Οι Αυτοκράτορες απαντούν

Η Ελληνικότητα των Αυτοκρατόρων της Ρωμιοσύνης

Εκπληκτικό ψηφιδωτό στον Ιερό Ναό της του Θεού Σοφίας με τους Αυτοκράτορες Μέγα Κωνσταντίνο και Ιουστινιανό να προσφέρουν στη Θεοτόκο την Πόλη και τον Ναό αντίστοιχα.

Με αφορμή τις πρόσφατες συζητήσεις περί της καταγωγής και της ελληνικότητας των Βυζαντινών Αυτοκρατόρων, αξίζει να εξετάσουμε τα ιστορικά δεδομένα που σκιαγραφούν την ταυτότητα των μεγάλων ηγετών της Ρωμιοσύνης.

Ιουστινιανός: Ο Θρακιώτης Αυτοκράτορας

Ο Ιουστινιανός, ο μέγας και φωτισμένος Αυτοκράτορας, ήταν θρακικής καταγωγής. Η οικογένειά του ζούσε στο Ταυρίσιο, μια περιοχή της Δαρδανίας που διοικητικά ανήκε στο Ιλλυρικό, γεγονός που έχει δημιουργήσει ιστορικές συγχύσεις. Το πραγματικό του όνομα, Φλάβιος Πέτρος Σαββάτιος, παραπέμπει άμεσα στη θρακική-ορφική θεότητα του Σαβάζιου.

Ο Ιουστινιανός όχι μόνο έλαβε ελληνική παιδεία, αλλά αναγνώρισε την ελληνικότητα της Αυτοκρατορίας εκδίδοντας τις Νεαρές (τους Νέους Νόμους του Κράτους) στην ελληνική γλώσσα.

«Ο Ιουστινιανός είναι εκείνος που εξέδωσε τις Νεαρές... στην Ελληνική Γλώσσα, αναγνωρίζοντας έτσι την ελληνικότητα της Αυτοκρατορίας και του λαού μας!»

Ιωάννης Τσιμισκής: Ο Έλληνας Στρατηγός

Ο Ιωάννης Τσιμισκής (Ιωάννης Κουρκούας) καταγόταν από την οικογένεια των Κουρκούα, με μητέρα την καθαρή Ελληνίδα αδελφή του Νικηφόρου Φωκά. Παρά την αρμενική καταγωγή της οικογένειας, η δράση και η συνείδησή του ήταν βαθιά ριζωμένες στο Βυζάντιο, δηλαδή στον ελληνικό κόσμο. Η αφοσίωσή του στην αυτοκρατορική ιδέα και η ελληνική του παιδεία καθόρισαν την πορεία του.

Κωνσταντίνος Παλαιολόγος: Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας

Ο τελευταίος Αυτοκράτορας της Πόλης είχε Έλληνα πατέρα, τον Μανουήλ Β’ Παλαιολόγο, και μητέρα την Ελένη Δραγάζη. Οι Παλαιολόγοι αποτελούσαν έναν από τους παλαιότερους ελληνικούς οίκους του Βυζαντινού Βορρά. Η περίπτωση των Παλαιολόγων και η σύνδεσή τους με τους σερβικούς οίκους αναδεικνύει την ελληνορθόδοξη παιδεία που αποτελούσε τον συνδετικό κρίκο της εποχής.

Η Αγία Μητέρα του Τελευταίου Αυτοκράτορα

Η ιστορία της Ελένης, μητέρας του Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, είναι ένα φωτεινό παράδειγμα πίστης. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, έγινε μοναχή με το όνομα Υπομονή. Αφιερώθηκε στη φιλανθρωπία, ιδρύοντας το «Καθίδρυμα της Ελπίδος των Απηλπισμένων».

Σήμερα, η μνήμη της Οσίας Υπομονής τιμάται ιδιαιτέρως, ενώ το λείψανό της συνδέεται με τη Μονή Οσίου Παταπίου στο Λουτράκι. Το όνομά της αποτελεί για το Γένος ένα μήνυμα Πίστης και προσμονής για την Ανάσταση.