συντάγματος. Η οργάνωση αυτή, σιγά-σιγά συγκέντρωσε πρώην πολεμιστές του 1821 που είχαν πολεμήσει για μία ελεύθερη Ελλάδα και τώρα είχαν παραγκωνιστεί από τους Βαυαρούς και έβλεπαν τη χώρα τους να παρακμάζει.


Μερικοί από τους οπλαρχηγούς που μυήθηκαν ήταν οι Θεόδωρος Γρίβας, ο Μήτρος Δεληγιώργης και ο Κριεζιώτης, ενώ ο Μακρυγιάννης φρόντισε να μυήσει και ισχυρές προσωπικότητες του πολιτικού χώρου. Ήρθε σε επαφή με τον Ανδρέα Μεταξά και τον Ανδρέα Λόντο οι οποίοι μυήθηκαν στο κίνημα και τους ακολούθησαν οι Ρήγας Παλαμήδης, Κωνσταντίνος Κανάρης, Χρύσανθος Σισίνης και Κωνσταντίνος Ζωγράφος. Τέλος για να επιτύχουν και τη συνεργασία του στρατού μύησαν και τον συνταγματάρχη Δημήτριο Καλλέργη, τον οποίο όρισαν στρατιωτικό διοικητή της Αθήνας.


Το κίνημα είχε πλέον οργανωθεί. Έμενε μόνο να οργανωθεί το μεγάλο πραξικόπημα που θα ανάγκαζε τον Όθωνα να δώσει Σύνταγμα στον Ελληνικό λαό. Η αρχική ημερομηνία εκδήλωσης του κινήματος είχε ορισθεί να είναι η 25η Μαρτίου 1844, για να συμπίπτει με τον εορτασμό της επανάστασης. Ο Μακρυγιάννης όμως, μέσα στον ενθουσιασμό του διέδωσε το μυστικό σε πολλούς, με αποτέλεσμα να επισπευθεί η εκδήλωση του κινήματος.


Σύμφωνα με το σχέδιο το κίνημα θα ξεκινούσε από τους στρατώνες, προκειμένου να ακινητοποιηθούν άμεσα τα στελέχη του Οθωνικού καθεστώτος. Το τελικό σύνθημα δόθηκε τη νύχτα της 2ης προς 3ης Σεπτεμβρίου, όταν στελέχη του κινήματος κατευθύνθηκαν προς το σπίτι του Μακρυγιάννη. Η κινητικότητα αυτή, τράβηξε την προσοχή των χωροφυλάκων, οι οποίοι περικύκλωσαν την οικία Μακρυγιάννη.

Ο συνταγματάρχης Καλλέργης, συνειδητοποιώντας την κρισιμότητα της κατάστασης, πήγε στους στρατώνες και με το σύνθημα "Ζήτω το Σύνταγμα" έδωσε το έναυσμα στους στρατιωτικούς να ξεσηκωθούν.

Ένας λόχος διέλυσε την πολιορκία στο σπίτι του Μακρυγιάννη και ένας δεύτερος άνοιξε τις φυλακές του Μεντρεσέ. Ο ίδιος ο Καλλέργης, παράλληλα, κατευθύνθηκε με 2.000 στρατιώτες στα ανάκτορα, ενώ κατ' εντολή του, στρατιωτικά αποσπάσματα είχαν καταλάβει το νομισματοκοπείο, την Εθνική Τράπεζα, το Δημόσιο Ταμείο και τα διάφορα υπουργεία.


Ο στρατός έφτασε στα ανάκτορα της Αθήνας (τη σημερινή Βουλή) με ζητωκραυγές και επευφημίες και σύντομα ενώθηκε μαζί του και ο ελληνικός λαός. Κάθε προσπάθεια του πανικόβλητου Όθωνα να διαλύσει την πορεία έπεφτε στο κενό. Ο βασιλιάς φοβούμενος για τα χειρότερα, έστειλε τον Στάινστορφ, τον διαγγελέα του, στο Σχινά για να φέρει τα πυροβόλα, εκείνος όμως τον αγνόησε και συντάχθηκε με τους επαναστάτες.

Στις 3 τα ξημερώματα κλήθηκε σε συνεδρία το συμβούλιο της επικρατείας προκειμένου να επικυρώσουν την επανάσταση. Το συμβούλιο αναγνώρισε το κίνημα, καθόρισε τη σύγκληση Εθνοσυνέλευσης και διόρισε επιτροπή υπό τους Γεώργιο Κουντουριώτη, Λ. Μαυρομιχάλη, Γ. Λινιάνα, Γ. Ψύλλα, Ανδρέα Λόντο και Κ. Προβελέγγιο, η οποία θα παρουσίαζε τις αποφάσεις του στο Βασιλιά.


Το νέο υπουργικό συμβούλιο, αποτελούνταν από στελέχη των τριών μεγάλων κομμάτων και είχε ως εξής: Ο Ανδρέας Μεταξάς ήταν ο Πρόεδρος και υπουργός εξωτερικών, ο Ανδρέας Λόντος ορίστηκε υπουργός στρατιωτικών, ο Κωνσταντίνος Κανάρης υπουργός Ναυτικών, υπουργός Δικαιοσύνης ο Λέων Μελάς, υπουργός εκκλησιαστικών & παιδείας ο Μιχαήλ Σχινάς, υπουργός Οικονομικών ο Δρόσος Μανσόλας και υπουργός Εσωτερικών ο Ρήγας Παλαμήδης.


Στις 3 το μεσημέρι της 3ης Σεπτεμβρίου, ο λαός και ο στρατός διαλύθηκαν αφού πληροφορήθηκαν ότι όλα τα αιτήματα των επαναστατών έγιναν αποδεκτά, ενώ με βασιλικό διάταγμα, η 3η Σεπτεμβρίου ανακηρύχθηκε μέρα εθνικής γιορτής και ο Δημήτριος Καλλέργης παρασημοφορήθηκε, ως αρχηγός του επαναστατικού κινήματος.

