Κάποτε και Σήμερα

Κάποτε	Σήμερα
O χρόνος είχε τέσσερις εποχές.	Έχει δύο!!!
Δουλεύαμε οκτώ ώρες.	Έχουμε χάσει το μέτρημα!!
Είχαμε χρόνο να πάμε για καφέ με τους φίλους μας.	Τα λέμε μέσω Facebook και Viber.
Είχαμε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές μας.	Κλειδαμπαρωνόμαστε, βάζουμε συναγερμούς και έχουμε 5-6 λυκόσκυλα.
Πίναμε νερό της βρύσης και ήμασταν μια χαρά.	Πίνουμε εμφιαλωμένο και αρρωσταίνουμε.
Παίζαμε με τους φίλους μας ποδόσφαιρο στις αλάνες.	Παίζουμε ποδόσφαιρο στο Playstation.
Είχαμε 2 τηλεοπτικά κανάλια και βρίσκαμε πάντα κάτι ενδιαφέρον.	Έχουμε 100 κανάλια και δεν μας αρέσει κανένα πρόγραμμα.
Κυκλοφορούσαμε με ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυβικών.	Κυκλοφορούμε με τζιπ και στεναχωριόμαστε που δεν έχουμε μεγαλύτερα.
Είχαμε χρόνο για τον εαυτό μας.	Δεν έχουμε χρόνο για κανένα...
Η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό.	Είναι «χαζομάρα».
Λέγαμε καλημέρα σε έναν περαστικό.	Μας τα λέει το Navigator & η Google.
Ζούσαμε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και ήμασταν ευτυχισμένοι.	Ζούμε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράμε μέσα...
Είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό και να ακούσουμε τα πουλιά.	Τα βλέπουμε στην τηλεόραση.
Ζητάγαμε συγγνώμη από κοντά.	Το λέμε και με SMS.
Αγοράζαμε ένα παντελόνι και το είχαμε για δύο χρόνια.	Το έχουμε δύο μήνες και παίρνουμε άλλο.
Τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σαν τον Σεφέρη.	Παίρνουν από τη Βανδή...
Ξυπνάγαμε πρωί την Κυριακή για την εκκλησία.	Δεν πάμε γιατί οι παπάδες γίνανε μεσίτες και επιχειρηματίες.
Μαζευόμασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι.	Ο καθένας στο δωμάτιό του, βρισκόμαστε κατά τύχη.
Οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν με τη φωνή τους.	Τραγουδούν με το κορμί τους...
Ντοκουμέντο ήταν μια επιστημονική ανακάλυψη.	Ντοκουμέντο είναι ένα ερασιτεχνικό βίντεο βίας.
Είχαμε το θάρρος να λέμε «Έκανα λάθος».	Λέμε «Αυτός φταίει»...
Τα παιδιά έβλεπαν κινούμενα σχέδια (Μίκυ Μάους, Σεραφίνο).	Βλέπουν Monsters με όπλα και χειροβομβίδες.
Νοιαζόμασταν για το γείτονα.	Τσαντιζόμαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εμάς.
Ζούσαμε με ένα μισθό.	Ζούμε με τους μισθούς που ΘΑ πάρουμε.
Περνάγαμε υπέροχα στο ταβερνάκι με κρασάκι.	Μιζεριάζουμε σε ακριβά εστιατόρια...
Τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός, ο φίλος...	Μας δανείζουν οι τράπεζες.
Δουλεύαμε για να ζήσουμε.	Ζούμε για να δουλεύουμε.
Δεν είχαμε φράγκο, μα ήμασταν αισιόδοξοι.	Έχουμε τα πάντα και τρωγόμαστε με τα ρούχα μας...