Η εξέλιξη του φαινομένου του θερμοκηπίου, ως απόρροια της συνεχούς αύξησης των καύσεων απολιθωμένων καυσίμων (άνθρακας, πετρέλαιο, φυσικό αέριο) και της παγκόσμιας σπατάλης τους στις μεταφορές, καθιστά επιτακτική την ανάγκη για άμεση αύξηση της συμμετοχής των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας (ΑΠΕ) στο ενεργειακό μας ισοζύγιο.
Η Ελλάδα διαθέτει το δεύτερο καλύτερο αιολικό δυναμικό στην Ευρώπη μετά το Ηνωμένο Βασίλειο. Το τεχνικά εκμεταλλεύσιμο αιολικό δυναμικό της χώρας μας ανέρχεται σε 44 TWh ανά έτος (κάτι που αναλογεί σε εγκατεστημένη ισχύ περίπου 22 GW), μέγεθος που υπερκαλύπτει τη συνολική ετήσια κατανάλωση ηλεκτρικής ενέργειας της χώρας (41 TWh/έτος).
Το Αιολικό Πάρκο του Παναχαϊκού
Το Αιολικό Πάρκο Παναχαϊκού αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους σταθμούς καθαρής ενέργειας στη χώρα, με 41 ανεμογεννήτριες εγκατεστημένες στην κορυφογραμμή του βουνού. Υπολογίζεται ότι παράγει ετήσια 90.000 MWh, τις οποίες διοχετεύει στο δίκτυο της ΔΕΗ, καλύπτοντας τις ανάγκες περίπου 25.000 νοικοκυριών της ευρύτερης περιοχής της Πάτρας (ποσοστό που αγγίζει το 5-7% των αναγκών της πόλης).
Η Αιολική Παναχαϊκού Α.Ε. ανήκει στην ενεργειακή εταιρεία Cesa Hellas Α.Ε. (μέλος του ισπανικού ομίλου ACCIONA), με τη συμμετοχή της εταιρείας ΕΝ.ΤΕ.ΚΑ. Α.Ε. Το έργο χρηματοδοτήθηκε από το Γ΄ ΚΠΣ μέσω του επιχειρησιακού προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα» και αποδίδει σημαντικά ανταποδοτικά οφέλη στους τοπικούς Δήμους Πάτρας και Ρίου, οι οποίοι λαμβάνουν το 2% του συνολικού τζίρου της μονάδας.
Κάθε αιολική εγκατάσταση συμβάλλει ενεργά στην καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής. Ωστόσο, ο σχεδιασμός τους οφείλει πάντα να γίνεται με αυστηρά κριτήρια, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι τοπικές περιβαλλοντικές επιπτώσεις στη χλωρίδα και, κυρίως, στην ορνιθοπανίδα της περιοχής.
Η Τεχνολογία της Αιολικής Ενέργειας
Παρά την απλή εξωτερική τους εμφάνιση, οι σύγχρονες ανεμογεννήτριες ενσωματώνουν τεχνολογίες αιχμής στους τομείς της αεροδυναμικής, των ηλεκτρονικών ισχύος, των ανθεκτικών υλικών και του ψηφιακού ελέγχου. Μια τυπική μηχανή διαθέτει οριζόντιο άξονα περιστροφής και τρία πτερύγια τοποθετημένα στην κορυφή ενός υψηλού πύργου.
Η πιο εντυπωσιακή εξέλιξη αφορά τη συνεχή αύξηση του μεγέθους τους:
- Πριν από μερικές δεκαετίες: Μια τυπική ανεμογεννήτρια είχε ισχύ μόλις 25 kW.
- Σήμερα: Οι εμπορικές μηχανές κυμαίνονται από 750 έως 1.300 kW, με τις μεγαλύτερες να φτάνουν τα 2.500 kW, έχοντας διάμετρο ρότορα 80 μέτρα και ύψος πύργου 70-80 μέτρα.
- Το Μέλλον: Αναμένονται θηριώδεις μονάδες (3.000 έως 5.000 kW) που προορίζονται κυρίως για θαλάσσια (offshore) αιολικά πάρκα, προσφέροντας τεράστιες οικονομίες κλίμακας και χαμηλότερο κόστος ανά παραγόμενη κιλοβατώρα.
Οι Φυσικοί «Εχθροί» των Ανεμογεννητριών
Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για ένα αιολικό πάρκο είναι οι κεραυνοί, καθώς το μεγάλο ύψος των πύργων τις μετατρέπει ουσιαστικά σε γιγαντιαία αλεξικέραυνα. Για τον λόγο αυτό, η αντικεραυνική προστασία αποτελεί κρίσιμο κομμάτι κατά τη φάση του σχεδιασμού.
Παράλληλα, οι μηχανές ενσωματώνουν αυτόματους μηχανισμούς ασφαλείας που διακόπτουν τη λειτουργία τους και στρέφουν τα πτερύγια σε θέση "σημαίας" (feathering) όταν πνέουν βίαιοι άνεμοι (άνω των 9-10 μποφόρ). Αυτό τις προστατεύει από τις ακραίες καταπονήσεις και τις απότομες αλλαγές κατεύθυνσης του ανέμου που συνοδεύουν τις έντονες καταιγίδες.
Οπτικό υλικό από τις ανεμογεννήτριες στην κορυφογραμμή του Παναχαϊκού.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου