Γεια σου αθάνατε Έλληνα: Μια κραυγή ενάντια στην εσωστρέφεια
Γεμίσαμε τον τελευταίο καιρό από μετανιωμένους συμπολίτες μας, μαυροφορεμένες μοιρολογίστρες και «αυτομαστιγούμενους» ζηλωτές. Άνθρωποι που, μην αντέχοντας άλλο τη διαχρονική ιδιοτέλεια και τον «ωχαδερφισμό» που υποτίθεται ότι καθορίζει τον Νεοέλληνα, βγάζουν σε δημόσιο σεργιάνι την αυτοκριτική τους, αυτομαστιγώνονται με ένταση και πάθος μέχρι τελικής πτώσεως, για να επιστρέψουν μετά ήρεμα στη μιζέρια της καθημερινότητάς τους.
Κοντά σε αυτούς, γεμίσαμε χαρτογιακάδες της δημοσιογραφίας που αναζητούν τον αποδιοπομπαίο τράγο, ξεχνώντας τη ρήση του Καζαντζάκη: «Μια ζωντανή καρδιά, ένα ζεστό λαρύγγι, μια ακατέργαστη μεγάλη ψυχή, που ακόμα δεν αφαλοκόπησε από τη μάνα της, της Γης».
Ο Έλληνας που ξεχάσαμε
Γιατί ο Έλληνας δεν ήταν πάντα έτσι. Ο Έλληνας κάποτε ήταν «κουζουλός» που άνοιγε όρτσα τα πανιά του και δεν φοβόταν τη δουλειά. Ήταν φιλότιμος, τίμιος, αξιοπρεπής. Μα πάνω απ’ όλα λεύτερος.
Δεν ζω σημαίνει απλώς μανατζάρω μια πολυεθνική και περιμένω λίγες μέρες το χρόνο για να αποδράσω. Ζω σημαίνει χαλνάω και τις πέντε μου αισθήσεις. Γεύομαι, οσφρίζομαι, ακούω, βλέπω και αδράχνω.
Η παγίδα της Μεταπολίτευσης
Ήρθαν όμως τα μεταπολιτευτικά λαμόγια και έμαθαν στον κόσμο πως η εργατικότητα και η αξιοκρατία δεν αξίζουν δεκάρα. «Γίνε συνδικαλιστής, γράψου σε κομματικούς καταλόγους, πάρε αργομισθία» ήταν το σύνθημα. Και όλα αυτά ενδεδυμένα το εντυπωσιακό καλυμμαύχι του Ευρωπαίου πολίτη.
Ελπίδα και Αντίσταση
Αλλά ακόμα και μέσα σε αυτόν τον συρφετό, υπάρχουν τα σπέρματα της αλλαγής. Νέοι επιχειρηματίες με καινοτόμες ιδέες, επιστήμονες που περιμένουν να επαναπατριστούν, νέα παιδιά με όνειρα.
«Σταματήστε με τις ηλίθιες γενικεύσεις. Αρκετά με την κακοφορμισμένη θεωρία του κακού Έλληνα πολίτη. [...] Γεια σου αθάνατε Έλληνα. Περήφανε, χαδιάρη και αιώνιε έφηβε. Προχώρα εσύ και άσε τις μοιρολογίστρες των σαλονιών να σε κλαίνε.»
Υ.Γ. Περί Αυτοκριτικής
Αυτοκριτική σημαίνει κριτικάρω σιωπηλά τον εαυτό μου και αλλάζω. Δημόσια κριτική σημαίνει κριτικάρω τα συγκεκριμένα κακώς κείμενα και τους συγκεκριμένους υπαίτιους. Το να γενικεύεις και να απαξιώνεις έναν ολόκληρο λαό δεν είναι κριτική. Είναι απλώς θόρυβος.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου