Τον Νοέμβριο του 1916, η Ελλάδα βρισκόταν διχασμένη ανάμεσα στο κράτος των Αθηνών με επικεφαλής τον βασιλιά Κωνσταντίνο και το κράτος της Εθνικής Αμύνης στη Θεσσαλονίκη με επικεφαλής τον Ελ. Βενιζέλο. Αφορμή αποτέλεσε η στάση ουδετερότητας της χώρας κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία οδήγησε σε στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των Αγγλογαλλικών δυνάμεων.
Η κορύφωση της κρίσης (18 Νοεμβρίου)
Μετά την απόρριψη του αιτήματος της Αντάντ για παράδοση πολεμικού υλικού –αίτημα που η κυβέρνηση των Αθηνών αρχικά είχε αποδεχθεί– η κατάσταση κλιμακώθηκε. Στις 18 Νοεμβρίου, συμμαχικά αγήματα αποβιβάστηκαν στο Φάληρο. Ακολούθησαν συγκρούσεις με τον ελληνικό στρατό και βομβαρδισμός της πόλης από τον συμμαχικό στόλο, μέχρι που επήλθε συμφωνία για κατάπαυση του πυρός.
Μετά τα γεγονότα
Ο απολογισμός της βραδιάς ήταν δεκάδες νεκροί και τραυματίες. Τις επόμενες ημέρες, οι υποστηρικτές του βασιλιά προέβησαν σε επιθέσεις, λεηλασίες και καταστροφές κατά των «βενιζελικών». Στις 25 Νοεμβρίου, η προσωρινή κυβέρνηση της Θεσσαλονίκης κήρυξε έκπτωτο τον βασιλιά Κωνσταντίνο, ενώ η Αντάντ επέβαλε γενικό αποκλεισμό στη χώρα.
