Έχω ασχοληθεί στο παρελθόν με την περίπτωση των περίπου τριακοσίων υπεράριθμων υπαλλήλων, που διορίστηκαν τους τελευταίους τρεις μήνες προ των εκλογών του 2009 στην «Αττικό Μετρό». Κατά μία όλως αξιοπερίεργη σύμπτωση, το 80% των διορισθέντων κατάγονταν από τη Ροδόπη και τη Λάρισα – από τις δύο περιοχές, δηλαδή, όπου, κατά μία δεύτερη και, πράγματι, σατανική σύμπτωση είχαν εκλεγεί, αντιστοίχως, ο τότε υπουργός Μεταφορών, Ευριπίδης Στυλιανίδης και ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Γιώργος Σουφλιάς.
«Δεν κάνει για τίποτε. Βολέψτε τον κάπου»!!!
Τέλος, είναι επίσης γνωστό ότι οι συγκεκριμένοι υπεράριθμοι απολύθηκαν και προσέφυγαν στη Δικαιοσύνη. Το καινούργιο – που νομίζω θα το εκτιμήσετε δεόντως – είναι ένα στοιχείο της δικογραφίας: το βιογραφικό ενός υποψήφιου για πρόσληψη, επάνω στο οποίο, κάποιος από το γραφείο του Γ. Σουφλιά έχει γράψει ιδιοχείρως τα παραπάνω.
Η μαρτυρία της εμπειρίας
Είμαι 55 χρόνια δημοσιογράφος. Έχουν δει πολλά τα μάτια μου. Και έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι Έλληνες πολιτικοί, με τις δυνατότητες που τους παρείχαν οι νόμοι τους οποίους οι ίδιοι είχαν ψηφίσει, διόριζαν οποιονδήποτε ήθελαν στο Δημόσιο, για να ζει από τους φόρους μας. Ενδεχομένως να υπάρχουν και κάποιες εξαιρέσεις στον κανόνα. Υποθέτω, πάντως, ότι οι πάντες σχεδόν «έγλειφαν το μέλι» που είχαν στα χέρια τους.
Οι υπουργοί, οι βουλευτές, οι δήμαρχοι – όσοι ασκούσαν εξουσία – δεν βάλανε λεφτά στις τσέπες τους. Φρόντισαν, όμως, να κάνουν «παιχνίδι» με τα χρήματα του ελληνικού λαού. Για να εκλέγονται σε θέσεις ισχύος. Και να διαιωνίζουν το καθεστώς διαφθοράς, που οι ίδιοι δημιούργησαν.
«Το ζήτημα, όμως, δεν είναι η διαπίστωση – το δάχτυλο στην πληγή. Το ζήτημα είναι η θεραπεία. Η ίαση. Που φοβάμαι ότι πολύ δύσκολα θα επιτευχθεί στον τόπο μας. Γιατί όλοι μας, από τους πολιτικούς ως τον τελευταίο πολίτη, “έχουμε χαλάσει”.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου