Οι Εθνικοι μας ζήτουλες

Πολιτικό Σύστημα και «Ηθική Βλάβη»: Η Πικρή Πραγματικότητα

Η Προεδρευόμενη Κοινοβουλευτική μας Δημοκρατία, συχνά περιγραφόμενη ως ένας «αχταρμάς» συνταγματικών κανόνων και φιλοδοξιών, βρέθηκε στο επίκεντρο της κριτικής με αφορμή τις διεκδικήσεις των 117 βουλευτών για αναδρομικές αυξήσεις και αποζημιώσεις.

Ποιος αποζημιώνει τον Πολίτη;

Ενώ οι πολιτικοί διεκδικούν αποζημίωση για «ηθική βλάβη» από τη μη αναπροσαρμογή των απολαβών τους, ο πολίτης αναρωτιέται: Ποιος θα πληρώσει την ηθική βλάβη των Ελλήνων για τα κατά συρροή ψεύδη, την ανικανότητα και τη χαμένη αξιοπρέπεια; Ποιο δικαστήριο θα επιδικάσει υπέρ μας την επιστροφή του «καθαρού κουτελού» και της χαμένης εμπιστοσύνης σε ένα σύστημα που παρασύρθηκε από το τσουνάμι των δανεικών;

Η Διάβρωση των Θεσμών

Το κείμενο ασκεί δριμεία κριτική για το πώς οι θεσμοί μετατράπηκαν σε εργαλεία εξυπηρέτησης:

• Πανεπιστήμια: Από εστίες γνώσης, σε μηχανισμούς προικοδότησης και νεποτισμού.
• ΕΣΥ: Από δημόσιο αγαθό, σε «δομημένο ομόλογο» προς όφελος των λίγων.
• Κοινωνική Ασφάλιση: Σε ατμομηχανή πελατειακών δικτύων με μοίρασμα συντάξεων χωρίς αξιοκρατικά κριτήρια.

«Όταν ο Μοντεσκιέ πρότεινε τη διάκριση των εξουσιών... σίγουρα δεν του πέρασε ποτέ από το μυαλό πως οι εδώ γραικοί θα έβλεπαν στη διάκριση αυτή τον τρόπο διασφάλισης της παραβατικής τους συμπεριφοράς.»

Το δίλημμα της αλλαγής

Το σάπιο οικοδόμημα δεν μπορεί να παρουσιάζεται απλώς ως συστημική κρίση των αγορών. Η ευθύνη βαραίνει το πολιτικό μας σύστημα που πήρε τους θεσμούς της Εσπερίας και τους έφερε στα «μέτρα» της εγχώριας ασυδοσίας. Το ερώτημα παραμένει: Ή θα αλλάξουμε ριζικά, ή θα αποδεχτούμε πως το γονίδιο του «ζήτουλα» θα γίνει αναπόσπαστο κομμάτι του DNA μας.