Η θάλασσα στην αρχαία Ελλάδα είχε διαφορετικά ονόματα, ανάλογα της καταστάσεώς της από την επίδραση του ανέμου στην επιφάνειά της.
| Μποφόρ | Ονομασία | Σημειώσεις / Ετυμολογία |
|---|---|---|
| 0 | Γαλήνη | Η απόλυτη ηρεμία. |
| 1 | Αλσάλος | Ήπια κατάσταση. |
| 2 | Θάλαττα / Θάλασσα | Η βασική ονομασία. |
| 3 | Μύρα | Ρίζα για λέξεις όπως "Mare", "Mer", "Marina". |
| 4 | Πέλαγος | Από εδώ το "Πελασγός" (ταξιδευτής). |
| 5 | Πόρος | Από το "Πείρω" (διαπερνώ). Από εδώ και ο "Έμπορος". |
| 6 | Πόντος | Από εδώ το "Ποντοπόρο" πλοίο. |
| 7 | Κλύδων | Από εδώ ο κλυδωνισμός. |
| 8 | Άχα | Σύνδεση με το "Χάος" και το "Aqua". |
| 9 | Ρόθιον | Κατάσταση έντονου κυματισμού. |
| 10 | Δόν - Δάν | Από τη δόνηση. Σύνδεση με το "Deniz". |
| 11 | Βρύξ | Έντονη θαλασσοταραχή. |
| 12 | Βρύχα | Από το "Υπό Βρύχα" (υποβρύχιο). |
Σημείωση: Η ελληνική γλώσσα διασώζει τη μνήμη και την ιστορία του κόσμου. Από τις πινακίδες της Γραμμικής Β’ έως τις σύγχρονες γλώσσες, οι λέξεις ταξιδεύουν και εξελίσσονται, αποδεικνύοντας τη διαχρονική τους αξία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου