Πλοηγός στον κόσμο του διαδικτύου απο το χτές στο σήμερα.

Πώς πήραν τα ονόματά τους οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες

Προσθέστε σχόλιο

Πώς πήραν το όνομά τους οι πρωτεύουσες της Ευρώπης; Μια γοητευτική διαδρομή στην ιστορία, τους μύθους και τη γλώσσα.

Άμστερνταμ

Σημαίνει «φράγμα του ποταμού Άμστελ». Προέρχεται από το 13ο αιώνα, όταν οι κάτοικοι του ψαροχωριού εξαιρέθηκαν από φόρους για τη γέφυρα του ποταμού. Το "Amstel" προέρχεται από το ολλανδικό "Aeme stelle" (περιοχή όπου αφθονεί το νερό).

Βαρσοβία

Στα πολωνικά "Warszawa". Ο θρύλος μιλά για τον ψαρά Wars και τη γοργόνα Sawa. Η ιστορική εκδοχή αναφέρει τον ευγενή Warsz του 13ου αιώνα.

Βελιγράδι

Από τις σλαβικές λέξεις "beo" (λευκό) και "grad" (πόλη). "Λευκή Πόλη" λόγω των ασβεστωμένων τειχών του φρουρίου της.

Βερολίνο

Ίσως από το γερμανικό "Bär" (αρκούδα - σύμβολο της πόλης), αλλά η πιο πιθανή ετυμολογία είναι η σλαβική ρίζα "berl" που σημαίνει βάλτος, λόγω του ποταμού Spree.

Βουδαπέστη

Ένωση της Βούδας (πιθανώς από τον Bleda/Buda, αδελφό του Αττίλα) και της Πέστης (από το "Πέσσιον" του Πτολεμαίου, που σήμαινε φρούριο/σπηλιά).

Βουκουρέστι

Συνδέεται με το όνομα Bucur, αλλά οι κάτοικοι προτιμούν την ερμηνεία "η πόλη της χαράς" (bucur στα ρουμανικά).

Βρυξέλλες

Από το "Brosella", που ετυμολογικά σημαίνει "το σπίτι πάνω στον βάλτο".

Δουβλίνο

Από το ιρλανδικό "dubh" (μαύρο) και "linn" (λίμνη) -> "μαύρη λίμνη".

Ζάγκρεμπ

Ο θρύλος λέει ότι το όνομα βγήκε από την ανάγκη για νερό ("zagrabiti" στα κροατικά σημαίνει «ξεθάβω/σκάβω»).

Κίεβο

Από τον Kyi, τον μυθικό ιδρυτή της πόλης.

Κοπεγχάγη

Από το αρχικό "Køpmannæhafn", που σημαίνει "το λιμάνι των εμπόρων".

Λευκωσία

Μεταμορφώθηκε από το αρχαίο "Λήδρα" σε "Λευκωσία". Συνδέεται με το προσωνύμιο "η πόλη των Λευκών Θεών" ή "Λευκή Περιουσία".

Λισαβόνα

Πιθανώς φοινικικό "ασφαλές λιμάνι", ή η μυθική εκδοχή της ίδρυσης από τον Οδυσσέα ("Ολισσιπόνα").

Λονδίνο

Διάφορες θεωρίες, με την επικρατέστερη να αναφέρεται στον Βασιλιά Lud της προ-ρωμαϊκής εποχής.

Λουξεμβούργο

Από την κέλτικη φράση "lucilem burg" (μικρό κάστρο).

Μαδρίτη

Από το αραβικό "al-Majrit" (πηγή νερού). Ίσως και από το "madroño" (φραουλιά).

Μόσχα

Από τον ποταμό Moskva ("σκοτεινός/θολός") ή τη μογγολική λέξη "mushka" (απόκρημνος).

Μπρατισλάβα

Σημαίνει "η δόξα του Μπράσλαβ", από τον ομώνυμο πρίγκιπα του 9ου αιώνα.

Όσλο

Είτε από το "ås" (κορυφή) δηλ. "λιβάδι ανάμεσα στις κορυφογραμμές", είτε από τους θεούς Aesir ("πόλη των θεών").

Παρίσι

Πήρε το όνομά του από τη φυλή "Parisii" που ζούσε στις όχθες του Σηκουάνα.

Πράγα

Στα σλαβικά σημαίνει "πέρασμα". Εναλλακτικά, από την τσέχικη λέξη "práh" (κατώφλι).

Ρέυκιαβικ

Σημαίνει "καπνισμένος κόλπος", λόγω της ηφαιστειακής δραστηριότητας.

Ρώμη

Η γνωστή ιστορία του Ρέμου και του Ρωμύλου. Γλωσσολογικά, συνδέεται και με την ελληνική λέξη "ρώμη" (γενναιότητα).

Σαράγιεβο

Από τις τουρκικές λέξεις "saray ovasi" (το χωράφι γύρω από το σαράι).

Σόφια

Από τον ναό της Ιερής Σοφίας του 6ου αιώνα.

Στοκχόλμη

"Stock" (κορμός) και "holm" (νησάκι) -> "νησάκι των κορμών".

Τίρανα

Από το οχύρωμα "Tirkan" ή από την ελληνική λέξη "τύρος" (γαλακτοκομικά).

Πηγή: www.thebest.gr

Οι ναζί φεύγουν, οι ταγματασφαλίτες δολοφονούν

Προσθέστε σχόλιο

12 Οκτωβρίου 1944: Η Απελευθέρωση της Αθήνας, τα Μπλόκα και η Βρετανική Παγίδα

Η 12η Οκτωβρίου 1944 καταγράφηκε στην Ιστορία ως η ημέρα που η Αθήνα αποτίναξε τον ναζιστικό ζυγό. Τα ναζιστικά στρατεύματα αποχώρησαν από το κέντρο της πόλης νωρίς το πρωί, υποστέλλοντας τη σημαία τους από την Ακρόπολη.


Πίσω από τους έξαλλους πανηγυρισμούς στους δρόμους της πρωτεύουσας, εξελίσσονταν ένα παρασκήνιο άγριου σαμποτάζ από τα αποχωρούντα γερμανικά στρατεύματα. Η πραγματική και πλήρης αποχώρηση των Γερμανών ολοκληρώθηκε την επόμενη ημέρα, αφήνοντας πίσω της καταστροφές και μια αιματηρή εσωτερική σύγκρουση.


Πλήθος κόσμου στους δρόμους της Αθήνας γιορτάζει την απελευθέρωση από τα ναζιστικά στρατεύματα το 1944


Το Χρονικό της Αποχώρησης και το Γερμανικό Σαμποτάζ


Οι τελευταίες ώρες της Κατοχής χαρακτηρίστηκαν από την τακτική της καμμένης γης. Πολιτική των κατακτητών ήταν η συστηματική καταστροφή των βασικών υποδομών της χώρας πριν από την αναχώρησή τους.


Την παραμονή της αποχώρησής τους, μετά από απαίτηση των ντόπιων δωσίλογων συνεργατών τους, οι κατοχικές δυνάμεις επιτέθηκαν στην προσφυγική Καισαριανή. Η περιοχή αποτελούσε εστία της αντιφασιστικής αντίστασης και οι Γερмаνοί προχώρησαν σε απαγχονισμούς των αγωνιστών που συνέλαβαν.


Κατά την υποχώρησή τους, οι Γερμανοί κατέστρεψαν συστηματικά βιομηχανικές εγκαταστάσεις στην περίμετρο της πόλης. Οι καταστροφές εκτείνονταν από τα εργοστάσια του Πειραιά μέχρι το αεροδρόμιο του Τατοΐου, την ίδια ώρα που οι κάτοικοι πανηγύριζαν.


Η Μάχη της Ηλεκτρικής Εταιρείας (Πάουερ)


Το πρωί της 13ης Οκτωβρίου, οι Γερμανοί επιχείρησαν να ανατινάξουν το εργοστάσιο της Ηλεκτρικής Εταιρείας στον Πειραιά. Η συγκεκριμένη υποδομή ήταν ζωτικής σημασίας, καθώς παρήγε την ηλεκτρική ενέργεια για ολόκληρο το Λεκανοπέδιο.


Οι εγκαταστάσεις είχαν παγιδευτεί με εκρηκτικά από πριν. Η έγκαιρη παρέμβαση των δυνάμεων του ΕΛΑΣ και συγκεκριμένα του 10ου Τάγματος του 6ης Συντάγματος, κατάφερε να σώσει την υποδομή κόβοντας τα καλώδια.


Ακολούθησε μια σκληρή και δίωρη μάχη στην είσοδο του εργοστασίου. Οι Γερμανοί έχασαν 9 στρατιώτες, ενώ άλλοι 45 συνελήφθησαν αιχμάλωτοι. Ο ΕΛΑΣ είχε 11 νεκρούς, αλλά το εργοστάσιο διασώθηκε.


Η εφημερίδα Ελευθερία, στο πρωτοσέλιδο της 14ης Οκτωβρίου με τίτλο Η υπογραφή του κτήνους, περιέγραψε το μέγεθος της καταστροφής στο λιμάνι του Πειραιά, στα σιλό και στις αποθήκες καυσίμων Shell και Σοκόπελ, κάνοντας λόγο για τεράστιο πλήγμα στην οικονομία.


Η Κοινωνική Γεωγραφία της Αντίστασης: Το ΕΑΜ και οι Πρόσφυγες


Η κατάρρευση και αποσάθρωση του προπολεμικού πολιτικού κόσμου κατά την Κατοχή άλλαξε ριζικά τους συσχετισμούς. Η παραδοσιακή διαχωριστική γραμμή ανάμεσα σε Βενιζελικούς και Αντιβενιζελικούς αντικαταστάθηκε από τη σύγκρουση μεταξύ ΕΑΜικών και αντι-ΕΑΜικών δυνάμεων.


Οι Μικρασιάτες πρόσφυγες αποτέλεσαν τη ραχοκοκαλιά του ΕΑΜ στην Αθήνα. Όντας οικονομικά περιθωριοποιημένοι και απόλυτα εκτεθειμένοι στον εφιαλτικό κατοχικό λιμό, στράφηκαν μαζικά στη συλλογική δράση.


Μέσα από εκατοντάδες λαϊκές επιτροπές, οι πρόσφυγες οργανώθηκαν για τη διεκδίκηση συσσιτίων, φαρμάκων και ειδών πρώτης ανάγκης, μετατρέποντας την επιβίωση σε κεντρικό στοιχείο της Αντίστασης.


Τα Τάγματα Ασφαλείας και τα Ματωμένα Μπλόκα


Η τελευταία κυβέρνηση δωσιλόγων του Ιωάννη Ράλλη δημιούργησε τα Τάγματα Ασφαλείας. Η κίνηση αυτή στηρίχθηκε από επιφανείς αστούς πολιτικούς και στρατιωτικούς, όπως ο Θεόδωρος Πάγκαλος και ο Στυλιανός Γονατάς, στοχοποιώντας ανοιχτά τις προσφυγικές συνοικίες.


Το καλοκαίρι του 1944, τα Ευζωνικά Τάγματα Ασφαλείας, υπό την εποπτεία των Γερμανών, εξαπέλυσαν μεγάλα μπλόκα σε περιοχές όπως η Νέα Ιωνία, η Γούβα, το Περιστέρι, ο Βύρωνας, το Δουργούτη, η Κοκκινιά και η Καλλιθέα.


Μέσα σε διάστημα μόλις δύο μηνών, συνελήφθησαν περίπου 10.500 πολίτες και εκτελέστηκαν επί τόπου 430 άτομα. Η τρομοκρατία αυτή ώθησε ακόμη περισσότερους κατοίκους στη μαζική ένταξη στις γραμμές του ΕΑΜ για προστασία ή εκδίκηση.


Η βία συνεχίστηκε και μετά την αποχώρηση των Γερμανών. Στις 15 Οκτωβρίου, ακροδεξιές συμμορίες άνοιξαν πυρ στην περιοχή της Ομόνοιας κατά του πλήθους που πανηγύριζε, δολοφονώντας 7 ανθρώπους.


Η Γεωπολιτική Παγίδα και η Πορεία προς τη Ρήξη


Μετά την Απελευθέρωση, η Αριστερά ήταν η κυρίαρχη πολιτική και στρατιωτική δύναμη στη χώρα, με τον ΕΛΑΣ να αριθμεί 50.000 έως 100.000 μαχητές. Ωστόσο, η ηγεσία του ΚΚΕ και του ΕΑΜ επεδίωκε τη δημιουργία μιας αστικής δημοκρατίας με ελευθερία πολιτικής δράσης.


Το ΚΚΕ απέρριψε τις προτάσεις του Τίτο για συμμαχία στα Βαλκάνια και στράφηκαν προς την αναζήτηση νομιμοποίησης στους δυτικούς συμμάχους, πέφτοντας τελικά στους γεωπολιτικούς σχεδιασμούς της Μεγάλης Βρετανίας.


Ο Βρετανός πρωθυπουργός Ουίνστον Τσόρστηλ σχεδίασε μεθοδικά τη ρήξη με το ΕΑΜ για να αποτρέψει την κομμουνιστικοποίηση της περιοχής. Μέσω των συμφωνιών του Λιβάνου και της Καζέρτας, το ΕΑΜ συναίνεσε στην υποταγή των δυνάμεών του στον Βρετανό στρατηγό Ρόναλντ Σκόμπι.


Ο Γεώργιος Παπανδρέου, ως επικεφαλής της εξόριστης κυβέρνησης, στήριξε την πολιτική του κυριαρχία στις βρετανικές δυνάμεις. Ήδη από τις 22 Σεπτεμβρίου 1944, ζητούσε με τηλεγράφημα προς τον Τσόρτσιλ την άμεση αποστολή εντυπωσιακών βρετανικών δυνάμεων στην Ελλάδα.


Όταν η κυβέρνηση εθνικής ενότητας έφτασε τελικά στην Αθήνα στις 18 Οκτωβρίου 1944, ο δρόμος για τα Δεκεμβριανά και την εμφύλια σύγκρουση είχε ήδη ανοίξει.

Στατιστικά Στοιχεία Δυνάμεων και Απωλειών (1944)


Κατηγορία / Γεγονός Μεγέθη και Αριθμοί
Στρατιωτική Δύναμη ΕΛΑΣ 50.000 έως 100.000 μαχητές
Μέλη Νεολαίας ΕΠΟΝ 800.000 μέλη
Μέλη Εθνικής Αλληλεγγύης 1.000.000 μέλη
Απώλειες στη Μάχη της Ηλεκτρικής 11 νεκροί ΕΛΑΣίτες, 9 νεκροί Γερμανοί, 45 αιχμάλωτοι
Μπλόκα στα Προσφυγικά (Καλοκαίρι 1944) Περίπου 10.500 συλλήψεις, 430 επιτόπιες εκτελέσεις
Μακελειό Ομόνοιας (15 Οκτωβρίου 1944) 7 νεκροί διαδηλωτές από πυρά ακροδεξιών οργανώσεων

Πηγή Ιστορικών Στοιχείων: Εφημερίδα Ελευθεροτυπία (enet.gr)
Διαφημίσεις