Ο «Κύριος Διπλοπαρκάρω»: Ένα Σύμβολο Παρακμής
Υπάρχουν μέρες που η Αθήνα «παραλύει» και οι οδηγοί εξαντλούν όλο τους το ρεπερτόριο στις «ευχές» προς τα Θεία, τη Βουλή και τη ΔΕΗ. Όμως, η αλήθεια είναι πιο πεζή: για το κυκλοφοριακό χάος, καμία ανώτερη δύναμη δεν φταίει όσο ο συμπολίτης μας που αποφασίζει να διπλοπαρκάρει.
Το «Επιχείρημα» της Ανομίας
Το συνηθισμένο διπλοπαρκάρισμα επιβαρύνει κατά 30% τον χρόνο κίνησης στην πόλη. Κι όταν ο αγανακτισμένος οδηγός ζητήσει το αυτονόητο, η απάντηση είναι αφοπλιστική στην αφέλειά της: «Δεν βλέπεις πόσοι είμαστε έτσι;».
Εκεί ακριβώς εντοπίζεται η ρίζα του προβλήματος: στην επιλογή πολλών να αγνοούν τον συνάνθρωπό τους, θεωρώντας ότι το «βόλεμά» τους είναι ο μοναδικός νόμος που υφίσταται. Οι θιασιώτες του «εγώ να κάνω τη δουλειά μου και οι άλλοι να πνιγούν» δεν παραβιάζουν απλώς τον ΚΟΚ, αλλά προσβάλλουν τη λογική και την αισθητική μας.
Ο «Κύριος Διπλοπαρκάρω» ως Καθρέφτης
Αυτός ο τύπος πολίτη δεν είναι απλώς ένας κακός οδηγός. Είναι ο υπαίτιος για μια σειρά από δεινά, γιατί η νοοτροπία του δεν σταματά στο τιμόνι. Είναι ο άνθρωπος που ψηφίζει – ή ψηφίζεται – με την ίδια λογική του συμπλεγματικού «μάγκα» που θεωρεί εαυτόν πιο έξυπνο από το σύνολο.
Ίσως ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε αν το πρόβλημα είναι οι δρόμοι μας ή ο τρόπος που επιλέγουμε να συνυπάρχουμε σε αυτούς.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου