Γιόσεπ Σουνιόλ: Ο «Πρόεδρος-Μάρτυρας» της Μπαρτσελόνα

Ήταν 6 Αυγούστου του 1936, στις πρώτες μέρες του Ισπανικού Εμφυλίου, όταν ο Γιόσεπ Σουνιόλ –πρόεδρος της Μπαρτσελόνα και βουλευτής της αριστεράς– συνελήφθη και εκτελέστηκε από τα στρατεύματα του Φράνκο. Ένα τραγικό τέλος σε μια ανεμοδαρμένη κορυφογραμμή της Γκουανταράμα, που σημάδεψε για πάντα την ιστορία και την πολιτική υπόσταση του καταλανικού συλλόγου.

Μια Πολιτική Δήλωση μέσα από τον Αθλητισμό

Η σχέση του Σουνιόλ με την Μπαρτσελόνα δεν ήταν απλώς διοικητική, αλλά βαθιά πολιτική. Το 1925, κατά τη δικτατορία του Ριβέρα, ο νεαρός τότε δικηγόρος έγινε μέλος του κλαμπ ως πράξη αντίστασης. Σε μια εποχή που απαγορευόταν η χρήση της καταλανικής σημαίας ή οτιδήποτε θύμιζε την καταλανική ταυτότητα, το γήπεδο της Μπαρτσελόνα έγινε το «κόκκινο πανί» για το καθεστώς.

Ως μέλος της Accio Catalana, ο Σουνιόλ οραματίστηκε έναν σύλλογο που θα υπηρετούσε τον λαό. Το 1930 ίδρυσε την εφημερίδα La Rambla, χρησιμοποιώντας τη δημοσιογραφία για να προωθήσει τα ιδανικά του:

«Το να μιλάς για αθλητισμό σημαίνει να μιλάς για το έθνος, τον ενθουσιασμό για την αισιόδοξη πάλη των νιάτων. Το να μιλάς για εθνικότητα σημαίνει να μιλάς για τον καταλανικό πολιτισμό, τον φιλελευθερισμό, τη δημοκρατία και την πνευματική προσπάθεια.»

Η Άνοδος και η Ρήξη

Με την εγκαθίδρυση της 2ης Ισπανικής Δημοκρατίας (1931), ο Σουνιόλ εκλέχθηκε βουλευτής του Esquerra Republicana de Catalunya. Παρά την πολιτική του καταξίωση, η Μπαρτσελόνα περνούσε οικονομική κρίση, οδηγώντας πολλούς παίκτες –όπως τον θρυλικό Πεπ Σαμιτίερ– στην έξοδο. Το 1935, ο Σουνιόλ ανέλαβε τα ηνία του συλλόγου, καταφέρνοντας να ενώσει ξανά τον κόσμο και να οδηγήσει την ομάδα σε οικονομική και αθλητική ανάταση.

Το Μοιραίο Ταξίδι

Ο Σουνιόλ, αποτελώντας «κόκκινο πανί» για τους φασίστες, δεν σταμάτησε ποτέ την αντιστασιακή του δράση. Στις 5 Αυγούστου 1936, ξεκίνησε ένα ταξίδι προς τη Μαδρίτη για να συναντήσει μέλη αριστερών οργανώσεων. Καθώς διέσχιζε την περιοχή της Γκουανταράμα, έχοντας την καταλανική σημαία στο αυτοκίνητό του, έπεσε σε μπλόκο των δυνάμεων του Φράνκο.

Συνελήφθη και εκτελέστηκε την επόμενη μέρα. Το σώμα του δεν βρέθηκε ποτέ, και το καθεστώς προσπάθησε να σβήσει κάθε ίχνος της μνήμης του, ακόμη και αλλοιώνοντας το όνομά του στα επίσημα μνημεία.

Η Κληρονομιά ενός Μάρτυρα

Παρά τις προσπάθειες του Φράνκο, ο Γιόσεπ Σουνιόλ έμεινε για πάντα στη συνείδηση των Καταλανών ως ο «Πρόεδρος-Μάρτυρας». Παρά τις καθυστερήσεις της ιστορίας, η Μπαρτσελόνα αναγνώρισε τελικά τη συμβολή του, τιμώντας τον άνθρωπο που έκανε την ομάδα «ομάδα των εργατών».

Ο Γιόσεπ Σουνιόλ αποτελεί κομμάτι της ιστορίας της Μπαρτσελόνα, άρρηκτα συνδεδεμένο με την πολιτική «υπόσταση» του συλλόγου. Και αυτό δεν θα αλλάξει.

