Το Χρυσελεφάντινο Άγαλμα του Δία στην Ολυμπία: Το Αριστούργημα του Φειδία
Η Ταυτότητα του Μνημείου
- Ύψος Αγάλματος: 13 μ.
- Ύψος της οροφής του Ναού: 14 μ.
- Ύψος του βάθρου: 1,1 μ.
- Πλάτος του βάθρου: 6,4 μ.
- Μήκος του βάθρου: 9,8 μ.
Ο Φειδίας, ο κορυφαίος γλύπτης της αρχαιότητας, κλήθηκε από τους Ηλείους να δημιουργήσει ένα άγαλμα αντάξιο του Δία. Μετά την ολοκλήρωση της Αθηνάς στον Παρθενώνα (438 π.Χ.), ο Φειδίας μετέφερε το εργαστήριό του στην Ολυμπία, μόλις 100 μέτρα από τον ναό.
Οι Ανασκαφές και το Εργαστήριο
Οι γερμανοί αρχαιολόγοι Άλφρεντ Μάλβιτς και Βόλφγκανγκ Σίρινγκ (1954-1958) ανέδειξαν στοιχεία για τον τρόπο εργασίας του Φειδία. Στο χώρο των απορριμμάτων βρέθηκαν ίχνη από φίλντισι και μπρούτζο, ενώ η ανακάλυψη ενός κεραμικού κυπέλλου με την επιγραφή «Ανήκω στον Φειδία» επιβεβαίωσε την παρουσία του καλλιτέχνη στον ίδιο τον χώρο.
Η Τεχνική Καινοτομία: Το Λάδι και το Φως
Ο Φειδίας αντιμετώπισε δύο κύρια προβλήματα: τον ανεπαρκή φωτισμό του ναού και το ξηρό κλίμα που θα μπορούσε να καταστρέψει το ελεφαντόδοντο. Η λύση του ήταν ιδιοφυής: μια ρηχή μαρμάρινη λεκάνη με λάδι ελιάς στη βάση του αγάλματος. Το λάδι:
- Λειτουργούσε ως καθρέφτης, ανακλώντας το φως στο άγαλμα.
- Προσέφερε την απαραίτητη υγρασία για τη διατήρηση του ελεφαντόδοντου.
Η Τύχη του Αγάλματος
Το άγαλμα δέσποζε στην Ολυμπία για περισσότερους από 8 αιώνες. Τον 5ο αιώνα μ.Χ., ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α' το μετέφερε στην Κωνσταντινούπολη, όπου καταστράφηκε σε πυρκαγιά. Η απώλειά του θεωρείται μια ανεπανόρθωτη τραγωδία για την παγκόσμια τέχνη, ωστόσο η πνευματική του κληρονομιά συνέβαλε στη γέννηση νέων καλλιτεχνικών ρευμάτων.
Πηγή: Τα Νέα, 17 Αυγούστου 1991
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου