«Είμαι ένας πολίτης που ζω και εργάζομαι στη χώρα αυτή... μπορεί να μην έγινα πολιτικός, μπορεί να μην έχτισα βίλες, αλλά σε έκλεψα και εγώ. Γιατί είμαι συμφεροντολόγος, ατομιστής, νάρκισσος, ασυνεπής».
Η Καθημερινή μου Υποκρισία
Σου έκλεψα την ησυχία, τη γαλήνη και τον χρόνο σου. Με τον ατομισμό μου, την έλλειψη σεβασμού στον δημόσιο χώρο, την ανυπομονησία στην ουρά και την αισχροκέρδεια στην εργασία μου. Όλα αυτά «γιατί βιαζόμουν» ή «γιατί όλοι έτσι κάνουν».
- Σου έκλεψα τη θέση πάρκινγκ γιατί η γυναίκα μου πρέπει να παρκάρει εύκολα.
- Σου ζήτησα χρήματα χωρίς απόδειξη για να «γλιτώσουμε και οι δύο».
- Αισχροκέρδησα στην κρίση, έβγαλα επιδόματα με ψεύτικα στοιχεία και μετά βγήκα στους δρόμους να ζητάω δικαιοσύνη.
Η Διπρόσωπη Στάση μου
Έμαθα να ζω στο ψέμα. Από τη μία φωνάζω για τη διαφθορά, από την άλλη:
- Έδωσα φακελάκι για να παρακάμψω τη λίστα.
- Λάδωσα για το αυθαίρετο και μετά έκλαψα για τα δάση που κάηκαν.
- Ειδοποίησα παραβάτες για το μπλόκο της τροχαίας και μετά διαμαρτυρήθηκα για την ανομία.
- Πετάω τα σκουπίδια μου και μετά θυμώνω που πλημμυρίζει η γειτονιά μου.
Τα Ψέματα που Κατάπια
Εμπιστεύτηκα όσους με μπέρδεψαν, όσους μου πούλησαν ελπίδα και lifestyle ενώ υπηρετούσαν το κεφάλαιο. Μου είπαν πως το χρηματιστήριο είναι εγγυημένο, πως η Eurovision είναι εθνική υπόθεση, πως οι δημοσιογράφοι είναι ελεγκτές της εξουσίας. Κι εγώ; Εγώ απλά πίστεψα.
Η Αλλοτρίωση
Εγκατέλειψα την ουσία για την εικόνα. Το χωριό για ένα δυάρι. Την παιδεία για τη μίμηση της τηλεόρασης. Ταύτισα την ευτυχία με το τριήμερο στην Αράχοβα και το 4x4. Ζήτησα δανεικά για να αποκτήσω πράγματα που δεν μου αναλογούσαν, για να μοιάσω σε εκείνους που υποτίθεται πως μισούσα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου