Όταν ο λαός ξεσηκώθηκε: Ιστορικά παραδείγματα οικονομικής κρίσης και πολιτικής αγανάκτησης

Ιστορία


Όταν ο λαός ξεσηκώθηκε γιατί, εν μέσω κρίσης, οι βουλευτές πήραν αύξηση. Η ιστορία μας διδάσκει ότι η φράση «θα μας πάρουν με τις πέτρες» έχει ρίζες σε πραγματικά γεγονότα.


1863: Ο ξεσηκωμός κατά των «λουφέδων»


Μετά την έξωση του Όθωνα και πριν την έλευση του Γεωργίου Α', η χώρα βρισκόταν σε βαθιά κρίση. Η Εθνική Συνέλευση αποφάσισε αύξηση στην αποζημίωση των πληρεξουσίων, προκαλώντας την οργή του λαού.

«Αίσχος! Ντροπή! Ο λαός πεινά και σεις μας φορολογείτε για να σιτίζεσθε από το δημόσιο Ταμείο.»


Η Αθήνα ξεσηκώθηκε, με διαδηλώσεις έξω από τα σπίτια των πληρεξουσίων, καταλήγοντας στο να μείνει ανεκτέλεστο το επίμαχο ψήφισμα.


1874-1875: Τα «Σιμωνιακά» και η πτώση του Βούλγαρη


Ένδεκα χρόνια μετά, η χώρα συγκλονίστηκε από τη φαυλοκρατία του Δημητρίου Βούλγαρη. Η κυβέρνηση κατηγορήθηκε για σκάνδαλα δωροδοκίας, τα λεγόμενα «Σιμωνιακά».


Ο Χαρίλαος Τρικούπης πρωτοστάτησε στην αντίσταση, δημοσιεύοντας το ιστορικό άρθρο «Τις πταίει;». Η κατάσταση οδήγησε στην παραίτηση του Βούλγαρη, τη θέσπιση της «Αρχής της Δεδηλωμένης» και τη δικαστική παραπομπή υπουργών.


1902: Τα «Σανιδικά»


Στην αυγή του 20ού αιώνα, με τη χώρα υπό οικονομικό έλεγχο και τραυματισμένη από τον πόλεμο του 1897, η Αθήνα βίωσε άγριες συγκρούσεις. Οι εξεγερμένοι χρησιμοποίησαν σανίδες από σκαλωσιές για να κυνηγήσουν πολιτικούς, εξού και ο όρος «Σανιδικά».


Όπως έγραφε ο Βλάσης Γαβριηλίδης στην εφημερίδα «Ακρόπολη»: «Ο λαός νομοθετεί προχείρως. Απλώνει την πανίσχυρον χείρα του και ξεριζώνει πόρτες, παράθυρα, παν ό,τι κτυπά και ξυλίζει».