Ιουλιανά 1965: Το Χρονικό της Πολιτικής Αποστασίας

Στις 15 Ιουλίου 1965, μια κρίση κορυφώθηκε, οδηγώντας στην παραίτηση του Γεωργίου Παπανδρέου και βυθίζοντας τη χώρα σε μια περίοδο πολιτικής αστάθειας που έμελλε να ανοίξει τον δρόμο για το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967.

Η Αφορμή: Η Σύγκρουση με το Παλάτι

Η περίοδος της αποσταθεροποίησης ξεκίνησε από τη διαμάχη του Γεωργίου Παπανδρέου με τον βασιλιά Κωνσταντίνο σχετικά με το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας. Ο Παπανδρέου επιθυμούσε να αντικαταστήσει τον υπουργό Πέτρο Γαρουφαλιά και την ηγεσία του ΓΕΣ, καθώς ασκούσαν επιρροή υπέρ του παλατιού. Η πρόθεσή του να αναλάβει ο ίδιος το υπουργείο προσέκρουσε στην άρνηση του βασιλιά, οδηγώντας στη μοιραία ρήξη.

Το Χρονικό της Κρίσης (Ιούλιος - Σεπτέμβριος 1965)

Μετά την παραίτηση του Παπανδρέου, σχηματίστηκαν κυβερνήσεις από «αποστάτες» βουλευτές της Ένωσης Κέντρου:

• Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας: Ο πρώτος πρωθυπουργός της αποστασίας.
• Ηλίας Τσιριμώκος: Ακολούθησε στις 18 Αυγούστου.
• Στέφανος Στεφανόπουλος: Ολοκλήρωσε το σκηνικό της αστάθειας.

Ο λαός αντέδρασε με έναν 70ήμερο «ανένδοτο αγώνα» για τη συνταγματική νομιμότητα (άρθρο 114), με διαδηλώσεις που σημαδεύτηκαν από συγκρούσεις και τον τραγικό θάνατο του φοιτητή Σωτήρη Πέτρουλα.

«Η περίοδος αυτή χρωματίστηκε από την έντονη ανάμειξη του τότε βασιλιά Κωνσταντίνου στο πολιτικό σκηνικό, παραβιάζοντας τις διατάξεις του Συντάγματος του 1952.»

Τα Βαθύτερα Αίτια

Πέρα από τη φανερή ρήξη, υπήρχαν βαθύτεροι παράγοντες:

• Ο έλεγχος του στρατεύματος: Το παλάτι και η Φρειδερίκη επιδίωκαν τον απόλυτο έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων.
• Η άνοδος του Ανδρέα Παπανδρέου: Η ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική που πρότεινε ανησυχούσε τους δυτικούς συμμάχους.
• Εσωκομματικές έριδες: Στελέχη της Ένωσης Κέντρου (όπως ο Κ. Μητσοτάκης) έβλεπαν στο πρόσωπο του Ανδρέα Παπανδρέου μια απειλή για τα πολιτικά τους σχέδια.

Συμπέρασμα

Τα «Ιουλιανά» δεν ήταν απλώς μια κυβερνητική κρίση. Ήταν η απαξίωση του πολιτικού κόσμου στα μάτια του λαού και η απορρύθμιση των δημοκρατικών μηχανισμών, που οδήγησαν μοιραία στη δικτατορία των συνταγματαρχών το 1967.

Area 51: Η Βάση των Μυστηρίων

Η Area 51 είναι μια περιοχή για την οποία γράφτηκαν αρκετά βιβλία, έγιναν πολλές ταινίες και αποτέλεσε πηγή έμπνευσης ακόμα και για βιντεοπαιχνίδια. Είναι ένα απομονωμένο μέρος κοντά στο Λας Βέγκας, στην πολιτεία Νεβάδα, το οποίο εξακολουθεί μέχρι και σήμερα να κρύβει ένα μυστήριο.

Πρόκειται άραγε για την περιοχή όπου έκρυβαν οι Αμερικανοί τα συντρίμμια ενός UFO; Ήταν τελικά ο πυρήνας των τεχνολογικών πειραμάτων της Αμερικής; Αποτελεί μήπως την έκταση που για πολλά χρόνια οι κυβερνήσεις της χώρας προσποιούνταν ότι αγνοούν την ύπαρξή της; Ένα μέρος με πολλά ερωτηματικά, και με ιδιαίτερο ενδιαφέρον όχι μόνο για τους λάτρεις των εξωγήινων και των θεωριών συνωμοσίας, αλλά για τους πάντες.

Η Γέννηση του Μύθου

Η ιστορία ξεκινά στα μέσα περίπου του περασμένου αιώνα. Στις 8 Ιουλίου του 1947, ένα δελτίο Τύπου με την υπογραφή του Στρατηγού Γουίλιαμ Μπλάνσαρντ ήταν αρκετό για να βάλει στο λεξιλόγιο των Αμερικανών τον όρο «ιπτάμενος δίσκος». Συντρίμμια από ένα UFO βρίσκονται, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ρόσγουελ.

Τότε, όλοι σχεδόν πίστεψαν ότι οι αμερικανικές αρχές έκρυψαν σε μία περιοχή τα απομεινάρια του σκάφους. Υποστήριξαν πως η κυβέρνηση θέλησε να χτίσει σε ένα απόμερο και κρυφό μέρος τις μεγαλύτερες τεχνολογικές εγκαταστάσεις. Υπόγεια τούνελ, κρυφοί διάδρομοι και αποθήκες γεμάτες εξωγήινη τεχνολογία δημιούργησαν τον μύθο της Area 51.

Η Πραγματικότητα: Ένα Κέντρο Υψηλής Τεχνολογίας

Κοντά στο τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, η CIA αποφασίζει να συνεργαστεί με την εταιρεία Lockheed, με στόχο την ανάπτυξη νέων, υψηλής τεχνολογίας κατασκοπευτικών αεροσκαφών. Λίγο έξω από το Λας Βέγκας, στην περιοχή Groom Dry Lake, βρήκαν την ιδανική τεράστια έκταση. Την ονόμασαν Area 51.

Κατασκευάστηκε το 1947 και μέχρι το 1985 το κόστος των εγκαταστάσεων έφτασε τα τέσσερα δισεκατομμύρια δολάρια. Για πολλά χρόνια, οι χαρτογράφοι δεν συμπεριλάμβαναν τις εγκαταστάσεις σε κανέναν χάρτη και οι πτήσεις πάνω από την περιοχή απαγορεύονταν αυστηρά.

Αεροσκάφη και Μαρτυρίες

Στη συγκεκριμένη τοποθεσία κατασκευάστηκαν και δοκιμάστηκαν αεροσκάφη όπως:

• U-2
• F-111, F-15, F-117 Stealth
• B-1, B-52, B-2
• Aurora (το αεροσκάφος που πολλοί συνέδεσαν με εξωγήινη τεχνολογία)

Ο Μπομπ Λαζάρ, ιδιοκτήτης ενός κοντινού ράντζο, ήταν από τους πρώτους που τροφοδότησαν τις θεωρίες περί εξωγήινων, αν και πολλοί ειδικοί επισημαίνουν ότι οι παράξενες πτήσεις αφορούσαν απλώς απόρρητα πειραματικά αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας.

Επίσημη Παραδοχή και Νομικά Ζητήματα

Με την πάροδο του χρόνου, οι αποκαλύψεις πλήθαιναν. Πρώην υπάλληλοι κατέθεσαν μηνύσεις για τραυματισμούς και προβλήματα υγείας λόγω παράνομης απόρριψης αποβλήτων στην περιοχή. Τον Σεπτέμβριο του 1995, ο πρόεδρος Μπιλ Κλίντον υπέγραψε Εκτελεστικό Διάταγμα που απάλλασσε την Area 51 από περιβαλλοντικούς κανονισμούς, αποτελώντας στην ουσία την πιο επίσημη παραδοχή της ύπαρξής της.

Χρειάστηκε να περάσουν πάνω από 30 χρόνια μέχρις ότου το 1988 ένας σοβιετικός δορυφόρος να φωτογραφήσει τη βάση, επιβεβαιώνοντας αυτό που όλοι υποψιάζονταν. Σήμερα, το βιβλίο της Annie Jacobsen, «AREA 51: An Uncensored History of America's Top Secret Military Base», προσφέρει μια αναδρομή με αδημοσίευτα ντοκουμέντα στον μύθο αυτής της απόρρητης στρατιωτικής βάσης.