Το τέλος του καλοκαιριού και η σοφία της γιαγιάς

Θυμάμαι πόσο θύμωνα παιδί κάθε φορά που έμπαινε ο Ιούνιος και άκουγα τη γιαγιά μου να λέει: «Πω, πω, Ιούνιος έφτασε! Πάει και το καλοκαίρι!». «Τι λες ρε γιαγιά; Ακόμη δεν έκλεισαν τα σχολεία! Πώς πάει το καλοκαίρι;», αναρωτιόμουν. Τον Ιανουάριο πάλι, με το που άλλαζε ο χρόνος, το τροπάρι ήταν διαφορετικό, πιο εύηχο στα αυτιά μου: «Ε, μπήκε ο Γενάρης, πάει ο χειμώνας!». Αυτό το αποδεχόμουν και δεν αντιδρούσα ποτέ.

Πάντα όμως μου προκαλούσε γέλιο αυτή η μανία της γιαγιάς να χώνει το δάχτυλό της στους δείκτες του ρολογιού και να τους σπρώχνει μπροστά. Και, ακόμη και σήμερα, που η Κάθριν –όπως τη λέγαμε περιπαικτικά– ζει μόνο στο μυαλό μας, σκέφτομαι τα λόγια της και τα αναπαράγω συχνά στις παρέες, κολλώντας δίπλα το γνωστό: «όπως έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου».

Η αλήθεια στη νοσταλγία

Η Κάθριν όμως τελικά είχε δίκιο. Γιατί αυτό που λαχταράς τελειώνει τη στιγμή ακριβώς που ξεκινάς να το ζεις, ενώ η αναμονή του κάνει το χρόνο να κυλά ταχύτερα. Κάποτε λοιπόν τελείωσε και το δικό μου καλοκαίρι. Επέστρεψα κι άνοιξα τις βαλίτσες να βγάλω τα «λάφυρά» μου: Εικόνες, μυρωδιές, πρόσωπα και συναισθήματα, ανακατεμένα με τα άπλυτα και όλα αυτά τα αξεσουάρ, που, αν και δεύτερη φύση σου για εβδομάδες, θα σου ξαναχρειαστούν του χρόνου.

Όλα, ένα ένα, τώρα, στην πιο ασφαλή θυρίδα του μυαλού και τα κλειδιά καλά φυλαγμένα. Όπλα στη μάχη της καθημερινότητας που περίμενε ακούραστα για μέρες στο λιμάνι του Πειραιά.

Χαρά που έκανε όταν με είδε! «Έχουμε δρόμο μπροστά μας», μου είπε. «Ναι», της αποκρίθηκα, «μέχρι το Γενάρη, που τελειώνει ο χειμώνας, όπως έλεγε η μακαρίτισσα η γιαγιά μου…»

Τα κεφάλια μέσα... αλλά για ποιο λόγο;

Σαν αθώο λεκτικό «τικ» μοιάζει. Κάθε χρόνο τα ίδια. Με το που τελειώνει το καλοκαίρι, παραμονεύουμε στη γωνία για να το εκτοξεύσουμε στα… υποψιασμένα θύματά μας και με μια κρυφή σαδομαζοχιστική ηδονή να διακρίνουμε στο πρόσωπό τους την απελπισία που γεννά η καταδίκη σε αέναη αγγαρεία. Τόλμησες να περάσεις καλά; Τόλμησες, έστω, να ονειρευτείς πως μπορεί κάποτε να περάσεις καλά; Θα το πληρώσεις. Ναι!

Τώρα τα κεφάλια μέσα! Φυσικά και τα κεφάλια μέσα… αλλά μόνο αν είσαι χελώνα ή… έστω σαλιγκάρι (παρεμπιπτόντως λατρεύω αυτά τα δύο πλάσματα, γιατί αποδεικνύουν περίτρανα πως σε κάθε σημείο αυτού του κόσμου μπορεί και να βρίσκεται το σπίτι σου). Αν, όμως, δεν είσαι χελώνα ή σαλιγκάρι και είσαι άνθρωπος;

Γιατί τα κεφάλια μέσα;

Τότε, γιατί τα κεφάλια μέσα; Πού μέσα; Μέσα στη μιζέρια; Μέσα στην απελπισία; Μέσα στην τεχνητή ένταση; Μέσα στο τετραγωνάκι που σου χάραξαν στην άμμο και το όρισαν ως μοναδική πραγματικότητα; Τα κεφάλια μέσα, γιατί; Γιατί το βλέμμα χαμηλωμένο; Για να βλέπω -έτσι κυρτωμένος- μόνο τις ίδιες γραβατωμένες μούρες; Αυτές που διαρκώς αναβαθμίζονται δια της αποτυχίας τους; Δηλαδή, γι’ άλλη μια χρονιά έτσι θα ξοδεύω τις μέρες μου; Πάλι τα ίδια; ΠΑΛΙ ΤΑ ΙΔΙΑ;;;

