Εργασιακές Διαπραγματεύσεις στα ΕΛ.ΠΕ: Μισθοί, Προνόμια και Απεργιακές Κινητοποιήσεις

Στο επίκεντρο της επικαιρότητας βρίσκονται οι διαπραγματεύσεις για τη νέα συλλογική σύμβαση εργασίας στον όμιλο των Ελληνικών Πετρελαίων (ΕΛ.ΠΕ), με τη διοίκηση και το σωματείο των εργαζομένων να βρίσκονται σε απόσταση.

Τα Στοιχεία της Διοίκησης για τις Αποδοχές

Σύμφωνα με στελέχη της διοίκησης, οι εργαζόμενοι στον όμιλο συγκαταλέγονται μεταξύ των καλύτερα αμειβόμενων σε σχέση με τους αντίστοιχους εργαζομένους στην Ε.Ε.. Ενδεικτικά, παρουσιάζονται οι παρακάτω ετήσιες αποδοχές (συμπεριλαμβανομένων υπερωριών):

• Φύλακας βάρδιας: 110.000 ευρώ.
• Τραπεζοκόμος: 74.000 ευρώ.
• Αποθηκάριος: 78.000 ευρώ.
• Κλητήρας: 67.000 ευρώ.
• Οδηγός: 67.000 ευρώ.
• Οδηγός πυροσβεστικού: 88.000 ευρώ.

Το Διαπραγματευτικό Πλαίσιο

Το Πανελλήνιο Σωματείο Εργαζομένων στα Ελληνικά Πετρέλαια (ΠΣΕΕΠ) ζητά αυξήσεις της τάξεως του 18%, οι οποίες προκύπτουν από αίτημα για αύξηση 4,7% συν 3% χρονοεπίδομα, σε συνδυασμό με διάφορα θεσμικά αιτήματα. Υπενθυμίζεται ότι το 2009 και το 2010 οι εργαζόμενοι είχαν λάβει αυξήσεις της τάξεως του 7% ανά έτος.

Από την πλευρά της, η διοίκηση υποστηρίζει ότι τα διυλιστήρια παρουσιάζουν έλλειμμα παραγωγικότητας και ανταγωνιστικότητας, κάνοντας λόγο για «νοοτροπία Δημοσίου». Η πρόταση της διοίκησης περιλαμβάνει «πάγωμα» μισθών, αύξηση των ωρών απασχόλησης από τις 38 στις 40 εβδομαδιαίως, καθώς και είσοδο των νεοπροσλαμβανόμενων σε χαμηλότερο μισθολογικό κλιμάκιο.

Απεργιακές Κινητοποιήσεις

Λόγω της μη ικανοποίησης των αιτημάτων τους, το ΠΣΕΕΠ έχει κηρύξει από την Κυριακή 3 Απριλίου δύο επαναλαμβανόμενες 10ήμερες απεργίες, κίνηση που απειλεί να προκαλέσει προβλήματα στην αγορά καυσίμων.

Προνόμια και Παροχές

Η διοίκηση επισημαίνει μια σειρά από προνόμια που απολαμβάνουν οι εργαζόμενοι, μεταξύ των οποίων:

• Καταβολή 17,8 μισθών ετησίως (περιλαμβανομένων 3 μισθών ως πριμ παραγωγικότητας).
• Ετήσιο χρονοεπίδομα 2,5%.
• Δωρεάν καθημερινό φαγητό και επίδομα κυλικείου 200 ευρώ ετησίως.
• Δωρεάν μεταφορά, ιδιωτική ασφάλιση, καθώς και παροχές για τα παιδιά (βρεφονηπιακοί σταθμοί, κατασκηνώσεις, βραβεία αριστείας).
• Υψηλές προσαυξήσεις για βάρδιες (39,5%) και κανονικές άδειες (44%), καθώς και υπερωρίες 12% πάνω από τη νομοθεσία.

Νέες Τουρκικές Προκλήσεις στο Αιγαίο: Στο Στόχαστρο η Βραχονησίδα Ζουράφα

Η Τουρκία ανοίγει ένα νέο μέτωπο διεκδικήσεων στο Αιγαίο, στοχεύοντας αυτή τη φορά τη βραχονησίδα Ζουράφα (ή Λαδοξέρα), που βρίσκεται σε στρατηγικό σημείο, 6 μίλια βορειοανατολικά της Σαμοθράκης. Αφορμή για τη νέα ένταση αποτέλεσε η καταγγελία της τουρκικής πλευράς για δήθεν παρενόχληση τριών τουρκικών αλιευτικών σκαφών από το Ελληνικό Λιμενικό.

Γιατί η Ζουράφα είναι Στρατηγικής Σημασίας;

Η αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας στη συγκεκριμένη βραχονησίδα δεν είναι τυχαία. Η Ζουράφα αποτελεί «κλειδί» για:

• Τον καθορισμό των θαλάσσιων συνόρων: Παίζει καθοριστικό ρόλο στην οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ).
• Την ενέργεια: Υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις για την ύπαρξη υδρογονανθράκων στην περιοχή, γεγονός που εξηγεί και την ονομασία «Λαδοξέρα» (λόγω της ελαιώδους ουσίας που αναβλύζει γύρω από αυτήν).

Το Διπλωματικό Παρασκήνιο

Το τουρκικό Γενικό Επιτελείο επέλεξε να δημοσιοποιήσει το περιστατικό, δίνοντας εντολή στο τουρκικό Υπουργείο Εξωτερικών για επίσημο διάβημα προς την Αθήνα. Την ίδια στιγμή, η ελληνική πλευρά στέλνει μηνύματα που προκαλούν προβληματισμό.

Σε πρόσφατη συνέντευξή του, ο υπουργός Εξωτερικών έθεσε το δίλημμα «λύση ή Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης» για την περίοδο μετά τις τουρκικές εκλογές του Ιουνίου. Ωστόσο, η στρατηγική αυτή προσκρούει σε θεμελιώδη ζητήματα:

• Την εμμονή της Τουρκίας με τη θεωρία των «γκρίζων ζωνών».
• Το casus belli (αιτία πολέμου).
• Τη μη αυτονόητη προσφυγή στη Χάγη χωρίς την αποδοχή του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας από όλες τις πλευρές.

Turanor PlanetSolar: Το μέλλον της ηλιακής ναυσιπλοΐας

Το Turanor PlanetSolar δεν είναι απλώς ένα σκάφος, αλλά ένας πλωτός πρεσβευτής της βιώσιμης ενέργειας. Σχεδιασμένο και κατασκευασμένο από Γερμανούς μηχανικούς, το σκάφος αυτό απέδειξε ότι η ηλιακή ενέργεια μπορεί να κινήσει ακόμη και μεγάλες κατασκευές στους ωκεανούς.

Η ιδέα πίσω από την κατασκευή του ήταν να αποδειχθεί η αξιοπιστία των φωτοβολταϊκών συστημάτων σε ακραίες συνθήκες. Το σκάφος τροφοδοτείται αποκλειστικά από την ενέργεια του ήλιου, καθιστώντας το ένα από τα πιο οικολογικά επιτεύγματα στη ναυπηγική.

Μετά την ολοκλήρωση της ιστορικής του αποστολής, το σκάφος δεν παροπλίστηκε. Η πολυτέλεια και ο καινοτόμος σχεδιασμός του το μετέτρεψαν σε ένα από τα πιο ιδιαίτερα γιοτ του κόσμου, συνδυάζοντας την άνεση με την περιβαλλοντική συνείδηση.

Αρχαίοι Φίλιπποι: Ένα Ταξίδι στην Ιστορία

Το Αρχαίο Θέατρο Φιλίππων

Το αρχαίο θέατρο των Φιλίππων αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα μνημεία της περιοχής. Στηριζόμενο στο ανατολικό τείχος της πόλης, στους πρόποδες της ακροπόλεως, έχει διαγράψει μια μακρά πορεία ανά τους αιώνες. Η πρώτη του φάση χρονολογείται στην εποχή του Φιλίππου Β’ (356 π.Χ.), ενώ κατά τη ρωμαϊκή περίοδο μετατράπηκε σε αρένα για θηριομαχίες, με προσθήκες μαρμάρινων πλακών και ψηλών τειχών.

Το Φεστιβάλ Φιλίππων

Σήμερα, το θέατρο ζωντανεύει κάθε καλοκαίρι μέσω του Φεστιβάλ Φιλίππων, ενός από τα κορυφαία πολιτιστικά δρώμενα της Ελλάδας. Ξεκινώντας το 1957 με την παράσταση «Ηλέκτρα» του Ευριπίδη, το φεστιβάλ συνεχίζει να φιλοξενεί σπουδαίες θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, προσελκύοντας επισκέπτες από όλο τον κόσμο.

