Συλλογή Εικόνων (1)

Η Εκκίνηση και το Ταξίδι προς τον Νότο

Ξεκινήσαμε στην Αθήνα, την Τετάρτη 14 Ιουλίου. Όχι όλη η Ομάδα, 4 από εμάς είχαν αναλάβει να μεταφέρουν τα αυτοκίνητα μέχρι την Αλεξάνδρεια. Μπήκαμε λοιπόν στο πλοίο της Blue Star, κατέβηκαν και οι φίλες και φίλοι (συνοδοιπόροι με κάθε τρόπο) να αποχαιρετήσουν και το ξημέρωμα της 15ης Ιουλίου φτάσαμε στην Κω.

Στην Κω προφτάσαμε και μια βουτιά στην θάλασσα, το απογευματάκι φορτώσαμε τα αυτοκίνητα στο βαποράκι που κάνει το δρομολόγιο προς το Bodrum (Αλικαρνασσό). Ένας ευγενέστατος και εξυπηρετικός τελωνειακός υπάλληλος μας υπέδειξε την διαδρομή για τον προορισμό μας (σε ευχαριστούμε Εβρέν) και έτσι κινηθήκαμε προς τα δυτικά.

Πρώτη διανυκτέρευση σε πανδοχείο της Εθνικής Οδού πριν από την Mugla. Στην συνέχεια μια μεγάλη πορεία (900 χλμ σε μια μέρα) μέχρι την Μερσίνη. Πανέμορφη διαδρομή, και αλλαγές του φυσικού περιβάλλοντος. Μας εντυπωσίασε η πόλη Konya (Ικόνειο) και το ατέλειωτο (200χλμ.) οροπέδιό της. Μας εντυπωσίασαν οι άνθρωποι (οι λίγοι δηλαδή που συναντούσαμε στα βενζινάδικα) που πάντα μας πλησίαζαν, περιεργάζονταν τα αυτοκίνητα και τους χάρτες με την διαδρομή, μας προσφέραν τσάι και μας εύχονταν καλή συνέχεια. Η τρίτη και τελευταία μέρα της διαδρομής στην Τουρκία μας οδήγησε έξω από το Iskenderum (Αλεξανδρέττα) και την Antakya (Αντιόχεια) κοντά στα σύνορα με την Συρία.

Η Συριακή Φιλοξενία

Στην Συρία περάσαμε, μετά από τις τελωνειακές διατυπώσεις, βραδάκι. Πολύ σύντομα είχαμε την χαρά να απολαύσουμε την συριακή φιλοξενία. Χάνοντας κάπου τον δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουμε βρεθήκαμε, νύχτα πια, σε κάποιο χωριό που δεν μπορούσαμε να εντοπίσουμε στους χάρτες μας. Σχεδόν αμέσως μαζεύτηκε η απαραίτητη “μαρίδα”, να περιεργαστεί τα αυτοκίνητα. Διστακτικά και εξ αποστάσεως στην αρχή, σύντομα όμως με το θάρρος της περιέργειας να δει μέσα από τα παράθυρα, να χαζέψει τους χάρτες, υποθέτω να κοιτάξει και στο κοντέρ “πόσα πιάνει”.

Από κοντά και οι ενήλικες, με τον γηραιότερο να διατάσσει τα παιδιά να μην πειράξουν τίποτε και να μας προσκαλεί στο σπίτι του για τσάι. Η συνεννόηση βέβαια στην διεθνή της νοηματικής. Εμφανίστηκε και κάποιος μοτοσικλετιστής που τουλάχιστον ήξερε κάποια αγγλικά και κάπως μας εξήγησε το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσουμε μέχρι που είπαμε μεταξύ μας την μαγική φράση “Εντάξει παιδιά, πάμε;” για να ακούσουμε τον αγγλομαθή συνομιλητή μας να μας ρωτάει σε άψογα ελληνικά “έλληνες είστε ρε;”. Στον κόσμο που ήταν γύρω μας είχε και άλλον έναν ελληνομαθή, όπως και πολλούς ακόμα που συναντήσαμε κατά το σύντομο πέρασμά μας από την Συρία. Λέμε να ξαναπάμε, για τουρισμό κάποια στιγμή. Και η Λατάκεια μας άρεσε, όπου και διανυκτερεύσαμε, και η διαδρομή προς την Ταρτούς όπου και επιβιβαστήκαμε στο πλοίο για την Αλεξάνδρεια.

Άφιξη στην Αίγυπτο

Το φέρρυ άψογο. Ολοκαίνουργιο, μόλις 3 μήνες σε λειτουργία. Δευτέρα 19 Ιουλίου το απόγευμα, μετά από 5 μέρες ταξίδι φτάσαμε στην Αλεξάνδρεια. Οι ατέλειωτες τελωνειακές διατυπώσεις και έλεγχοι των αυτοκινήτων απαιτήσανε ένα ολόκληρο απόγευμα (και μια ακόμα μέρα). Βγαίνοντας από το λιμάνι (με συνοδεία της τουριστικής αστυνομίας) απολαύσαμε τον φημισμένο αιγυπτιακό τρόπο οδήγησης... απλά πράγματα δηλαδή.

Στην Αλεξάνδρεια μείναμε δυο μέρες. Την δεύτερη μέρα είχαμε πρόγραμμα επισκέψεων στην ομογένεια: την ελληνική συνοικία, το σχολείο, το προξενείο, ένα οίκο ευγηρίας για Έλληνες και ευχαριστούμε όσους μας υποδέχθηκαν για την φιλοξενία.

Στο Κάιρο φτάσαμε την Πέμπτη το πρωί. Ο πρέσβης της Ελλάδας μας πρόσφερε κατ’ αρχήν την ασφάλεια φύλαξης των αυτοκινήτων μας και μαζί με την σύζυγό του και τον πρόξενο μας ετοίμασαν μια υπέροχη υποδοχή. Ευχαριστούμε επίσης από καρδιάς τον Ελληνικό Σύλλογο Καΐρου για την υπέροχη βραδιά.

Προς το Σουδάν

Μετά το Κάιρο ξεκίνησε και η ζέστη. Κινηθήκαμε προς το Σουέζ και κατά μήκος της Ερυθράς Θάλασσας μέχρι το φημισμένο θέρετρο της Χουργκάντα. Κάπου εκεί είδαμε και για τελευταία φορά στην διαδρομή μας θάλασσα. Ο δρόμος μας συνεχίστηκε δυτικά, μέσα βουνά και έρημο με θερμοκρασίες περίπου στους 44 βαθμούς, περνώντας από την πόλη Qena και το Λούξορ, μέχρι το Ασουάν.

Από το Ασουάν επιβιβαστήκαμε σε ένα πλοιάριο και διασχίσαμε σε 17 ώρες την (τεχνητή) λίμνη Νάσσερ για να φτάσουμε στην Wadi Halfa του Σουδάν. Τα αυτοκίνητα φορτώθηκαν σε μια σχεδία η οποία χρειάστηκε άλλες 30 περίπου ώρες. Από την Wadi Halfa κινηθήκαμε νότια μέσα από την έρημο της Νουβίας, περάσαμε από την Ντόγκολα και το Merowe, για να καταλήξουμε αργά το βράδυ στο Χαρτούμ.

Στο Χαρτούμ είχαμε για άλλη μια φορά την χαρά να φιλοξενηθούμε στον Ελληνικό Αθλητικό Σύλλογο (ΕΑΣ) από την τοπική κοινότητα και το προσωπικό της ελληνικής πρεσβείας. Νικόλα, Δημήτρη, Γιώργο, Tijani, Γιώργο, Ασράφ είστε καταπληκτικοί, ευχαριστούμε πολύ για όλα!!

Μισή Διαδρομή: Χαρτούμ

Έτσι λοιπόν. Χαρτούμ. Το πρώτο μέρος της διαδρομής μας. Περίπου 4500 χλμ εκ των οποίων τα 1600 χλμ σε Τουρκία και Συρία. Η πρώτη αλλαγή πληρωμάτων. Η αποστολή έχει μπροστά της άλλα 9.500 χλμ. Συνεχίζουμε μέσα από το Σουδάν, για να περάσουμε στην Αιθιοπία και μετά Κένυα, Τανζανία, Μαλάουι, Ζάμπια, Μποτσουάνα, Ν. Αφρική.

Τι μας εντυπωσίασε μέχρι τώρα;

• Κατά κοινή ομολογία η πορεία μας για 120 χλμ μέσα από μια αμμοθύελλα στο Σουδάν.
• Η αλλαγή της φύσης από την έρημο στο καταπράσινο μόλις πλησιάζεις τον Νείλο.
• Οι άνθρωποι παντού. Μας χαιρετάνε στον δρόμο, μας υποδέχονται με χαρά, μας ρωτάνε από που είμαστε.
• Τα παιδιά. Όπου σταματήσουμε μαζεύονται γύρω από τα αυτοκίνητα και χαζεύουνε.
• Ο καμηλιέρης που κάνει το ταξίδι των 40 ημερών από το δυτικό Σουδάν μέχρι την Αίγυπτο.
• Οι χρυσοθήρες της Ερήμου στο βόρειο Σουδάν.
• Οι γέροι που σε πλησιάζουν και σου ζητάνε φάρμακα.
• Η μεγαλοπρέπεια του κεντρικού Καΐρου και η περασμένη αρχοντιά της Αλεξάνδρειας.
• Η ομορφιά του Λούξορ.
• Η βόλτα στον Νείλο με καραβάκι στο Ασουάν.
• Τα αμέτρητα γαϊδουράκια (άσπρα τα περισσότερα) στον Άνω Νείλο και στην Νουβία.
• Οι χρωματιστές εξώπορτες και τα όμορφα σχέδιά τους στα χωριά της Νουβίας.
• Το πόσο απολαυστικό μπορεί να είναι ένα καυτό τσάι παρότι η θερμοκρασία περιβάλλοντος ξεπερνάει τους 45 βαθμούς.
• Το ότι μπορείς να καταναλώσεις 10 λίτρα νερό σε μια μέρα και ακόμα να διψάς.

...και πολλά άλλα ακόμη.

Φυσικά και είδαμε θέματα σχετικά με το αντικείμενο της αποστολής μας. Και φωτοβολταϊκές εγκαταστάσεις και υδροηλεκτρικές και αιολικές και παραδοσιακή αρχιτεκτονική. Και συναντήσεις με τοπικούς φορείς είχαμε. Και ακούσαμε και καταγράψαμε ενδιαφέροντα πράγματα και απόψεις. Και υλικό συλλέξαμε. Αλλά γι’ αυτά θα μιλήσουμε οργανωμένα μετά το οδοιπορικό.