Ο τερματοφύλακας του Άουσβιτς

Ο «Τερματοφύλακας του Άουσβιτς»: Πώς το ποδόσφαιρο έγινε μέσο επιβίωσης

Ο Ρον Τζόουνς, σε ηλικία 96 ετών, μοιράστηκε μια συγκλονιστική ιστορία επιβίωσης από το στρατόπεδο συγκέντρωσης Μόνοβιτς, μια πτέρυγα του Άουσβιτς. Ο Τζόουνς, ο οποίος αιχμαλωτίστηκε το 1943 στο μέτωπο της Μέσης Ανατολής, υποστήριξε ότι το άτυπο ποδοσφαιρικό πρωτάθλημα που επέτρεψαν οι Γερμανοί στους αιχμαλώτους, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διατήρηση της ψυχικής και σωματικής τους κατάστασης.

Το Ποδόσφαιρο ως "Διέξοδος"

Οι κρατούμενοι του Μόνοβιτς υποχρεούνταν σε καταναγκαστική εργασία με επικίνδυνα χημικά για έξι ημέρες την εβδομάδα, αλλά τις Κυριακές είχαν το δικαίωμα να παίζουν ποδόσφαιρο. Όπως ανέφερε ο ίδιος ο Τζόουνς, οι Γερμανοί πιθανότατα θεωρούσαν το ποδόσφαιρο έναν εύκολο τρόπο για να κρατούν τους αιχμαλώτους ήσυχους.

Με τη βοήθεια του Ερυθρού Σταυρού, οι κρατούμενοι απέκτησαν φανέλες τεσσάρων ομάδων (Αγγλίας, Ουαλίας, Σκωτίας και Ιρλανδίας). Ο Ρον Τζόουνς αγωνιζόταν σταθερά ως τερματοφύλακας με τη φανέλα της Ουαλίας.

Η Επιβίωση μέσα στη Φρίκη

καθημερινότητα στο Μόνοβιτς ήταν εφιαλτική, με τον Τζόουνς να περιγράφει ότι κάθε βράδυ ακούγονταν πυροβολισμοί από μεθοδικές εκτελέσεις και ότι η μυρωδιά από τα κρεματόρια το καλοκαίρι ήταν αφόρητη. Παρόλα αυτά, το ποδόσφαιρο λειτουργούσε ως μια μορφή αντίστασης: «Το να σκοράρεις, να αποκρούσεις ή να διαφωνήσεις για ένα off-side ήταν ο μόνος τρόπος για να μην καταρρεύσεις».

Σύμφωνα με τον Τζόουνς, η ενασχόληση με το ποδόσφαιρο βοήθησε πολλούς κρατούμενους να ανταπεξέλθουν στις εξαντλητικές πεζοπορίες προς το τέλος του πολέμου, καθώς ήταν πιο γυμνασμένοι από τους υπόλοιπους.

Μια Μαρτυρία που έπρεπε να ειπωθεί

Ο Ρον Τζόουνς κατέγραψε αυτές τις εμπειρίες στο αυτοβιογραφικό του βιβλίο με τίτλο «Ο τερματοφύλακας του Άουσβιτς», το οποίο εκδόθηκε τον Νοέμβριο πριν από την κυκλοφορία της συνέντευξής του. Ο ίδιος είχε δηλώσει ότι πολλοί συγκρατούμενοί του δεν κατάφεραν ποτέ να συνέλθουν από τα όσα έζησαν, ενώ ο ίδιος ένιωθε τυχερός που επέστρεψε στη γυναίκα του.

«Νομίζω ότι είμαι ο τελευταίος πλέον... ήρθε η ώρα να πω την ιστορία πριν να είναι πολύ αργά», είχε δηλώσει χαρακτηριστικά ο 94χρονος τότε τερματοφύλακας.