Τους δίνουν χάπια για να δουλεύουν νυχθημερόν

Το Τραγικό Πρόσωπο της «Μαύρης Οικονομίας»

Η ύπαρξη του Σι Σονγκμπίν έγινε γνωστή στην Ιταλία, μόνο όταν εμβρόντητοι οι κάτοικοι στην οδό Barsanti της πόλης Prato, βρήκαν το πτώμα του, έξω από ένα υπόγειο γκαράζ συγκροτήματος άθλιων διαμερισμάτων. “Τον πέταξαν σαν σακούλα με σκουπίδια”, σχολίασε τοπική εφημερίδα. Ήταν το τρίτο πτώμα που βρέθηκε με αυτόν τον τρόπο μέσα σε δύο εβδομάδες.

Οι νεκροί είναι τα μέχρι τώρα άγνωστα πρόσωπα ενός τεράστιου, κρυφού, παράνομου δικτύου βιοτεχνιών υφασμάτων, που διαχειρίζονται Κινέζοι στην καρδιά της Τοσκάνης.

Prato: Ένα Παράδειγμα προς Αποφυγή

Το Prato είναι η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη της Τοσκάνης, φημισμένη για την υφαντουργία της. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η πόλη μετατράπηκε σε μαγνήτη για Κινέζους μετανάστες. Σήμερα, υπολογίζεται ότι υπάρχουν 45.000 Κινέζοι εργάτες μόνο στο Prato.

Η μετάβαση από το “Made in Italy” (ποιοτικό ύφασμα) στο “Made in China” (φθηνό ύφασμα) άλλαξε τον χαρακτήρα της πόλης, θολώνοντας τα όρια της ποιότητας και υπονομεύοντας την ιταλική αγορά.

Η Παραοικονομία στην Ευρώπη: Ένα «Κοινωνικό Μαξιλάρι»;

Το πρόβλημα δεν περιορίζεται στην Ιταλία. Η παραοικονομία λειτουργεί σε πολλά κράτη ως ένας τραγικός φαύλος κύκλος, αλλά και ως «κοινωνικό μαξιλάρι» σε περιόδους κρίσης.

Χώρα	Παραοικονομία (% του ΑΕΠ)
Ιταλία	25%
Ισπανία	19,2%
Βέλγιο	17%
Γερμανία	~15%
Ολλανδία	10%

Στην Ισπανία, η μαύρη εργασία βοήθησε να μην υπάρξει κοινωνική αναταραχή παρά την υψηλή ανεργία, με τις θέσεις εργασίας στην παραοικονομία να εκτοξεύονται από 1,5 εκατομμύριο τη δεκαετία του '80 σε 4 εκατομμύρια το 2008.

Ο Φαύλος Κύκλος: Παράνομη Μετανάστευση & Έγκλημα

Στο Prato, η κατάσταση έχει γίνει ανεξέλεγκτη λόγω τριών παραγόντων: παράνομη εργασία, παράνομη μετανάστευση και συνεργασία με το οργανωμένο έγκλημα. Τα στοιχεία σοκάρουν:

• Την τελευταία πενταετία, περίπου 5 δισ. ευρώ έχουν σταλεί μέσω εμβασμάτων στην Κίνα.
• Ο αριθμός των ιταλικών βιομηχανιών υφασμάτων μειώθηκε κατά 50% από το 2001.
• Πλέον, οι κινεζικές επιχειρήσεις στο Prato είναι 200 περισσότερες από τις ιταλικές.

Τα προϊόντα αυτά, κατασκευασμένα υπό άθλιες συνθήκες, καταλήγουν σε πολύ γνωστές φίρμες σε όλη την Ευρώπη, φέροντας πλαστή σφραγίδα Ε.Ε. και την ένδειξη “Made in Italy”. Όπως γράφει η Σίλβια Περατσίνι στο βιβλίο της “Η Κινεζική Πολιορκία”, πρόκειται για «στιγμιαία ρούχα» και «γρήγορη μόδα» που καταλύουν τις αξίες και την οικονομική υπόσταση της Ευρώπης.