Ο Αρχαιολογικός Χώρος

Απέναντι από το θέατρο απλώνονται τα ερείπια της πόλης που ονομάστηκε προς τιμήν του Φιλίππου Β’. Τα τείχη της πόλης, με συνολικό μήκος 3,5 χλμ., προστατεύονταν από ισχυρούς πύργους. Ο επισκέπτης μπορεί να περιηγηθεί σε ένα «μωσαϊκό» ιστορικών περιόδων: από την ελληνιστική και ρωμαϊκή, έως τη βυζαντινή και παλαιοχριστιανική εποχή.

Αξιοσημείωτα μνημεία όπως το Οκτάγωνο και οι παλαιοχριστιανικές βασιλικές συνθέτουν το σκηνικό. Σε κοντινή απόσταση (1 χλμ.), βρίσκεται το βαπτιστήριο της Αγίας Λυδίας, εκεί όπου ο Απόστολος Παύλος βάπτισε την πρώτη Ευρωπαία χριστιανή, προσδίδοντας στην περιοχή και μια ιδιαίτερη θρησκευτική σημασία.

Το δίκτυο κατασκόπων της Κάτνα

Πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες στη Συρία δείχνουν ότι στα μέσα της δεύτερης χιλιετίας π.X. το βασίλειο της Κάτνα στη Συρία διέθετε ένα δίκτυο κατασκόπων οι οποίοι ήταν διασκορπισμένοι στα γειτονικά κράτη και έργο τους ήταν να ενημερώνουν τον ηγεμόνα τους για τις κινήσεις των εχθρικών στρατευμάτων και τις συνήθως επιθετικές προθέσεις ορισμένων γειτονικών κρατών όπως εκείνο των Χετταίων. Πινακίδες με σφηνοειδή γραφή που προέρχονται από το αρχείο του ανακτόρου της Κάτνα μάς δείχνουν ότι η CIA, το FBI και η Intelligence Service δεν διαθέτουν και τόση πρωτοτυπία. Τουλάχιστον όση εμείς τους αποδίδουμε... Στις αρχές του καλοκαιριού στο Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο δόθηκε μια διάλεξη για την ανασκαφή στο ανάκτορο της Κάτνα, που υπήρξε το μεγαλύτερο και ισχυρότερο βασίλειο της Συρίας κατά τη δεύτερη χιλιετία π.X. Αν και γνώριζαν ελάχιστα για την Κάτνα και τον πολιτισμό της, οι αρχαιολόγοι και όσοι άλλοι παρακολούθησαν τη διάλεξη του γερμανού καθηγητή Peter Phalzner εντυπωσιάστηκαν από τα ευρήματα και την ιστορία αυτής της αρχαιολογικής έρευνας.

Η ανασκαφική περιπέτεια

Λίγο αργότερα ο καθηγητής Πφέλτσνερ αφηγήθηκε στο «Βήμα» την ανασκαφική περιπέτεια μιας ομάδας γερμανών, ιταλών και σύρων αρχαιολόγων οι οποίοι άρχισαν το 1999 να ερευνούν μια παλιά εγκαταλελειμμένη ανασκαφή που εθεωρείτο από όλους τελειωμένη. Ο πολιτισμός της Κάτνα στη Συρία αποκαλύφθηκε το 1924, όταν ο γάλλος αρχαιολόγος Mesnil du Buisson άρχισε να ερευνά έναν λόφο με αρχαία κατάλοιπα μερικά χιλιόμετρα δυτικώς της Παλμύρας και αρκετά χιλιόμετρα βορείως της Δαμασκού, στην Κεντρική Συρία. H ανασκαφή κράτησε ως το 1929 και αυτό το διάστημα ήρθε στο φως το ανάκτορο. Μετά η ανασκαφή έκλεισε καθώς θεωρήθηκε ότι δεν υπήρχε τίποτε άλλο να ερευνηθεί. Στα 70 χρόνια που ακολούθησαν στον λόφο χτίστηκε ένας οικισμός αυθαιρέτων... Τη δεκαετία του '80 το υπουργείο Πολιτισμού της Συρίας εκκένωσε το χωριό, κατεδάφισε τα σπίτια και παρέδωσε την περιοχή στους αρχαιολόγους.