Πηγή: tvxs.gr | Επιμέλεια: Αλέκα Ζουμή

Έπειτα από τρεις δεκαετίες επιστημονικής εξέτασης, η Σινδόνη είναι ακόμα το επίκεντρο της αντιλογίας. Ενώ η επιστημονική άποψη και αυτή των ΜΜΕ γενικά το απορρίπτουν ως σάβανο του Χριστού, η επιστημονική και ιστορική απόδειξη συνεχίζει να αφθονεί. Ο Bill Geating συνοψίζει τα τελευταία δεδομένα.

Περιγραφή και Ιστορία

Η Σινδόνη του Τορίνου είναι ένα αρχαίο κίτρινο λινό ύφασμα που φέρει την εικόνα ενός μουσάτου άνδρα καλυμμένου με σταγόνες αίματος, η θέση του οποίου ταιριάζει σε θάνατο από σταύρωση. Φιλοξενείται στο Τουρίνο της Ιταλίας για περισσότερο από 400 χρόνια και πολλοί πιστεύουν ότι είναι η εικόνα του Ιησού.

Το μέγεθός του είναι 4,35 μέτρα μακρύ, 1,1 μέτρα πλατύ, και η Σινδόνη είναι υφασμένη από λινό με ύφανση ψαροκόκαλου από ίνες κοινού λιναριού που χρησιμοποιούνταν την εποχή του Χριστού. Η εικόνα της Σινδόνης είναι η εμπρόσθια και η οπίσθια όψη ενός Καυκάσιου άνδρα, περίπου 30 ετών, γύρω στα 1,80 ύψος και βάρος περίπου 77 κιλά.

Σε όλη την εικόνα υπάρχουν κηλίδες αίματος που ανταποκρίνονται σε θάνατο από σταύρωση. Επίσης φαίνονται τρύπες από καψίματα και μερικές σταγόνες νερού από την πυρκαγιά του 1532.

Η Διαδρομή στον Χρόνο

Ιστορικές μελέτες ανιχνεύουν την Σινδόνη στο 1356 μ.Χ. όταν εκτέθηκε στην Liery της Γαλλίας από τον Geoffrey De Charney. Το 1452 το ύφασμα πουλήθηκε στον Δούκα του Σαβόϋ, και το 1578 μεταφέρθηκε στο Τορίνο της Ιταλίας όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

Η ιστορία της Σινδόνης πριν τον Μεσαίωνα είναι νεφελώδης. Ένα πιθανό σενάριο προτείνει ότι μετά τον θάνατο του Χριστού (ή το 70 μ.Χ. που καταστράφηκε η Ιερουσαλήμ) μεταφέρθηκε στην Έδεσσα της Τουρκίας (σύγχρονη Urfa). Γνωστό σαν το Μανδύλιον ή Εικόνα της Έδεσσας ήταν διπλωμένο για να φαίνεται μόνο το πρόσωπο μέσα σε μια ανοιχτή θήκη.

Ο Βυζαντινός Αυτοκρατορικός Στρατός εισέβαλε στην Έδεσσα (944) με το σκοπό να ξανααποκτήσουν το ύφασμα και μετά να το παραδώσουν στην Κωνσταντινούπολη. Η Τέταρτη Σταυροφορία (1204) λεηλάτησε την Κωνσταντινούπολη, και η Σινδόνη του Τορίνου ουσιαστικά εξαφανίστηκε μέχρι τον 14ο αιώνα. Πιθανόν ήταν στην κατοχή των Ναïτών ιπποτών, ένα διεθνές τάγμα σταυροφορίας από πολεμιστές μοναχούς, όταν αυτό επανεμφανίστηκε με τον De Charney το 1353.

Επιστημονική Ανάλυση

Η επιστημονική και εξονυχιστική έρευνα της Σινδόνης επικεντρώθηκε στο κατά πόσον η απεικόνιση είχε δημιουργηθεί φυσικά ή τεχνητά. Πάνω από 500.000 ώρες επιστημονικής εξέτασης από 63 επιστημονικούς κλάδους έχουν εφαρμοστεί στην Σινδόνη. Περισσότερο εκτεταμένη ήταν η ανάλυση του 1978 από 40 επιστήμονες όλο το 24ωρο για 5 μέρες. Αυτοί συμπέραναν ότι η απεικόνιση δεν μπορεί να είναι ζωγραφική!

Δεν υπήρχε κανένα άξιο λόγου ίχνος χρώματος, μπογιάς, βαφής ή σταγόνες πάνω στο ύφασμα. Ούτε η εικόνα έδειχνε την κατεύθυνση που φυσιολογικά δημιουργείται από τα περάσματα της βούρτσας. Ούτε υπήρχε κανένα Περίγραμμα της εικόνας καθώς θα ήταν απαραίτητο για να δημιουργήσουν μια ζωγραφική παράσταση. Ούτε βρέθηκε καμιά απόδειξη «στερέωσης» του υφάσματος που συμβαίνει όταν εφαρμοστεί οποιαδήποτε υγρή ουσία. Η εικόνα φαίνεται να είναι καθαρά επιφανειακή, διαπερνώντας μόνο τις δύο κορυφαίες μικρο-ίνες.

Ιατροδικαστικά Στοιχεία

Οι σταγόνες αίματος πάνω στο μέτωπο και τα μαλλιά ταιριάζουν με πληγές από αγκαθωτό στεφάνι. Πάνω από 100 σημάδια μαστιγώματος στην πίσω πλευρά, ταιριάζουν το μαστίγωμα που έκανε το Ρωμαϊκό μαστίγιο (Flagum). Το αίμα που κυλούσε κάτω από τα χέρια και στα πόδια δείχνουν τρύπημα που προέρχεται από καρφιά. Η ροή του αίματος κάτω από τα χέρια ταιριάζει τη ροή της βαρύτητας που συμβαίνει κατά την σταύρωση. Η απουσία απεικονίσεων του αντίχειρα και στα δύο χέρια, δείχνει ότι είχε τρυπηθεί ο καρπός του χεριού και όχι τα χέρια. Ένα καρφί στον καρπό του χεριού θα τρυπούσε το μεσαίο νεύρο, προκαλώντας το σπάσιμο του αντίχειρα στην παλάμη.

Η φωτογράφηση της Σινδόνης το 1898 αποκάλυψε το κρυμμένο «αληθινά θετικό» που έκανε την εικόνα της Σινδόνης ένα φωτογραφικό αρνητικό. Η ανάλυση της εικόνας που έγινε το 1978 αποκάλυψε ότι τα τρισδιάστατη χαρακτηριστικά της Σινδόνης, δείχνουν ότι το ύφασμα έχει πάνω του μια πραγματική τρισδιάστατη ανθρώπινη μορφή, που είναι αδύνατον να δημιουργηθεί με ζωγραφική.

Βοτανικά Δεδομένα και Χρονολόγηση

Πρόσφατες μελέτες αποκάλυψαν ισχυρή απόδειξη ότι η προέλευση της Σινδόνης είναι μέσα από την περιοχή της Ιερουσαλήμ, καθώς περιέχει κόκκους γύρης και απεικονίσεις φυτών που είναι μοναδικά σε μόνο μια περιοχή πάνω στη γη –τα βουνά της Ιουδαίας και την έρημο του Ισραήλ. Η ταυτόχρονη άνθηση των φυτών ανταποκρίνεται στη βιβλική αφήγηση του θανάτου του Χριστού.

Το 1988, η Σινδόνη του Τορίνου χρονολογήθηκε με τον άνθρακα 14, με αποτελέσματα που την έθεσαν στον 14ο αιώνα. Ακόμη, έχουν εγερθεί ανησυχίες σχετικά με την ακρίβεια των μετρήσεων. Ζωντανοί μύκητες και βακτήρια, η πυρκαγιά του 1532 και η πιθανή ροή ουδετερονίων από ραδιενέργεια, μπορεί να επηρέασαν τα αποτελέσματα.

Οι αλλαγές στο πρωτόκολλο του τεστ με τον άνθρακα 14 το 1988 περιλάμβαναν:

• Εξέταση από ένα τμήμα της Σινδόνης.
• Χρησιμοποίηση μόνο τριών εργαστηρίων, αντί των αρχικών επτά.
• Το τμήμα της Σινδόνης «Γωνία του Ραέ» που ήταν γνωστό πως είχε μολυνθεί από πυρκαγιά και ανθρώπινο άγγιγμα, αντί ενός καθαρότερου τμήματος

Εάν η Σινδόνη χρονολογηθεί ακριβώς τον 14ο αιώνα, τότε απαιτείται η γνώση, η ικανότητα και η δεξιοτεχνία πάρα πολλών πεδίων από έναν πλαστογράφο του Μεσαίωνα. Αυτός ο καλλιτέχνης χρειάζονταν εκτεταμένη γνώση στην ανατομία, φυσιολογία, φωτογραφικά αρνητικά, τρισδιάστατες εικόνες, χημεία αίματος και μικροσκοπική γνώση τοπικών ποικιλιών γύρης

Κατά πόσον η Σινδόνη είναι ένα ταφικό ύφασμα της Παλαιστίνης του 1ου αιώνα ή μια πλαστογραφία της μεσαιωνικής Ευρώπης, μελετείται ακόμη. Ακόμη, η εικόνα της Σινδόνης και οι κηλίδες αίματος, μπορούν να μας βοηθήσουν να φανταστούμε τα τρομερά παθήματα του Χριστού. Ότι είναι άδειο αυτό το σάβανο, μας υπενθυμίζει την ανάστασή Του

«Δεν είναι εδώ, επειδή αναστήθηκε, όπως το είχε πει. Ελάτε, δείτε τον τόπο όπου ήταν τοποθετημένος ο Κύριος» (Ματθαίος 28:6).