Υπάρχει μια πανάρχαια προσευχή - επίκληση που λειτουργεί μυστικά μέσα στο Ελληνικό Αλφάβητο από την αρχή της ύπαρξής του. Η διαδοχή των γραμμάτων στην πλήρη εκφώνησή τους δεν είναι καθόλου τυχαία, αλλά υπολανθάνει μια πλήρης γραμματική, συντακτική και νοηματική συνέχεια, ανώτερης σύλληψης.


Η «Μυστηριακή» Εκφώνηση

Αν προσθέσουμε το αρχαίο έκτο γράμμα (Στίγμα ή Δίγαμα F), η διαδοχή των γραμμάτων αποκωδικοποιείται σύμφωνα με τις αρχές της Ερμητικής Επιστήμης ως εξής:

«ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ, ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤΗ ΙΓΜΑ. ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ. ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ, ΠΥΡΟΣ ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ!»

Με την προσθήκη των εννοούμενων συνδετικών, η κοσμογονική αυτή προσευχή αποδίδεται ως:

«ΑΛ ΦΑ, ΒΗ ΤΑ ΓΑ! ΑΜΑ ΔΕ ΕΛ ΤΑ ΕΨ ΙΛΩΝ. ΣΤΗ ΙΓΜΑ (ΙΝΑ) ΖΗ ΤΑ, Η ΤΑ, ΘΗ ΤΑ ΙΩΤΑ ΚΑΤΑ ΠΑΛΛΑΝ ΔΑ. (ΙΝΑ) ΜΗ ΝΥΞ Η, Ο ΜΙΚΡΟΝ (ΕΣΤΙ), ΠΥΡΟΣ (ΔΕ) ΙΓΜΑ ΤΑΦΗ ΕΨ ΙΛΩΝ, ΦΥ ΨΥΧΗ, Ο ΜΕΓΑ (ΕΣΤΙ)!»

Ερμηνεία Λέξεων

Λέξη/ΦράσηΕρμηνεία
ΑλΟ νοητός ήλιος
Φά-οςΤο φως
ΒηΠροστακτική του ρήματος βαίνω (βαδίζω, έρχομαι)
ΤαΔωρικός τύπος άρθρου (εις την)
ΓαΓη (δωρικός τύπος)
ΆμαΣυγχρόνως
ΕλΟ ορατός Ήλιος, ο Ερχόμενος
ΕψΡήμα έψομαι (ψημένος)
ΙλώνΙλύς (λασπώδης πηλός)
ΣτηΠροστακτική του ρήματος ίστημι
ΊγμαΚαταστάλαγμα, απόσταγμα
ΖηΠροστακτική του ρήματος ζω
ΗΠροστακτική του ρήματος ειμί
ΘηΠροστακτική του ρήματος θέτω
ΙώταΤα Ιώτα (τα Εγώ)
ΠαλλάνΑπό το ρήμα πάλλω (δονούμαι, περιστρέφομαι)
ΔαΤύπος της Γης (Δημήτηρ)
ΝύξΝύχτα


Απόδοση του νοήματος

«Άλ, εσύ που είσαι το Φως, έλα στη Γη! Κι εσύ Έλ ρίξε τις ακτίνες σου στην ιλύ που ψήνεται. Ας γίνει ένα καταστάλαγμα για να μπορέσουν τα Εγώ να ζήσουν, να υπάρξουν και να σταθούν πάνω στην παλλόμενη Γη. Ας μην επικρατήσει η νύχτα, που είναι το μικρόν, και κινδυνέψει να ταφεί το καταστάλαγμα του πυρός μέσα στην αναβράζουσα ιλύ, και ας αναπτυχθεί η Ψυχή, που είναι το μέγιστο, το σημαντικότερο όλων!»


Η εκφώνηση αυτής της επίκλησης, στον αρχαϊκό της τύπο, θεωρείται πως έχει ισχυρή δονητική επίδραση, αποτελώντας μια μυστηριακή κρούση στον ιερό σπόρο της Ψυχής.