Jesse Owens: Ο ολυμπιονίκης που εξόργισε τον Χίτλερ

Ο άνθρωπος που «κατέστρεψε» το όραμα του Χίτλερ

Ο Τζέσε Όουενς (1913-1980) δεν ήταν απλώς ένας αθλητής. Ήταν ο γιος ενός δουλοπάροικου και εγγονός σκλάβων που, στην καρδιά του Βερολίνου το 1936, κατάφερε να διαψεύσει στην πράξη τις θεωρίες του Χίτλερ περί «άριας υπεροχής», κερδίζοντας τέσσερα χρυσά μετάλλια.

Η στιγμή της νίκης: Η εξομολόγηση του Όουενς

«Το όπλο εκπυρσοκροτεί και τρέχεις στον αγώνα με τον τρόπο που έχει προγραμματίσει στο μυαλό σου. Με την άκρη του ματιού μου μπορούσα να νιώσω να πλησιάζει το τέρμα και τότε ακριβώς σαν ένα φλας, όλα επανήλθαν στο μυαλό μου. Θυμήθηκα τα λόγια του Charles Riley: χαλάρωσε, χαλάρωσε. Τώρα τα χέρια αρχίζουν να κινούνται ελεύθερα, μέσα στη χαλαρότητά τους χτυπούν την κορδέλα τερματισμού και όλη η πίεση, όλο το άγχος, όλα έχουν φύγει».

Μύθος και Πραγματικότητα: Τι συνέβη με τον Χίτλερ;

Ο Μύθος: Συχνά αναφέρεται ότι ο Χίτλερ έφυγε επιδεικτικά από το στάδιο για να μην χαιρετήσει τον Όουενς.

Η Πραγματικότητα: Οι ρεπόρτερ της εποχής σημείωναν ότι ο δικτάτορας δεν συνεχάρη κανέναν μη Γερμανό νικητή. Ο ίδιος ο Όουενς είχε δηλώσει: «Όταν πέρασα μπροστά από τον καγκελάριο, τον είδα να σηκώνεται όρθιος και να με χαιρετίζει. Ανταπέδωσα τη χειρονομία».

Το πικρό παράπονο του Όουενς, ωστόσο, δεν ήταν για τον Χίτλερ, αλλά για την ίδια του την πατρίδα: «Ούτε ο πρόεδρος Ρούσβελτ με κάλεσε ποτέ στον Λευκό Οίκο ούτε ο πρόεδρος Τρούμαν. Έστω ένα συγχαρητήριο τηλεγράφημα, βρε αδελφέ...».

Πέρα από το στάδιο: Η φιλία με τον Λουτς Λονγκ

Στα απομνημονεύματά του, ο Όουενς μίλησε με ιδιαίτερη τρυφερότητα για τον Γερμανό αθλητή Λουτς Λονγκ, ο οποίος κατέκτησε το ασημένιο μετάλλιο στο άλμα εις μήκος. Παρά τη ναζιστική προπαγάνδα της εποχής που χαρακτήριζε την ομάδα των ΗΠΑ «γεμάτη μαύρα κατακάθια», οι Γερμανοί φίλαθλοι αποθέωσαν τον Όουενς, αναγνωρίζοντας το αθλητικό του μέγεθος.

Η Κληρονομιά ενός Πρωταθλητή

Ο Τζέσε Όουενς έφυγε από τη ζωή στις 31 Μαρτίου 1980. Ο απολογισμός της ζωής του παραμένει μια παρακαταθήκη αξιοπρέπειας:

• Απέδειξε ότι το ταλέντο δεν έχει φυλετικά σύνορα.
• Έζησε την αγάπη του κόσμου, παρά τις διακρίσεις που βίωσε τόσο εντός όσο και εκτός αγωνιστικών χώρων.
• Μετέτρεψε το όνειρο ενός παιδιού που μεγάλωσε στις βαμβακοκαλλιέργειες της Αλαμπάμα σε παγκόσμιο σύμβολο ελευθερίας.

«Είχα όλα τα πράγματα που κάθε φτωχός άνθρωπος θα ευχόταν στη ζωή του. Την αγάπη του κόσμου και μια καλή φήμη. Αυτό ικανοποίησε όλα τα όνειρα που είχα ως παιδί».