Χριστούγεννα στους οίκους ανοχής

Ως επάγγελμα, η πορνεία βρίσκεται πιθανότατα στο τελευταίο άκρο του περιθωρίου. Το σεξ αποτελεί ένα από τα σοβαρότερα κοινωνικά ταμπού και το γεγονός αυτό αφορά άμεσα την πορνεία. Υπάρχει ο όρος της φεμινίστριας Τζούντιθ Μπάτλερ περί «αδιανόητων» ανθρώπων: ανθρώπων αόρατων, που η κοινωνία αρνείται να αγκαλιάσει.

Βόλτα στη Φυλής: Το ανθρώπινο πρόσωπο

Αναζητώντας την αλήθεια πίσω από τις κλειστές πόρτες, επισκεφθήκαμε τη γειτονιά της οδού Φυλής. Εκεί, οι γυναίκες μοιράστηκαν τις δικές τους αλήθειες:

«Πιστεύω πως είναι μια τίμια δουλειά... Δεν νομίζω πως κάνω κάτι κακό. Προφανώς και δεν το απολαμβάνω γιατί έρχονται πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι. Γέροι, άσχημοι, βρόμικοι. Αλλά είναι η δουλειά μου.»
– Νικόλ

«Ο οίκος ανοχής ανέχεται. Η ιερόδουλη είναι ιερό πράγμα. Μπορεί να κάνουμε τη δουλειά αυτή, αλλά τη σεβόμαστε. Όταν μια κοπέλα έχει δουλέψει σε χίλιες δουλειές και προσπαθούσαν να την εκμεταλλευτούν σεξουαλικά, επιλέγει αυτή τη δουλειά για να επιβιώσει.»
– Σακίρα

«Είναι πολύ δύσκολη δουλειά. Κανονική ζωή δεν μπορούμε να έχουμε. Πολλές από μας δεν κυκλοφορούμε έξω για να μη μας δει κάποιος πελάτης και μας αναγνωρίσει... Έχουμε πρόβλημα με όλους, αλλά δυστυχώς κανείς δεν μπορεί χωρίς εμάς.»
– Αντριάνα

Το σεξ ως επάγγελμα: Η μεγάλη συζήτηση

Το θέμα μετατοπίζεται στο κατά πόσον το σεξ ως επάγγελμα αποτελεί ελεύθερη επιλογή.

Η πρόεδρος του Σ.Ε.Π.Ε. (Σωματείο Εκδιδομένων Προσώπων Ελλάδας), Δήμητρα Κανελλοπούλου, τονίζει:

«Υπάρχουν πάρα πολλές εκδιδόμενες γυναίκες που απολαμβάνουν τη δουλειά τους. Για εμάς τις Ελληνίδες είναι δεδομένο ότι το έχουμε επιλέξει... Κάνουμε τη δουλειά αυτή κατ’ επιλογή και προφανώς είμαστε κάθετα αντίθετες με το trafficking.»

Αντίθετα, η Έφη, μέλος της Γυναικείας Ομάδας ΟΚΔΕ-Σπάρτακος, υποστηρίζει μια διαφορετική οπτική:

«Πρέπει να αντιμετωπίζουμε τις εκδιδόμενες γυναίκες ως εργαζόμενες. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι νομιμοποιώ την πορνεία, επειδή κατά τη γνώμη μου είναι καταναγκασμός στον καπιταλισμό. Δεν είναι επιλογή των γυναικών να γίνουν πόρνες... στην περίπτωση της πορνείας χάνεις και το δικαίωμα στο ίδιο σου το κορμί.»

Παρά τις διαφορετικές προσεγγίσεις, υπάρχει μια κοινή διαπίστωση: η υποκρισία της κοινωνίας απέναντι στο επάγγελμα αυτό παραμένει ένας από τους μεγαλύτερους ρατσιστικούς μηχανισμούς της εποχής μας.