Καλλικράτης & Πελοπόννησος

Ο Καλλικράτης και η «Μισοπελοπόννησος»

Ο συγγραφέας εκφράζει την έντονη απογοήτευσή του για την εφαρμογή του «Καλλικράτη» στην Πελοπόννησο, χαρακτηρίζοντας το αποτέλεσμα ως «μισοτελειωμένο». Η αισθητική του αποτελέσματος παρομοιάζεται με μια πίτσα που της λείπουν κομμάτια, καθώς η περιφέρεια παρουσιάζεται ελλιπής.

Τα ερωτήματα για την Αχαΐα και την Ηλεία

Το κείμενο θέτει κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με την αφαίρεση της Αχαΐας και της Ηλείας από τον διοικητικό χάρτη της Πελοποννήσου, υπογραμμίζοντας ότι οι εν λόγω περιοχές:

• Διαθέτουν σαφή γεωγραφική σχέση με την Πελοπόννησο.
• Κατοικούνται από Έλληνες.
• Έχουν βαθιές ιστορικές ρίζες.
• Διαθέτουν σημαντικό οικονομικό πλούτο.

Η συναισθηματική φόρτιση

Η κριτική λαμβάνει και συναισθηματικές διαστάσεις, αναφέροντας ότι μια τέτοια διαίρεση προσβάλλει την ιστορική μνήμη και τους κατοίκους της Μοριάς. Ο συγγραφέας διερωτάται πώς είναι δυνατόν να αποφασίστηκε ότι οι κάτοικοι της Αχαΐας και της Ηλείας «δεν είναι Πελοποννήσιοι».

Μια σατιρική πρόταση «αντίδρασης»

Το άρθρο καταλήγει με μια σατιρική διάθεση, προτείνοντας ευρηματικούς τρόπους «αντίδρασης» απέναντι σε όσους έλαβαν αυτές τις αποφάσεις, χρησιμοποιώντας τοπικά προϊόντα, όπως:

• Δηλητηριώδη μανιτάρια της Πελοποννήσου.
• Κορινθιακά λεμόνια.
• Ληγμένα αρκαδικά γιαούρτια και ξυνισμένα τυρόγαλα.
• Σάπια αργολικά πορτοκάλια.
• Καυτό μανιάτικο λάδι.