Η Μίνι Περιμετρική της Πάτρας: Ένα Έργο Ζωτικής Σημασίας

Στις 22 Σεπτεμβρίου 2018 και ώρα 14:30, η πόλη της Πάτρας υποδέχτηκε ένα έργο πνοής: την Μίνι Περιμετρική. Η παράδοσή της στην κυκλοφορία άλλαξε ριζικά τα δεδομένα στην καθημερινή μετακίνηση των πολιτών.

Ο Στόχος του Έργου

Το έργο αυτό ήταν πολυαναμενόμενο από την τοπική κοινωνία. Κύριος στόχος της Μίνι Περιμετρικής ήταν:

• Η αποσυμφόρηση του κέντρου της πόλης από τον κυκλοφοριακό φόρτο.
• Η διευκόλυνση των τροχοφόρων, ώστε να αποφεύγεται η διέλευση από το κέντρο.
• Η δημιουργία προϋποθέσεων για μελλοντικές πεζοδρομήσεις και κυκλοφοριακές αλλαγές που θα βελτιώσουν την ποιότητα ζωής των κατοίκων.

Κυκλοφοριακές Ρυθμίσεις & Επικοινωνία

Η Περιφέρεια Δυτικής Ελλάδας, σε στενή συνεργασία με την Τροχαία Πατρών, μερίμνησε για την ομαλή ρύθμιση της κυκλοφορίας, ειδικά κατά το πρώτο κρίσιμο διάστημα λειτουργίας του δρόμου. Παράλληλα, η Περιφέρεια διατήρησε ενεργό ρόλο στην παρακολούθηση των κυκλοφοριακών δεδομένων, με σκοπό την άμεση παρέμβαση όπου κρινόταν αναγκαίο.

Η Τελετή Παράδοσης

Την ημέρα της παράδοσης, ο Περιφερειάρχης Δυτικής Ελλάδας, κ. Απόστολος Κατσιφάρας, εισήλθε στη Μικρή Περιμετρική από την είσοδο Ταμπαχάνων. Αφού διέσχισε το τεχνικό εξόδου, κατευθύνθηκε στον Αρχαιολογικό Χώρο του Ρωμαϊκού Υδραγωγείου, όπου πραγματοποιήθηκαν οι σχετικές δηλώσεις προς τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης.

Επίσκυρος: Ο Αρχαίος Πρόγονος του Ποδοσφαίρου

Ο Επίσκυρος δεν είναι απλώς ένα αρχαιοελληνικό παιχνίδι· αποτελεί τον πρόδρομο των σύγχρονων αθλημάτων με μπάλα, όπως το ποδόσφαιρο και το ράγκμπι. Σύμφωνα με το Ομηρικό Λεξικό των Liddell & Scott, η λέξη περιγράφει αυτόν που παίζει με τη σφαίρα, ενώ στην αγγλική απόδοση του λεξικού αναφέρεται ρητά ως «football or rugby».

Η Δομή του Αθλήματος

Το παιχνίδι είχε κανόνες και συγκεκριμένο εξοπλισμό που προσομοιάζουν εκπληκτικά στα σημερινά δεδομένα:

• Γήπεδο: Χωρισμένο σε δύο μέρη με κεντρική διαχωριστική γραμμή από χαλίκια («σκύρα»), ενώ στις άκρες υπήρχαν χαραγμένες γραμμές για τα τέρματα.
• Μπάλα: Κατασκευασμένη από δερμάτινα κομμάτια ραμμένα με εντόσθια ζώων, φουσκωμένη με αέρα και διακοσμημένη με έντονα χρώματα και γεωμετρικά σχήματα.
• Σκοπός: Οι δύο ομάδες αγωνίζονταν να περάσουν τη μπάλα από την αντίπαλη γραμμή τέρματος.

Η Ιατρική Ματιά του Γαληνού

Ο μεγάλος γιατρός της ύστερης αρχαιότητας, Γαληνός, στο έργο του «Περί ασκήσεων με μικρή μπάλα», περιγράφει τον Επίσκυρο ως μια άσκηση υψηλών απαιτήσεων:

«Όταν οι παίκτες παρατάσσονται σε αντίθετες σειρές και αγωνίζονται, για να εμποδίσουν τον αντίπαλο να κρατήσει την μπάλα στο κέντρο, τότε είναι βίαιη άσκηση με κρατήματα στους ώμους και λαβές πάλης... Ο συνδυασμός με το τρέξιμο μπροστά και πίσω και τα πηδήματα στα πλάγια, κάθε άλλο παρά μικρή άσκηση είναι.»

