Κύπρος 1974: Δέν Ξεχνώ

Κύπρος: Μνήμη, Θυσία και η Συνέχεια της Κατοχής

Αφιέρωμα στην ιστορική μνήμη και στα γεγονότα της τουρκικής εισβολής

Οι Ήρωες της Νεοελληνικής Ιστορίας: Ισαάκ και Σολωμού

Το καλοκαίρι του 1996, στο μαρτυρικό νησί της Κύπρου, τα ιδανικά της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας επαναφέρθηκαν στο προσκήνιο μέσα από τη θυσία δύο νέων, του Τάσου Ισαάκ και του Σολωμού Σολωμού. Με το αίμα τους, έγραψαν μια νέα σελίδα στη νεότερη ελληνική ιστορία, υπενθυμίζοντας ότι η ανθρωπότητα και οι αξίες της παραμένουν ζωντανές.

Μια Σύγχρονη Ηρωίδα: Ελένη Φωκά

Η περίπτωση της δασκάλας Ελένης Φωκά αποτελεί σύμβολο του αγώνα των εγκλωβισμένων. Ενώ δίδασκε στην Αγία Τριάδα, στην κατεχόμενη Καρπασία, η Τουρκία αρνείται επίμονα την επιστροφή της στο σπίτι της μετά από ιατρική περίθαλψη, παρά τις διεθνείς καταδίκες από το Συμβούλιο Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τη θέση των Ηνωμένων Εθνών που υποστηρίζουν το δικαίωμα της επιστροφής της.

Οι Συνέπειες της Τουρκικής Εισβολής

• Εδαφική Κατοχή: Το 35% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας, που συγκέντρωνε το 70% των πλουτοπαραγωγικών πόρων, τελεί υπό τουρκική κατοχή.
• Πρόσφυγες: 142.000 Ελληνοκύπριοι εκτοπίστηκαν, αποτελώντας το ένα τέταρτο του συνολικού πληθυσμού.
• Αγνοούμενοι: Παραμένει αδιευκρίνιστη η τύχη περίπου 1.500 προσώπων.
• Εγκλωβισμένοι: Από τους 20.000 του 1974, σήμερα έχουν απομείνει λιγότεροι από 600, ζώντας υπό συνθήκες πίεσης και εκφοβισμού.
• Στρατιωτική Παρουσία: 35.000 Τούρκοι στρατιώτες και 115.000 έποικοι έχουν αλλάξει βίαια τη δημογραφική δομή του νησιού.
• Πολιτιστική Καταστροφή: Συστηματική λεηλασία μνημείων, εκκλησιών και αρχαιολογικών χώρων, με σκοπό την εξάλειψη της πολιτιστικής κληρονομιάς 11.000 ετών.

Δηλώσεις Τουρκικών Επιδιώξεων (1954-2002)

Η ιστορία των δηλώσεων Τούρκων αξιωματούχων αποκαλύπτει μια συνεπή πολιτική που αντιμετωπίζει την Κύπρο ως γεωστρατηγικό πλεονέκτημα και επέκταση της ηπειρωτικής Τουρκίας:

• 1954: Ο ΥΠΕΞ Κορπουλού χαρακτηρίζει την Κύπρο ως "επέκταση της Τουρκίας".
• 1964: Ο αντιπρόεδρος Κεμάλ Σάτιρ προαναγγέλλει τη διαίρεση του νησιού.
• 1983: Ο πρόεδρος Οζάλ δηλώνει ότι το νησί δεν πρέπει να βρίσκεται σε "εχθρικά χέρια".
• 1993: Ο πρόεδρος Ντεμιρέλ απειλεί με την εγγύτητα του αεροδρομίου των Αδάνων.
• 2002: Ο Μπουλέντ Ετζεβίτ επιμένει στη θεωρία των "δύο ξεχωριστών κρατών και εθνών".

«Λογαριάσατε λάθος με το νου σας εμπόροι,
δε μετριέται πατρίδα λευτεριά με τον πήχη
κι αν μικρός είναι ο τόπος και το θέλει και μπορεί
τον ασήκωτο βράχο να τον φάει με το νύχι.
Τούτη η δίψα δε σβήνει τούτη η μάχη δεν παύει
χίλια χρόνια αν περάσουν δεν πεθαίνουμε σκλάβοι.»