Τους δύο επόμενους μήνες (Οκτώβριο και Νοέμβριο) έγιναν οι εκλογές του 1843 και συγκροτήθηκε η συνταγματική Εθνική Συνέλευση, η οποία συνέταξε το Σύνταγμα που υπέγραψε και ο Όθωνας.


Η επανάσταση αυτή αποτέλεσε ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της πολιτικής ιστορίας της χώρας που οι Έλληνες δε θα πρέπει να ξεχνάνε, αφού η 3η Σεπτεμβρίου, αποτελεί πλέον κάτι παραπάνω από ιστορικό γεγονός. Είναι ημέρα μνήμης για την αναίμακτη μετάβαση της Ελλάδας από την βασιλεία στην συνταγματική μοναρχία, αποδεικνύοντας ότι ο λαός έχει τη δύναμη να εισακουστεί αναίμακτα και χωρίς τη χρήση βίας, ακόμα και κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες.

Η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ - Στις 3 του Σεπτέμβρη του 1974

Προσθέστε σχόλιο

☀️ 3 Σεπτεμβρίου 1974: Η γέννηση του ΠΑΣΟΚ και το παρασκήνιο που σημάδεψε τη Μεταπολίτευση


Στις 3 Σεπτεμβρίου του 1974, ο Ανδρέας Παπανδρέου ανακοινώνει την ίδρυση του Πανελληνίου Σοσιαλιστικού Κινήματος. Πρόκειται για την πολιτική παράταξη που θα κυριαρχήσει απόλυτα στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης και θα σφραγίσει την πορεία της χώρας, προκαλώντας μέχρι σήμερα έντονες πολιτικές συζητήσεις για τα θετικά και τα αρνητικά της κληρονομιάς της.


🌍 Από την εξορία του Καναδά στην επιστροφή

Η πτώση της Χούντας στις 24 Ιουλίου 1974 βρήκε τον Ανδρέα Παπανδρέου, 55 ετών τότε, εξόριστο στον Καναδά. Αντίθετα με ό,τι θα περίμενε κανείς, δεν έσπευσε να επιστρέψει αμέσως στην Αθήνα. Παρέτεινε τη διαμονή του στο εξωτερικό μετά από προτροπή στενών πολιτικών του φίλων, καθώς οι φόβοι για τη ζωή του ήταν υπαρκτοί μέσα στο εξαιρετικά ρευστό τοπίο των πρώτων εκείνων ημερών — ένα σκηνικό που ο ίδιος είχε αρχικά χαρακτηρίσει ως απλή «αλλαγή φρουράς του ΝΑΤΟ στην Ελλάδα».


Στα τέλη Ιουλίου, ο Ανδρέας διέψευδε κατηγορηματικά τις πληροφορίες για ίδρυση κόμματος, πιστεύοντας ότι η δημοκρατία δεν είχε αποκατασταθεί ουσιαστικά. Ωστόσο, κορυφαία στελέχη της προδικτατορικής Ένωσης Κέντρου, και ιδίως ο Γιάννης Αλευράς, κατάφεραν τελικά να τον πείσουν ότι στην Ελλάδα συντελούνταν βαθιές πολιτικές μεταβολές και ότι πλατιές λαϊκές μάζες περίμεναν ανυπόμονα την ηγετική του παρουσία.


🇨🇭 Ο σταθμός του Βίντερτουρ και η διάλυση του ΠΑΚ

Στις αρχές Αυγούστου, λήφθηκε η οριστική απόφαση για την κάθοδο στην πολιτική. Ο Ανδρέας όμως δεν επιθυμούσε να ηγηθεί της παλιάς Ένωσης Κέντρου, όπως ήλπιζαν πολλοί, αλλά ενός νέου, σαφώς πιο ριζοσπαστικού πολιτικού σχηματισμού με σοσιαλιστικό προσανατολισμό.


Στις 6 Αυγούστου, συγκαλεί στο Βίντερτουρ της Ελβετίας το εθνικό συμβούλιο του ΠΑΚ (Πανελλήνιο Απελευθερωτικό Κίνημα), της αντιστασιακής οργάνωσης που είχε ιδρύσει κατά τη διάρκεια της δικτατορίας. Τα περίπου 80 στελέχη που συμμετείχαν αποφάσισαν τη διάλυση του ΠΑΚ και τη μετεξέλιξή του σε πολιτικό κόμμα, ενώ παράλληλα ορίστηκε η επιτροπή που θα συνέτασσε το προσχέδιο της «διακήρυξης αρχών».


Ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1974
Η επιστροφή και η αποθεωτική υποδοχή στην Αθήνα.


Ο Ανδρέας Παπανδρέου επέστρεψε στην Ελλάδα το βράδυ της 16ης Αυγούστου, γνωρίζοντας αποθεωτική υποδοχή από χιλιάδες πολίτες στο αεροδρόμιο του Ελληνικού και κατά μήκος της διαδρομής προς το Καστρί, με το σύνθημα «ΝΑΤΟ, CIA, προδοσία!» να δονεί την ατμόσφαιρα. Μαζί του συνταξίδευαν η σύζυγός του Μαργαρίτα, ο γιος του Γιώργος, ο Κίμων Κουλούρης, η Αγγέλα Κοκκόλα και ο Μιχάλης Ζιάγκας.


🏷️ Το παρασκήνιο πίσω από το όνομα και τον «Ήλιο»

Κατά την προετοιμασία της ιδρυτικής διακήρυξης, το ζήτημα του ονόματος προκάλεσε έντονες συζητήσεις. Ο Ανδρέας πρότεινε αρχικά το «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα για την Αναγέννηση της Ελλάδας». Η λέξη «αναγέννηση» όμως απορρίφθηκε από τους συνεργάτες του ως απαρχαιωμένη και συνειρμικά κοντινή σε συνθήματα της δικτατορίας.


Η πρόταση του Αντώνη Λιβάνη να αντικατασταθεί ο όρος «σοσιαλιστικό» από τη λέξη «δημοκρατικό» επίσης δεν έγινε δεκτή. Αντίθετα, η επιλογή της λέξης «Κίνημα» αντί για «Κόμμα» επικράτησε εύκολα, θέλοντας να υπογραμμίσει τον αντιγραφειοκρατικό και λαϊκό χαρακτήρα της παράταξης. Όσο για το πασίγνωστο σήμα, τον πράσινο ανατέλλοντα ήλιο, η έμπνευση προήλθε από το σύμβολο μιας μικρής τροτσκιστικής ομάδας της εποχής.


📜 Το Ιστορικό Τετράπτυχο της 3ης Σεπτεμβρίου

«Εθνική Ανεξαρτησία — Λαϊκή Κυριαρχία — Κοινωνική Απελευθέρωση — Δημοκρατία»

Όπως υπογράμμισε ο Ανδρέας Παπανδρέου κατά την παρουσίαση στο ξενοδοχείο «Κινγκ Πάλας» ενώπιον 150 ατόμων, ο βασικός κυριαρχικός στόχος του κινήματος ήταν η δημιουργία μιας πολιτείας απαλλαγμένης από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, και ταυτόχρονα απαλλαγμένης από την κηδεμονία της οικονομικής ολιγαρχίας.


Η διακήρυξη μοιράστηκε στους δημοσιογράφους τυπωμένη σε ένα μικρό, εμβληματικό πλέον, πράσινο βιβλιαράκι. Αξίζει να σημειωθεί ότι τις πρώτες ημέρες οι εφημερίδες αναφέρονταν στο κόμμα με τα αρχικά Π.Σ.Κ. Το αρκτικόλεξο ΠΑΣΟΚ, το οποίο τελικά επικράτησε και έμεινε στην ιστορία, το επέβαλε μέσα από τις σελίδες της εφημερίδας «Το Βήμα» ο γνωστός πολιτικός συντάκτης Σταύρος Ψυχάρης.

Sachs: Βόλτες στον χρόνο

Προσθέστε σχόλιο

Sachs: Από τα ρουλεμάν στους δρόμους – Η ιστορία ενός θρύλου

Η ιστορία της Sachs ξεκινά την 1η Αυγούστου 1895 στο Schweinfurt της Γερμανίας. Εκεί, οι εφευρέτες Ernst Sachs και Karl Fichtel ίδρυσαν την Schweinfurter Präzisions-Kugellagerwerke Fichtel & Sachs, με αρχικό στόχο την παραγωγή ρουλεμάν και ποδηλάτων.


Μια πορεία γεμάτη καινοτομία


Η εταιρεία γρήγορα καθιερώθηκε ως πρωτοπόρος:


  • 1897: Εισαγωγή του ελεύθερου τροχού για ποδήλατα, μια τεράστια επιτυχία.
  • 1929: Έναρξη παραγωγής κινητήρων για ποδήλατα, μοτοσικλέτες και αυτοκίνητα, καθώς και εξαρτημάτων όπως συμπλέκτες και αμορτισέρ.
  • 1970s: Η Sachs καινοτομεί με την παρουσίαση της επαναστατικής Hercules με κινητήρα Wankel.


Μετά από μια σειρά εξαγορών και συγχωνεύσεων (Mannesmann, ZF), η εταιρεία επικεντρώθηκε στην παραγωγή εξαρτημάτων υψηλής τεχνολογίας, διατηρώντας το όνομα Sachs ως συνώνυμο της ποιότητας.


Sachs RL 50: Όταν η ποιότητα κερδίζει τη μάχη


Στην Ελλάδα, η Sachs πέρασε μια περίοδο κρίσης με την έλευση των ιαπωνικών μοτοποδηλάτων, που εντυπωσίαζαν με τα χρώματα και τα ηλεκτρονικά τους. Η απάντηση της Sachs ήρθε με το RL 50. Δεν προσέφερε απλώς "φλας και χρώματα", αλλά μια ποιότητα κατασκευής που δημιούργησε μύθους.



Τεχνική Υπεροχή


Το RL 50 δεν ήταν ένα συνηθισμένο "50άρι". Τα χαρακτηριστικά του το καθιστούσαν κορυφαίο στην κατηγορία του:

  • Κινητήρας: Δίχρονος, κατασκευασμένος από υλικά κορυφαίας αντοχής.
  • Μετάδοση: Υγρός πολύδισκος συμπλέκτης και κιβώτιο 5 ταχυτήτων.
  • Πλαίσιο: Σκελετός από σωλήνα μεγάλης διαμέτρου με εξαιρετική γεωμετρία.
  • Αναρτήσεις: Κορυφαία αμορτισέρ πίσω και ειδικό ψαλίδι εμπρός.
  • Εξοπλισμός: Ηλεκτρονική ανάφλεξη, χυτές ζάντες μαγνησίου, στροφόμετρο και ταχύμετρο.


Οδική Συμπεριφορά


Το RL 50 χαρακτηρίστηκε ως το μοτοποδήλατο με την καλύτερη οδική συμπεριφορά της εποχής του. Η ακρίβεια στο τιμόνι, τα εξαιρετικά ελαστικά και η σωστή κατανομή βάρους επέτρεπαν στον αναβάτη κλίσεις που ήταν αδιανόητες για αντίστοιχα δίκυκλα. Με τελική ταχύτητα λίγο πάνω από τα 100 χλμ/ώρα, ήταν αναμφίβολα το πιο γρήγορο και αξιόπιστο 50άρι της εποχής του.



Zündapp: Αφησε κι αυτή το στίγμα της

Προσθέστε σχόλιο

Zündapp: Η θρυλική ιστορία ενός γερμανικού κολοσσού

Η ιστορία της Zündapp ξεκινά το 1921, με το μοντέλο Z22. Ήταν μια απλή, αλλά εξαιρετικά αξιόπιστη μοτοσικλέτα, η οποία παρήχθη σε μεγάλες σειρές, θέτοντας τα θεμέλια για όσα θα ακολουθούσαν.


Η σχέση με τη Volkswagen και η καινοτομία


Λίγοι γνωρίζουν ότι η Zündapp έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη δημιουργία του "αυτοκινήτου για όλους". Το 1931, ο Ferdinand Porsche και η Zündapp ανέπτυξαν το πρωτότυπο "Auto für Jedermann", το οποίο αποτέλεσε την πρώτη εμφάνιση του ονόματος Volkswagen.


Ενώ ο Porsche προτιμούσε τον τετρακύλινδρο κινητήρα, η Zündapp επέμεινε στη χρήση ενός υδρόψυκτου 5κύλινδρου ακτινικού κινητήρα.


Το 1933, η εταιρεία καινοτόμησε παρουσιάζοντας τη σειρά K (με κινητήρες 200cc και 800cc), εισάγοντας το σύστημα μετάδοσης με άξονα (shaft drive) αντί για την παραδοσιακή αλυσίδα της εποχής.



Πόλεμος και Τεχνολογική Εξέλιξη


Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η Zündapp υπέστη μεγάλες απώλειες, με τα τρία εργοστάσιά της να καταστρέφονται. Η εμβληματική KS600 (1938) με τον δικύλινδρο κινητήρα των 28hp, αντικαταστάθηκε αργότερα από το θρυλικό KS750.


Εκτός από μοτοσικλέτες, η εταιρεία κατασκεύαζε κινητήρες αεροσκαφών, όπως τον 9-092, που εξόπλιζε το εκπαιδευτικό αεροσκάφος Brunswick LF-1 Zaunkönig.



Μεταπολεμική εποχή: Ο "Πράσινος Ελέφαντας"


Μετά το 1945, η Zündapp στράφηκε στα μικρότερα δίκυκλα, όπως το σκούτερ "Bella". Ωστόσο, το 1951 κυκλοφόρησε το κορυφαίο KS601, γνωστό παγκοσμίως ως ο "Πράσινος Ελέφαντας", με τον πανίσχυρο δικύλινδρο κινητήρα των 598cc.


Αθλητικές Διακρίσεις


Η Zündapp έγραψε ιστορία και στους αγώνες:

  • 1967: Ο Dave Ekins κερδίζει το Greenhorn Enduro με 100cc Zündapp, νικώντας μεγαλύτερες μοτοσικλέτες.
  • 1973 & 1974: Ο Βέλγος André Malherbe κατακτά το Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα 125cc.

Το τέλος μιας εποχής και η κληρονομιά


Παρά την ποιότητα των προϊόντων της, το 1984 η εταιρεία χρεοκόπησε. Τα δικαιώματα αγοράστηκαν από την κινεζική Xunda Motor, ενώ η Zündapp συνεργάστηκε και με τη Royal Enfield στην Ινδία, φέρνοντας στην αγορά μοντέλα όπως το Enfield Fury 175cc, το οποίο διέθετε τεχνολογίες αιχμής για την εποχή, όπως δισκόφρενα Brembo.



Πηγή: FAQPerfection

Kreidler Florett - Η ιστορία της μηχανής που άφησε εποχή στην Ελλάδα

Προσθέστε σχόλιο

Kreidler Florett: Η θρυλική ιστορία από τα καλώδια στους δρόμους

Το 1903 ένας έξυπνος Γερμανός, ο Άντον Κρέιντλερ (Anton Kreidler), αποφασίζει να ξεκινήσει μια μικρή βιοτεχνία παραγωγής μεταλλικών τηλεγραφικών καλωδίων κοντά στην πόλη της Στουτγάρδης.


Φυσικά, ο έξυπνος επιχειρηματίας δεν είχε ιδέα πως μερικά χρόνια αργότερα θα δημιουργούσε ένα εξαιρετικό "κατασκεύασμα" που άφησε ιστορία. Θα ήταν η μηχανή Florett-Kreidler, ή αλλιώς γνωστή στην Ελλάδα ως «Φλωρέττα», μια μοτοσυκλέτα που αποτέλεσε φαινόμενο στους Ευρωπαϊκούς δρόμους μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Η δημοτικότητά της έφτασε μάλιστα στο σημείο, το 1960, η 1 στις 3 μοτοσυκλέτες που κυκλοφορούσαν στους γερμανικούς αυτοκινητόδρομους να είναι Kreidler.


Anton Kreidler


Η Kreidler είχε αρχικά την έδρα της στο Kornwestheim, μεταξύ του Ludwigsburg και της Στουτγάρδης. Ιδρύθηκε το 1903 ως Kreidlers Metall- und Drahtwerke από τον Anton Kreidler και άρχισε να κατασκευάζει μοτοσικλέτες το 1951.


Ο γιος του Άντον, Alfred, κατάφερε να ανοίξει εκ νέου το εργοστάσιο το 1945. Εκτός από το ότι ήταν ικανός επιχειρηματίας, ο Alfred ήταν ένας σωστός εργοδότης που φρόντιζε για την ευημερία των εργαζομένων του, έχοντας παράλληλα ιδέες που ξεπερνούσαν την απλή κατασκευή καλωδίων.


Ο Alfred ενδιαφέρθηκε για τους ελαφρούς κινητήρες και το 1950, μόλις 5 χρόνια μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πόλεμου, διέκρινε την έντονη ανάγκη της αγοράς για οικονομικά δίκυκλα.



Το πρωτότυπο Kreidler R50 (R = Roller, το σκούτερ στα γερμανικά) απέδειξε γρήγορα ότι το σχέδιο ήταν βιώσιμο. Τα επόμενα χρόνια, τα δίκυκλα της Kreidler έγιναν εξαιρετικά δημοφιλή στη Γερμανία, κυρίως λόγω της υποδειγματικής αξιοπιστίας τους.



Η Χρυσή Εποχή και οι Τίτλοι στα Grand Prix


Μέχρι το 1959, το ένα τρίτο των μοτοσυκλετών στους γερμανικούς δρόμους έφερε το σήμα της Kreidler. Τη δεκαετία του 1970, η εταιρεία γνώρισε τεράστια επιτυχία στον μηχανοκίνητο αθλητισμό, κατακτώντας συνολικά οκτώ τίτλους παγκόσμιου πρωταθλητή στην κατηγορία των 50 κ.εκ.:



  • 1971: Jan de Vries
  • 1973: Jan de Vries
  • 1974: Henk van Kessel
  • 1975: Ángel Nieto
  • 1979: Eugenio Lazzarini
  • 1980: Eugenio Lazzarini
  • 1982: Stefan Dörflinger
  • 1983: Stefan Dörflinger


Για τους νέους της εποχής, η Φλωρέττα δεν ήταν απλώς μεταφορικό μέσο· ήταν εργαλείο δουλειάς, αντικείμενο διασκέδασης και σύμβολο στάτους.


Η Παρακμή και η Αλλαγή Σελίδας


Η δεκαετία του 1980 έφερε το τέλος της αυτοκρατορίας της Kreidler, καθώς τα αυτοκίνητα έγιναν πιο προσιτά και οι Ιάπωνες κατασκευαστές εισήγαγαν πιο μοντέρνα δίκυκλα. Η εταιρεία ανέστειλε τη δραστηριότητά της το 1982.



Η Σύγχρονη Επιστροφή


Πιο πρόσφατα, η Kreidler επιχείρησε να επιστρέψει με μια γκάμα που περιλαμβάνει Cafe Racer μοντέλα (όπως το Dice CR 125), Supermoto, καθώς και ηλεκτρικά σκούτερ (E-Florett 1.0 & 3.0), συνδυάζοντας την κληρονομιά του παρελθόντος με τις απαιτήσεις του σήμερα.


Nearest Green, ο σκλάβος από το Lynchburg του Τενεσί, που δίδαξε στον Jack Daniel

Προσθέστε σχόλιο

Η συγγραφέας Fawn Weaver ήταν σε διακοπές στη Σιγκαπούρη το περασμένο καλοκαίρι, όταν διάβασε για πρώτη φορά για τον Nearest Green, τον σκλάβο από το Lynchburg του Τενεσί, που δίδαξε στον Jack Daniel πώς να φτιάχνει ουίσκι.

Η ύπαρξη του Green ήταν από καιρό ένα κοινό μυστικό, αλλά το 2016 η Brown-Forman, η εταιρία που κατέχει το αποστακτήριο του Jack Daniel στο Τενεσί, παρουσίασε για πρώτη φορά στον διεθνή τύπο τη συμβολή του Nearest Green στην παρασκευή του διάσημου ουίσκι, σύμφωνα με δημοσίευμα των New York Times.

«Ήταν μάλλον κάπως αταίριαστο να ειπωθεί νωρίτερα ότι ένα από τα πιο γνωστά εμπορικά σήματα στον κόσμο δημιουργήθηκε, εν μέρει, από έναν σκλάβο», λέει η Weaver, μια Αφροαμερικανίδα επενδυτής ακινήτων και συγγραφέας. Αποφασισμένη να δει την αλλαγή με τα ίδια της τα μάτια, πήρε το αεροπλάνο από τον Λος Άντζελες και ταξίδεψε στο Νάσβιλ. Αλλά φτάνοντας στο Lynchburg και αφού πραγματοποίησε τρεις διαφορετικές ξεναγήσεις στα αποστακτήρια της περιοχής, δεν άκουσε καμία αναφορά για τον Green.

Αντί να φύγει, η Weaver αποφάσισε να ερευνήσει περαιτέρω την υπόθεση, να ανακαλύψει περισσότερα για τον Green και να πείσει την εταιρεία να τηρήσει την υπόσχεσή της και να αναγνωρίσει το ρόλο του στη δημιουργία του πιο διάσημου ουίσκι της Αμερικής. Έτσι νοίκιασε ένα σπίτι στο κέντρο του Lynchburg και άρχισε να έρχεται σε επαφή με τους απογόνους του Green, δεκάδες από τους οποίους ζουν ακόμα στην περιοχή.

Η έρευνα και τα ευρήματα

Ψάχνοντας αρχεία στο Τενεσί, τη Τζόρτζια και την Ουάσινγκτον, δημιούργησε μια χρονολογική σειρά της σχέσης του με τον Daniel, αποδεικνύοντας ότι ο Green όχι μόνο δίδαξε τον «βαρόνο» του ουίσκι πως να κάνει την απόσταξη, αλλά και εργάστηκε γι' αυτόν μετά τον εμφύλιο πόλεμο. Σύμφωνα με την Weaver ήταν ο πρώτος μαύρος που ασχολήθηκε με την απόσταξη στην Αμερική.

Από την έρευνα της, έχει συλλέξει 10.000 έγγραφα και αντικείμενα σχετικά με τον Daniel και τον Green, πολλά από τα οποία έχει συμφωνήσει να δωρίσει στο νέο Εθνικό Μουσείο Αφροαμερικανικής Ιστορίας και Πολιτισμού στην Ουάσινγκτον. Εκτός αυτού, ανακάλυψε το αγρόκτημα όπου οι δύο άντρες ξεκίνησαν την απόσταξη στο κέντρο της πόλης, το οποίο πρόκειται να μετατραπεί σε μνημειακό πάρκο, όπως επίσης ότι το πραγματικό όνομα του Green ήταν Nathan.

Η επίσημη αναγνώριση

Η μεγαλύτερη επιτυχία της Weaver, όμως, ήρθε τον Μάιο, όταν η εταιρεία αναγνώρισε επίσημα τον Green ως τον πρώτο κύριο εκπρόσωπο απόσταξης στη χώρα, σχεδόν ένα χρόνο μετά τη δέσμευση της εταιρίας να αρχίσει να μοιράζεται με το κοινό την ιστορία του Green. Ο Daniel είναι τώρα καταχωρημένος ως ο δεύτερος κύριος εκπρόσωπος στην απόσταξη. «Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι η συμβολή του Nearest προστίθεται στην ιστορία του Jack Daniel», δήλωσε σε συνέντευξή του ο Mark I. McCallum, πρόεδρος της Brown-Forman.

Σύμφωνα με τους New York Times, η απόφαση της εταιρείας να αναγνωρίσει το χρέος της στον Green είναι μια σημαντική στροφή στην ιστορία.

Ακόμη και αν οι μαύροι πρωτοπόροι στη μαγειρική και τη γεωργία έχουν αρχίσει να παίρνουν τα εύσημα για το έργο τους, η ιστορία του αμερικάνικου ουίσκι εξακολουθεί να είναι γνωστή ως μια υπόθεση λευκών, Σκοτσέζων και Ιρλανδών αποίκων που έφεραν τη τεχνογνωσία στις πολιτείες του Τενεσί και του Κεντάκι.

Η ιστορία του Green αλλάζει όλα τα προηγούμενα δεδομένα, καθώς υπενθυμίζει ότι οι υποδουλωμένοι όχι μόνο παρείχαν το μυαλό, αλλά και τον τρόπο για να διεκπεραιώσουν μία δύσκολη και επικίνδυνη τεχνική λειτουργία.

Σύμφωνα με την Weaver, ο Green νοίκιασε από τους ιδιοκτήτες του, μια εταιρία που ονομαζόταν Landis & Green, σε αγρότες γύρω από το Lynchburg, συμπεριλαμβανομένου του Dan Call, ενός πλούσιου γαιοκτήμονα και ιεροκήρυκα, ο οποίος απασχολούσε τον έφηβο Jack Daniel για να βοηθήσει στην παρασκευή του ουίσκι. Ο Green ήδη έμπειρος στην απόσταξη, πήρε τον Daniel εκπαιδευόμενο στην πτέρυγα του και μετά τον εμφύλιο πόλεμο και το τέλος της δουλείας του, πήγε να δουλέψει γι’ αυτόν στην νεοσύστατη επιχείρηση ουίσκι.

Κατά πάσα πιθανότητα, υπήρχαν πολλοί άλλοι άντρες σαν τον Green, σε όλο το Νότο. Τα αρχεία είναι μπερδεμένα, αν και οι αναφορές σε σκλάβους ειδικευμένους στην απόσταξη και την παραγωγή ουίσκι εμφανίζονται ακόμα και σε καταχωρήσεις διαφυγής σκλάβων από τις αρχές του 19ου αιώνα. Αλλά μόνο ένας από αυτούς βοήθησε να βρεθεί μια μάρκα ουίσκι που σήμερα παράγει περίπου 3 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε έσοδα.

Σύμφωνα με τον McCallum, η εταιρία είχε την πρόθεση να αναγνωρίσει τον ρόλο του Green ως κύριο εκπρόσωπο της απόσταξης πέρυσι στο πλαίσιο της 150ης επετείου, αλλά αποφάσισε να αναβάλει τυχόν αλλαγές λόγω της φόρτισης των εκλογών του 2016 με το ζήτημα του φυλετικού ρατσισμού. «Νόμιζα ότι θα μας κατηγορούσαν ότι κάνουμε ντόρο σχετικά με το θέμα για εμπορικούς λόγους», ανέφερε χαρακτηριστικά. Δε βοήθησε και το γεγονός ότι πολλοί παρερμήνευσαν την ιστορία, θεωρώντας ότι ο Daniel είχε στην ιδιοκτησία του τον Green και έκλεψε τη συνταγή του. Λέγεται όμως ότι ο Daniel δεν είχε ποτέ δούλους και δεν δίστασε να μιλήσει ανοιχτά για το ρόλο του Green ως μέντορα του στην απόσταξη.

Έτσι τα σχέδια της εταιρίας έμειναν στο ράφι. Την ίδια στιγμή, αυτό προοριζόταν για ένα γρήγορο ταξίδι στο Lynchburg μετατράπει για την Weaver σε μια εξερεύνηση που κράτησε μήνες, καθώς ανακάλυψε μια άγραφη ιστορία, κρυμμένη σε ξεχασμένα αρχεία και χαραγμένη στη μνήμη των μαύρων κατοίκων της πόλης.

Μέσα από δεκάδες συνομιλίες, οι ντόπιοι, πολλοί από τους οποίους εργάστηκαν ή εξακολουθούν να εργάζονται στην παραγωγή του Jack Daniel's, την ενημέρωσαν ότι γνώριζαν για την ιστορία του Green από τους γονείς και τους παππούδες τους, πολύ πριν αυτή βγει στο φως της δημοσιότητας από την εταιρία. «Είναι κάτι που μας έλεγε πάντα η γιαγιά μας. Το γνωρίζαμε στην οικογένεια μας, ακόμα κι όταν η εταιρία δεν έλεγε τίποτα», δήλωσε η Debbie Ann Eady-Staples, απόγονος του Green που ζει στο Lynchburg και έχει εργαστεί στο αποστακτήριο για πάνω από 40 χρόνια.

Τίποτα δε μπορεί να παραμείνει κρυφό σε μια μικρή πόλη για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, ειδικά όταν εμπλέκεται ο μεγαλύτερος εργοδότης της πόλης. Έτσι το Μάρτιο του 2017, η Weaver συναντήθηκε με τον McCallum και παρέθεσε όλα τα στοιχεία που είχε συλλέξει από την έρευνα της, κάνοντας μια συζήτηση μαζί του που κράτησε πάνω από έξι ώρες.

Ο McCallum μέσα σε λίγες εβδομάδες πραγματοποίησε συνάντηση με 100 υπαλλήλους που δούλευαν στο αποστακτήριο, μεταξύ των οποίων αρκετοί από τους απογόνους του Green, και τους παρουσίασε τον τρόπο με τον οποίο η εταιρία θα ενσωματώσει τον Green στην επίσημη ιστορία, ξεκινώντας εντατική εκπαίδευση σε όλους του ξεναγούς.

Υπάρχει ακόμη η πληροφορία ότι κάποια στιγμή ο Jack Daniel είχε προτείνει την προσθήκη μιας φιάλης για τον Nearest Green στη συλλεκτική σειρά «Master Distiller», αλλά η ιδέα ναυάγησε όταν εκφράστηκαν ανησυχίες από τους εκπροσώπους πωλήσεων της εταιρίας.

Παρόλο αυτά, η Weaver κυκλοφόρησε το δικό της ουίσκι, Uncle Nearest 1856, το οποίο αγόρασε χύμα από άλλο αποστακτήριο.

Σχεδιάζει μάλιστα να παράγει ένα δεύτερο, το οποίο θα μιμείται το ύφος και τις προδιαγραφές του ποτού που παρήγαγαν ο Green και ο Daniel. «Επιδοκιμάζουμε την κυρία Weaver για τις προσπάθειές της να επιτύχει το στόχο της με την κυκλοφορία αυτού του νέου προϊόντος», ανέφερε ένας εκπρόσωπος της Brown-Forman.

Παρόλο που δεν υπάρχει γνωστή φωτογραφία του Green, η εταιρία έδωσε στη δημοσιότητα μια φωτογραφία του Daniel που καθόταν δίπλα σε έναν άγνωστο μαύρο άντρα, ο οποίος μπορεί να είναι ο ίδιος ο Green ή κάποιος από τους γιου του που επίσης εργαζόταν για χρόνια στο αποστακτήριο. «Θέλουμε να παρουσιάσουμε ότι ο Green ήταν ο πραγματικός μέντορας του Τζακ. Αναφέρουμε πολλά πράγματα για αυτόν στις ξεναγήσεις που κάνουμε στο αποστακτήριο μας», δήλωσε ο Steve May, ο οποίος διαχειρίζεται το κέντρο επισκεπτών και τις περιηγήσεις του αποστακτήριου.

«Ο May ανέφερε ότι η μέχρι στιγμής ανταπόκριση των επισκεπτών στις νέες ξεναγήσεις που σχετίζονται με τον Green ήταν θετική και δεν είναι δύσκολο να καταλάβουμε τους λόγους. Η ιστορία των δύο αντρών περνάει ένα πολύ αισιόδοξο μήνυμα σε μια δύσκολη εποχή για τις φυλετικές σχέσεις στην Αμερική, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζει πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε η απελευθέρωση των σκλάβων στην εξέλιξη του αμερικανικού ουίσκι», αναφέρουν οι New York Times.

Από την πλευρά της, η Weaver δεν έχει τελειώσει με την αναζήτηση των στοιχείων της υπόθεσης. «Έχω χάσει τα ίχνη του μετά το 1884. Ελπίζω να καταφέρω να βρω τον τάφο του και να ταξιδέψω και σε άλλα μέρη όπου βρίσκονται μέλη της οικογένειας του που μπορεί να έχουν παραπάνω πληροφορίες. Θα μπορούσα να κάνω αυτό για το υπόλοιπο της ζωής μου», πρόσθεσε.

Οι Αφροέλληνες της Θράκης

Προσθέστε σχόλιο

Αφροέλληνες της Θράκης: Ένα κομμάτι της ιστορίας που δεν έχει καταγραφεί

Αφροέλληνες Θράκη


Στα χωριά Παλιό Εράσμιο και Άβατο της κοιλάδας του Νέστου, ζουν εδώ και περίπου 250 χρόνια οικογένειες αφρικανικής καταγωγής. Δεν πρόκειται για πρόσφατους μετανάστες, αλλά για πληθυσμούς που ενσωματώθηκαν βαθιά στη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, διατηρώντας όμως ταυτόχρονα μια μοναδική ιστορική ταυτότητα.


Ιστορική Αναδρομή: Πώς έφτασαν εδώ;

Σύμφωνα με τον ιστορικό Λάμπρο Μπαλτσιώτη, η παρουσία τους δεν αποτελεί ιστορική ανωμαλία. Άνθρωποι από το Σουδάν και τη νότια Αίγυπτο μετακινήθηκαν στα Βαλκάνια κατά τον 18ο και 19ο αιώνα, στο πλαίσιο των πληθυσμιακών μετακινήσεων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Υιοθέτησαν τη γλώσσα και τα έθιμα της μουσουλμανικής κοινότητας στην οποία εντάχθηκαν, διατηρώντας ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις τα φυσιογνωμικά τους χαρακτηριστικά.


«Είμαστε κομμάτι της ιστορίας»

Οι μαρτυρίες των κατοίκων αποκαλύπτουν μια ιδιαίτερη αίσθηση ταυτότητας. Για τους ίδιους, η καταγωγή τους είναι μέρος της καθημερινότητάς τους, αλλά η ελληνική τους συνείδηση παραμένει κυρίαρχη.