Ετσι βρέθηκε εκεί η ομάδα των σύρων αρχαιολόγων, οι οποίοι με τη συνεργασία γερμανών και ιταλών συναδέλφων τους άρχισαν το 1999 την έρευνα. «Από την αρχή πίστευα ότι η παλιά ανασκαφή του ανακτόρου δεν ήταν ολοκληρωμένη» λέει στο «Βήμα» ο καθηγητής Πφέλτσνερ «και ότι το παλάτι θα πρέπει να κρύβει ακόμη πολλά μυστικά καθώς τα παλιά ευρήματα δεν έπειθαν ότι αυτό ήταν όλο κι όλο». Τώρα φαίνεται ότι ο γερμανός αρχαιολόγος είχε δίκιο καθώς μόλις τέσσερα χρόνια αργότερα οι έρευνες που έγιναν κάτω από το δάπεδο του ανακτόρου έφεραν στο φως εντυπωσιακά ευρήματα. Στους υπόγειους χώρους αποκαλύφθηκαν τοιχογραφίες και στη συνέχεια βρέθηκαν τα αρχεία των βασιλέων της Κάτνα με τα ονόματα του βασιλικού γένους που διοικούσε και πολλά ντοκουμέντα που αφορούν παραγγελίες σε όπλα, εμπόριο αλλά και στοιχεία που έστελναν πληροφοριοδότες των βασιλέων σχετικά με τις κινήσεις του στρατού των Χετταίων και άλλων λαών που βρίσκονταν στην περιφέρεια του μεγάλου βασιλείου της Κάτνα.

Βρέθηκε επίσης άθικτος ο βασιλικός τάφος σε βάθος 12 μέτρων κάτω από το δάπεδο του ανακτόρου. Ο λόγος που ο τάφος διατηρήθηκε χωρίς να καταστραφεί είτε από εχθρούς είτε από αρχαιοκαπήλους είναι ότι, όταν οι Χετταίοι κατέλαβαν την Κάτνα τον 14ο αι. π.X., κατέστρεψαν τελείως το ανάκτορο, του οποίου οι κολόνες έπεσαν στο δάπεδο και το σκέπασαν σφραγίζοντας την είσοδο προς τα υπόγεια όπου βρίσκονταν οι νεκροί. Από τότε κανένας δεν κατόρθωσε να εισχωρήσει σε αυτούς τους χώρους που διατηρήθηκαν επί 3.500 χρόνια ανέπαφοι.

Ο χαμένος πολιτισμός

Οι Χετταίοι κατέλαβαν τη Συρία γύρω στο 1340 π.X., αλλά αρκετές φορές προηγουμένως είχαν εισβάλει στη χώρα των Κάτνα χωρίς να την καταλάβουν. Μόνο κατά την περίοδο της νέας αυτοκρατορίας, όταν στον θρόνο είχε ανεβεί ο βασιλέας Σουπιλιούμα (Shuppiluliuma Ι), γύρω στα 1340 δηλαδή, οι Χετταίοι κατέλαβαν τη χώρα και κατέστρεψαν ολοκληρωτικά το βασίλειο της Κάτνα. Ετσι η αρχαιολογική αποκάλυψη στις ημέρες μας φέρνει στη μνήμη μας τον πολιτισμό ενός λαού που εθεωρείτο χαμένος για πάντα και τα ευρήματα του αρχείου και του βασιλικού τάφου συμπληρώνουν τις ελάχιστες ως πρόσφατα πληροφορίες μας για το δράμα που παίχθηκε στον λόφο του ανακτόρου της Κάτνα στα χρόνια που στη Μεσοποταμία βασίλευαν οι Σουμέριοι, οι Ασσύριοι, οι Ακκάδιοι, οι Χετταίοι, οι Βαβυλώνιοι και άλλοι λαοί που ζούσαν σε αυτή την περιοχή.

«Στο ανάκτορο κάτω από τις κολόνες βρήκαμε μια πόρτα» λέει ο κ. Πφέλτσνερ «και έναν διάδρομο που βρίσκεται κάπου επτά μέτρα κάτω από το έδαφος. Μετά βρέθηκε μια τρύπα που πήγαινε κάτω άλλα τέσσερα ή πέντε μέτρα και έτσι φθάσαμε σε τελικό βάθος περίπου 12 μέτρων. H τρύπα ήταν ανοιχτή επάνω και έτσι μπορέσαμε εύκολα να κατεβούμε στον προθάλαμο του βασιλικού τάφου που ήταν σκαλισμένος στον βράχο. Ο κυρίως τάφος δίπλα έχει ύψος 2,5 μέτρων και διαστάσεις 9X7 μέτρων. Στον προθάλαμο υπήρχαν δύο αγάλματα βασιλέων που ήταν οι πρόγονοι του νεκρού. Από ό,τι είμαστε σε θέση να ξέρουμε, δεν τους λάτρευαν ως θεούς αλλά ως προγόνους και παλαιούς βασιλείς. Βρέθηκαν δύο σαρκοφάγοι με τα οστά διαφόρων ατόμων και επίσης πάγκοι ώστε να μπορούν να κάθονται οι επισκέπτες των τάφων στους οποίους παρετίθεντο νεκρόδειπνα».

Το ξύλινο ανάκλιντρο

Στην Κάτνα δεν υπήρχε η παράδοση της καύσης των νεκρών ούτε της μουμιοποίησής τους, όπως στην Αίγυπτο. Τους έβαζαν επάνω σε κρεβάτια μαρμάρινα ή από αλάβαστρο. Μετά τους έβαζαν σε σαρκοφάγους, όπου φαίνεται ότι έμεναν για ορισμένο χρονικό διάστημα, και τέλος έριχναν τα οστά ανάκατα σε ένα μικρό δωμάτιο δίπλα στον κυρίως τάφο που το χρησιμοποιούσαν ως οστεοφυλάκιο για τα μέλη της δυναστείας. Εκεί οι αρχαιολόγοι βρήκαν έναν σωρό οστών γυναικών, ανδρών και παιδιών, χωρίς καμία ένδειξη σε ποιους ανήκαν.

Στον νεκρικό θάλαμο υπήρχε και ένα ξύλινο ανάκλιντρο. Παρ' όλο που βρέθηκε κονιορτοποιημένο στο δάπεδο, οι αρχαιολόγοι μπορούν να διακρίνουν το μέγεθός του και μερικά μικρά τμήματα ξύλου. Γύρω από αυτό το νεκρικό κρεβάτι υπήρχαν οι μαρμάρινοι πάγκοι άδειοι και στο δάπεδο κόκαλα ζώων και κατάλοιπα φαγητού. Σε όλους τους θαλάμους του υπογείου καθώς και στο δωμάτιο όπου βρέθηκαν πολλές πινακίδες με σφηνοειδή γραφή από το βασιλικό αρχείο δεν υπήρχε ίχνος σκόνης. Τόσο καλά σφραγισμένη ήταν η είσοδος στους χώρους κάτω από το παλάτι.

Συγκρίσεις με άλλους λαούς

H αποκάλυψη των τάφων και των τελετουργιών που διαδραματίζονταν γύρω από τους νεκρούς είχε ενδιαφέρον κυρίως για να γίνουν συγκρίσεις με ανάλογα δρώμενα σε άλλους λαούς της Μεσοποταμίας και ακόμη και της αρχαίας Ελλάδας. Εκείνο ωστόσο που είχε ξεχωριστό ενδιαφέρον για την έρευνα του πολιτισμού της Κάτνα ήταν το περιεχόμενο του βασιλικού αρχείου. Βρέθηκαν πινακίδες με σφηνοειδή γραφή με στοιχεία της ακκαδικής, που ήταν η γλώσσα των Βαβυλώνιων, και της γλώσσας των Χούριαν, που ήταν οι άνθρωποι που ζούσαν στη Συρία κατά την 3η χιλιετία π.X.

Από αυτές τις δύο γλώσσες πήραν στοιχεία οι κάτοικοι της Κάτνα και δημιούργησαν μια νέα γλώσσα στην οποία ήταν γραμμένα τα αρχεία τους. Πέρυσι αποκαλύφθηκαν κάπου 65 πινακίδες με αυτή τη γραφή σε έναν χώρο κοντά στον διάδρομο και οι αρχαιολόγοι συμπεραίνουν ότι θα πρέπει να προέρχονται από κάποιο μεγάλο δωμάτιο στον επάνω όροφο το οποίο κατέρρευσε. Οι πινακίδες έπεσαν τότε στο υπόγειο μαζί με μεγάλα δοκάρια κέδρου από τη στέγη. Τα ξύλινα δοκάρια ήταν καμένα. Ο εξωτερικός τους φλοιός ήταν καρβουνιασμένος και διατήρησε το εσωτερικό ξύλο. Σε ένα από αυτά βρέθηκε γραμμένο το όνομα του βασιλέα Ιντάντα, που ήταν ο τελευταίος της δυναστείας. Εζησε στα μέσα του 14ου αι. π.X.

Από τα πιο συγκλονιστικά ευρήματα είναι το περιεχόμενο πέντε επιστολών χαραγμένων σε πινακίδες που απευθύνονται στον βασιλέα. Πρέπει να γράφηκαν από ανθρώπους που ο ηγεμόνας είχε στείλει πέρα από τα σύνορα της Κάτνα για να μαζέψουν πληροφορίες. Ετσι οι αρχαιολόγοι μπόρεσαν να διαβάσουν ότι αυτοί οι κατάσκοποι που έζησαν στα μέσα του 14ου αι. π.X. ενημέρωναν τον βασιλιά για τις μάχες που γίνονταν στη Βόρεια Συρία, για τα στρατεύματα των Χετταίων και επίσης για την εισβολή και την καταστροφή σημαντικών πόλεων όπως η Αλέπω και συνιστούσαν στον βασιλιά να οχυρώσει την Κάτνα γιατί οι εισβολείς προτίθενται να κατεβούν προς Νότο. Από το περιεχόμενο μιας άλλης πινακίδας οι αρχαιολόγοι συμπεραίνουν ότι ο Ιντάντα αμέσως παρήγγειλε 18.600 ξίφη, τα οποία όμως τώρα ξέρουμε ότι... δεν τον βοήθησαν και ιδιαίτερα. Σε μια άλλη πινακίδα της ίδιας περιόδου, η οποία βρέθηκε όμως στην Τουρκία, αναφέρεται το όνομα εκείνου που την έγραψε: «Είμαι ο Χανούτι» γράφει, χωρίς να λέει σε ποιον τόπο βρίσκεται, και περιγράφει την εισβολή στη Συρία και την κατάληψη και καταστροφή της Κάτνα.

Ζωγραφική και κοσμήματα

Και οι τοιχογραφίες όμως έχουν την ιστορία τους. Αυτές βρέθηκαν σε ένα δωμάτιο με κίονες που ήταν δίπλα σε μια στέρνα. Οταν γκρεμίστηκε το ανάκτορο, οι τοιχογραφίες αποτοιχίστηκαν και έπεσαν στο δάπεδο. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν πάνω από 3.500 θραύσματα. Σχεδόν όλα δείχνουν στενή σχέση με μινωικές τοιχογραφίες. Υπάρχουν πολλά θέματα με άνθη, που είναι όμως ελεύθερα ζωγραφισμένα, σαν να τα παίρνει ο άνεμος, και στυλιστικά θυμίζουν περισσότερο υστερομινωική ζωγραφική. H χρονολόγησή τους πάντως είναι δύσκολη γιατί το ανάκτορο χρησιμοποιήθηκε για μακρό χρονικό διάστημα και οι απόψεις διίστανται καθώς ορισμένοι αρχαιολόγοι υποστηρίζουν ότι είναι του 17ου και άλλοι του 16ου ή και του 15ου αι. π.X. Ο κ. Πφέλτσνερ τις τοποθετεί στα 1660.

Πολλά κοσμήματα δεν βρέθηκαν στον βασιλικό τάφο της Κάτνα. Δεν βρέθηκε π.χ. διάδημα ενώ βρέθηκε μια χρυσή ταινία με ένα κόσμημα στη μέση με πολλούς ημιπολύτιμους λίθους. Βρέθηκε επίσης μια χρυσή πάπια, που ίσως ήταν προσαρμοσμένη σε κάποιο βραχιόλι. Ενώ η ανασύνθεση ορισμένων θραυσμάτων τοιχογραφιών δείχνει ένα τοπίο με έναν ποταμό που θυμίζει πολύ τη μεγάλη τοιχογραφία από το Ακρωτήρι της Θήρας με τη θάλασσα, τα καράβια και τα ψάρια. Μόνο που στην Κάτνα δεν υπάρχουν διαφορετικά ζώα αλλά μερικές χελώνες που είναι σαν να περπατάνε στη σειρά και σε μια ιδιαίτερα ρεαλιστική σκηνή μια χελώνα έχει ανεβεί στο κέλυφος της άλλης. H ανασκαφή δεν έχει τελειώσει και σίγουρα σύντομα νέα ευρήματα θα αποκαλύψουν περισσότερα από τον χαμένο πολιτισμό των Κάτνα.