ΜΥΘΟΙ ΚΑΙ ΑΛΗΘΕΙΕΣ - 25η Μαρτίου 1821

25η Μαρτίου: Ένα σύμβολο διαχρονικής αντίστασης

Η 25η Μαρτίου, ως σύμβολο της διαχρονικής Αντίστασης των Ελλήνων –και κατ’ επέκτασιν όλων των καταπιεζομένων λαών του πλανήτη- ενάντια στην πικρή Τυραννία, εξακολουθεί σήμερα να παραμένει μία ημερομηνία «επικίνδυνη» για τους εξουσιαστές.

«Το μίσος για τους τυράννους συνεπάγεται αγάπη προς τον άνθρωπο» – Κ. Μαρξ

Η Επανάσταση εκείνη δεν στρεφόταν μόνο ενάντια στα συμφέροντα της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, αλλά καίρια και κατά των συμφερόντων της «Ιεράς Συμμαχίας» της εποχής, που δεν ανεχόταν την παραμικρή απόπειρα βίαιης ανατροπής της ισχύουσας Τάξεως.

Ποιοι «φιλήσυχοι ραγιάδες»;

Η δίψα των Ελλήνων για την ανάκτηση της προγονικής ελευθερίας δεν ήταν δυνατόν να πνιγεί. Ο Κολοκοτρώνης, ο Γέρος του Μωρηά, είχε συνοψίσει την ουσία: «Το Γένος ποτέ δεν υποτάχτηκε στον σουλτάνο. Είχε τα πάντα: τον βασιλιά του, τον στρατό του, τα κάστρα του».

Οι Έλληνες πολέμησαν επί 4 αιώνες. Κάθε τετραετία, κατά μέσο όρο, οι Έλληνες έπαιρναν τα όπλα. Ακολουθούν μερικά από τα επαναστατικά κινήματα:

• 1463: Σπάρτη, Λακεδαίμονα και Αρκαδία (Πέτρος Μπούας, Μιχαήλ Ράλλης).
• 1479: Μάνη (Κορκόδειλος Κλαδάς).
• 1481: Χειμάρρα και Αυλώνα (Κλαδάς και Ιωάννης Καστριώτης).
• 1532: Κορώνη και Πάτρα (Μαμωνάς-Παλαιολόγος, Μιχαήλ Καλόφωνος).
• 1571: Πελοπόννησο, Στερεά, Μακεδονία και Αιγαίο.
• 1612: Γιάννενα (Διονύσιος ο «Σκυλόσοφος»).
• 1684: Απελευθέρωση Μωρηά (πλευρό Ενετών).
• 1770: Ορλωφικά, ξεσηκωμός σε όλη την Ελλάδα.
• 1778-1793: Λάμπρος Κατσώνης στο Αιγαίο.

Η αλήθεια για το Κρυφό Σχολειό

Αποχρωματίζοντας ένα έθνος από τους μύθους του, δημιουργείς μια ανθρώπινη μάζα άβουλων καταναλωτών. Μαρτυρίες για την ύπαρξη κρυφών σχολειών υπάρχουν μέχρι και το 1912, και αποτελούν το απόσταγμα μιας κωδικοποιημένης πραγματικότητας που μεταφέρθηκε διά της προφορικής παράδοσης.

Ο ρόλος της Εκκλησίας

Η ανώτατη εκκλησιαστική ηγεσία τελούσε υπό ομηρία, όμως ο απλός κλήρος συμμετείχε αποφασιστικά. Χιλιάδες παπάδες πήραν τα καριοφίλια και έβαψαν το ράσο με ελληνικό αίμα, αποδεικνύοντας ότι η Ορθοδοξία μπορεί να αποτελέσει το στήριγμα του λαού.

«Φωτιά και τσεκούρι στους προσκυνημένους»

Σε μια εποχή που το λαός μας σαπίζει στον βούρκο της Λήθης και της Υποταγής, η ιστορική μνήμη είναι ο μόνος δρόμος. Όσο περισσότερο απλώνεται η απελπισία, τόσο η ώρα του ξεσηκωμού μιας επαναστατικής μειοψηφίας θα πλησιάζει, γιατί από τη μεγαλύτερη απελπισία, γεννιέται η μεγαλύτερη Ελπίδα.