Αρχαιολογικά Τεκμήρια

Η σύνδεση με το ποδόσφαιρο δεν είναι αυθαίρετη. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Αθηνών διασώζεται ανάγλυφο αθλητή που φαίνεται να κοντρολάρει τη μπάλα με το πόδι, διατηρώντας τα χέρια πίσω από την πλάτη – μια κίνηση που υποδηλώνει την απαγόρευση χρήσης των χεριών, ακριβώς όπως στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

Επιπλέον, ο Πλάτων στον «Φαίδωνα» παρομοιάζει τη Γη με μια σφαίρα από δώδεκα κομμάτια δέρματος, συμβολίζοντας τους δώδεκα Θεούς του Ολύμπου, δίνοντας μια ιερή διάσταση στο αντικείμενο του παιχνιδιού.

Πηγή: iellada.gr

Στο τέλος Αυγούστου του 1842, η Μεγάλη Βρετανία και η Κίνα υπογράφουν τη Συνθήκη του Νανκίνγκ. Η συνθήκη αυτή έθεσε τέλος στον Α’ Πόλεμο του Οπίου και επισφράγισε την παραχώρηση του Χονγκ Κονγκ στη βρετανική κυριαρχία, αλλάζοντας την πορεία της ασιατικής ιστορίας.

Η αιτία της σύγκρουσης κρύβεται πίσω από την απαγόρευση εισαγωγής οπίου από τις κινεζικές αρχές. Το όπιο αποτελούσε ένα από τα πιο προσοδοφόρα και ανεκτίμητα εμπορικά προϊόντα του 19ου αιώνα για τους Βρετανούς, οι οποίοι δεν ήταν διατεθειμένοι να χάσουν τα κέρδη τους.

Το Εμπορικό Έλλειμμα και η «Λύση» του Οπίου

Στα μέσα του 18ου αιώνα, το εμπορικό ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών μεταξύ Αγγλίας και Κίνας παρουσίαζε μεγάλο έλλειμμα εις βάρος των Βρετανών. Οι Βρετανοί εισήγαγαν μανιωδώς τσάι, μετάξι και πορσελάνες, ενώ οι Κινέζοι δέχονταν ως αντάλλαγμα μόνο πολύτιμο ασήμι.

Προσπαθώντας να αντιστρέψουν την οικονομική αιμορραγία, οι Βρετανοί αποφάσισαν να εξάγουν τεράστιες ποσότητες οπίου προς τον κινεζικό λαό, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι το κάπνισμα του οπίου είχε γίνει ιδιαίτερα δημοφιλές στην Ασία. Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1830, το εμπόριο αυτό αποτελούσε την κύρια πηγή εσόδων για τη Βρετανική κυριαρχία στην Ινδία και το θεμέλιο λίθο του βρετανικού εμπορίου στην Ανατολή.

Οι Κινέζοι ανταποκρίθηκαν «ενθουσιωδώς» λόγω του εθισμού: από τους 15 τόνους που εισήγαγαν το 1730, οι Βρετανοί έφτασαν να διαθέτουν σχεδόν 1.400 τόνους οπίου στην Κίνα λίγο πριν ξεσπάσει ο πόλεμος. Μάλιστα, οι δασμοί που εισέπραττε η Βρετανία από τις παράλληλες εισαγωγές τσαγιού (που χρηματοδοτούνταν από το όπιο) ήταν αρκετοί για να καλύψουν ένα σημαντικό ποσοστό των εξόδων του Βασιλικού Ναυτικού κατά τον 19ο αιώνα!

«Το όπιο είναι βλαβερό. Το όπιο είναι δηλητήριο. Η χρήση του απαγορεύεται από το νόμο. Τώρα ο αστός, Yang, σας προκαλεί να το φέρετε στην απαγορευμένη πόλη. Και όμως ο ίδιος παραβλέπει το νόμο...»

— Αυτοκρατορικό Διάταγμα Απαγόρευσης (1810)

Η Κλιμάκωση και ο Άκαμπτος Λιν Ζεξού

Βλέποντας τον λαό του να εξαθλιώνεται από τον εθισμό, ο αυτοκράτορας αποφάσισε το 1838 να πάρει δραστικά μέτρα. Απαγόρευσε δια νόμου την εισαγωγή οπίου σε όλα τα μεγάλα λιμάνια και θέσπισε τη θανατική ποινή για τους ντόπιους εμπόρους που δεν συμμορφώνονταν. Η Κίνα, υπό τη δυναστεία Τσινγκ, βρισκόταν ήδη σε τροχιά εσωτερικής παρακμής και προσπαθούσε να απομονωθεί για να προστατεύσει τον πολιτισμό της από την ευρωπαϊκή επιρροή.

Η εφαρμογή του νόμου ανατέθηκε στον ανώτατο επίτροπο Λιν Ζεξού, έναν αυστηρό κομφουκιανιστή, του οποίου οι Άγγλοι υποτίμησαν τις προθέσεις. Ο Λιν Ζεξού επέβαλε σκληρό εμπάργκο σε όλα τα βρετανικά προϊόντα. Η Βασίλισσα Βικτωρία και η βρετανική κυβέρνηση θεώρησαν την πράξη αυτή αιτία πολέμου. Η κατάσταση εκτροχιάστηκε εντελώς όταν οι άνδρες του Λιν Ζεξού κατέσχεσαν και κατέστρεψαν στην Καντώνα ένα τεράστιο φορτίο οπίου (που ισοδυναμούσε με τις εισαγωγές ενός ολόκληρου έτους) και απέλασαν τον Βρετανό εμπορικό επόπτη, λοχαγό Charles Elliot.

Η Αφορμή και η Τεχνολογική Σφαγή

Η κατάσταση ήταν έτοιμη να εκραγεί και η αφορμή δόθηκε τον Ιούλιο του 1839 στην επαρχία Κοουλούν, όταν τρεις μεθυσμένοι Άγγλοι ναυτικοί δολοφόνησαν έναν Κινέζο χωρικό. Η Αγγλία αρνήθηκε προκλητικά να παραδώσει τους κατηγορούμενους στις κινεζικές αρχές, δηλώνοντας ότι «δεν εμπιστευόταν το νομικό σύστημα της χώρας».

Οι εχθροπραξίες ξεκίνησαν επίσημα στις 3 Νοεμβρίου 1839. Παρά την αριθμητική υπεροχή των Κινέζων, η συντριπτική βρετανική υπεροχή σε τεχνολογικό εξοπλισμό και ατμοκίνητα πολεμικά πλοία μετέτρεψε τον πόλεμο σε σφαγή. Το βρετανικό ναυτικό ισοπέδωσε τις παράκτιες οχυρώσεις και κατέλαβε τη Σανγκάη το 1842, αναγκάζοντας τον αυτοκράτορα σε γονυκλισία.

Η Συνθήκη του Νανκίνγκ

Ο πόλεμος έληξε τυπικά στις 29 Αυγούστου 1842 με τη Συνθήκη του Νανκίνγκ, η οποία ήταν η πρώτη από τις λεγόμενες «Άνισες Συνθήκες» που επιβλήθηκαν στην Κίνα. Οι βασικοί όροι προέβλεπαν:

• Παραχώρηση του Χονγκ Κονγκ στη Μεγάλη Βρετανία.
• Άνοιγμα πέντε μεγάλων λιμανιών της νοτιοανατολικής Κίνας για το ελεύθερο εμπόριο και τη μόνιμη διαμονή Βρετανών υπηκόων.
• Το δικαίωμα της ετεροδικίας (οι Βρετανοί πολίτες στην Κίνα θα δικάζονταν μόνο από βρετανικά δικαστήρια).
• Καταβολή μιας αστρονομικής πολεμικής αποζημίωσης από την Κίνα προς τη Βρετανία.

Το κύρος του Κινέζου αυτοκράτορα καταρρακώθηκε ανεπανόρθωτα. Η εσωτερική αστάθεια, η διαφθορά και η οργή του στρατού οδήγησαν λίγα χρόνια αργότερα σε μια από τις πιο αιματηρές εμφύλιες συγκρούσεις της παγκόσμιας ιστορίας (την Εξέγερση των Ταϊπίνγκ), όπου οι επαναστάτες ανακήρυξαν το δικό τους κράτος με το όνομα «Ουράνιο Βασίλειο της Αιώνιας Ειρήνης». Οι ευρωπαϊκές δυνάμεις είχαν πλέον ανοίξει την κερκόπορτα για την πλήρη εκμετάλλευση της Κίνας.