Η σκληρή καθημερινότητα της κρίσης: Μια μαρτυρία
Σκηνή στην τράπεζα: όρθιοι στην ουρά περιμένουμε ο καθένας με τον λογαριασμό του ανά χείρας να πληρώσουμε τις καταναλωτικές μας ανάγκες, σκεπτόμενοι και κάνοντας νοερούς υπολογισμούς τι χρωστάμε σε φόρους, έκτακτες εισφορές, ημιυπαίθριους, τέλη ακινήτων, τέλη κυκλοφορίας και η λίστα δεν έχει τελειωμό... τη στιγμή που ο μισθός μας έχει πάρει την κατρακύλα και ό,τι αλχημεία κι αν κάνεις η σούμα δεν βγαίνει!
Χαμένοι σε μια καθημερινότητα που μας έχει προ πολλού ξεπεράσει, γνωρίζοντας πως ακόμη δεν έχουμε δει το χειρότερο, ξαφνικά μια γυναίκα δίπλα μου ψελλίζει: «Βοήθεια, βοηθήστε με, ντρέπομαι, αλλά βοηθήστε με, θέλω να γυρίσω στο χωριό μου».
Ήταν μια απλή μάνα, μπορεί και γιαγιά, που έγινε γρήγορα αντιληπτή από το προσωπικό και οδηγήθηκε στην έξοδο. Το βλέμμα της ήταν η αντανάκλαση μιας κοινωνίας που καταρρέει.
Η εξάπλωση της εξαθλίωσης
Η εικόνα του εξαθλιωμένου πληθυσμού πέρασε πλέον στους γηγενείς. Σε κάθε τόπο και χρόνο, ένας άνθρωπος που μέχρι χθες μπορεί να ήταν ο γείτονάς σου, τώρα ζητάει φαγητό από τα συσσίτια της Εκκλησίας, περιμένει το βράδυ έξω από τα σούπερ μάρκετ ή ξυπνάει χωρίς στέγη φορώντας ακόμη τα ρούχα της δουλειάς που έχασε.
Σε τέτοιες περιπτώσεις το ζητούμενο είναι η επιβίωση. Τίποτα που να έχει μπροστά το «ΘΑ». Το ΤΩΡΑ είναι που τρομάζει.
Πολιτικό και Οικονομικό Τοπίο
Μετά από μήνες θρίλερ, τα 8 δισ. ευρώ του «Μνημονίου 1» φαντάζουν ως το τέλος μιας αποτυχημένης προσπάθειας, δίνοντας τη θέση τους σε ένα νέο πρόγραμμα με αυστηρότερες δεσμεύσεις. Ενώ ο Ευάγγελος Βενιζέλος διαμηνύει ότι δεν θα προκύψουν νέα μέτρα, η πραγματικότητα της εργασιακής εφεδρείας, των ατομικών συμβάσεων και των πολλαπλασιαζόμενων λουκέτων στην αγορά λέει μια διαφορετική ιστορία.
Εν τω μεταξύ, παρακολουθούμε το πολιτικό σκηνικό σε μια συνεχή αναμέτρηση με τον χρόνο, με τα κόμματα να εμφανίζονται εγκλωβισμένα σε εσωτερικές αναζητήσεις και αντιφάσεις, ενώ ο γαλλογερμανικός άξονας προωθεί ένα νέο, αυστηρότερο δημοσιονομικό πλαίσιο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου