Ο Πάπας διέταξε να αφανιστούν οι γάτες,γιατί πίστευε ότι ήταν ο σατανάς... Και μετά ήρθε η πανούκλα…

Όταν ο Πάπας Γρηγόριος ο Ένατος ενοχοποίησε τις γάτες, συνδέοντάς τις με τη λατρεία του Διαβόλου το 1233, οι Ευρωπαίοι ξεκίνησαν μια μαζική εξόντωσή τους. Η υπακοή στην αυθεντία του ιεράρχη οδήγησε σε ακραίες πρακτικές, καθώς η ατυχία των ζώων συνδέθηκε άρρηκτα με το κυνήγι των μαγισσών.

Οι Διώξεις και οι Δεισιδαιμονίες

Πολλές γυναίκες, κατηγορούμενες για μαγεία, αναγκάζονταν υπό το κράτος των βασανιστηρίων να ενοχοποιήσουν τα κατοικίδιά τους, υποστηρίζοντας ότι μεταμορφώνονταν σε γάτες ή ότι ο Σατανάς είχε εισχωρήσει σε αυτές. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της Agnes Waterhouse στην Αγγλία, η οποία εκτελέστηκε μαζί με τον γάτο της, τον «Σατανά».

• Η εξόντωση δεν αφορούσε μόνο τις μαύρες γάτες, αλλά το είδος γενικότερα.
• Συχνά ακολουθούνταν αποτρόπαιες πρακτικές, όπως το χάραγμα του δέρματος σε σχήμα σταυρού για την «εκδίωξη του διαβόλου».
• Την περίοδο του Πάσχα και της Καθαράς Δευτέρας, υπήρχαν έθιμα καύσης γατών, συχνά συνοδευόμενα από ύμνους.
• Στις δίκες των Ναϊτών Ιπποτών (1307-1314), η λατρεία των γατών συμπεριλήφθηκε στις κατηγορίες.
• Το 1484, η καταδίωξη κλιμακώθηκε με νέα παπική αποκήρυξη κατά των γατών και των ιδιοκτητών τους.

Η «Πανούκλα» ως Συνέπεια

Η μαζική εξόντωση των γατών είχε μοιραίες συνέπειες. Η απουσία των φυσικών θηρευτών επέτρεψε στον πληθυσμό των ποντικών και των αρουραίων να αυξηθεί ανεξέλεγκτα, διευκολύνοντας τη μετάδοση της βουβωνικής πανώλης.

Η επιδημία, γνωστή ως «Μαύρος Θάνατος», αφάνισε περίπου 100 εκατομμύρια ανθρώπους. Η κατάσταση της Ευρώπης τον 14ο αιώνα, με την έντονη φτώχεια και τον υποσιτισμό, λειτούργησε ως ιδανικό περιβάλλον για την εξάπλωση της νόσου, η οποία πήρε το όνομά της από το χρώμα που έπαιρναν τα πρόσωπα των θυμάτων.