Σημαντική είναι η υπ’ αριθμ. 455/2010 απόφαση του Αρείου Πάγου, η οποία βάζει τέλος στις πρακτικές μεταφοράς της ετήσιας κανονικής άδειας για το επόμενο έτος, ενισχύοντας τα δικαιώματα του εργαζομένου και την υποχρέωση του εργοδότη για τη χορήγησή της.
Τα Βασικά Σημεία της Απόφασης
- Η ετήσια άδεια αναψυχής δεν μεταφέρεται στο επόμενο έτος.
- Οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου για μεταφορά της άδειας είναι ανίσχυρη (άκυρη).
- Εάν ο εργοδότης δεν χορηγήσει την άδεια με δική του υπαιτιότητα, υποχρεούται να καταβάλει τις αντίστοιχες αποδοχές προσαυξημένες κατά 100%.
Η Υποχρέωση του Εργοδότη
Σύμφωνα με την απόφαση, ο εργοδότης φέρει την ευθύνη για τη χορήγηση της άδειας πριν από τη λήξη κάθε ημερολογιακού έτους. Μάλιστα, η υποχρέωση αυτή υφίσταται ακόμη και αν ο ίδιος ο εργαζόμενος δεν έχει υποβάλει σχετική αίτηση. Ο εργοδότης δεν μπορεί να απαλλαγεί από την ευθύνη του επικαλούμενος την παράλειψη του εργαζομένου.
Το σκεπτικό του Δικαστηρίου, που προέκυψε από περίπτωση εργαζόμενου στη ΔΕΗ, τονίζει ότι η προσαύξηση 100% επιβάλλεται ως συνέπεια της υπαιτιότητας του εργοδότη (ακόμα και σε περίπτωση ελαφράς αμέλειας), διασφαλίζοντας ότι το δικαίωμα του εργαζομένου στην ξεκούραση δεν καταστρατηγείται μέσω συμφωνιών που συχνά υπογράφονται υπό πίεση.
Σημείωση: Η εν λόγω απόφαση υπογραμμίζει ότι ο ρόλος της ετήσιας άδειας είναι η αποκατάσταση της υγείας και της πνευματικής ευεξίας του μισθωτού, δικαιώματα που η εργατική νομοθεσία προστατεύει αυστηρά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου