Rum Orthodox - Οι τελευταίοι εναπομείναντες Βυζαντινοί στη Μέση Ανατολή

Η προέλευση της ονομασίας της Παλαιστίνης είναι βαθιά ριζωμένη στο χρόνο, μετρώντας μια ιστορία **πάνω από τριών χιλιάδων ετών**. Το όνομα Παλαιστίνη προέρχεται από τους Φιλισταίους, ένα αρχαίο φύλο που συνδέεται με τον ευρύτερο αιγαιακό πολιτισμό, έχοντας ρίζες από τους Αχαιούς, τη Μικρά Ασία και τα νησιά του Αιγαίου πελάγους.

Οι Φιλισταίοι έφθασαν στη νότια ακτή της περιοχής σε διάφορα μεταναστευτικά κύματα:

• Το πρώτο κύμα: Εγκαταστάθηκε στη Γάζα κατά τις απαρχές της ιστορικής περιόδου.
• Το δεύτερο κύμα: Προήλθε από την Κρήτη, αφού πρώτα απωθήθηκε από τον Φαραώ Ραμσή Γ΄ το 1194 π.Χ. κατά τη διάρκεια μιας απόπειρας εισβολής στην Αίγυπτο.

Αυτή η ομάδα των Κρητών κατέλαβε τη νότια παράκτια ζώνη, όπου ίδρυσε την περίφημη Φιλισταϊκή Πεντάπολη στην παράκτια πεδιάδα. Κάθε μία από τις πέντε αυτές πόλεις κυβερνιόταν από έναν αυτόνομο ηγεμόνα, ακολουθώντας το πρότυπο των πόλεων-κρατών του ελληνικού κόσμου.

Η Φιλισταϊκή Πεντάπολη

Οι πέντε ισχυρές πόλεις-κράτη ήταν:

1. Γαθ (Gath): Η πατρίδα του βιβλικού Γολιάθ.
2. Άζωτος (Ashdod)
3. Ακκάρων (Ekron)
4. Γάζα (Gaza)
5. Ασκάλων (Ashkelon)

Η γη των Φιλισταίων αναφέρεται στις εβραϊκές γραφές ως «νεγέβ των Χερεθί», μια φράση που μεταφράζεται ως «νότος των Κρητών», ακριβώς λόγω της έντονης παρουσίας του κρητικού στοιχείου. Σύμφωνα με τις ελάχιστες επιγραφές που διασώθηκαν, γύρω στο 630 π.Χ. οι Φιλισταίοι είχαν σταδιακά χάσει την αρχική αιγαιακή τους γλώσσα, υιοθετώντας την Αραμαϊκή.

Η Ελληνιστική Περίοδος και ο Επανεξελληνισμός

Με την έλευση του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η ελληνική παρουσία και γλώσσα επανέρχονται δυναμικά στο προσκήνιο. Η ελληνιστική περίοδος στην Παλαιστίνη (332-63 π.Χ.) άφησε ανεξίτηλο το στίγμα της. Η επαρχία της Γαλιλαίας, καθώς και οι γειτονικές περιοχές της Δεκαπόλεως και της Περαίας, ήταν κατά την εποχή εκείνη πλήρως εξελληνισμένες.

Οι ακμάζουσες αυτές πόλεις διατήρησαν την ελληνική τους ταυτότητα και κατά την εποχή του Χριστού. Αν και η περιοχή βρισκόταν πλέον υπό ρωμαϊκή διοίκηση, το ελληνικό στοιχείο παρέμενε κυρίαρχο στην παιδεία και την καθημερινότητα. Μεγάλο μέρος του πληθυσμού ήταν ελληνικής καταγωγής, ενώ οι Φιλισταίοι —που πλέον αναφέρονταν ως Παλαιστίνιοι— είχαν αφομοιωθεί ξανά στον ελληνικό πολιτισμό.

Από το Βυζάντιο στην Αραβική Κατάκτηση

Με την εξάπλωση του Χριστιανισμού, οι πληθυσμοί της Παλαιστίνης, της Συρίας, της Ιορδανίας και του Λιβάνου ασπάστηκαν τη νέα θρησκεία. Όταν πραγματοποιήθηκε η διαίρεση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, οι περιοχές αυτές εντάχθηκαν στο σώμα της **Βυζαντινής Αυτοκρατορίας**, με αποτέλεσμα οι κάτοικοί τους να οργανωθούν ως Ελληνορθόδοξοι Χριστιανοί.

Η ιστορική ανατροπή ήρθε με την ανάδυση του Ισλάμ τον 7ο αιώνα. Οι αραβικές επιδρομές απέσπασαν τις επαρχίες αυτές από τον έλεγχο του Βυζαντίου. Οι κατακτητές επέβαλαν σταδιακά τη θρησκεία και τη γλώσσα τους, οδηγώντας στον ταχύ αραβοφωνισμό και την πολιτισμική αλλαγή της πλειονότητας των κατοίκων.

Οι Ρωμkeywordιοί της Μέσης Ανατολής (Rum Orthodox)

Ωστόσο, ένα σημαντικό μέρος του πληθυσμού αρνήθηκε να εξισλαμιστεί. Αν και με την πάροδο των αιώνων έχασαν την ελληνική τους λαλιά και έγιναν αραβόφωνοι, **παρέμειναν πιστοί στην Ορθόδοξη πίστη**.

Κατά την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, το επίσημο σύστημα των θρησκευτικών κοινοτήτων (μιλίετ) κατέταξε αυτούς τους αραβόφωνους χριστιανούς στο «Rum Millet». Ονομάστηκαν από την υψηλή πύλη Rum Orthodox (Ρωμιοί Ορθόδοξοι), ακριβώς όπως και οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ελλάδας και της Κύπρου.

Οι αραβόφωνοι Rum Orthodox αποτελούν τους τελευταίους εναπομείναντες πολιτισμικούς και θρησκευτικούς συνεχιστές του Βυζαντίου στη Μέση Ανατολή. Ο όρος «Ρωμιός» κουβαλά μια οικουμενική κληρονομιά που ξεπερνά τα στενά γεωγραφικά όρια του ελλαδικού χώρου.

Πηγή: agapotonxristo.blogspot.com