
Στο τελευταίο βιβλίο του Ρουμπινί, γίνεται μια αναφορά στον «ελέφαντα μέσα στο δωμάτιο» – ένα πρόβλημα τόσο προφανές, που όλοι κάνουν πως δεν το βλέπουν. Αναρωτιέμαι: ποιος είναι ο δικός μας ελέφαντας στη χώρα, που μοιραζόμαστε σε μια σταλιά καμαρούλα;
Οι πρωταγωνιστές της κρίσης
Ας δούμε ποιοι «συγκατοικούν» σε αυτό το δωμάτιο και συνθέτουν το παζλ της κατάρρευσης:
- Το Κράτος-Τέρας: Από τους φεουδάρχες και τους Βαυαρούς, μέχρι τους «εργατοπατέρες» και το πελατειακό σύστημα της Μεταπολίτευσης.
- Οι «Άπληστοι» Επιχειρηματίες: Εκείνοι που συναλλάχθηκαν με το κράτος, πλούτισαν και, όταν τα πράγματα δυσκόλεψαν, μετέφεραν τα κεφάλαιά τους στο εξωτερικό.
- Το Τραπεζικό Σύστημα: Στελέχη που έδιναν δάνεια χωρίς κριτήρια, πριμοδοτούσαν φούσκες και «θαλασσοδάνεια» στα ΜΜΕ, διαλύοντας την υγιή επιχειρηματικότητα.
- Η Έλλειψη Στρατηγικής: Κυβερνήσεις χωρίς πυξίδα, που οδήγησαν τη χώρα σε αποφάσεις (όπως η είσοδος στην ΟΝΕ) χωρίς τις απαραίτητες προϋποθέσεις.
- Η Ιδεολογική Σύγχυση: Από τον σταλινισμό στον λαϊκισμό και την κουλτούρα της υπερκατανάλωσης, η χώρα έχασε τον προσανατολισμό της.
Το συμπέρασμα
Καταγγέλλουμε τη Γερμανία, τα μνημόνια, τις αγορές. Αλλά φταίει μόνο η Γερμανία; Η αλήθεια είναι πιο πικρή: φταίμε εμείς. Όχι μόνο δεν βγάζουμε τον ελέφαντα από το δωμάτιο, αλλά κάνουμε ότι δεν τον βλέπουμε καν.
Και τελικά, ποιος είναι αυτός ο ελέφαντας;
Η εθνική μας μιζέρια.
Η εθνική μας μιζέρια.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου