Η σκοτεινή πλευρά του μπλου τζιν

River Blue: Είναι το τζιν σας ο λόγος που τα ποτάμια βάφονται μπλε;

Είναι τα τζιν σας ο λόγος που πολλά ποτάμια στον κόσμο βάφονται - κυριολεκτικά - μπλε; Ένα ντοκιμαντέρ με τον τίτλο «River Blue» υποστηρίζει αυτό ακριβώς: ότι η βιομηχανία της μόδας είναι από τις πιο ρυπαρές για τον πλανήτη.

Ακολουθώντας τον Μαρκ Άντζελο, έναν ακτιβιστή υπέρ του περιβάλλοντος και της άγριας ζωής, το River Blue εξετάζει την καταστροφή των ποταμών που προκαλείται από τις βιομηχανίες των τζιν και την επίδραση που αυτή έχει στον πλανήτη και τον άνθρωπο.

Για το θέμα μιλούν τόσο ακτιβιστές, όσο και άνθρωποι της βιομηχανίας της μόδας, ενώ οι εικόνες από τον τρόπο που το «γρήγορο και έτοιμο» ένδυμα επηρεάζει το περιβάλλον περιγράφονται ως σοκαριστικές.

Η οικολογική καταστροφή στο Ξιτάνγκ

Ο Μαρκ Άντζελο επέστρεψε μετά από 25 χρόνια σε μια περιοχή που γνώριζε καλά, το Ξιτάνγκ της Κίνας. Πήγε βόλτα με τον ίδιο ψαρά που τον συντρόφευε και τότε. Κάτι όμως είχε αλλάξει πολύ: «Ο ποταμός Περλ ήταν πια νεκρός».

Ο Άντζελο κατηγορεί τα εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας της πόλης, που είναι γνωστή «ως η πρωτεύουσα των τζιν», για τη ρύπανση του ποταμού. «Μετά το πετρέλαιο, η βιομηχανία της μόδας είναι ο μεγαλύτερος ρυπαντής στον κόσμο», τονίζει.

Στατιστικά στοιχεία: Κατά μέσο όρο, πάνω από 3.000 λίτρα νερού χρειάζονται για να φτιαχτεί μόνο ένα ζευγάρι τζιν. Το νερό αυτό, με μεγάλο μέρος μη επεξεργασμένων αποβλήτων, επιστρέφει πίσω στα νερά των ποταμών.

Μπαγκλαντές και τοξικά χημικά

Ο σκηνοθέτης του ντοκιμαντέρ, Ντέβιντ Μάκλβριντ, περιγράφει την κατάσταση στη Χαζαριμπάχ του Μπαγκλαντές: «Η μυρωδιά ήταν τόσο ισχυρή και τρομερή που μου κόπηκε η ανάσα. Τα χημικά ουσιαστικά σκότωσαν το ποτάμι. Υπήρχαν περίοδοι του χρόνου που μπορούσες να βάλεις φωτιά στο ποτάμι!».

Στο Ξιτάνγκ της Κίνας, οι εργάτες ψεκάζουν τα τζιν με χημικά χωρίς προστατευτικά μέσα. Ο Φρανσουά Γκιρμπώ, εφευρέτης του «ξεπλύματος» τζιν, υποστηρίζει ότι οι εργάτες αυτοί «αυτοκτονούν» από τη χρήση τοξικών σπρέι.

Βαρέα μέταλλα και καταναλωτική συνείδηση

Ελέγχους από ακτιβιστές της Greenpeace εντόπισαν πέντε βαρέα μέταλλα (κάδμιο, χρώμιο, υδράργυρος, μόλυβδος και χαλκός) σε 17 από τα 21 δείγματα νερού και ιζημάτων.

Ωστόσο, το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει και καινοτόμες λύσεις, όπως η χρήση λέιζερ και συμπιεσμένου αέρα για το «ξέβαμμα» των τζιν αντί για χημικά. Ο Μαρκ Άντζελο υπογραμμίζει: «Πρέπει να έχουμε καταναλωτική συνείδηση. Όταν αγοράζουμε κάτι, δεν πρέπει να φοβόμαστε να ρωτήσουμε πώς φτιάχτηκε και από πού προήλθε».