Πάλι θα σέρνομαι πίσω απ’ τις ίδιες κακογραμμένες ατάκες: «Κινδυνεύει η 6η δόση! Στον αέρα η 7η δόση! Κρίσιμη η αυριανή σύνοδος! Αγριεμένο έρχεται το κλιμάκιο της Τρόικας! Όλα κρίνονται στην συνάντηση της Τρίτης. «Μαύρη Πέμπτη» για τα Χρηματιστήρια! Ή τώρα ή ποτέ. Σενάρια Χρεοκοπίας. Στάση πληρωμών. Δεν πείθονται οι Αγορές. Δεν αποδίδουν τα μέτρα. Swaps, Spreads, Default…»

Αυτό δεν είναι ρεαλισμός. Άλλο η καθημερινή επίπονη προσπάθεια για μια καλύτερη ζωή κι άλλο τα κυνικά σενάρια που εξυφαίνουν άπληστοι άνθρωποι χαμηλού επιπέδου.

Τι σημαίνει στην πραγματικότητα το «Τα κεφάλια μέσα»

• Είναι το μότο όσων πιστεύουν πως είσαι παραγωγικός κι ωφέλιμος, μόνο όταν απλώς βασανίζεσαι μέσα στην οργανωμένη ανοησία των πολλών.
• Είναι η ρητή απαγόρευση για σκέψη και πρωτοβουλία. «Έτσι έχουν τα πράγματα, αυτοί είναι οι κανόνες. Κι αν σ’ αρέσει…»
• Είναι η ασφάλεια όσων δεν πρόκειται ποτέ ν’ αλλάξουν κάτι στη ζωή τους κι απλώς θα περιμένουν μια θεϊκή παρέμβαση για να βελτιώσουν έστω κι ελάχιστα τη δική τους προσωπική θέση.
• Είναι ο φοβισμένος γείτονας, που ζητά δικαιοσύνη, αλλά με την πρώτη ευκαιρία ευχαρίστως σε αδικεί.
• Είναι η φιλοσοφία όσων βλέπουν την καθημερινότητα (δηλαδή, σχεδόν ολόκληρη τη ζωή) ως αναγκαίο κακό, ως ποινή.
• Είναι η εκ του ασφαλούς πρόβλεψη για δύσκολες μέρες, για εκείνους που αδυνατούν να φανταστούν και να δημιουργήσουν καλύτερες μέρες.
• Είναι το σύνθημα των αόνειρων.

Τα κεφάλια μέσα. Το βλέμμα φυλακισμένο. Και δε βλέπεις ούτε δρόμο, ούτε ταξίδι, ούτε θέα, ούτε ουρανό. Ωραία ζωή!

ΥΓ. Το καλοκαίρι είναι ο δάσκαλος. Ο έναστρος ουρανός που τόλμησες επιτέλους να αντικρίσεις, σου υπενθυμίζει πόσα λίγα ξέρει ο νους σου και πόσα ελάχιστα αντιλαμβάνονται τα μάτια. Δεν είσαι φτιαγμένος από απατηλές βεβαιότητες. Δεν είσαι μόνο αυτό που ξέρεις. Είσαι και κάτι άλλο θεϊκό. Κάτι από την ανεξήγητη ύπαρξη κάθε αστεριού.

Τρεις γυναίκες πεθαίνουν και ο Άγιος Πέτρος τις εξετάζει.

- Εγώ, λέει η πρώτη, πήγαινα στην εκκλησία, νήστευα και δεν απάτησα ποτέ τον άνδρα μου.

- Καλά, λέει ο Άγιος Πέτρος, πάρε τα χρυσά κλειδιά και πήγαινε στον Παράδεισο.

- Εγώ, λέει η δεύτερη, πήγαινα στην εκκλησία, νήστευα και απάτησα μία φορά τον άνδρα μου με τον κουμπάρο.

- Καλά, λέει ο Άγιος Πέτρος, πάρε τα ασημένια κλειδιά, μία μέρα στο Καθαρτήριο και μετά πήγαινε στον Παράδεισο.

- Εγώ, λέει η τρίτη, έπινα, κάπνιζα, ξενυχτούσα και έκανα συνέχεια όργια.

- Ωραία, λέει ο Άγιος Πέτρος. Εσύ πάρε τα κλειδιά του δωματίου μου, πήγαινε και έρχομαι σε λιγάκι...

Ένα «Κατηγορώ» στον Αύγουστο

Δεν σε συμπάθησα ποτέ και το ξέρεις. Κάθε χρόνο άλλωστε δεν διστάζω, και κόντρα στο ρεύμα, να τάσσομαι αναφανδόν εναντίον σου, σε συζητήσεις και στιχομυθίες που εμπεριέχουν το όνομά σου και εξυμνούν τις χάρες σου. Τι κι αν γράφτηκαν μέχρι και τραγούδια για τα ωραία σου μάτια, έχω φυλαγμένους μέσα μου αναρίθμητους λόγους για να σε κακοχαρακτηρίζω και να σε “δικάζω”.

Τι κι αν το όνομά σου απονεμήθηκε πολλάκις στη Ρωμαιοβυζαντινή αυτοκρατορία, ως υπέρτατος τίτλος τιμής σε διάφορους αυτοκράτορες, καθιστώντας τους κατ’ αυτόν τον τρόπο μεγαλοπρεπείς και επιφανείς (όπως μαρτυρά και η λατινική ετυμολογία του), και πάλι δεν “ψαρώνω”. Που ‘σαι Αύγουστε; Σε σένα μιλάω. Και μη στρουθοκαμηλίζεις κάνοντας πως δεν με ακούς. Κατανοώ το γεγονός ότι έχεις συνηθίσει αιώνες τώρα σε ύμνους και κομπλιμέντα, αλλά σήμερα θα με αφουγκραστείς.

Και ας ανήκω στην ισχνή μειοψηφία των πολέμιών σου, με κίνδυνο να χαρακτηριστώ αιρετικός, εκκεντρικός, δογματικός ή ακόμα και γραφικός κρίνοντάς σε. Είναι γνωστό τοις πάσι ότι στο άκουσμα του ονόματος σου ο περισσότερος κόσμος πίνει νεράκι και χαμογελά, μιας και φέρεις, ατυχώς για μένα, τον τίτλο του ιερού Δισκοπότηρου των κόπων και του ιδρώτα μιας ολόκληρης χρονιάς.

Από τα παιδικά χρόνια στην «άκρη του χειμώνα»

Από μικρό παιδί ήσουν ο χειρότερος μου μήνας. Θυμάμαι τη μάνα μου, να προσπαθεί με τη γνωστή ιώβειο υπομονή της, να μου μάθει πόσες μέρες έχει κάθε μήνας, κι εμένα με το αντιδραστικό παιδικό μου μυαλουδάκι, να μη μπορώ να διανοηθώ, γιατί εσύ χαλάς την άρτια αλληλουχία 31-30-31-30 που είχαν οι υπόλοιποι μήνες μεταξύ τους. Ο ερχομός σου σήμαινε και το γκρέμισμα των παιδικών μου ονείρων για ατελείωτο παιχνίδι και ταξίδια μαγικά. Σαν το σαδιστικό πρωινό ξυπνητήρι και συ, μου υπενθύμιζες ότι τα ψέματα οσονούπω θα τελειώσουν και ότι κάθε κατεργάρης θα επιστρέψει στον σχολικό του πάγκο.

Η ψευδαίσθηση και η μοναξιά

Δεν με συγκίνησαν και δεν με παραπλάνησαν ποτέ, ούτε τα ολόγιομα φεγγάρια σου, μήτε η πλασματική, σχεδόν κίβδηλη εικόνα που έδινες στην αγαπημένη μου Χίο. Ένα μέρος ήσυχο, ειρηνικό, όμορφο, ευλογημένο που βίαια μετέτρεπες σε American Bar, χαρίζοντας μας για λίγο την ψευδαίσθηση ότι την περνάμε μπέικα στο επίπλαστα κοσμοπολίτικο κέντρο της γης. Κατόπιν βέβαια πήδαγες με συνέπεια από το καράβι πριν αυτό βρει σε ξέρα, βυθίζοντάς μας στην ακριτική μοναξιά, τα προβλήματα και τις φοβίες μας, δίχως να απολογηθείς ποτέ σε κανέναν.

Ο αποχωρισμός ως συνώνυμο

Είναι κάτι που δε σου συγχώρεσα ποτέ. Στο λεξικό του μυαλού μου, στο λήμμα «αποχωρισμός» ποζάρει ως συνώνυμο το όνομά σου. Σε έχω συνδυάσει με άσχημα, ενοχλητικά και επίπονα «αντίο», με πρόσωπα σκυθρωπά, μάτια κατακόκκινα, ποτισμένα με δάκρυα και φαρμάκι, και με αγκαλιές. Δύσκολες αγκαλιές. Αυγουστιάτικες αγκαλιές αποχωρισμού, που χάνεσαι μέσα τους στιγμιαία και εκλιπαρείς κάποια ανώτερη δύναμη να κάνει να παγώσει ο χρόνος, ώστε να μην ακολουθήσει το μοιραίο. Και το μοιραίο πάντα ερχόταν και στο ημερολόγιο μου πάντα ήταν Αύγουστος…

Υ.Γ.: Στο άτυπο αυτό «Κατηγορώ» εναντίον σου, οφείλω να σου αναγνωρίσω τρία ελαφρυντικά ρε μπαγάσα. Το μεθυστικό σταφύλι σου, το ομώνυμο τραγούδι του Παπάζογλου και τη δεύτερη μέρα σου, όταν η άφιξη της κορούλας μου άλλαξε για πάντα τη ζωή μου…

«Φουλ Πανσιόν» και «Γκαραντί»: Η viral επιτυχία της Cosmote

Γκραν σουξέ το... «φουλ πανσιόν», αφού διαθέτει (γκαραντί!) τα πάντα: television, air condition και βεβαίως piscine με γκαζόν και σεζλόνγκ! Αν σε αυτά προσθέσουμε την ατάκα «από μανζέ... γκουρμέ με φρικασέ, κονκασέ και φρουί ζελέ», έχουμε αναμφίβολα την πιο πετυχημένη και αναγνωρίσιμη διαφήμιση του καλοκαιριού.

Ο «κράχτης» της διαφήμισης, με τα ιδιότυπα γαλλικά του, κατάφερε να γίνει το απόλυτο θέμα συζήτησης, συνοδευόμενος από δύο εντυπωσιακές τουρίστριες που «ξετρελάθηκαν» με την προφορά του.

Τα πρόσωπα πίσω από το σποτ

Πρόκειται για δύο μοντέλα που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας:

• Βικτόρια Μπρεγκούτα: Μοντέλο από τη Μολδαβία. Όπως αναφέρει, είναι η πρώτη φορά που ο κόσμος την αναγνωρίζει στον δρόμο, φωνάζοντάς της ατάκες όπως «σακ βουαγιάζ» ή «φρικασέ».
• Κάθι Καλβάνους: Γαλλίδα, με καταγωγή από τις Βερσαλίες. Πέρα από μοντέλο, είναι ζωγράφος και εικονογράφος, με σπουδές στο μάρκετινγκ και την τέχνη.

Από τα γυρίσματα στην Ιο

Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη γραφική Ιο. Η Βικτόρια δηλώνει ενθουσιασμένη από τη συνεργασία με τον Νίκο Γεωργάκη, χαρακτηρίζοντας το χιούμορ του «ανεξάντλητο». Η Κάθι, από την άλλη, μοιράζεται μια ενδιαφέρουσα σύμπτωση: «Σε ένα ταξίδι μου στην Πάρο πριν από χρόνια, με είχε όντως υποδεχτεί στο λιμάνι ένας τύπος σαν τον ήρωα που υποδύεται ο Γεωργάκης. Οι άνθρωποι στο Αιγαίο είναι πολύ φιλόξενοι!».

Ο Νίκος Γεωργάκης

Ο άνθρωπος πίσω από τον «κράχτη» δεν είναι νέος στον χώρο. Με 20 χρόνια προϋπηρεσίας στην υποκριτική, ο Νίκος Γεωργάκης έχει μια πλούσια διαδρομή:

• Απόφοιτος του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.
• Έχει πρωταγωνιστήσει σε σημαντικές παραστάσεις και κινηματογραφικές ταινίες.
• Έχει τιμηθεί με βραβεία για τις ερμηνείες του στις ταινίες «Λευτέρης Δημακόπουλος», «Λιούμπη» και «Απόντες».

Το «Διαστημόπλοιο» της Apple στο Κουπερτίνο

Ετούτο εδώ το κτίριο που μοιάζει με διαστημόπλοιο —έτοιμο να μας πάρει όλους για μια βόλτα σε άλλον πλανήτη— είναι τα νέα κεντρικά γραφεία (headquarters) της Apple στο Κουπερτίνο της Καλιφόρνιας. Το μεγαλεπήβολο αυτό έργο προγραμματίζεται να είναι έτοιμο το 2015.

Η ανάγκη για στέγαση

Η Apple μεγάλωσε πολύ και σχετικά απότομα τα τελευταία χρόνια. Η κατάσταση είχε φτάσει σε σημείο που η εταιρεία... θύμιζε λίγο την Ελληνική κυβέρνηση, καθώς νοίκιαζε κτίρια από εδώ κι από εκεί για να χωρέσει τους υπαλλήλους της. Η ανάγκη για μια κεντρική, ενοποιημένη έδρα έγινε πλέον επιτακτική.

Το όραμα του Στιβ Τζομπς

Ο Στιβ Τζομπς, ο οποίος διέθετε αναμενόμενα κομψό γούστο και στην αρχιτεκτονική, έβαλε μπρος το σχέδιο για να χτιστεί το νέο κτίριο. Οι εγκαταστάσεις αυτές θα έχουν τη δυνατότητα να φιλοξενήσουν 13.000 έξυπνους και ταλαντούχους υπαλλήλους, συγκεντρώνοντάς τους σε έναν χώρο που υπόσχεται να αλλάξει τα δεδομένα στον τομέα των εργασιακών περιβαλλόντων.

Τόμας Τζέφερσον: Ο σπάταλος Πρόεδρος

Παρά το κύρος του, ο Τόμας Τζέφερσον θεωρείται ένας από τους πιο σπάταλους Προέδρους των ΗΠΑ. Κληρονόμησε 10 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα γης και 30 σκλάβους, ενώ ως Πρόεδρος κέρδιζε σε σημερινά χρήματα περίπου 307.000 δολάρια ετησίως. Ωστόσο, η οικονομική του κατάσταση κατέρρευσε:

• Ξόδεψε 120.000 δολάρια σε κρασί, αγοράζοντας 382 μπουκάλια το μήνα.
• Η έπαυλη Μοντιτσέλο, που χτιζόταν για 40 χρόνια, κόστισε τα περισσότερα χρήματά του. Το σπίτι είχε 1.021 τ.μ., 43 δωμάτια, ειδικά ασανσέρ για το κρασί, ιδιωτική ζυθοποιία και κουζίνα με υλικά από τη Γαλλία.
• Όταν πέθανε, άφησε χρέη στους κληρονόμους του που έφταναν το 1 με 2 εκατομμύρια δολάρια.

Κιμ Μπάσιτζερ: Μια ολόκληρη πόλη για πτώχευση

Παρά τα πλούτη που απέκτησε στο Χόλιγουντ τη δεκαετία του '80, η Κιμ Μπάσιτζερ προέβη σε επιπόλαιες κινήσεις:

• Αγόρασε την πόλη Μπράσελτον στην Τζόρτζια (με 1.206 κατοίκους) για 20 εκατομμύρια δολάρια, με σκοπό να την κάνει τουριστικό προορισμό, κάτι που απέτυχε.
• Υποχρεώθηκε να πληρώσει 8 εκατομμύρια δολάρια αφού έσπασε το συμβόλαιο για την ταινία «Boxing Helena».
• Τελικά, αναγκάστηκε να κηρύξει πτώχευση.

Μάρκ Τουέιν: Εφευρέσεις και τζόγος

Ο Μάρκ Τουέιν, αν και επιτυχημένος συγγραφέας με εισοδήματα που αντιστοιχούσαν σε 155.000 δολάρια ετησίως (με σημερινά δεδομένα), έχασε όλη του την περιουσία:

• Έδωσε πάνω από 5 εκατομμύρια για τη χρηματοδότηση νέων εφευρέσεων.
• Σκόρπισε χρήματα στον τζόγο, φτάνοντας στο σημείο να γράψει στον εκδότη του ότι δεν του είχε μείνει ούτε σεντ.

MC Hammer: Η υπερβολή των 50 εκατομμυρίων

Ο MC Hammer κέρδισε πάνω από 50 εκατομμύρια δολάρια από τις πωλήσεις 17 εκατομμυρίων άλμπουμ, αλλά οι υπερβολικές ανέσεις τον οδήγησαν στην πτώχευση τον Απρίλιο του 1996. Μεταξύ των εξόδων του ήταν:

• 6,8 εκατομμύρια δολάρια ετησίως για τη μισθοδοσία 200 ατόμων.
• Μια έπαυλη στο Σαν Φρανσίσκο αξίας 20 εκατομμυρίων, που περιλάμβανε ιταλικά μάρμαρα, αίθουσα μπόουλινγκ, στούντιο, σινεμά, πισίνες και χρυσή τουαλέτα.

Μάικ Τάισον: Από τα 300 εκατομμύρια στην πτώχευση

Ο Μάικ Τάισον είχε συγκεντρώσει περιουσία 300 εκατομμυρίων δολαρίων, αλλά οι δαπανηρές επιλογές του οδήγησαν σε πτώχευση το 2003, χρωστώντας 10,2 εκατομμύρια δολάρια. Τα έξοδά του περιλάμβαναν:

• Δύο τίγρεις που κόστιζαν 12.000 δολάρια το μήνα για συντήρηση.
• Μια εκτενή συλλογή πολυτελών αυτοκινήτων (Harley, Bentley, Ferrari, Rolls Royce), πολλά από τα οποία χάρισε σε φίλους.
• Μισό εκατομμύριο δολάρια για την ικανοποίηση προσωπικών ορέξεων και ένα εκτροφείο περιστεριών με 350 είδη πτηνών.

Χαϊρεντίν Μπαρμπαρόσα: Ο «Κοκκινογένης» Ναύαρχος

Ο Χαΐρ αντ Ντιν (περ. 1475–1546), γνωστός στους Ευρωπαίους ως Μπαρμπαρόσα («Κοκκινογένης»), υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ναυάρχους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και κουρσάρος των ακτών της Μπαρμπαριάς. Το αρχικό του όνομα, στην τουρκική γλώσσα, ήταν Χιζίρ Μπιν Γιακούπ.

Καταγωγή και Καριέρα

Η καταγωγή του Χαϊρεντίν αναζητάται στη Λέσβο. Ο πατέρας του ήταν σπαχής ονόματι Γιακούπ, ενώ η μητέρα του, Κατερίνα, ήταν Ελληνίδα χριστιανή από το νησί. Πολλοί ιστορικοί θεωρούν πιθανό ότι και ο πατέρας του ήταν Έλληνας γενίτσαρος.

Ο Μπαρμπαρόσα αναδείχθηκε στον κατεξοχήν οργανωτή του οθωμανικού στόλου, φτάνοντας στο αξίωμα του ναυάρχου, σουλτάνου του Αλγερίου και τελικά Μπεϊλάρ Μπέη του Αιγαίου.

Η Επιδρομή στα Κύθηρα

Κατά τη διάρκεια των επιδρομών του, έστρεψε τα πυρά του κατά των Κυθήρων (Τσιρίγο). Η επίθεση οδήγησε στην ερήμωση του νησιού. Λέγεται ότι 7.000 άμαχοι θανατώθηκαν και οι υπόλοιποι πουλήθηκαν ως σκλάβοι, ενώ όσοι διέφυγαν κρύφτηκαν στα βουνά ή κατέφυγαν στην Πελοπόννησο. Ακόμα και σήμερα, τα ίχνη της καταστροφής είναι διακριτά στην Παλαιοχώρα (Άγιος Δημήτριος).

Πειρατεία και Οθωμανική Παρέμβαση

Η διάλυση της αυτοκρατορίας των Αλμοχάντ δημιούργησε κενό εξουσίας, οδηγώντας στην άνθηση της πειρατείας στην Ακτή της Μπαρμπαριάς. Οι Ισπανοί, αντιδρώντας, κατέλαβαν λιμάνια-ορμητήρια, γεγονός που ώθησε τους Μουσουλμάνους να ζητήσουν τη βοήθεια του Οθωμανού χαλίφη. Ο χαλίφης έστειλε στόλο, ο οποίος εκδίωξε τους Ισπανούς, και από το 1518 ο Χαϊρεντίν έγινε επίσημος αντιπρόσωπος του σουλτάνου στην Αλγερία.

Η Αρχή του Τέλους της Πειρατείας

Η κυριαρχία των κουρσάρων διήρκεσε αιώνες. Μόνο στα τέλη του 18ου αιώνα άρχισε η αντίστροφη μέτρηση:

• 1815: Οι ΗΠΑ, υπό τον πλοίαρχο Στίβεν Ντικάτουρ, επιτέθηκαν στο Αλγέρι, επιβάλλοντας συνθήκη προστασίας των αμερικανικών πλοίων.
• 1816: Βρετανοί και Ολλανδοί ένωσαν τις δυνάμεις τους καταστρέφοντας το μεγαλύτερο μέρος του αλγερινού στόλου.
• 1830: Ο γαλλικός στρατός εισέβαλε στο Αλγέρι, ξεκινώντας μια κατοχή που διήρκεσε 123 χρόνια.

Οι Αδελφοί Μπαρμπαρόσα: Αρούτζ και Χαϊρεντίν

Ο μεγαλύτερος αδελφός, Αρούτζ, ήταν ο πρώτος που ασχολήθηκε με την πειρατεία. Αιχμαλωτίστηκε από τους Ιππότες της Ρόδου και υπηρέτησε ως σκλάβος πριν εξαγοραστεί από έναν Αιγύπτιο εμίρη. Τα αδέλφια συνεργάστηκαν στην Αλεξάνδρεια και αργότερα μετέφεραν τις επιχειρήσεις τους στη δυτική Μεσόγειο (Ντζέμπρα).

Το 1512, ο Αρούτζ έχασε το χέρι του σε μάχη κατά των Ισπανών. Το 1516, όταν ο σουλτάνος του Αλγερίου απέτυχε να αντιμετωπίσει την ισπανική απειλή, ο Αρούτζ τον ανέτρεψε και αυτοανακηρύχθηκε σουλτάνος. Ωστόσο, το 1518, σε μάχη στο Οράν και κατά την προσπάθεια διαφυγής του από το Τλεμτσέν, σκοτώθηκε.

Ο Χαϊρεντίν συνέχισε το έργο τους, συμμαχώντας με τους Οθωμανούς. Παρά την απώλεια της Τυνησίας το 1535, κατέλαβε τη Μαγιόρκα και τη Νίκαια, νικώντας τον χριστιανικό στόλο. Πέθανε το 1546, έχοντας καταξιωθεί ως ένας από τους πιο ισχυρούς ναυάρχους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Αλλαγές στο Κέντρο Εκπαίδευσης Τεχνικού (ΚΕΤΧ) Πάτρας

Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσιεύσεις, το Κέντρο Εκπαίδευσης Τεχνικού (ΚΕΤΧ) στην Πάτρα παύει να λειτουργεί ως Κέντρο Νεοσυλλέκτων. Η απόφαση αυτή ανακοινώθηκε στους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς του στρατοπέδου, ενημερώνοντάς τους ότι το Κέντρο Παρουσιάσεως Νεοσυλλέκτων μεταφέρεται εκτός Πάτρας, ενώ το Κέντρο Εκπαίδευσης Τεχνικού θα παραμείνει σε λειτουργία.

Ο σχεδιασμός της μεταφοράς

Με βάση το σχέδιο που έχει εκπονηθεί για τη διαχείριση των νεοσυλλέκτων:

• Η υποδοχή των νεοσυλλέκτων θα πραγματοποιείται πλέον σε δύο άλλα στρατόπεδα, στη Λαμία και τη Σπάρτη.
• Η ΣΕΤΤΗΛ (Σχολή Εκπαίδευσης Τεχνικών Τηλεπικοινωνιών) θα μεταφερθεί από τον Πύργο στην Πάτρα, μια σχολή στην οποία υπηρετούν 28 άτομα.

Η επίσημη θέση του Υπουργείου Άμυνας

Ο υφυπουργός Άμυνας, Κώστας Σπηλιόπουλος, υποστήριξε ότι η επίπτωση αυτής της απόφασης δεν είναι σημαντική. Σύμφωνα με τον κ. Σπηλιόπουλο:

• Το ΚΕΤΧ θα δέχεται πλέον για βασική εκπαίδευση όλους τους αξιωματικούς, υπαξιωματικούς και στρατιώτες που φέρουν την ειδικότητα του τεχνικού, ανεξάρτητα από το όπλο στο οποίο υπηρετούν (π.χ. πεζικό, τεθωρακισμένα).
• Ο ίδιος ανέφερε σε δηλώσεις του ότι η προσέλευση στρατιωτών στο στρατόπεδο θα είναι ανάλογη ή και μεγαλύτερη, διαβεβαιώνοντας ότι δεν θα επηρεαστεί η τοπική οικονομία.

Αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία

Παρά τις διαβεβαιώσεις, η είδηση έχει προκαλέσει αναστάτωση στην τοπική κοινωνία της Πάτρας, και ειδικότερα στον επιχειρηματικό κόσμο. Οι τοπικοί επιχειρηματίες εκφράζουν ανησυχία για ενδεχόμενη υποβάθμιση του Κέντρου, φοβούμενοι τις αρνητικές επιπτώσεις στις επιχειρήσεις τους, καθώς οι νεοσύλλεκτοι αποτελούν πηγή εισοδήματος για την τοπική αγορά.

Η Coca Cola επενδύει 4 δισεκατομμύρια δολάρια στην Κίνα

Η Coca Cola ανακοίνωσε την πρόθεσή της να επενδύσει 4 δισεκατομμύρια δολάρια στην κινεζική αγορά μέσα στα επόμενα τρία χρόνια. Η κίνηση αυτή επιβεβαιώνει τη στρατηγική σημασία της Κίνας, καθώς ο πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας, Μουχτάρ Κεντ, τη χαρακτήρισε ως την τρίτη μεγαλύτερη αγορά της Coca Cola, η οποία παρουσιάζει διψήφια ανάπτυξη.

Παραγωγική δυναμική και εργατικό δυναμικό

Η παρουσία της εταιρείας στην Κίνα είναι ήδη εκτεταμένη:

• Διαθέτει περισσότερα από 40 εργοστάσια στη χώρα.
• Απασχολεί περισσότερους από 48.000 εργαζόμενους.
• Κατά την περίοδο 2009-2010 άνοιξε πέντε νέα εργοστάσια, ενώ ένα ακόμα ξεκίνησε τη λειτουργία του φέτος.
• Δύο επιπλέον μονάδες βρίσκονται αυτή τη στιγμή υπό κατασκευή.

Στόχοι των νέων επενδύσεων

Τα κεφάλαια των 4 δισεκατομμυρίων δολαρίων θα διοχετευθούν στους εξής τομείς:

• Κατασκευή νέων εργοστασίων συσκευασίας.
• Επέκταση των υπαρχουσών εγκαταστάσεων.
• Βελτίωση της προώθησης και της διανομής των προϊόντων.

Ιστορική αναδρομή και ανταγωνισμός

Η στρατηγική της Coca Cola στην περιοχή παρουσιάζει έντονη επιτάχυνση, καθώς από το 2009 έχει επενδύσει 3 δισεκατομμύρια δολάρια, ποσό που ξεπερνά κατά πολύ τις συνολικές επενδύσεις των τριών προηγούμενων δεκαετιών, οι οποίες δεν υπερέβαιναν το 1,6 δισεκατομμύριο δολάρια. Η Κίνα αποτελεί πλέον μια αγορά που αντιστοιχεί στο 7% των συνολικών πωλήσεων της εταιρείας.

Στον αντίποδα, ο κύριος ανταγωνιστής της, η PepsiCo, είχε επίσης ανακοινώσει επενδυτικά πλάνα για την Κίνα, ύψους 2,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων, τα οποία προστίθενται στο 1 δισεκατομμύριο δολάρια που έχει διαθέσει για επενδύσεις στη χώρα από το 2008.

Canal du Midi: Μια ομορφιά που κινδυνεύει να χαθεί

Όσοι έχετε ακουστά το πανέμορφο Canal du Midi στη Νότια Γαλλία, έχετε ονειρευτεί μια βαρκάδα υπό τη σκιά των πλούσιων φυλλωμάτων χιλιάδων δέντρων. Αν έχετε υποσχεθεί στον εαυτό σας αυτή τη μικρή πολυτέλεια, κάντε το τώρα!

Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τα επόμενα χρόνια τα 42.000 αιωνόβια δένδρα που στολίζουν το κανάλι θα βρίσκονται στη θέση τους. Μια ανίατη αρρώστια, ένα είδος μεταδοτικής μυκητίασης, τα έχει προσβάλει, οδηγώντας στη σταδιακή αποψίλωσή τους.

Οι Γάλλοι βιώνουν μια εθνική τραγωδία: ποδηλάτες, πεζοπόροι, ιδιοκτήτες πλοιαρίων αλλά και πολιτικοί τρέμουν πως το στολίδι τους, Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της UNESCO και πόλος έλξης τουριστών, θα χαθεί για πάντα.

Η αναδάσωση ξεκινά, όμως θα χρειαστούν τουλάχιστον 30-40 χρόνια για να γίνει ξανά ο παράδεισος που όλοι γνωρίζουμε.

Φωτογραφικό Αφιέρωμα: Η μαγεία του Canal du Midi

34 Χρόνια από τον Θάνατο του Ελβις Πρίσλεϊ

Κάθε χρόνο στο Μέμφις, εκεί όπου αναπαύεται ο μεγαλύτερος θρύλος του ροκ εν ρολ, επαναλαμβάνεται η ίδια σκηνή. Πρόσφατα συμπληρώθηκαν 34 χρόνια από την ημέρα που ο Ελβις Πρίσλεϊ έφυγε από τη ζωή, εξαιτίας υπερβολικής δόσης φαρμάκων. Ο "Βασιλιάς" ήταν μόλις 42 ετών, και ο θάνατός του προκάλεσε βαθύ πένθος σε εκατομμύρια οπαδούς του σε όλο τον κόσμο, οι οποίοι είχαν λατρέψει τη φωνή και τα τραγούδια του.

Η τελετή μνήμης στο Γκρέισλαντ

Παρά τις διάφορες φήμες και τους αστικούς θρύλους που περιβάλλουν τον θάνατό του, οι πιστοί του φίλοι συγκεντρώνονται κάθε χρόνο έξω από τη βίλα του στο Γκρέισλαντ του Μέμφις για να αποτίσουν φόρο τιμής στο είδωλό τους.

Κατά τη διάρκεια της φετινής εκδήλωσης, οι θαυμάστριες –πολλές από τις οποίες ήταν νεαρές γκρούπις στο παρελθόν και πλέον διανύουν την πέμπτη ή έκτη δεκαετία της ζωής τους– ύψωσαν κεριά και τραγούδησαν το «Can’t Help Falling in Love».

Marina Bay Sands: Το φουτουριστικό σύμβολο της Σιγκαπούρης

Είναι το μεγαλύτερο, το πιο ακριβό, το πιο φαντασμαγορικό και ίσως το πιο φουτουριστικό ξενοδοχείο του κόσμου. Το Marina Bay Sands δεν είναι απλώς ένα ξενοδοχείο· είναι το νέο κόσμημα της Σιγκαπούρης που επαναπροσδιορίζει την έννοια της πολυτέλειας.

Ένα Αρχιτεκτονικό Μεγαθήριο

Παρά τις καθυστερήσεις στην αποπεράτωσή του λόγω της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, το τελικό αποτέλεσμα δικαίωσε τις προσδοκίες. Αποτελείται από τρεις γυάλινους ουρανοξύστες, πάνω στους οποίους «ισορροπεί» μία τεράστια πλατφόρμα, με μήκος ίσο με τον Πύργο του Άιφελ. Ο σχεδιασμός του, διά χειρός του Ισραηλινού αρχιτέκτονα Μοσέ Σαφντί, αποτελεί ένα στοίχημα που κερδίζει τις εντυπώσεις.

Η Πισίνα: Μια εμπειρία στον ουρανό

Το απόλυτο highlight είναι η πισίνα του: σε ύψος 200 μέτρων και με μήκος 150 μέτρων (όσο τρεις ολυμπιακές πισίνες μαζί), προσφέρει μια αίσθηση απεραντοσύνης. Χάρη στον πρωτοποριακό της σχεδιασμό, το νερό που ξεχειλίζει συλλέγεται και ανακυκλώνεται, δίνοντας στον κολυμβητή την εντύπωση ότι κολυμπά στο χείλος του ουρανού.

Διαμονή και Ανέσεις

Με 10.000 υπαλλήλους στη διάθεση των επισκεπτών, η εμπειρία διαμονής είναι μοναδική. Οι τιμές αντικατοπτρίζουν την πολυτέλεια, ξεκινώντας από τα 400 ευρώ και αγγίζοντας τα 9.500 ευρώ για τις σουίτες. Πέρα από τα δωμάτια, το συγκρότημα φιλοξενεί καζίνο, θέατρα, εμπορικά καταστήματα και ένα μουσείο σε σχήμα νούφαρου.

Φωτογραφικό Αφιέρωμα