Το 1963 ένας κάτοικος του Derinkuyu (Μαλακοπή της Καππαδοκίας) κατεδάφιζε έναν τοίχο του σπιτιού του όταν ανακάλυψε έκπληκτος ότι πίσω από αυτόν κρυβόταν ένα μυστηριώδες δωμάτιο που δεν είχε δει ποτέ! Αυτό το δωμάτιο οδηγούσε σε ένα άλλο, εκείνο σε ένα τρίτο, και η αλυσίδα των αποκαλύψεων δεν είχε τέλος.
Είκοσι υπόγειοι όροφοι και 85 μέτρα βάθος προκάλεσαν τεράστια έκπληξη, όχι μόνο στον άνθρωπο που έκανε την τυχαία ανακάλυψη, αλλά και στους αρχαιολόγους που εξερευνούν μέχρι και σήμερα την εντυπωσιακή υπόγεια πόλη του Derinkuyu.
Η αρχή της πόλης φαίνεται να έγινε από τους Χεταίους γύρω στο 1400 π.Χ. Χρησιμοποιήθηκε συστηματικά ως καταφύγιο από χιλιάδες ανθρώπους που οργανώθηκαν στις υπόγειες δομές για να προστατευθούν από τις συχνές επιδρομές που δεχόταν η Καππαδοκία, ενώ αργότερα αποτέλεσε ιδανικό κρησφύγετο και για τους πρώτους Χριστιανούς.
Αμυντική Στρατηγική και Δίκτυα Σηράγγων
Τα υπόγεια περάσματα του Derinkuyu, τα οποία μπορούσαν να φιλοξενήσουν με άνεση τουλάχιστον 10.000 άτομα, είχαν σχεδιαστεί με άριστα αμυντικά κριτήρια. Η πρόσβαση μπορούσε να σφραγιστεί σε τρία στρατηγικά σημεία με την κύλιση συμπαγών, κυκλικών πέτρινων θυρών, καθιστώντας αδύνατη την είσοδο στους εισβολείς.
Επιπλέον, η πόλη διέθετε μια εντυπωσιακή σήραγγα μήκους περίπου 8 χιλιομέτρων, η οποία εξασφάλιζε υπόγεια σύνδεση και διαφυγή προς μια άλλη εξίσου σπουδαία υπόγεια πόλη της περιοχής, το Kaymakli.
Η Μαρτυρία του Ξενοφώντα
Για τις ιδιόμορφες υπόγειες πόλεις αυτής της ζώνης, ο μεγάλος Έλληνας ιστορικός Ξενοφών είχε κάνει σαφή αναφορά στο έργο του «Κύρου Ανάβασις». Σύμφωνα με τις καταγραφές του, οι πληθυσμοί που κατοικούσαν στην Ανατολία είχαν σκάψει τις κατοικίες τους βαθιά κάτω από τη γη, ζώντας σε ευρύχωρα καταλύματα μαζί με όλη την οικογένεια, τα ζώα τους και τις απαραίτητες προμήθειες τροφίμων.
«Οι οικίαι ήσαν κατάγειοι, το μεν στόμα έχουσαι ώσπερ φρέατος, κάτω δ' ευρείαι· είσοδοι δε τοις μεν υποζυγίοις ορυκταί, οι δε άνθρωποι κατέβαινον επί κλίμακος...»
— Ξενοφών, Κύρου Ανάβασις (4.5.25)
Μια Πλήρως Αυτόνομη Κοινωνία
Στα επίπεδα που έχουν ανασκαφεί και αποκατασταθεί μέχρι σήμερα, οι αρχαιολόγοι έχουν εντοπίσει όλες τις υποδομές που απαιτούνται για την πλήρη αυτονομία μιας μεγάλης κοινότητας:
- Χώροι καθημερινότητας: Πολυάριθμες αίθουσες διαμονής, τραπεζαρίες και κουζίνες.
- Παραγωγή & Αποθήκευση: Παραδοσιακές πρέσες για την παραγωγή κρασιού και λαδιού, καθώς και μεγάλες αποθήκες σιτηρών.
- Κοινωνική Ζωή & Λατρεία: Μια υπόγεια εκκλησία, ένα σχολείο, κοινόχρηστοι χώροι συγκέντρωσης, ακόμα και ένα ταβερνείο.
Η επιβίωση σε αυτό το βάθος εξασφαλίστηκε χάρη σε δύο καθοριστικούς παράγοντες: την ύπαρξη ενός υπόγειου ποταμού που τροφοδοτούσε τα εσωτερικά πηγάδια με καθαρό νερό, και ένα ιδιοφυές σύστημα κλιματισμού. Οι μηχανικοί της αρχαιότητας σχεδίασαν 52 φρεάτια εξαερισμού που εξασφάλιζαν τη συνεχή ροή φρέσκου αέρα ακόμα και στα χαμηλότερα επίπεδα, αφήνοντας άναυδους τους σύγχρονους μελετητές με την αρτιότητά τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου