Ευαγόρας Παλληκαρίδης: 14 Μαρτίου 1957 απαγχονίστηκε ο 18χρονος ήρωας

Ευαγόρας Παλληκαρίδης: Το σύμβολο του αγώνα

Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης γεννήθηκε στις 27 Φεβρουαρίου 1938 στο χωριό Τσάδα, της επαρχίας Πάφου. Μπήκε νωρίς στον αγώνα, από τα μαθητικά του χρόνια κιόλας, δείχνοντας από νωρίς το σθένος της ψυχής του.

Τα πρώτα βήματα της αντίστασης

Το 1953, σε ηλικία μόλις 15 ετών, ο Παλληκαρίδης κατεβάζει και τεμαχίζει την αγγλική σημαία στο Κολέγιο της Πάφου, κατά την ημέρα στέψης της Βασίλισσας Ελισάβετ στο Λονδίνο. Δύο χρόνια αργότερα, συλλαμβάνεται ως μέλος της νεολαίας της ΕΟΚΑ, επειδή συμμετείχε σε παράνομη πορεία.

Η δίκη και το ιστορικό «Εύρηκα»

Στις 18 Δεκεμβρίου 1956 συλλαμβάνεται εκ νέου και κατηγορείται για κατοχή και διακίνηση παράνομου οπλισμού. Στη δίκη του, τον Μάρτιο του 1957, δεν αφήνει περιθώρια στους δικηγόρους του για υπεράσπιση. Παραδέχεται την ενοχή του με τα λόγια που έμειναν στην ιστορία:

«Γνωρίζω ότι θα με κρεμάσετε. Ό,τι έκαμα το έκαμα ως Έλλην Κύπριος όστις ζητεί την Ελευθερίαν του. Τίποτα άλλο».

Οι τελευταίες στιγμές

Την επομένη της καταδίκης του σε θάνατο, ο κόσμος ξεσηκώνεται, αλλά οι εκκλήσεις για απονομή χάριτος απορρίπτονται από τον άγγλο κυβερνήτη Τζον Χάρντινγκ. Ο «Βαγορής», όπως ήταν το χαϊδευτικό του, γράφει στο τελευταίο του γράμμα:

«Θ' ακολουθήσω με θάρρος τη μοίρα μου... Δεν λυπάμαι για τίποτα. Ας χάσω το καθετί. Μια φορά κανείς πεθαίνει. Θα βαδίσω χαρούμενος στην τελευταία μου κατοικία. Τι σήμερα, τι αύριο; Όλοι πεθαίνουν μια μέρα. Είναι καλό πράγμα να πεθαίνει κανείς για την Ελλάδα».

Τα μεσάνυχτα της 13ης Μαρτίου 1957 οδηγείται στην αγχόνη τραγουδώντας τον Εθνικό Ύμνο. Δύο λεπτά αργότερα, ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης περνά στην αιωνιότητα, αποτελώντας σύμβολο αυταπάρνησης για τις επόμενες γενιές.