Πλοηγός στον κόσμο του διαδικτύου απο το χτές στο σήμερα.

«ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ» ΞΑΝΑ Η ΜΟΝΗ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗΣ

Προσθέστε σχόλιο

Η «Ανάδυση» του Παντοκράτορα: Χρυσά ψηφιδωτά αποκαλύπτονται στην Πόλη

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης, Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος

Μονή Παντοκράτορα Κωνσταντινούπολη

Μια σημαντική αποκάλυψη έρχεται στο φως στην Κωνσταντινούπολη. Νέα χρυσά ψηφιδωτά μεγάλης θρησκευτικής και ιστορικής αξίας, τα οποία παρέμεναν κρυμμένα πίσω από παλαιότερες παρεμβάσεις, ανακαλύφθηκαν στον ιστορικό ναό του Παντοκράτορος (σημερινό τζαμί Molla Zeyrek).

Η ανακάλυψη που προκαλεί αίσθηση

Κατά τη διάρκεια πρόσφατων εργασιών συντήρησης και ανακαίνισης, οι αρχές ήρθαν αντιμέτωπες με μια σειρά εκπλήξεων. Ο Üzlifat Canav Özgümüş, καθηγητής της Σχολής Καλών Τεχνών του Πανεπιστημίου Dogüş, επιβεβαίωσε ότι τα ψηφιδωτά χρονολογούνται πιθανότατα από την εποχή του αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνού και της αυτοκράτειρας Ειρήνης.

Το εντυπωσιακό γεγονός είναι ότι τα ψηφιδωτά ήρθαν στο φως κατά την ανατολή του ηλίου, φωτιζόμενα από τις ακτίνες του, θυμίζοντας την ανάλογη αποκάλυψη του αγγέλου στην Αγία Σοφία πριν από μερικά χρόνια.

Ένα κέντρο πολιτισμού και προσφοράς

Την εποχή των Κομνηνών, η Μονή του Παντοκράτορος δεν ήταν απλώς ένας ναός. Αποτελούσε το επίκεντρο ενός τεράστιου συγκροτήματος που περιλάμβανε:

  • Νοσοκομείο που προσέφερε δωρεάν υπηρεσίες.
  • Φαρμακείο με εξειδικευμένο εξοπλισμό.
  • Ορφανοτροφείο και γηροκομείο.

Μάλιστα, κατά τις εργασίες βρέθηκαν και ίχνη του αρχαίου φαρμακείου, αποδεικνύοντας ότι το επίπεδο της ιατρικής εκείνη την εποχή ήταν εξαιρετικά προηγμένο για τα δεδομένα της εποχής.

Αρχιτεκτονική και ιστορική κληρονομιά

Η μονή παραμένει, μετά την Αγία Σοφία, η πιο εντυπωσιακή βυζαντινή εκκλησία της Πόλης. Χτισμένη σε τεχνητό λόφο, διατηρεί ακόμη και σήμερα δείγματα υψηλής βυζαντινής αρχιτεκτονικής, με τον μεγαλοπρεπή νάρθηκα και τις μαρμάρινες πύλες να μαρτυρούν την αίγλη του παρελθόντος. Παρά τις μετατροπές της σε τζαμί μετά την Άλωση, η ελληνορθόδοξη ταυτότητα του κτίσματος παραμένει αναλλοίωτη στη μνήμη και την ιστορία.

Αγκαλιασμένο βρέθηκε προϊστορικό ζευγάρι στο Διρό

Προσθέστε σχόλιο

Μια σπάνια και βαθιά συγκινητική ανακάλυψη έφεραν στο φως οι αρχαιολόγοι στο Διρό: ένα προϊστορικό ζευγάρι που θάφτηκε μαζί, αγκαλιασμένο, μένοντας αχώριστο στο πέρασμα των αιώνων.

Ο «έρωτάς» τους αποδεικνύεται μια κολώνια που κρατάει για χιλιάδες χρόνια, καθώς το ζευγάρι του Διρού «κοιμάται» σε στάση εναγκαλισμού για σχεδόν 6.000 έτη! Η μοναδική αυτή ανακάλυψη έγινε στο πλαίσιο των ανασκαφών στη θέση Ξαγκουνάκι, στον περιβάλλοντα χώρο του περίφημου σπηλαίου Αλεπότρυπα.

🔍 Η Ταυτότητα του Ευρήματος

  • Χρονολόγηση: Περίπου στο 3800 π.Χ. (επιβεβαιώθηκε με τη μέθοδο του άνθρακα-14).
  • Ανάλυση DNA: Τα οστά επιβεβαίωσαν επίσημα ότι πρόκειται για έναν βιολογικό άνδρα και μία γυναίκα.
  • Σπανιότητα: Πρόκειται για μια από τις αρχαιότερες διπλές ταφές σε στάση εναγκαλισμού που έχουν βρεθεί παγκοσμίως, αν όχι την αρχαιότερη.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση του Υπουργείου Πολιτισμού, οι ταυτόχρονες διπλές ταφές είναι εξαιρετικά ασυνήθιστες. Στο ίδιο σημείο εντοπίστηκε και μια δεύτερη διπλή ταφή νεαρών ενηλίκων (άνδρα και γυναίκας), οι οποίοι είχαν τοποθετηθεί σε εξαιρετικά συνεσταλμένη (εμβρυακή) στάση, συνοδευόμενοι από σπασμένες αιχμές βελών.

Το Μυκηναϊκό Οστεοφυλάκιο και το Μυστήριο του Οικισμού

Η ανασκαφή όμως έκρυβε και άλλα μυστικά από μεταγενέστερες περιόδους. Στον ίδιο χώρο βρέθηκαν ενταφιασμένα δύο έμβρυα (το ένα μέσα σε αγγείο), καθώς και μια εντυπωσιακή ποσότητα ανθρώπινων σκελετικών καταλοίπων που ανήκουν σε δεκάδες άτομα της Μυκηναϊκής Εποχής.

«Όπως προέκυψε από την έρευνα, η συγκεκριμένη κατασκευή χρησίμευε ως η "δεύτερη τελευταία κατοικία" των νεκρών. Αυτή η προσχεδιασμένη μεταφορά και δευτερογενής ταφή δεκάδων ανθρώπων αποτελεί μοναδικό αρχιτεκτονικό παράδειγμα για τα μυκηναϊκά δεδομένα.»

Το γεγονός αυτό γεννά ένα μεγάλο αρχαιολογικό ερώτημα: παρά τη συστηματική έρευνα, στην ευρύτερη περιοχή του σπηλαίου δεν έχουν εντοπιστεί κατάλοιπα μυκηναϊκού οικισμού. Η πλησιέστερη γνωστή θέση αυτής της περιόδου βρίσκεται στον Άγιο Βασίλειο, σε απόσταση τουλάχιστον 40 χιλιομέτρων!

Η συνέχιση της επιστημονικής έρευνας αναμένεται να ρίξει φως στο μυστήριο. Προς το παρόν, το μόνο σίγουρο είναι ότι η περιοχή του σπηλαίου λειτούργησε επί χιλιετίες στη συλλογική μνήμη των αρχαίων κοινοτήτων ως ένας ιερός, αιώνιος τόπος απόθεσης των νεκρών τους.

Διαφημίσεις