«Ο Σπάρτακος ήταν από τη Θράκη... Είμαι Έλληνας, Έλληνας νιώθω και είμαι ακτιβιστής», δηλώνει ο Ολγκιούν, ένας από τους κατοίκους που οραματίζεται την ενεργό συμμετοχή του στα κοινά της περιοχής.


Μια κοινωνία σε εξέλιξη

Παρά την ιδιαιτερότητά τους, οι Αφροέλληνες της Θράκης δεν ζουν αποκομμένοι. Συνεργάζονται με τους χριστιανούς γείτονές τους, συμμετέχουν στα κοινά και αντιμετωπίζουν τα ίδια προβλήματα με τους υπόλοιπους Θρακιώτες: την ανεργία, τη μετανάστευση των νέων στο εξωτερικό και την ανάγκη για καλύτερη υποστήριξη της τοπικής αγροτικής οικονομίας.


Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι η κοινότητα παρουσιάζει το μεγαλύτερο ποσοστό πολιτικών γάμων στη χώρα (πάνω από 80%), επιλέγοντας να παρακάμψουν τις παραδοσιακές θρησκευτικές διαδικασίες, γεγονός που αναδεικνύει μια σύγχρονη και προοδευτική προσέγγιση της καθημερινότητάς τους.

Τα κανόνια του Αρχιμήδη

Προσθέστε σχόλιο

Αρχιμήδης: Έλυσε επιστήμονας το μυστήριο με τις «φονικές ακτίνες» στις Συρακούσες;

Ένας Ιταλός επιστήµονας υποστηρίζει ότι κατάφερε να λύσει το περίφημο µυστήριο του τρόπου µε τον οποίο ο Αρχιµήδης χρησιµοποίησε τις ακτίνες του ήλιου προκειµένου να καταστρέψει τον ρωµαϊκό στόλο κατά την πολιορκία των Συρακουσών.

Ο καθηγητής Μηχανολογίας Τσέζαρε Ρόσι του Πανεπιστηµίου Federico ΙΙ της Νάπολης υποστηρίζει ότι ο Αρχιµήδης δεν χρησιµοποίησε κάτοπτρα για να εκµεταλλευτεί τις «φονικές ακτίνες» του ήλιου ώστε να πυρπολήσει τα ρωµαϊκά πλοία τον 3ο π.Χ. αιώνα, όπως αναφέρει ο θρύλος, αλλά απώθησε τους εισβολείς χρησιµοποιώντας... κανόνια ατµού.


Η θεωρία για τα κανόνια ατμού


Σε µελέτη του µε τίτλο «Τα κανόνια του Αρχιµήδη εναντίον του ρωµαϊκού στόλου;» ο Ρόσι αναπτύσσει τη θεωρία του: ο Αρχιµήδης, ένας από τους σηµαντικότερους µαθηµατικούς, µηχανικούς και φυσικούς της αρχαίας Ελλάδας, αντί να στρέψει µέσω των κατόπτρων το φως του ήλιου στα κινούµενα πλοία, είναι πιθανό να χρησιµοποίησε καθρέφτες προκειµένου να ζεστάνει νερό που βρισκόταν σε ειδικές δεξαµενές. Το νερό έβραζε και ο παγιδευµένος ατµός προκαλούσε την έκρηξη του όπλου, στέλνοντας «οβίδες» στους Ρωµαίους – 1.500 χρόνια πριν γίνει γνωστή στην Ευρώπη η πυρίτιδα – και µάλιστα µε ταχύτητα άνω των 200 χλµ. ανά ώρα και βεληνεκές περίπου 150 µέτρα.

Ο Ρόσι πιστεύει ότι οι «οβίδες» ήταν πήλινες και περιείχαν «υγρό πυρ», µια µάζα από εύφλεκτα υλικά. Ετσι, η βολή προκαλούσε εκρήξεις και τελικά πυρπόληση των στόχων. Η πολιορκία των Συρακουσών έγινε το 214 π.Χ., όταν η πόλη ανήκε ακόµα στην Ελλάδα. Η πόλη καταλήφθηκε έπειτα από 2 χρόνια και ο Αρχιµήδης δολοφονήθηκε. Σύµφωνα µε την παράδοση, κατά την κατάληψη της πόλης, έπειτα από προδοσία, ένας ρωµαίος στρατιώτης σκότωσε τον έλληνα επιστήµονα ενώ αυτός ήταν απασχοληµένος µε κάποιο γεωµετρικό πρόβληµα. «Μη µου τους κύκλους τάραττε», πρόλαβε να του πει ο Αρχιµήδης.


Τι αναφέρουν οι αρχαίες πηγές


Η αντιµετώπιση των Ρωµαίων µε κάτοπτρα αποτελεί στην πραγµατικότητα έναν θρύλο των µεσαιωνικών χρόνων. Από τις αρχαίες πηγές, ο φυσικός και φιλόσοφος Γαληνός αναφέρει µια συσκευή πυρπόλησης που χρησιµοποιήθηκε εναντίον του ρωµαϊκού στόλου, η λεπτοµέρεια όµως µε τα κάτοπτρα απουσιάζει, όπως και σε όλη την αρχαία γραµµατεία.

Αντίθετα, ο Πλούταρχος κάνει αναφορά σε µια µακρόστενη µηχανή που ανάγκασε τους Ρωµαίους να εγκαταλείψουν την πολιορκία των Συρακουσών, ενώ άλλοι συγγραφείς αναφέρουν ένα κανόνι ατµού. Πολλούς αιώνες αργότερα, ο Λεονάρντο Ντα Βίντσι σχεδίασε ένα παρόµοιο κανόνι χαρακτηρίζοντάς το ως επινόηση του µεγάλου αρχαίου µαθηµατικού. Ετσι, είναι πολύ πιθανό τα κάτοπτρα του θρύλου να ήταν στην πραγµατικότητα κανόνια ατµού.

Διαφημίσεις