Ποδοσφαιρικὴ ὁμάδα "Πόντος" : Ἀπαγχονίστηκαν, γιὰ νὰ τιμήσουν τὴ φανέλα τους

Οι Ήρωες του Πόντου: Όταν η φανέλα γινόταν σύμβολο αγώνα

Στα όνειρά μου έρχεται συχνά η μακρινή φωνή της μάνας τρελής στους έρημους δρόμους και με ρωτάει με παράπονο: «Αν κλαίνε ακόμα τα ματοπήγαδα;»

Με ρωτάει για κάποιους πραγματικούς ήρωες του ποδοσφαίρου. Ήταν παιδιά της γης του Πόντου. Δεν έπαιξαν ποτέ σε μεγάλες διοργανώσεις. Δεν λατρεύτηκαν ποτέ ως θεοί από το αφιονισμένο πλήθος, δεν είδαν ποτέ τους οπαδούς να γεμίζουν πλατείες και να κλείνουν δρόμους για να εκδηλώσουν την εθνική υπερηφάνεια τους (τι χυδαίες που φαίνονται, ορισμένες φορές, οι λέξεις).

Οι ήρωες της ομάδας «Πόντος» ήταν καθηγητές, μαθητές και απόφοιτοι του κολεγίου Ανατολία της Μερζιφούντας.

Οι μαθητές αποφάσισαν να τιμήσουν τη φανέλα τους και γι’ αυτό, παρά την τρομοκρατία και τις απειλές των Κεμαλικών, αγωνίστηκαν με εμφάνιση που θύμιζε τη γαλανόλευκη (άσπρες και γαλάζιες ρίγες) και στη μέση το γράμμα «Π». Αυτό αποτέλεσε τη βασική κατηγορία των Κεμαλικών, οι οποίοι οδήγησαν τους Έλληνες αθλητές στο «δικαστήριο» με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας στις 12 Φεβρουαρίου 1921. Τον Ιούνιο του ίδιου χρόνου, απαγχονίστηκαν στην Αμάσεια.

Η μάνα τρελή στους έρημους δρόμους με ρωτάει απεγνωσμένα αν μιλάνε γι' αυτούς στις δεκάδες τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές εκπομπές. Αν τους αναφέρουν οι εφημερίδες ή αν τους μνημονεύουν τα «τέρατα της μνήμης», που θυμούνται το δευτερόλεπτο ενός γκολ πριν από 30 χρόνια, αλλά αγνοούν τη θυσία της πατρίδας. Κατεβάζω ντροπιασμένος το κεφάλι μου.

Οι Ήρωες που δεν πρέπει να ξεχάσουμε:

• Γ. Θεοχαρίδης
• Χ. Γεωργίου
• Α. Συμεών
• Α. Παυλίδης
• Σ. Ανανιάδης

Τότε εκείνη ανεβάζει τον τόνο της φωνής της και ωρύεται: «Τι ηρωικότερο έχει να επιδείξει το Ελληνικό και το παγκόσμιο ποδόσφαιρο απ’ αυτούς τους ήρωες;»

«Τι θα πείραζε όλες τις ελληνικές ομάδες, να αγωνιστούν για μία μόνο αγωνιστική, με ένα περιβραχιόνιο με το γράμμα Π;»

Κάθε 19 Μαΐου, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων, θα ξανάρθει η μάνα τρελή και με τον αλαφροΐσκιωτο τρόπο της θα με ξαναρωτήσει: «γιατί κλαίνε τα ματοπήγαδα;»

Ακόμα δεν έχω βρει απάντηση. Μήπως κανένας από σας γνωρίζει;