Η ιστορία και οι προλήψεις πίσω από την 29η Φεβρουαρίου
Η καθιέρωση του Γρηγοριανού Ημερολογίου
Η «πρεμιέρα» της 29ης Φεβρουαρίου ως επιπλέον ημέρας σε κάθε δίσεκτο έτος πραγματοποιήθηκε το 1584. Η απόφαση αυτή είχε ληφθεί λίγα χρόνια νωρίτερα, το 1581, από τον Πάπα Γρηγόριο ΙΓ΄, ο οποίος προχώρησε επίσης στη μεταρρύθμιση του ημερολογίου, αφαιρώντας 11 ημέρες και μετονομάζοντας την 4η Οκτωβρίου 1582 σε 15η Οκτωβρίου 1582.
Οι ρίζες από τον Ιούλιο Καίσαρα
Παρά την καθιέρωση από τον Πάπα Γρηγόριο, η έννοια της επιπλέον ημέρας υπήρχε ήδη από το 45 π.Χ. βάσει των ρυθμίσεων του Ιουλίου Καίσαρα. Στο ρωμαϊκό ημερολόγιο, η ημέρα αυτή προστίθετο μεταξύ της 24ης και 25ης Φεβρουαρίου. Ο όρος «δίσεκτο» προέρχεται από το ρωμαϊκό «bis sextus» (δις έκτο), καθώς κάθε τέσσερα χρόνια η έκτη ημέρα πριν από τις καλένδες του Μαρτίου καταμετριόταν δύο φορές.
Η επιστημονική αναγκαιότητα
Η προσθήκη αυτή εξυπηρετεί τη διόρθωση σφαλμάτων που προκύπτουν από τη διαφορά μεταξύ του ηλιακού έτους και του ημερολογιακού χρόνου. Το ηλιακό έτος διαρκεί περίπου 365,242199 ημέρες, ενώ το ημερολογιακό έτος 365 ημέρες και 6 ώρες (1/4 της ημέρας). Αυτή η διαφορά οδηγεί στη συσσώρευση σφάλματος μιας πλήρους ημέρας κάθε τέσσερα έτη.
Προλήψεις και δεισιδαιμονίες
Οι προλήψεις που συνοδεύουν το δίσεκτο έτος προέρχονται από την αρχαία Ρώμη. Κατά τον Φεβρουάριο, μήνα εξιλέωσης και λατρείας υποχθόνιων θεοτήτων, πίστευαν ότι ο Άδης κυκλοφορούσε ανάμεσά τους φέρνοντας δεινά. Για τον λόγο αυτό, τα δίσεκτα έτη αποφεύγονταν ενέργειες με μακροχρόνιο χαρακτήρα, όπως:
- Η φύτευση αμπελιών.
- Η θεμελίωση οικιών.
- Η τέλεση γάμων.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου