Πλοηγός στον κόσμο του διαδικτύου απο το χτές στο σήμερα.

Nick The Greek

Προσθέστε σχόλιο
Nick The Greek

Νίκος Δάνδολος: Ο Μύθος του «Nick The Greek»

Το όνομά του έχει περάσει στη σφαίρα του μύθου. Ο Νίκος Δάνδολος, παγκοσμίως γνωστός ως «Nick The Greek», έχει μείνει στην ιστορία ως ένας από τους κορυφαίους και πιο εμβληματικούς χαρτοπαίκτες του 20ου αιώνα.


Ο Τελευταίος των «Gentlemen Gamblers»


Ο «Nick The Greek» δεν ήταν απλώς ένας τζογαδόρος. Ήταν αυτό που αποκαλούσαν «the last of the gentlemen gamblers». Εκτιμάται πως από τα χέρια του πέρασαν περίπου 500 εκατ. δολάρια (ποσό που σήμερα θα αντιστοιχούσε σε δύο δισεκατομμύρια). Είδε την περιουσία του να εκτοξεύεται και να εξαϋλώνεται περίπου εβδομήντα φορές, ενώ δώρισε εκατομμύρια σε φιλανθρωπικά ιδρύματα και ανθρώπους που είχαν ανάγκη. Πέθανε απένταρος τα Χριστούγεννα του 1966.


«Η μεγαλύτερη απόλαυση στη ζωή είναι να τζογάρεις και να κερδίζεις. Η δεύτερη μεγαλύτερη απόλαυση είναι να τζογάρεις και να χάνεις», συνήθιζε να λέει.

Από το Ρέθυμνο στα Καζίνο της Αμερικής


Γεννημένος στο Ρέθυμνο το 1893, γόνος εύπορης οικογένειας, ο Νικόλαος Δάνδολος σπούδασε Φιλοσοφία στη Σμύρνη. Η φιλοσοφία ήταν το καταφύγιό του: όταν δεν τζόγαρε, διάβαζε Πλάτωνα και Αριστοτέλη, αναζητώντας σε αυτούς τη γαλήνη της ψυχής και την ισορροπία.


Το πάθος του για τον τζόγο φάνηκε από νωρίς. Μετά τις σπουδές του, μετανάστευσε στην Αμερική, όπου σταδιακά μυήθηκε στον κόσμο των τυχερών παιχνιδιών. Μετά από πολλές νίκες και οδυνηρές ήττες, το 1931, με τη νομιμοποίηση του τζόγου στη Νεβάδα, το Λας Βέγκας έγινε το δεύτερο «σπίτι» του και ο ίδιος κατέκτησε τον τίτλο του «Nick The Greek».


Ιστορικές Στιγμές

  • Ο Μαραθώνιος με τον Τζόνι Μος: Το 1949, απέναντι στον μετέπειτα θρύλο Τζόνι Μος, ο Νικ έπαιξε σε έναν μαραθώνιο πόκερ 5 μηνών. Η ήττα του και η αριστοκρατική παραδοχή του («Κύριε Μος, θα πρέπει να σας αφήσω να φύγετε…») έμειναν στην ιστορία ως μία από τις πιο κλασικές στιγμές αξιοπρέπειας στον τζόγο.
  • Η αντιπαράθεση με τον Φρανκ Κοστέλο: Σε μια παρτίδα στο «El Maroco», ο Νικ κέρδισε εκατοντάδες χιλιάδες δολάρια από τον ισχυρό μαφιόζο Φρανκ Κοστέλο. Όταν ο τελευταίος τον κατηγόρησε για δειλία, ο Νικ τον προκάλεσε σε μια παρτίδα με 500.000 δολάρια. Ο Κοστέλο αρνήθηκε, και ο Τύπος της εποχής έγραψε: «Ο Κοστέλο δεν θα είναι πάντα ο αρχηγός της μαφίας. Αντίθετα ο “Nick The Greek” θα είναι πάντα ο βασιλιάς του πόκερ».

Πηγή: tvxs.gr

Η «χαμένη» Ατλαντίδα του Πλάτωνα

Προσθέστε σχόλιο

Η αναφορά του Πλάτωνα, ο οποίος είναι ο μόνος που έγραψε για την Ατλαντίδα σε δύο Διαλόγους του (Τίμαιος και Κριτίας), εξακολουθεί να αποτελεί αξεδιάλυτο μυστήριο που εξάπτει το ενδιαφέρον. Πρόκειται για έναν πραγματικό μύθο, καθώς δεν υπάρχει καμία αδιάψευστη ένδειξη για την ύπαρξη αυτής της ηπείρου, παρά τις άκαρπες έρευνες μέχρι σήμερα.

Οι Πηγές και το Ιστορικό Πλαίσιο

Τι ώθησε τον Πλάτωνα να γράψει αυτή την «ιστορία» με τόσες λεπτομέρειες; Είναι γνωστό ότι επισκέφθηκε την Αίγυπτο. Μήπως εκεί διάβασε τα ιερά βιβλία των Αιγυπτίων, μεταφέροντας κοσμογονικές αλήθειες ή άγνωστα προϊστορικά γεγονότα; Ή μήπως τα περί Ατλαντίδος όντως μεταφέρθηκαν από τον Σόλωνα, όπως καταθέτει ο ίδιος ο φιλόσοφος;

Ο Αριστοτέλης υπήρξε ο πρώτος που απέρριψε τη θεωρία, ενώ αντίθετα οι νεοπλατωνιστές (όπως ο Πρόκλος) την υποστήριξαν. Η συζήτηση κρατά αιώνες, με χιλιάδες τόμους να έχουν γραφτεί, περιπλέκοντας συχνά το μυστήριο αντί να το λύνουν. Ελπίζουμε, ίσως κάποια στιγμή, ένας «νέος Σλήμαν» να αποδείξει ότι η Ατλαντίδα δεν ήταν απλή φιλοσοφική επινόηση.

Ο Διάλογος «Τίμαιος» και το μήνυμα των Αιγυπτίων

Στον «Τίμαιο», ο Κριτίας διηγείται μια παράδοση που άκουσε από τον παππού του, ο οποίος με τη σειρά του την έμαθε από τον Σόλωνα. Σύμφωνα με αυτήν, ο Σόλων επισκέφθηκε την πόλη Σάιδα στην Αίγυπτο, όπου οι ιερείς τον υποδέχτηκαν θερμά, θεωρώντας τους Αθηναίους συγγενείς τους.

«ὦ Σόλων, Σόλων, Ἕλληνες ἀεὶ παῖδές ἐστε, γέρων δὲ Ἕλλην οὐκ ἔστιν»
(«Ω Σόλωνα, Σόλωνα, εσείς οι Έλληνες είστε πάντα παιδιά, και γέροντας Έλληνας δεν υπάρχει»).

Ο ιερέας εξήγησε ότι οι Αθηναίοι ξεχνούν την ιστορία τους λόγω των συχνών καταστροφών (πυρκαγιές, κατακλυσμοί), ενώ στην Αίγυπτο οι παραδόσεις έχουν διασωθεί γραμμένες στους ναούς. Σύμφωνα με τους ιερείς, η Ατλαντίδα υπήρχε πέραν των Ηρακλείων Στηλών (Γιβραλτάρ) πριν από 9.000 χρόνια και ήταν μια υπερδύναμη που επιχείρησε να κυριαρχήσει στον κόσμο, μέχρι που καταβυθίστηκε μετά από σεισμούς.

Ο «Κριτίας»: Μια περιγραφή πέρα από τη φαντασία

Στον διάλογο «Κριτίας», ο οποίος έμεινε ημιτελής, ο Πλάτωνας δίνει εκτενείς λεπτομέρειες για τη μορφολογία και τον πολιτισμό της Ατλαντίδας:

  • Πλούτος και Ορυκτά: Αναφέρεται σε εξορύξεις ορείχαλκου και χρυσού.
  • Γεωγραφία: Ομόκεντρες κυκλικές τάφροι, διώρυγες και τεχνητά λιμάνια.
  • Αρχιτεκτονική: Ναοί καλυμμένοι με μέταλλα, χρυσά αγάλματα και θερμές/ψυχρές πηγές.
  • Ηθική: Αρχικά οι κάτοικοι ήταν σώφρονες και περιφρονούσαν τον πλούτο, μέχρι που το «θνητό στοιχείο» επικράτησε και οδηγήθηκαν στην αλαζονεία.

Ο Ζευς, παρατηρώντας την πλεονεξία και την αδικία τους, αποφάσισε να τους τιμωρήσει. Εδώ η διήγηση διακόπτεται απότομα, αφήνοντας το κείμενο ημιτελές και το μυστήριο άλυτο.

Μαρίνα Αθ. Μαραγκού | TEXNOGRAFIA

Διαφημίσεις