Βασιλευόμενη δημοκρατία

Η «Βασιλευόμενη» Δημοκρατία: Όταν τα Επώνυμα Καθορίζουν την Ιστορία

Τον Δεκέμβριο του 1974, το ελληνικό δημοψήφισμα φαινομενικά έθεσε τέλος στη μοναρχία. Όμως, κοιτάζοντας την πορεία της χώρας μετά τη Μεταπολίτευση, προκύπτει ένα αμείλικτο ερώτημα: Μήπως οι Έλληνες ψήφισαν όχι κατά του θεσμού, αλλά μόνο κατά του προσώπου του Κωνσταντίνου;

Επίσημα, το πολίτευμα παραμένει η Προεδρευόμενη Δημοκρατία. Ουσιαστικά, όμως, η Ελλάδα λειτουργεί σαν μια «βασιλευόμενη δημοκρατία», όπου οι βασιλικές οικογένειες είναι πλέον περισσότερες από μία, εναλλασσόμενες στην εξουσία.

Η Ψευδαίσθηση της Επιλογής

Η ελληνική πολιτική σκηνή μοιάζει με έναν κλειστό κύκλο ονομάτων. Ο παππούς ψήφιζε Παπανδρέου, ο πατέρας το ίδιο, το ίδιο και ο γιος. Το ίδιο ισχύει για τους Καραμανλήδες και τους Μητσοτάκηδες. Η δημοκρατία, αντί να αποτελεί διέξοδο, μετατράπηκε σε έναν διάδρομο που περιλαμβάνει μόνο συγκεκριμένα επίθετα.

• ΠΑΣΟΚ & Νέα Δημοκρατία: Κόμματα που, σύμφωνα με την κριτική, λειτουργούν με κριτήριο την οικογενειακή διαδοχή.
• Το μοντέλο της «διαδοχής»: Όταν ο ιδρυτής αποχωρεί, ο εκλεκτός πρέπει να έχει την «ευλογία» ή τη στήριξη του συγγενούς του ιδρυτή.
• Ηθικό ζήτημα: Η ανάληψη της πρωθυπουργίας από απογόνους ιδρυτών, συχνά οφειλόμενη αποκλειστικά στο όνομα και όχι στην αμιγή αξιοκρατία.

Το Σύστημα της Διαπλοκής

Οι «πολιτικές βασιλικές οικογένειες» δεν δρουν μόνες τους. Συνυπάρχουν με τις «οικογένειες των νταβατζήδων» — εκείνες που κατέχουν τα ΜΜΕ και μεγάλο μέρος της επιχειρηματικής δραστηριότητας. Πρόκειται για μια διαπλοκή δεκαετιών, όπου η πολιτική εξουσία και η οικονομική ισχύς συναντώνται για να διαιωνίσουν το καθεστώς.

«Το γεγονός ότι οι ίδιες οικογένειες εκλέγονται συνεχώς, αποδεικνύει μια βαθιά δουλοπρέπεια και χαμηλή αυτοεκτίμηση στον λαό, που αποδέχεται ότι ορισμένοι είναι "γεννημένοι ηγέτες" λόγω του επιθέτου τους.»

Έλλειμμα Δημοκρατίας και Μονόδρομοι

Στις ευρωπαϊκές δημοκρατίες, τα δημοψηφίσματα είναι εργαλεία λαϊκής βούλησης. Στην Ελλάδα, το τελευταίο δημοψήφισμα έγινε πριν από 37 χρόνια. Έκτοτε, όλα αντιμετωπίζονται ως «μονόδρομοι» — από την ΕΟΚ μέχρι το Μνημόνιο. Κανείς δεν ρωτήθηκε ποτέ. Οι «βασιλιάδες» αποφάσιζαν, και ο λαός απλώς ακολουθούσε.

Συμπέρασμα

Είναι ώρα να τελειώνουμε με τις βασιλικές οικογένειες της πολιτικής και οικονομικής ζωής του τόπου. Οι «βασιλιάδες» είναι πλέον γυμνοί και το οικοδόμημα καταρρέει. Η δημοκρατία δεν έχει μονόδρομους, ούτε αδιέξοδα. Το πρόβλημα για την Ελλάδα είναι ότι στα αδιέξοδα που δημιούργησαν αυτές οι δυναστείες, η αληθινή δημοκρατία έχει εξοριστεί.