Σόλων ο Αθηναίος
Όταν ο Σόλων έγινε άρχων της Αθήνας το 594 π.Χ., ο πλούτος, η δύναμη και η εξουσία ανήκαν σε λίγους. Οι φτωχοί ήταν τόσο χρεωμένοι, που πολλοί από αυτούς είχαν γίνει δούλοι ή πωλούσαν τα παιδιά τους για να εξοφλήσουν τα χρέη.
Ο Σόλων, άνθρωπος σοφός και δίκαιος, αφού αρνήθηκε να γίνει τύραννος, θέσπισε τον νόμο Σεισάχθεια (σείω + άχθος, δηλ. αποσείω το χρέος). Με τη Σεισάχθεια, ακύρωσε τα συμβόλαια που ενεχυρίαζαν ανθρώπους, απαγόρευσε την υποδούλωση λόγω χρέους και απελευθέρωσε τη γη της Αττικής από τις υποθήκες.
Επιπλέον, καταπολέμησε την τοκογλυφία, εισάγοντας την έννοια ότι το χρήμα δεν είναι εμπόρευμα αλλά δημόσιο μέσο συναλλαγής. Αν και η νομοθεσία του δεν εμπόδισε την άνοδο του Πεισίστρατου, έθεσε τις βάσεις για τον «χρυσό αιώνα» της Αθήνας, και ο ίδιος θεωρήθηκε πατέρας της Δημοκρατίας.
Στη νεοφιλελεύθερη Ελλάδα της εξάρτησης, τα πράγματα είναι εντελώς διαφορετικά. Στο μέγα ζήτημα αν τα έθνη θα διοικούνται από τους πιστωτές τους ή από δημοκρατικές διαδικασίες, το πολιτικό σύστημα επέλεξε χωρίς δισταγμό το πρώτο.
Δέχθηκαν τη μετατόπιση των ευθυνών από τις οικονομικές ολιγαρχίες στις πλάτες των εργαζόμενων, διασφαλίζοντας, αντί μιας «Σεισάχθειας», τα κέρδη των «Σάυλωκ» της διεθνούς οικονομικής ολιγαρχίας. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι ότι ουδείς δείχνει να προβληματίζεται για το αν ο στρατηγικός προσανατολισμός της χώρας είναι λανθασμένος.
Το προηγούμενο μοντέλο, ωρίμασε και έχει ήδη παρακμάσει. Η αναζήτηση για έναν νέο δρόμο πραγματικής οικονομίας και κοινωνικής ακμής είναι πλέον επιτακτική.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου